Showing posts with label ဘယ္သူဘာေျပာလဲ. Show all posts
Showing posts with label ဘယ္သူဘာေျပာလဲ. Show all posts

Saturday, March 7, 2015

လက္ရွိ အစိုးရကို ၿဖဳတ္ခ်ခ်င္ရင္ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ ့ ၿဖဳတ္ခ်ၾကပါ ။ ထူးၿပီး ၀မ္းနည္းရန္ မရွိပါေလ ။ ဒါေပမယ့္ … လိုဘ တစ္ခုအတြက္ ၿမန္မာႏိုင္ငံ နဲ ့ ၿမန္မာ ဆိုတဲ့ အမည္ရဲ ့ အနာဂတ္ ကို သတ္မပစ္ၾကပါနဲ ့

ေရးသားသူ — Wai Nwe Lwin

ခုတေလာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား စိတ္ဝင္တစားရွိေနၾကတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္ေနတာေလး ေအာန္လိုင္းမွာေတြ႔မိတဲ့ ေဆာင္းပါးရွင္ Wai Nwe Lwin ရဲ့ တင္ျပခ်က္ကို မိတ္ေဆြမ်ား အခ်က္အလက္ တစ္ခုအျဖစ္ ထည့္သြင္းစဥ္းစားႏိုင္ၾကဖို႔ ထပ္ဆင့္မွ်ေဝအပ္ပါတယ္ ။
==================

မေရးေတာ့ဘူးလို ့ ေနေနတာ ။ ဒါေပမယ့္ ေရးၿဖစ္သြားတယ္ ။ စာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားတယ္ ေက်းဇူးၿပဳၿပီး ဆံုးေအာင္ေတာ့ ဖတ္ေပးပါ ။

ဘာေၾကာင့္ ေက်ာင္းသား သပိတ္ကို မေထာက္ခံသလဲ ။ ဘာေၾကာင့္ NNER ကို မယံုၾကည္ရသလဲ
ေဇယ်ာလြင္ ကေနပဲ အစၿပန္ေကာက္မယ္ ။ ေဇယ်ာလြင္ က ဘက ေက်ာင္းေတြ ဖ်က္သိမ္းဖို ့ေၿပာတယ္ ဆိုၿပီး ပထမ သတင္းတက္လာတယ္ ။ ေနာက္ NNER က ၿပန္ရွင္းတယ္ ။ ဘက ေက်ာင္းေတြ ဖ်က္ဖို ့ သူတို ့မေၿပာပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ ခရစ္ယာန္ ေက်ာင္းေတြက ေထာက္ၿပေတာင္းဆိုလာတဲ့ အတြက္ အၿခားေသာ ဘာသာေရးအဖြဲ ့အစည္း မ်ားက ဖြင့္တဲ့ သင္ရိုးညႊန္းတမ္း အတိုင္း သင္တဲ့ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားကို လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ ခြင့္ ေပးရမယ္ဆိုၿပီး ေၿပာတာပါဆိုၿပီး ရွင္းတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း သူတို ့ေတြဆီကပဲ စကားသံေတြ ၿပန္ထြက္လာတယ္ ။ NNER က ဘက ေက်ာင္း ေတြ ဖ်က္ဖို ့မေၿပာဘူး ။ ေဇယ်ာလြင္ ဟာ သူ ့စကားအတြက္ သူတာ၀န္ယူရမယ္ ဆိုၿပီး ။ ေနာက္ ဆရာမ နဲ ့ စကားမ်ား တဲ့ ဗီဒီယိုု ထဲ မွာ ဆရာမက အဲ့ဒါဆို မင္းဘာလို ့ ဘက ေက်ာင္းေတြကို ထည့္ ေၿပာရသလဲ ဆိုၿပီး ပါလာတယ္ ။ ဗီဒီယို က ၿဖတ္တင္ေတာ့ အစံုပါမလာေတာ့ အတိအက်ေတာ့ ေၿပာရခက္တယ္ ။စဥ္းစားၾကည့္တာေတာ့ ဒီလိုၿဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ သူတို ့ေတြက တၿခား ဘာသာေရးအဖြဲ ့အစည္းက ဖြင့္တဲ ့ေက်ာင္းေတြကိုပါ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ဖြင့္ ခြင့္ ေပးရမယ္လို ့ဆိုလိမ့္မယ္။ ဒါကို ဆရာမေတြက ကန္ ့ကြက္ေတာ့ ဒါဆို ဘက ေက်ာင္းေတြပါ ပိတ္ရမွာေပါ့ ဆိုၿပီး ေဇယ်ာလြင္ က ၿပန္ေၿပာပါလိမ့္မယ္ ။အဲဒါေၾကာင့္ ဆရာမက ဘက ေက်ာင္းေတြ ဘယ္၀န္ၾကီးဌာနေအာက္ ရွိလဲ မင္းသိလား ဆိုၿပီး ၿပန္ေမးတာေနမယ္ ။ဒီလို စဥ္းစားမိတယ္ ။NNER အေနနဲ ့ကေတာ့ ဘက ေက်ာင္းေတြ ဖ်က္ဖို ့ေၿပာမယ္ မထင္ဘူး ။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးသင္ ပညာေရးေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ သကဲ့သုိ ့သာ က်န္ ခရစ္ယာန္ခ်က္ေက်ာင္းမ်ား ဗလီမ်ားက လည္း အတန္းပညာသင္ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခ်င္ရင္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဖြင့္ခြင့္ ေပးရမယ္လို ့သာ ေၿပာၿခင္း ၿဖစ္တယ္ ။အဲ့ေတာ့ အဲဒီအၿခားဘာသာက ဖြင့္မယ့္ ဘာသာေရးေက်ာင္းမဟုတ္ေသာ အတန္းပညာသင္ေက်ာင္းေတြကို ဖြင့္ခြင့္မေပးႏိုင္ရင္ ဗုဒၶ ဘာသာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကဖြင့္တဲ့ အတန္းပညာေရးေက်ာင္းကုိလည္း ပိတ္ ။ ဒါမွ တရားမွ်တမယ္ ။ ဒီၿဖစ္ရပ္ တစ္ခုတည္းပဲ ၾကည့္ရင္ ေဇယ်ာလြင္ေၿပာတာ မွန္သားပဲ ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္တရားဆိုတာ တခါတေလ သိပ္က်ယ္ၿပန္ ့လြန္းပါတယ္ ။

ေနာက္တစ္ခ်က္ဆက္ရရင္ သူတို ့ေတာင္းဆိုတဲ့ အထဲမွာ အေၿခခံပညာေက်ာင္းေတြဟာ ကိုယ္ပုိင္ၿပ႒ာန္းခြင့္ရွိရမယ္လို ့ဆိုတယ္ ။ တကၠသိုလ္ေတြမွာေတာင္ ကိုယ္ပိုင္ၿပျပ႒ာန္းခြင့္ ဆိုတာကို လက္ရွိ ၿမန္မာႏိုင္ငံ အေနနဲ ့ အဆင့္သင့္ၿဖစ္ပါ့မလားဆိုတာေတာင္ သံသယ၀င္စရာ အေၿခအေနပါ ။ ဒါကို အေၿခခံေက်ာင္းေတြအတြက္ ကိုယ္ပိုင္ၿပျပ႒ာန္းခြင့္ဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ ဥပေဒေရးတဲ့ သူေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံက အေၿခခံေက်ာင္း ဘယ္ႏွေက်ာင္းေလာက္ ကို သြားေရာက္ေလ့လာၿပီးမွ ေရးဆြဲတာလဲေမးခ်င္တယ္ ။လက္ရွိ ၿမိဳ ့ေပၚေက်ာင္းေတြထားေတာ့ ေတာရြာေတြက ေက်ာင္းေတြဟာ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းတစ္ခုကို ေရးဆြဲႏိုင္တဲ့ အေၿခအေန ၿဖစ္ေနၿပီလား ။ အဲဒီ့လို ယံုၾကည္ေနသလား ။ အဲဒါေတြကို ဘယ္သူက လုပ္မွာလဲ ဆိုေတာ့ လက္ရွိ မိဘ ဆရာအသင္းကို ဖ်က္ၿပီး ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာ္မတီ ဖြဲ ့ရမတဲ့ ။ အဲထဲမွာ ဆရာအခ်ိဳ ့ရယ္ ေက်ာင္းသား ကိုယ္စားလွယ္ေတြရယ္ ရပ္မိ ရပ္ဖေတြရယ္ ပါရမတဲ့ ။အဲဒီ အဖြဲ ့က သင္ရိုး ညႊန္းတမ္းဆြဲမယ့္ ကိစၥေတြ ဆရာေတြကို ေ၀ဖန္အမွတ္ေပးတာေတြ လုပ္ၾကမတဲ့ ။ ေက်ာင္းသားေတြက ကိုယ္သင္ရမယ့္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းကို ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ေရးဆြဲၾကရမတဲ့ ။ အေၿခခံေက်ာင္းမွာေတာင္ ေက်ာင္းသား သမဂၢဖြဲ ့ၿပီး ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးထဲ ပါမယ္တဲ့ ။ ေက်းရြာေတြမွာ ရွိတဲ့ ရပ္မိ ရပ္ဖဆိုတာအားလံုးက ဟားဗတ္စ္ တကၠသိုလ္က ဘြဲ ့ၿပီးသားေတြခ်ည္းပဲလို ့ထင္ေနလားမသိ ။ ေက်ာင္းသားေတြကေရာ ဟို သင္ရိုးမသင္ခ်င္ဘူး ဒီသင္ရိုးကို မသင္ခ်င္ဘူးလို ့ ၿငင္းခြင့္ ရွိေနမယ့္ပံု ။ ဆရာမေတြကို ေက်ာင္းသားက ၿပန္အကဲၿဖတ္ရမယ္ဆိုတာကို အဆင့္ၿမင့္ပညာ အဆင့္ေတြမွာ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ လက္ခံေပမယ့္ အေၿခခံအဆင့္ေတြမွာေတာ့ လက္မခံႏို္င္ဘူး ။ လက္မခံသင့္ ေသးဘူး ။ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ အေၿခခံေက်ာင္းေပါင္း ေသာင္းနဲ ့ခ်ီရွိရင္ သင္ရိုးက ေသာင္းနဲ ့ခ်ီ ထြက္လာမယ္ ။ အဲဒါေတြ အားလံုးဟာ အဆင့္မီ ပညာေရး ၿဖစ္မယ္လို ့ ခင္မ်ားတို ့ထင္ပါသလား ။ ေက်ာင္းသားေတြ အတြက္ သင္ရိုးညႊန္းတမ္းဆိုတာကို ဆိုက္ကားသမားက ရပ္မိရပ္ဖၿဖစ္ေနရုံ နဲ ့ ဆြဲခြင့္ ရွိသတဲ့လား ။ပညာေရး သုေတသနေတြလုပ္ ကေလးေတြရဲ ့ဥာဏ္ေရ ေၿပာင္းလဲေနတဲ့ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္း ဒါေတြကို အမ်ားၾကီး စမ္းသပ္ေလ့လာၿပီးမွ ပညာရွင္ေတြေပါင္းစုစဥ္းစားၿပီး ထုတ္ ၾကရမွာ မဟုတ္ဘူးလား ။ ဒီဥပေဒဟာ ပ်က္စီးေနတဲ့ ၿမန္မာၿပည္ ပညာေရးၾကီးကို တိုးတက္သြားေစမတဲ့လား ။ တကယ္ပဲ အဲ့ဒီလို ယံုၾကည္လို ့ ဒီဥပေဒကို ေရးဆြဲ ၿပီး မၿဖစ္မေနေတာင္းဆိုေနၾကတာလား ။

ေနာက္တစ္ခ်က္ မိခင္ဘာသာစကား အေၿခၿပဳသင္ၾကားရမယ္ဆိုတာပါတယ္ ။ မိခင္ဘာသာ စကားအေၿခၿပဳ ဆိုေတာ့ ကုလားက ကုလားလိုသင္ ၊ တရုတ္က တရုတ္လိုသင္၊ ဗမာက ဗမာလိုသင္ ၊ ကရင္က ကရင္လိုသင္ ၊ ကခ်င္ က ကခ်င္လုိသင္ေပါ ့ ။ အဲဒီ့လို ။ အဲဒီ့ေတာ့ ေမးပါၿပီ ။ သင္ရိုးကိုပါ မိခင္ဘာသာစကားနဲ ့ ထုတ္ရမွာၿဖစ္တဲ့အတြက္ ကခ်င္ၿပည္နယ္ မိုးေကာင္း-မိုးညွင္းမွာ ကခ်င္ဘာသာနဲ့ ထုတ္မလား ရွမ္းဘာသာနဲ ့ထုတ္မလား ။ ဗမာဘာသာနဲ ့ ထုတ္မလား ။ ကခ်င္နဲ ႕ ထုတ္ရင္ ဂ်ိမ္းေဖာလို ထုတ္မလား ၊လီဆူး လိုထုတ္မလား ။ ဘာသာတစ္ခုႏွင့္ ထုတ္မယ္ဆိုတာနဲ ႕ က်န္လူမ်ိဳး ကေလးေတြက ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ။ ကယားၿပည္နယ္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ကယား ကယန္း ရွမ္း ဗမာေတြ ေနၾကတယ္ ။အဲ ့ေနရာေတြမွာ ဘယ္ဘာသာနဲ ့ထုတ္မလဲ ။ ဘယ္လိုသင္ၾကမလဲ ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံ မွ တိုင္းရင္းသား လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး တည္း သီးသန္ ့ေနထိုင္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ ေနရာတစ္ခု ၿမိဳ ့တစ္ခု ရွိတယ္ဆိုရင္ ကၽႊန္ေတာ့ ကို လာေၿပာၿပၾကပါ ။ အဲ့ဒီေတာ့ ၿမိဳ ့တစ္ၿၿမိဳ မွာ ရွမ္းရယ္ ကခ်င္ဲက လီဆူးရယ္ ဂ်ိမ္းေဖာရယ္ ဗမာရယ္ ေဂၚရခါးရယ္ ဘဂၤါလီေတြရယ္ စုေပါင္း ေနတယ္ ဆိုၾက ပါစို ့ ။ အဲဒီ့ ၿမိဳ ့မွာ မိခင္ဘာသာ စကား ေက်ာင္း ေၿခာက္ေက်ာင္း ဖြင့္ ရမွာ ေပါ့ ။ အဲဒီ ့ေက်ာင္းေတြအတြက္ ဘယ္မွာလဲ ပိုက္ဆံ ။ ဘယ္မွာလဲ မိခင္ဘာသာ စကား အေၿခၿပဳ ၿပီး သင္မယ္ ့ဆရာ ဆရာမ ။ အဲဒါေတြ ဘယ္က ရမလဲ ။ ဒီဥပေဒဟာလည္း ဒီႏိုင္ငံနဲ ့ ဘယ္လို မွ မသင့္ေတာ္ဘူး ဆိုတာ ေပၚလြင္ၿပီထင္ပါတယ္ ။ ေနရာအားလံုးမွာ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု စုေပါင္း ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ဒီႏိုင္ငံ မွာ ၊ တိုင္းရင္းသား 135 မ်ိဳးရွိတဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ မိခင္ဘာသာစကား အေၿခၿပဳ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၊ တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကား အေၿခၿပဳ ၿဖစ္ၿဖစ္ အဲဒီ့ ႏွစ္ခုလံုးဟာ တိုင္းၿပည္ဖ်က္မယ့္ ၿပည္ဖ်က္လက္နက္ပါ ။
ကၽႊန္ေတာ္ အေပၚက ေၿပာတဲ့ အခ်က္ေတြဟာ ၿမန္မာႏိုင္ငံနဲ ့ ဘယ္လို မွ အသံုး မ၀င္ဘူး ဆိုတာ ေၿပာၿပီးၿပီ ။ အခု NNER နဲ ့ ေက်ာင္းသားဆိုသူေတြေတာင္းဆိုေနတဲ့ ဥပေဒ အတိုင္း မၿဖစ္ၿဖစ္ေအာင္ လုိက္ၿပီး လုပ္ၾကည့္ရင္ ဘာေတြ ၿဖစ္လာႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ထပ္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ ။
- ဘာသာေရး အဖြဲ ့အစည္းတိုင္း က ဖြင့္မယ့္ သင္ရိုး ညႊန္းတမ္း နဲ ့ သင္မယ့္ ေက်ာင္းတိုင္းကို လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ခြင့္ ေပးရမယ္ ။
- မိခင္ ဘာသာစကားနဲ ့ သင္ခြင့္ ေပးရမယ္ ။
- သင္ရိုး ညႊန္းတမ္းကို ေက်ာင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ ့၀င္ေတြက ေရးဆြဲၾကမယ္ ။
- ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အဖြဲ ့မွာ ဆရာအခ်ိဳ ့ ၊ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္ နဲ ့ ရပ္မိရပ္ဖ ဆိုသူေတြပါမယ္ ။
အမွန္ေတာ့ ထပ္ေတာင္ ရွင္းစ၇ာ မလိုေတာ့ပါဘူး ။ ဒီ ေလးေၾကာင္းကို အစဥ္လိုက္ဖတ္ၾကည့္လိုက္ရင္ကို အေၿဖက ရွင္းရွင္းၾကီးေပၚေနပါၿပီ ။

အဲဒီ့အခါ ဘာေက်ာင္းေတြ ေပၚလာမလဲဆိုေတာ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရး အေၿခခံ စာသင္ေက်ာင္း တိုု ့ ၊ အစၥလာမ္ဘာသာေရး အေၿခခံ စာသင္ေက်ာင္းတို ့ က ေတာရာ ၿမိဳ ့မွာပါ ေပါခ်င္း ေသာခ်င္း ၊ ေပၚလာမွာေပါ့ ။ အဲဒီ့ေတာ့ မူစလင္ေတြက အစၥလာမ္ အေၿခခံေက်ာင္းမွာ တက္မယ္ ။မူစလင္ဆရာေတြပဲ စာသင္ၾကမယ္ ။ ခရစ္ယာန္ေတြက ခရစ္ယာန္ဘာသာေရး အေၿခခံေက်ာင္းမွာ တက္မယ္ ။ ခရစ္ယာန္ ဆရာေတြပဲ စာသင္ၾကမယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာေတြက ရိုးရိုးစာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ တက္မယ္ ။ ဘက ေက်ာင္းေတြပဲ ရွိတဲ့ေနရာဆို ဘက ေက်ာင္းမွာ တက္မယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာ ဆရာေတြပဲ စာသင္ၾကမယ္ ။ အားလံုးဟာ သီးသန္ ့ခြဲထုတ္ၿပီးသား ၿဖစ္သြားမယ္ ။ စဥ္းစား ၾကည့္ ေလ ။ကၽႊန္ေတာ္သာဆို ကိုယ္က ဗုဒၶဘာသာ ကိုယ့္ကေလးကို ဘယ္ေလာက္ပဲ သင္ၾကားေရး အဆင့္ၿမင့္ ၿမင့္ မူစလင္ေက်ာင္းမွာ သြားမ ထားဘူး ။ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းမွာ သြားမထားဘူး ။အဲ ့လိုပဲ အၿခား မူစလင္ေတြ ခရစ္ယာန္ေတြလည္း အဲ့ လိုေနမွာပဲ ။ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ ။ အဲဒါဆို အဲဒီ့အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြၾကားထဲမွာ ၿဖစ္လာမယ့္ ကြာဟမႈကို ခင္မ်ားတို ့ သတိထားမိမလား ။

ကၽႊန္ေတာ္က ေၿခာက္တန္းကေန ဆယ္တန္းထိ ခရစ္ယာန္ ေတာထဲမွာ ၾကီးခဲ့ တယ္ ။ ခရစ္ယာန္သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ။ ခုထိ သတိရတုန္း လြမ္းတုန္း ။ ။ ခရစ္ယာန္ ဆရာ ဆရာမေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ။ ၿပီးခဲ ့တဲ့ လပိုင္းကကို ၿပည္နယ္ေတြ ၿခားေနတာေတာင္ တကူးတက သြား ကန္ေတာ့ခဲ့တယ္ ။ ကိုယ္ေနခဲ့ဖူးတဲ့ အင္မတန္ ေခါင္လြန္းတဲ့ ေတာၿမိဳ ့ေလးကို သံေယာဇဥ္ ဘယ္ေလာက္ၾကီးသလဲ ကၽႊန္ေတာ္နဲ ့ အၿပင္ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အသိဆံုး ။ တကၠသိုလ္ တက္တယ္ ။ ေမာင္ႏွမလို ေသြးရင္းသားရင္းလို ခ်စ္ခင္ရတဲ့ မူဆလင္ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္ ။ ကၽႊန္ေတာ့လို လူမ်ိဳးကို မူဆလင္တိုင္း မေကာင္းဘူး လာေၿပာရင္ ခရစ္ယာန္ေတြတိုင္း မေကာင္းဘူးလာေၿပာ ရင္ ကၽႊန္ေတာ္ ရယ္မွာေပါ့ ။ ကၽႊန္ေတာ့မွာ သိပ္ေကာင္းတဲ့ ခရစ္ယာန္ ဆရာ ဆရာမေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၊ ေကာင္းတဲ့ မူဆလင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိတယ္ေလ ။ မူဆလင္ကေလးေတြမွာ သူတို ့ခ်စ္တဲ့ ဗုဒၶဘာသာဆရာမေတြ ရွိတာ ၊ မူဆလင္ ေက်ာင္းဆရာတစ္ေယာက္မွာ သူခ်စ္တဲ့ ခရစ္ယာန္ တပည့္ ၊ ဗုဒၶဘာသာ တပည့္ေတြ ရွိတာ ၊ မူဆလင္ကေလး ခရစ္ယာန္ကေလး ဗုဒၶဘာသာကေလးေတြ သိပ္ခ်စ္တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္ေနတာ ကၽႊန္ေတာ္တို ့ႏိုင္ငံမွာ ဘာသာေပါင္းစံု ေအးခ်မ္းစြာ အတူတကြ ေနထိုင္ဖို ့အတြက္ ေႏွာင္ၾကိဳးေလးေတြ မဟုတ္ဘူးလား ။

တိုင္းၿပည္မွာ ကေလးဆိုတာ တိုင္းၿပည္ရဲ ့ အနာဂတ္ ။ ကၽႊန္ေတာိတို ့တိုင္းၿပည္ရဲ ့ အနာဂတ္ေတြကို ခင္မ်ားတို ့ ေသြးခြဲဖို ့ ၾကံစည္ ေနသလား ။ ဘာသာေရးဆိုတာ သိပ္ကို အကဲဆတ္လြန္းတဲ့ အရာ ။ ဘာသာေရး အထိကရုဏ္းဆိုတာ မ်က္လံုးက တဆင့္ ကူးစက္တတ္တဲ့ ေရာဂါ ။ တစ္ကမၻာလံုးမွာ အၾကမ္းဖက္ ၀ါဒေတြ ၿပန္ ့ႏွ ့့ံၿပီး လူထုက သတိထားမိလာတဲ့ ဒီလို အခ်ိန္ ၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ိဳးသားေရးစိတ္ဓါတ္ေတြ ၿပင္းထန္လာတဲ့ ဒီလို အခ်ိန္မွာ ခင္မ်ားတို ့က ဒီလို ဥပေဒဆြဲတာ ရိုးသားတယ္လို ့ ေၿပာခ်င္ပါသလား ။ ဒါက ဘာသာေရးနဲ ့ ပတ္သတ္ၿပီးေၿပာတာ ။

အခု တိုင္းရင္းသား အေရးကို ဆက္စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္ ။ အေပၚကလို ပါပဲ ။ လူမ်ိဳးအလိုက္ခြဲၿပီး ေက်ာင္းေတြဖြင့္မယ္ ။ ကိုယ္ပိုင္ၿပျပ႒ာန္းခြင့္ၿပဳမယ္ ။ အဲ့ ဒီေတာ့ မြန္ေတြက သမိုင္းမွာ ဗမာဘုရင္ေတြက သူတို ့ကို အႏိုင္က်င့္ၿပီး ပိဋိကတ္ သံုးပံုကို လုယူပါတယ္ လို ့ သမိုင္းသင္မယ္ ။ ရခိုင္ေတြက သူတို ့ဟာ ကိုယ့္မင္းကိုယ့္ခ်င္းနဲ့ ႏိုင္ငံတည္ေနခဲ့တာ ၊ ဘၾကီးေတာ္ဘုရားလက္ထက္မွ ဗမာေတြကၽႊန္ၿပဳ ၿပီး မဟာမုနိဘုရားၾကီးကို မန္းေလးယူသြားတာပါ လို ့သမိုင္းသင္မယ္ ။ ကခ်င္က သူတ္ို ့ဟာ သီး ၿခားလူမ်ိဳးစု လြတ္လပ္ေသာ ၀မ္ေပါင္ႏိုင္ငံထူေထာင္ေရး အနာဂတ္ ရည္မွန္းခ်က္ ကို ပထ၀ီမွာသင္မယ္ ။ကရင္ေတြက သူတို ့ဟာ ၿမန္မာမ်ိဳးႏြယ္မဟုတ္ ။ ဥေရာပ က ေပ်ာက္သြားတဲ့ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ေရၾကည္ရာ မ်က္ႏုရာ ရွာၿပီး ၿမန္မာနိုင္ငံကို ေရာက္လာတာလို ့ သမုိင္းသင္မယ္ ။ ေစာဘဦးၾကီးေၿပာသလို ဖလံေတာင္ေမႊး ေပါက္တဲ့ေၿမဟာ ကရင္ေၿမပဲ လို ့ ပထ၀ီသင္မယ္ ။ အိုး အေတြးထဲမွာေတာင္ ေကာင္းလိုက္တဲ့ ဥပေဒ ။ လူမ်ိဳး တစ္မ်ိဳး နဲ ့တစ္မ်ိဳး ထိစပ္ ပတ္သတ္မႈကနည္း ၊နဂိုကတည္းက လူမ်ိဳးေတြ မ်ားသေလာက္ ဘယ္ေတာ့ မညီညႊတ္လို ့ သယံဇာတပံုၾကီးေပၚ ဖင္ခုထိုင္ၿပီး ခုထိ ေခြးၿဖစ္လို ့ေကာင္းေနတဲ့ တိုင္းၿပည္မွာ ထပ္ထပ္ခြဲလို ့ ေကာင္းလိုက္မယ့္အမ်ိဳး ။

ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆိုၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ အလံ အေလးၿပဳ ဖို ့ဆိုရင္ မူဆလင္ေက်ာင္းေတြက ဘုရားစာရြတ္ၿပီး အလႅာကိုပဲ ဦးညႊတ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေၿပာမယ္ ။ တိုင္းရင္းသားေက်ာင္း ေတြ ၿပည္နယ္သီခ်င္း ဆိုၿပီး ၿပည္နယ္အလံကိုပဲ အေလးၿပဳႏိုင္မယ္လို ့ ေၿပာမယ္ ။ ဘယ္မွာလဲ ၿပည္ေထာင္စုစိတ္ဓာတ္ကို ဘယ္လိုရိုက္သြင္းမလဲ ။ ႏိုင္ငံသား သစၥာ ဆိုတာကို ကေလးေတြရင္ထဲ ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လို ထည့္ၾကမလဲ ။ ေၿပာၾကစမ္းပါ ။ ဒီဥပေဒကို သိပ္ကိုေထာက္ခံပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ ၊ ဒီဥပေဒကို မူအားၿဖင့္ ေထာက္ခံပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ ၊ အခုNNER နဲ ့ ေက်ာင္းသားဆိုသူေတြရဲ့ လႈပ္ရွားမႈဟာ ပညာေရးတိုးတက္ဖို ့အတြက္ သက္သက္ လို ့ ယံုၾကည္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ သူေတြ လာေၿပာၿပ ၾကစမ္းပါ ။ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ကၽႊန္ေတာ့လို ပညာေရးနယ္ပယ္က မဟုတ္တဲ့ သာမန္ ၿပည္သူတစ္ေယာက္ေတာင္ ေတြးမိေသးတယ္ဆိုရင္ ခင္မ်ားတုိ ့ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ NNER က မဟာပညာေက်ာ္ၾကီးမ်ားက မေတြးမိၾကဘူးလား ။ မေတြးမိဘူး ဆိုတာ ယံုတယ္တဲ့ လား ။ သိပ္အံ့ၾသစရာေကာင္းတာပဲ ။

ၿပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္ ။ ဘာတဲ့ ဆရာ ဆရာမ ႏွင့္ ေက်ာင္းသားေတြကို ပါတီ ႏိုင္ငံေရး လြတ္လပ္စြာလုပ္ ခြင့္ေပးရမတဲ့ ။ ေက်ာင္းအုပ္က NLD ၊ ဒုေက်ာင္း အုပ္က USDP ၊ အထက္တန္းၿပ တစ္ခ်ိဳ ့က NDF ၊ NLD ကတစ္ခ်ိဳ ့လူေတြက NDF ကို သစၥာဖာက္လို ့စြပ္စြဲ ၊ ဂ်ာနယ္ထဲပါလာ ၊ NLD ေက်ာင္းအုပ္က စိတ္ေတြတို ၊ ေက်ာင္းအလာ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ေနာက္ က်သြားတဲ့ NDF ဆရာမကို ပိုပိုသာသာေလး ဆူလိုက္မိ ။ အဆူခံရတဲ့ ဆရာမက စိတ္ေတြတို ၊ အဲဒီ့အခ်ိန္မွာ USDP ဒုေက်ာင္းအုပ္က NLD ေတြက အဲလို အစြန္းေရာက္ေၾကာင္း မိမိတို ့ USDP က အင္မတန္သေဘာထားၾကီးေၾကာင္း မဲဆြယ္ေသြး ထိုး ၊ NDF ဆရာမက ခံစားခ်က္ေတြ ေပါက္ကြဲ ၊ သူစာသင္ရတဲ့ အတန္းထဲက ၿမိဳ ့နယ္ NLD ပါတီ ဥကၰဌသား က အိမ္စာမလုပ္လာတာကို နင္က အေဖအရွိန္နဲ ့ ငါကို မေလးစားတာလား ၊နင္တို ့ပါတီ ဥကၠဌကို ငါက ေသာက္ဂရုကို မစိုက္ဘူး လို ့ေၿပာမိ ၊ အဲ့ ေက်ာင္းသားက ပါတီကို ေစာ္ကားတာ မခံဘူးဆိုၿပီး NLD ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးနဲ ့သြား တိုင္ ၊ ေက်ာင္းအုပ္နဲ ့ ဆရာမနဲ ့ ၿပသနာေတြ အၾကီးအက်ယ္တက္ ၊ အဲဒီမွာ USDP ဒုေက်ာင္းအုပ္က ပညာေရးမွဴးကို NLD ေက်ာင္းအုပ္ၾကီး ည့ံေၾကာင္း မ်က္ႏွာလိုက္ေၾကာင္း သြား ေသြးထို း ၿပသနာေတြတက္ ။

အေတြးထဲမွာကို ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္ ။၀န္ထမ္းဆိုတာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ ့ အဖြဲ ့အစည္းပါ ။ ဘယ္သူ ဘယ္ပါတီ အစိုးရၿဖစ္ၿဖစ္ တက္လာတဲ့ အစိုးရဟာ ဒီ၀န္ထမ္းေတြရဲ ့ အားကို ယူၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ိကို ေမာင္းႏွင္ရမွာပါ ။ဘာလို ့ Team Work နဲ ့အလုပ္လုပ္ၾကရတဲ့ အဖြဲ ့အစည္းေတြကို စိတ္၀မ္းကြဲေအာင္ လုပ္ၾကမလဲ ။ ႏိုင္ငံေရးနဲ ့ပတ္သက္ရင္ မိဘ နဲ့ သားသမီး ၊ ေမာင္ ႏွင့္ အစ္မ ေတာင္ မေခၚႏိုင္ မေၿပာႏိုင္သည္အထိ စိတ္၀မ္းကြဲၾကေသးတာ ၀န္ထမ္းေတြက ဘယ္လိုလူေတြ မို ့တုန္း ။ တၿခားဘာမွ မၾကည့္ နဲ ့ ။ ခင္မ်ားတို ့ေတာင္ Facebook ေပၚမွာ ကိုယ္နဲ ့ သိပ္အယူအဆကြာသူေတြကို Unfriend Block လုပ္ၾကေသးတယ္မလား ။သူတို ့ ပိုစ္ေတြ ၿမင္ရင္ စိတ္ဆင္းရဲ တယ္ဆိုၿပီးေလ ။ ၀န္ထမ္းအခ်င္းခ်င္းက မၿမင္ရေအာင္ Block လုပ္လို ့မရဘူး ဗ် ။ သူတို ့မွ ကိုယ္ ၾကိဳက္တဲ့ ပါတီ မဲေပးခြင့္ ရွိေနတာ ပဲေလ ။ ရံုးခန္းမွာ သမၼတပံု ခ်ိတ္ထားေပမယ့္ ကိုယ္ပိုင္အိမ္မွာ ေဒၚစု ၿပကၡဒိန္ေတြ ပလူပ်ံေအာင္ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ေက်ာငး္အုပ္ေတာင္ ခင္မ်ားတုိ ့ ဥပေဒကို မေထာက္ခံဘူး ။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တာ လက္ခံလို ့ရေပမယ့္ အေၿခခံေတြမွာ ႏိုင္ငံေရး အေရာင္ေတြ မဆိုးသင့္ဘူ း။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ေတြးၾကည့္ ။ ကိုယ္ဆယ္တန္း အသက္ 15ႏွစ္ေလာက္တုန္းက ကိုယ့္အေတြးအေခၚေတြ အသက္ 25 ႏွစ္မွာ မွန္တယ္လို ့ထင္ေသးရဲ ့လားလို ့ ။ သိပ္ႏုလြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားေတြကို အေရာင္ဆိုးဖို ့ ၾကိဳးစားတာ ပညာေရးတိုးတက္ဖို ့တဲ့ လား ။ အေၿခခံပညာေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ဟာ အရာရာကို ေတာ္လွန္ဖို ့စိတ္၀င္စားတာထက္ အရာရာကို သင္ယူဖို ့ပဲ စိတ္၀င္စားသင့္ေသးတယ္ ။

ၿမန္မာႏို္င္ငံရဲ ့ ပညာေရးစနစ္ၾကီးေကာင္းတယ္ လုိ ့ တစ္ခါမွ မေတြးဖူး မေၿပာဖူးဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအတြက္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ သစၥာေဖာက္ေတြ ဆြဲတဲ့ ဥပေဒကို မ်က္လံုးမွိတ္ မေထာက္ခံႏို္င္ဘူး ။ (ေသခ်ာဖတ္ၾကေနာ္ ။ အမ်ိဳးသား သစၥာေဖာက္လို ့မသံုးဘူး ။ အစိုးရ သစၥာေဖာက္လို ့မသံုးဘူး ။ ႏိုင္ငံေတာ္ သစၥာေဖာက္လို ့ သံုးထားတာ ) ။ ကိုယ့္ ဆီမွာ ရွိတဲ့ မုန္ ့က စားမေကာင္းလို ့ တၿမည့္ၿမည့္ေသမယ့္ အဆိပ္သီးကို ေတာ့ ဘယ္သူမွ ခူးမစားဘူးမလား ။ တခ်ိဳ ့ကေၿပာတယ္ ။ဒီဥပေဒကို မူအရေထာက္ခံတာ အေသးစိတ္က လႊတ္ေတာ္မွာ ဆက္ညွိၾကပါလိမ့္မယ္တဲ့ ။ အဲဒါဆို သူတို ့ဆြဲလာတဲ့ ဒီဥပေဒကို သူတို ့စိတ္တိုင္းက် အတည္မၿပဳေပးရင္ သပိတ္ဆက္ေမွာက္မယ္လို ့ ၾကိမ္း၀ါးတာ ဘယ္သူေတြလဲ ။ လႊတ္ေတာ္ အဆံုးအၿဖတ္ကို နာခံဖို ့မေၿပာနဲ ့ လႊတ္ေတာ္မွာ ၾကားနာမယ့္ ၾကားနာမႈကို ေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္တဲ့ သူေတြဟာ လႊတ္ေတာ္မွာ ဆက္ေဆြးေႏြးရင္ ေၿပလည္မယ္ထင္လို ့လား ။အခု အစိုးရက ခင္မ်ားတို ့ေၿပာတဲ့ အတိုင္း လႊတ္ေတာ္တင္ေပးၿပီးၿပီ ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ရိုးသားတယ္ဆို လႊတ္ေတာ္က ခင္မ်ားတို ့ကို ဖိတ္ထားတဲ့ ၾကားနာမႈ ကို သြားတက္သင့္ၿပီ ။ အခုေတာ့ ဒါေတာင္ ရန္ကုန္ မ၀င္ရလို ့ ပြဲ မဆူ ဆူေအာင္လုပ္ေနတယ္ ။ ခင္မ်ားတို ့က ရန္ကုန္၀င္ခ်င္တာလား ၊ ဥကေဒၿပင္ခ်င္တာလားလို ့ ၿပန္ေမးရမလိုၿဖစ္ေနၿပီ ။ အဆင့္အတန္း ရွိရွိ လႊတ္ေတာ္ေခၚေဆြးေႏြးတာကို ဘာလို ့မ်ား လမ္းေဘးမွာ ထိုင္ၿပီးေအာ္ခ်င္ေနတာလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားတတ္တဲ့ သူတိုင္း ေတြးမိတယ္ ။

ဘက ေက်ာင္းနဲ့ စဖြင့္ေတာ့ ဘက ေက်ာင္းနဲ ့ပဲ ၿပန္ပိတ္မယ္ ။ ေက်းရြာေတြမွာရွိတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းဆယ္ေက်ာင္းေလာက္မွာ ရွစ္ေက်ာင္းေလာက္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲ မွာ ရွိၾကတာပါ ။ ဟိုးအရင္ေခတ္ကတည္းက ရြာတိုင္းမွာ စာသင္ေက်ာင္းသာ မရွိမယ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကေတာ့ ရြာတိုင္းရွိၾကတဲ့အတြက္ စာသင္ေက်ာင္းအတြက္ ေနရာ မရွိတဲ့ ရြာေတြမွာ ဘုန္းၾကီးေတြက သူ ့ေၿမေနရာက္ုိ လွဴထားၾကတယ္ ။ေနာက္ပိုင္း အစိုးရက ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ေတြ ခ်ေပးလာေတာ့ ေက်ာင္းေၿမေနရာဟာ ပံုစံ 105 ေပါက္မွ ခ်ေပးေတာ့တာ ၿဖစ္တဲ့အတြက္ ရြာေက်ာင္းဘုန္းဘုန္းေတြက သူတို ့ ေက်ာင္းေၿမကို တရား၀င္ စြန္ ့လႊတ္ လွဴဒါန္းၾကရတယ္ ။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ စာသင္ေက်ာင္းအမ်ားစုဟာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ ရွိၾကတာကိုေတြ ့ရတယ္ ။ကၽႊန္ေတာ္ေရာက္ဖူးတဲ့ ရြာေတြကေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ အလယ္ပိုင္းက ရြာေတြမ်ားတဲ့ အတြက္ ခရစ္ယာန္ေတာ့ မေတြ ့ဘူး ။အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ေတြေတာ့မ်ားတယ္ ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲက စာသင္ေက်ာင္းကို မူစလင္ကေလးေတြ ေက်ာင္းလာတက္လို ့ ၿပသနာၿဖစ္တယ္လို ့ တစ္ခါမွ ကို မၾကားဖူးခဲ့ ဘူး ။ဒါကို ေရးၿပတာက ေက်းရြာေတြမွာရွိတဲ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ပညာေရးေတြအေပၚ ဘုန္းၾကီးေတြရဲ ့ သေဘာထားကို ေပၚလြင္ေစခ်င္လို ့ပါ ။

ဗုဒၶဘာသာ ဟာ ၿမန္မာလို ့အစၿပဳလာမယ့္ ပ်ဴေခတ္ကတည္းက ဒီတိုင္းၿပည္မွာ ထြန္းကားခဲ့ တဲ့ ၿပည္တည္ေထာင္ဖက္ ဘာသာ ပါ ။ ၿမန္မာ ့သမိုင္းအဆက္ဆက္ ရွင္ဘုရင္ေတြ က စလို ့ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အထိ ဘကေက်ာင္းကထြက္ခဲ့ၾကတာပါ ။ ေခတ္အဆက္ဆက္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဘယ္သူေတြ ဘက ေက်ာင္းေတြနဲ ့ ကင္းခဲ့ပါသလဲ ။ လက္ရွိလည္း ေက်းရြာေတြမွာ ဘက ေက်ာင္းေတြ လိုအပ္ေနတုန္းပါ ။ ၿမိဳ ့ေပၚမွာလည္း မိဘမဲ့ ကေလးေပါင္း ေၿမာက္ၿမားစြာဟာ အဲဒီ့ ဘက ေက်ာင္းေတြကို မွီခိုေနရဆဲပါ ။ ဗုဒၶဘာသာ ဆိုတာ လက္ရွိ လည္း ဒီႏိုင္ငံရဲ ့ လူဦးေရ 70% ႏႈန္းေလာက္ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘာသာပါ ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံ သူ ့ကၽႊန္ဘ၀ေရာက္ ကတည္းက ေက်းလက္ၿမန္မာ့ပညာေရးကို ဘက ေက်ာင္းေတြနဲ ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေတြက က်ားကန္ေပးခဲ့ၾကတာပါ ။

ဒီေက်းဇူးေတြကိုမွ မေထာက္ ဘက ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခြင့္ေပးၿပီး အၿခားဘာသာေရး အေၿခခံေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခြင့္ မေပးတဲ့ အတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းထဲက “ ခြင့္တူညီမွ် ၀ါဒၿဖဴစင္တဲ့ ေၿမ “ ဆိုတဲ့ စာသားကို ဆိုဖို ့ ရွက္ၾကတယ္ဆိုတဲ့ လစ္ဘရယ္အစြန္းေရာက္ေတြကို ေမးခ်င္ပါတယ္ ။ေဆာ္ဒီမွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ရသလား ။ ဘကေက်ာင္းဖြင့္လို ့ရလား ။ အေမရိကန္မွာ သြားဖြင့္မယ့္ ဘက ေက်ာင္းကို အေမရိကန္ အစိုးရက တရား၀င္ အသိအမွတ္ၿပဳမလား ။ လက္ခံမလား ေမးခ်င္ပါတယ္ ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘာသာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ ရွိ မရွိ မူဆလင္ဦးေရ ဗလီအခ်ိဳး ၊ ခရစ္ယာန္ဦးေရ ခ်က္ေက်ာင္း အခ်ိဳးကို ၾကည့္ၾကပါ ။ ၿမန္မာရွင္ဘုရင္ေတြ လက္ထက္ကတည္းက ကိုယ့္ေၿမမွာ အၿခားဘာသာကို သာသနာလာၿပဳ တဲ့ အဖြဲ ့ကို ၊ေၿမေနရာေပး ခ်တ္ေက်ာင္းေဆာက္ခြင့္ ေပးခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ စစ္ရံႈးလုိ ့ပါလာတဲ့ ဘာသာၿခားသံု ့ပန္းေတြ အတြက္ ဗလီေဆာက္ေပးၿပီး ေၿမေနရာခ်ထား ေပးခဲ့ တဲ့ ႏိုင္ငံပါ ။ ဒါေတာင္ ဘက ေက်ာင္းေတြ အၿပိဳင္ စာသင္ေက်ာင္း ဖြင့္ခြင့္ မရလို ့ ရွက္တယ္ဆိုေတာ့ကာ ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္း မသိေတာ့ပါ ။ သမိုင္းခ်င္းတူသလားလို ့ပဲ ေမးခ်င္ပါတယ္ ။

အဲ့ဒီေတာ့ အၿခားဘာသာေရးအေၿခခံ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ဖြင့္ခြင့္ မရလို ့ ဒီဆႏၶၿပ ပြဲၾကီးကို မရုတ္ႏို္င္ဘူး ဆိုခဲ့ရင္ေတာ့ အမ်ိဳးသားေရး ေမာင္ႏွမမ်ား အားလံုးကို လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္ ။ ကၽႊန္ေတာ္တို ့ပဲ ဘက ေက်ာင္းေတြကို ဖ်က္ေပးလုိက္ၾကရေအာင္လားဗ်ာ ။ လက္ရွိ လူဦးေရ 70%ေက်ာ္ကိုးကြယ္တဲ့ ၿပည္တည္ေထာင္ဖက္ဘာသာတစ္ခုအတြက္ ဒီေလာက္ေတာင္ အခြင့္ခံစားခြင့္ မရွိဘူးဆိုရင္ ကၽႊန္ေတာ္တို ့ပဲ ေလွ်ာ့ လိုက္ၾကရေအာင္ေလ ။ ဒီႏိုင္ငံ အနာဂတ္အတြက္ အၿခား ဘာသာေရးအေၿခခံေက်ာင္းေတြကို ေတာ့ ဖြင့္ခြင့္မေပးပါရေစနဲ ့ ။ တိုင္းရင္းသား ဘာသာ စကား ေတြလည္း တိုးတက္ေစခ်င္ပါတယ္ ။ အေၿခခံကတည္း က တိုင္းရင္းသား လူမိ်ဳးအလိုက္ စာသင္ခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ခ်ိန္သက္သက္ယူၿပီး တိုင္းရင္းသား ဘာသာသင္ ၊ တၿဖည္းၿဖည္းခ်င္း အဆင့္ၿမွင့္ ၊ေနာက္ ဆံုး တကၠသိုလ္ေတြမွာပါ BA ၿမန္္မာစာ လိုမ်ိဳး ၊ BA ရွမ္းစာ ၊တို ့ BA ကရင္စာ တို႕အထိ လုပ္ၾကပါ ။ ကန္ ့ကြက္ရန္ မရွိပါ ဗ်ာ ။ သင္ရိုး ကိုေတာ့ မိခင္ဘာသာစကား အေၿခၿပဳ လို ့ မလုပ္ၾကပါနဲ့ ။မိခင္ဘာသာစကား အေၿခၿပဳဆိုရင္ ကၽႊန္ေတာ္တို ့လို ၀န္ထမ္းသားသမီးေတြက ကရင္ၿပည္နယ္ေၿပာင္းရင္ ကရင္လိုသင္လိုက္ ကယားေၿပာင္းရင္ ကယားလိုသင္လိုက္ ၊ရွမ္းေၿပာင္းရင္ ရွမ္းလိုသင္လိုက္နဲ့ ဘယ္လိုလုပ္ စာတတ္ပါေတာ့မလဲေလ ။

လူေတြဆိုတာ တစ္ေယာက္နဲ ့ တစ္ေေယာက္ အၿမင္မတူတဲ့ အတြက္ လြတ္လပ္စြာ ကြဲလြဲခြင့္ ရွိတယ္ဆိုတာ နားလည္ပါတယ္ ။ ကြဲလြဲခြင့္ ဆိုတာကို အၿပန္အလွန္ေလးစားဖို ့အတြက္က တစ္ေယာက္နဲ ့ တစ္ေယာက္ ရိုးသားတယ္ဆိုတာကို ယံုၾကည္မႈ ရွိဖို ့လိုပါတယ္ ။ ကၽႊန္ေတာ္ကေတာ့ NNER ကို လံုး၀ကို ယံုလို ့မရေတာ့တာက အထက္က အခ်က္ေတြကို အရင္ပညာေရးဥပေဒဆြဲကတည္းက ထည့္ဖို ့ၾကိဳးစားခဲ့လို ့ ဆရာ ဆရာမၾကီးေတြက မၿဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ရွင္းၿပၿပီးသားပါ ။ ဒါကို သပိတ္ေမွာက္တဲ့ နည္းနဲ ့ ထပ္ထည့္ဖို ့ၾကိဳးစား လာကတည္းက အေၿဖက ရွင္းေနပါၿပီ ။ဒါၿပင္ ဥပေဒၿပင္ဖို ့ထက္ ရန္ကုန္၀င္ဖို ့က ပိုအေရးၾကီးေနေလေတာ့ ပိုရွင္းသြားတယ္ ဆိုရမွာပါ ။

ဒီ ပညာေရး ဥပေဒ ၿပသနာဟာ ရခိုင္ၿပည္နယ္ တစ္ခုတည္းအတြက္ အႏၲရာယ္ၾကီးတာ မဟုတ္ပါဘူး ။ ကၽႊန္ေတာ္တို ့ တစ္ႏိုင္ငံလံုးကို အစိတ္စိတ္ခြဲမယ့္ ေရရွည္စီမံကိန္းပါ ။ ေနာက္ဆံုးေၿပာခ်င္တာကေတာ့ တိုင္းၿပည္တစ္ၿပည္မွာ ၿပည္သူလူုထုနဲ ့တန္တဲ့ အစိုးရပဲ ရမယ္ဆိုတာ လက္ခံတဲ့ အတြက္ ဘယ္အစိုးရတက္တက္ သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘူး ။ ၿပည္သူလူထု ဥာဏ္ရည္ နဲ႕ စိတ္ဓာတ္အဆင့္အတန္း ၿမင့္မားလာဖို ့ကို ပိုစိတ္၀င္စားပါတယ္ ။ အဲဒီေတာ့ ခင္မ်ားတို ့ဘာသာ အမုန္းေၾကာင့္ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၊ အၿငိဳးေၾကာင့္ၿဖစ္ၿဖစ္ ၊ ႏိုင္ငံေရး ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ၿဖစ္ၿဖစ္ ၊ ပိုက္ဆံေၾကာင့္ၿဖစ္ၿဖစ္ လက္ရွိ အစိုးရကို ၿဖဳတ္ခ်ခ်င္ရင္ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ ့ ၿဖဳတ္ခ်ၾကပါ ။ထူးၿပီး ၀မ္းနည္းရန္ မရွိပါေလ ။ ဒါေပမယ့္ ၿမန္မာ ဆိုတဲ့ အမည္နဲ ့ လက္ရွိ ၿမန္မာႏိုင္ငံဆိုတဲ့ နယ္နမိတ္ၿဖစ္ေပၚလာဖို ့ အေနာ္ရထာလက္ထက္က စလို ့ ေခတ္အဆက္ဆက္ ကၽႊန္ေတာ္တို ့ ဘိုးဘြားေတြရဲ့ ေသြးနဲ ့ တည္ေဆာက္ခဲ့ရတာပါ ။ ခင္မ်ားတို ့ လိုဘ တစ္ခုအတြက္ ၿမန္မာႏို္င္ငံ နဲ ့ ၿမန္မာ ဆိုတဲ့ အမည္ရဲ ့ အနာဂတ္ ကို သတ္မပစ္ၾကပါနဲ ့လို ့ ပဲ ေၿပာခ်င္ပါတယ္ ။


Credit to : Wai Nwe Lwin

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Monday, August 26, 2013

ေဆးရုံၾကီးေတြမွာ ျပသဘို႔ ႏိုးေဆာ္လိုက္ပါတယ္။

ကိုရီးယား ႏိုင္ငံအတြင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား တိုင္းရင္းသား အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ာ - 
မဂၤလာပါ။
ကိုရီးယားႏိုင္ငံအတြင္း ေဆးကုသၾကမယ္ဆုိရင္ ေဆးရုံအေၾကာင္း သိတဲ့ သူေတြနဲ႔ ၾကိဳတင္ တိုင္ပင္ျပီး ဘယ္လို ေဆးရုံေတြမွာ ျပသရမလဲဆိုတာ ေဆြးေႏြးေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွာ ေရာဂါအလိုက္ ေဆးရုံ၊ ေဆးခန္းေတြက ခြဲျပီး ကုသေပးေနလို႔ တခ်ဳိ႔ဆို မသိလို႔ နားေစး ေခ်ာင္းဆိုျဖစ္တာေတာင္ အရိုးအထူးကုကို သြားျပဘူးတဲ့ အေနအထားေတြ ရွိေနပါတယ္။  ႏွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုးေလာက္ဆိုရင္ ေဆးခန္း ေဆးရုံ အေသးတို႔မွာ ျပသကုသလို႔ ေကာင္းေပမယ့္ မိမိတို႔ ေရာဂါ အေနအထားက ၾကီးမယ္ ထင္ရင္ တကၠသိုလ္ ေဆးရုံၾကီးေတြမွာ ျပသၾကပါ။ တခ်ဳိ႔က ဘာသာစကား အခက္အခဲေၾကာင့္ (သို႔)  တကၠသိုလ္ ေဆးရုံၾကီးကို သြားဘို႔ အခ်ိန္မေပးႏိုင္တာေတြေၾကာင့္ ေဆးရုံေလး ေဆးခန္းေလးမွာဘဲ ျပသၾကရပါတယ္။
           အဲဒီ ေဆးခန္း ေဆးရုံေလးေတြမွာ ျပလို႔ တိတိက်က် ေသေသခ်ာခ်ာ ကုသေပးမယ္ သူတို႔ဘက္က မတတ္ႏိုင္လို႔ အဲဒီ ေဆးရုံထက္ စိတ္ခ်ရမယ့္ ေဆးရုံၾကီးသို႔ လမ္းညႊန္ေပးမယ္ဆိုရင္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ္ဘဲ ေရာဂါက တျခား၊ ေဆးကတျခား ရက္ရွည္ လမ်ား ေသာက္ေဆးဘဲ ေပးျပီး ဆြဲကုေနတဲ့ ေဆးခန္း၊ ေဆးရုံေလးေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီလို ေဆးခန္း၊ ေဆးရုံေလးေတြမွာ ကုျပီး မေပ်ာက္လုိ႔ ဆိုျပီး က်ေနာ့္ထံ အကူအညီေတာင္းေတာ့ တကၠသိုလ္ ေဆးရုံၾကီးကို ေခၚျပီး ျပသေပးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာ၀န္ၾကီးက အားလုံးကို ဓာတ္မွန္ရိုက္ စစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာေရာဂါမွ် မရွိဘဲ အေၾကာနာေနတာျဖစ္တဲ့အတြက္ အႏွိပ္ကေလးနဲ႔ ေပ်ာက္သြားတဲ့ လူနာေတြ၊ ေဆးေသာက္ျပီး ေပ်ာက္သြားတဲ့ လူနာေတြ လက္ေတြ႔ ရွိေနလို႔ အဲဒီလို လူနာေတြက မ်ားလာေနလို႔ အလကားေနရင္း ေငြကုန္ အခ်ိန္မကုန္ေစဘို႔ ေရာဂါေတြ ထပ္မတိုးေစဘို႔ အက်ဳိးေမွ်ာ္ျပီး ႏိုးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။ အခုေခတ္မွာ တရား၀င္ ေဆးအာမခံေတြရွိေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြျဖစ္ေနၾကတဲ့အတြက္ ေဆးရုံၾကီးေတြမွာ ကုသစရိတ္ မၾကီးဘဲ ျပသႏိုင္သလို ဗီဇာ မရွိတဲ့ သူေတြအတြက္ဆို ေရႊ႔ေျပာင္း အလုပ္သမားဌာနေတြမွာ ေဆးအာမခံေတြကို ေလွ်ာက္ထားခနဲ႔ လစဥ္ ၀ါန္ ၆ေထာင္ေပးျပီး ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ၾကပါတယ္။ 
တကၠသိုလ္ ေဆးရုံၾကီးေတြမွာ ျပသ ကုသဘို႔ ေျပာရျခင္းက အဲဒီ ေဆးရုံၾကီးေတြမွာ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ၊ ေဆးပစၥည္းေတြ၊ ေဆးေတြက အစုံအလင္ တစ္ေနရာတည္းမွာ ရွိေနလုိ႔ပါ။ 
 
အားလုံး ကိုယ္စိတ္ ႏွစ္ျဖာ ေဘးရန္ကြာ က်န္းမာ၊ ခ်မ္းသာ လိုအင္ ဆႏၵမ်ား ျပည့္၀ၾကပါေစ။ 
 ေက်ာ္ဇင္

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, September 9, 2012

ျပည္သူအားကိုယ္စားျပဳထားေသာလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား အၾကံျပဳလႊာ

ေရးသားသူ — ေအာင္မို်းထြဋ္
သို႔
အယ္ဒီတာ
မၾကာမီရက္မ်ားအတြင္း လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားက ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးအား စြပ္စဲြျပစ္တင္အေရးယူမႈမ်ား ျပုလုပ္ရန္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ားျပုလုပ္ေနသည္ကို ေတြ့ျမင္ရပါသည္။ ဥပေဒျပဳလႊတ္ေတာ္အေနျဖင့္ ထိုကဲ့သို့ အေရးယူမႈမ်ားကို ျပုလုပ္နိုင္သည့္အခြင့္အာဏာရိွသည္ကို ျငင္းပယ္၍မရနိုင္ပါ။သို႔ရာတြင္ ဥပေဒျပဳအဖဲြ့ထံ ထိုကဲ့သို့ အခြင့္အာဏာကိုအပ္နွင္းထားသည္ဆိုျခင္းသည္ ထိုအာဏာကို မိမိၾကိဳက္သလို၊သံုးခ်င္သလိုသံုး၍ရသည္ဟု ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္သည္ကို နားလည္ရန္လိုပါသည္။
ထို့အျပင္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးကို ယခုကဲ့သို့ စြပ္စဲြျပစ္တင္အေရးယူမႈမ်ားသည္ တိုင္းျပည္၏ ဒီမိုကေရစီတည္ေဆာက္မႈလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားအတြက္ မလိုလားအပ္သည့္အကို်းသက္ေရာက္မႈမ်ားရိွလာနိုင္ပါသည္။
အထူးသျဖင့္ တိုင္းျပည္၏တရားစီရင္ေရးက႑အား အလြန္အမင္းအားနည္းသြားေစနိုင္ပါသည္။ လက္ရိွျမန္မာနိုင္ငံ၏ နိုင္ငံေရးစနစ္ျပုျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို ယထာဘူတက်က်ျကည့္လွ်င္ တရားစီရင္ေရးမ႑ိုင္သည္ အားအနည္းဆံုးမ႑ိုင္တစ္ခုျဖစ္သည္မွာအမ်ားအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။

ယခုကဲ့သို့ လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား၏ စြပ္စဲြအျပစ္တင္ အေရးယူမႈမ်ားသည္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံခံုရံုးအေနျဖင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြင္းခိုင္မာသည့္ တရားစီရင္ေရးအင္စတီကူ်းရွင္းတစ္ခုအျဖစ္ ေပၚထြက္လာနိုင္မႈမရိွေအာင္ ျပုလုပ္သလို ျဖစ္ေနပါသည္။
ထို့အျပင္ ဤကဲ့သို့ အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးမွ တရားသူျကီးမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို့၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားကို ထိေရာက္စြာ ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ကို ခို်းနိွမ္လိုက္သလိုျဖစ္သြားနိုင္ပါသည္။လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို့သေဘာမတူသည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးမွ ခ်မွတ္တိုင္း ထိုခံုရံုးမွတရားသူျကီးမ်ားကို စြပ္စဲြျပစ္တင္အေရးယူမႈမ်ား ျပုလုပ္မည္ဆိုသည့္သေဘာမို်းျဖစ္လာေစနိုင္ပါသည္။

ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးမွ တရားသူျကီးမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို့၏တာဝန္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္မေဆာင္ရြက္နိုင္ပါက လႊတ္ေတာ္၏ တာဝန္နွင့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားအား စစ္ေဆးေစာင့္ျကည့္နိုင္မည့္အင္စတီကူ်းရွင္းကို အားနည္းေအာင္ တမင္လုပ္ေနသလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ထိုအေရးယူမႈမ်ားကို တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္၍ ဒီမိုကေရစီစနစ္တည္ေဆာက္ေရးကို လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ျပည္သူကို အမွန္တကယ္ကိုယ္စားျပုသည့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ မျပုလုပ္သင့္ေျကာင္းေျပာျကားလိုပါသည္။

ယေန့ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ဒီမိုကေရစီျပုျပင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚသို့စတင္ေရာက္ရိွေနေသာအေျခအေနတြင္ရိွပါသည္။ ထိုသို့ ဒီမိုကေရစီစနစ္တည္ေဆာက္ေရး၏ ကနဦးကာလတြင္ လႊတ္ေတာ္အေနျဖင့္ ဒီမိုကေရစီစနစ္တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား အားနည္းသြားေစမည့္အျပုအမူမ်ားကို မလုပ္ေဆာင္မိေစရန္လိုအပ္ပါသည္။

ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးတစ္ခုသည္ တိုင္းျပည္၏ ဥပေဒစိုးမိုးေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ အေရးပါေသာ အင္စတီကူ်းရွင္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ထိုအဖဲြ့အား စြပ္စဲြျပစ္တင္အေရးယူမႈသည္ ဒီမိုကေရစီစနစ္တည္ေဆာက္ေရးတြင္ အေရးျကီးသည့္အေျကာင္းတစ္ခုျဖစ္သည့္မ႑ိုင္သံုးခုအျကား တာဝန္နွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားပိုင္းျခားထားမႈကို အဓိပၸာယ္မဲ့သြားေစပါသည္။

မ႑ိုင္သံုးခုအၾကား တာဝန္နွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား ခဲြျခားထားမႈရိွမွသာ အစိုးရအဖဲြ့အစည္းတစ္ခုလံုးရိွ က႑မ်ား တစ္ခုနွင့္တစ္ခုအျပန္အလွန္ကြပ္ကဲမႈရိွျပီး အာဏာရွင္စနစ္မ်ား ေပၚထြက္လာနိုင္မႈကိုအကာအကြယ္ေပးနိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

တရားစီရင္ေရးက႑သည္ အျခားက႑ကဲ့သို့ ေငြေျကးဆိုင္ရာနွင့္ အစိုးရ၏ အာဏာစက္ကို တိုက္ရိုက္အသံုးျပုသည့္ အခြင့္အာဏာမရိွေသာ္လည္း တိုင္းျပည္အတြင္းရိွ ဥေပဒမ်ား၏ အဓိပၸာယ္ကိုေဖာ္ေဆာင္သည့္တာဝန္ကို ယူထားသည့္ တစ္ခုတည္းေသာမ႑ိုင္ျဖစ္ပါသည္။ တရားစီရင္ေရးအဖဲြ့အေနျဖင့္ တရားဥပေဒမ်ား၏အဓိပၸာယ္ကို ဖြင့္ဆိုခြင့္ေပးထားသလို အေျခခံဥပေဒခံုရံုးအေနျဖင့္ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခြင့္ တာဝန္နွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အျပည့္အဝရိွပါသည္။

တရားသူျကီးအား သူတို့၏ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို သေဘာမက်၍သူတို့အား စြပ္စဲြျပစ္တင္ရႈတ္ခ်မႈမ်ားျပုလုပ္ရန္ လံုးဝမျဖစ္သင့္သည္မွာဆင္ျခင္တံုတရားရိွေသာသူမ်ားအားလံုး လက္ခံနိုင္မည့္အခ်က္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ အေျခခံဥပေဒခံုရံုးမွ တရားသူျကီးမ်ားကို စြပ္စဲြအျပစ္တင္ အေရးယူမႈမ်ားျပုလုပ္မည္ဟု ျခိမ္းေျခာက္မႈမ်ားသည္ တရားေရးက႑လုပ္ပိုင္ခြင့္နယ္ပယ္အတြင္းသို့ ခို်းေဖာက္ဝင္ေရာက္ေနသည့္ သေဘာေဆာင္ေနပါသည္။

ဤသို့လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားသည္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒခံုရံုးမွတရားသူျကီးမ်ား မိမိတို့တာဝန္ကို ထိေရာက္စြာလုပ္ေဆာင္လိုစိတ္မ်ား အားနည္းသြားေအာင္ျပုလုပ္သလို လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားအေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္၏လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာကိုေက်ာ္၍ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ တရားစီရင္ေရးသံုးသပ္ခ်က္ (Judicial Review) ကိုလုပ္ေဆာင္သည့္သေဘာလည္းျဖစ္ေနပါသည္။

ဥပေဒျပုမႈကို အဓိကထားလုပ္ေဆာင္ရမည့္ လႊတ္ေတာ္အေနျဖင့္ အစိုးရအဖဲြ့မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ ကိုက္ညီမႈရိွမရိွ ဆန္းစစ္သည့္အာဏာကို ယူလိုက္ပါက အစိုးရအဖဲြ့က႑မ်ားအၾကား အျပန္အလွန္ကြပ္ကဲမႈကို အားနည္းသြားေစပါသည္။

လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ၾကီးမ်ားနွင့္ အစိုးရအဖဲြ့ဝင္မ်ားအားလံုးအေနျဖင့္ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတစ္ရပ္သည္ နိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ကို မည္သို့မည္ပံု ညိွနိႈင္းေဆာင္ရြက္သြားသည္ကို ဖြင့္ဆိုထားသည့္ဥပေဒျဖစ္သည္ဟု နားလည္သင့္ပါသည္။ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ တိုင္းျပည္ကို တိုက္ရိုက္စီမံအုပ္ခု်ပ္ေနသည္ဟု မျမင္သင့္ပါ။

ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ အစိုးရနွင့္ အုပ္ခု်ပ္ေရးစနစ္ပံုစံမ်ားမည္သို့မည္ပံု ဖဲြ့စည္းသင့္သည္ကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးထားသည့္ ဥပေဒတစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္။
တိုင္းျပည္အား အမွန္တကယ္အုပ္ခု်ပ္သူမ်ားသည္ ဖဲြ့စည္းပံုအရ ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ သို့မဟုတ္ ခန့္အပ္ထားသည့္သူမ်ားျဖစ္ပါသည္။ ထိုသူမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို့၏ အတၱမာန္မာန လက္စားေခ်လိုစိတ္မ်ားကို အေျခမခံဘဲ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒပါ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားနွင့္ အစိုးရမ႑ိုင္မ်ားအျကား အာဏာနွင့္ တာဝန္ခဲြေဝ မႈမ်ားကိုေလးစားမႈျဖင့္ မိမိတို့၏တာဝန္မ်ားကို ထမ္းေဆာင္ပါမွ ဖဲြ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ မွန္ကန္အဓိပၸာယ္ရိွစြာ အသက္ဝင္လာမည္ ျဖစ္ပါသည္။
တိုင္းျပည္၏တည္ျငိမ္မႈနွင့္ ဒီမိုကေရစီတည္ေဆာက္ေရးကအေထာက္အပံ့ျပဳလိုေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလံုးအေနျဖင့္ တိုင္းျပည္အတြင္း နိုင္ငံေရးျပုျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကို အေထာက္အကူမျဖစ္ေစသည့္လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားကို မလုပ္ျခင္းျဖင့္တိုင္းျပည္ကိုခ်စ္သည့္ တာဝန္ရိွ ျပည္သူ့ကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သက္ေသျပသင့္ပါသည္။

ေအာင္မို်းထြဋ္
(The Voice Weekly)

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, September 1, 2012

လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ့္ လႊတ္ေတာ္လား

ေရးသားသူ — ဦးေအာင္ထူး(ေရွ႕ေန)

ယခင္ျဗိတိန္ပါလီမန္ ႏွင့္ ယေန႔ ျမန္မာ့လြတ္ေတာ္
ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ ၏ ဖခင္ၾကီးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရသည့္ ျဗိတိန္နိုင္ငံ တြင္ ပါလီမန္ ဟု ေခၚသည့္ လႊတ္ေတာ္က တိုင္းျပည္၏ အျမင့္ဆံုးအာဏာကို က်င့္သံုးခဲ့ဖူးသည္။ ယင္းကို တင္စားေျပာဆိုၾကသည့္ စကားတစ္ခုရွိသည္။ "လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္၊ ေခြးကိုလူျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္သည္ကလြဲ၍ ျဗိတိန္ပါလီမန္မလုပ္နုိင္တာ ဘာမွ်မရွိ" ဟူ၍ျဖစ္ သည္။ ယင္းကို ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာျဖစ္မႈ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ Parliamentary Supremacy ဟု ေခၚၾက သည္။ ယခုမက်င့္သံုးေတာ့ပါ။
ျမန္မာနိုင္ငံ၌ စစ္အစိုးရတည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာလႊတ္ေတာ္သည္ ျဗိတိန္ ပါလီမန္ က အခ်ဳပ္အျခာသဘြယ္ က်င့္သံုးခဲ့သည့္ ကာလကထက္ပို၍ပင္ တန္ခိုးထြားကာ ဥပေဒစိုးမိုးေရးအေျခခံကို ေျပာင္းျပန္လွန္လွ်က္ လူကိုေခြး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေတာ့မည္လားဟူ၍ပင္ စိုးရိမ္ဘြယ္အေျခအေနကို ေတြ႕ေနရသည္ ။ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။
ေတာင္အာဖရိက မင္ဒဲလား
ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ေဖၚေဆာင္ရာ၌ တိုင္းနိုင္ငံမ်ားတြင္ အျမင့္ဆံုးတရားရံုးမ်ားသည္ အခ်က္အျခာေနရာမွ ပါ၀င္ၾက သည္။ အာဏာပိုင္မ်ား နိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက အျမင့္ဆံုးတရားရံုးၾကီးမ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္ နာေၾကာင္းျပျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ့ပိုးေပးၾကသည္ ။ ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံတြင္ သမတ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆႏၵနယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ မညီဟူ၍ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေပၚထြက္လာျပီး ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ သမတ နယ္လ္ဆင္မန္ဒဲလားသည္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေခၚယူခဲ့သည္။ ၄င္းက သမတ ကိုယ္တိုင္ အျမင့္ဆံုးတရား ရံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာေၾကာင္း၊ ဤသည္ကို နမူနာယူကာ ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံ သားမ်ားအားလံုး သည္လည္း အျမင့္ဆံုးတရားရံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ေဖၚေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း လမ္းညႊန္ခဲ့သည္။
အိႏၵိယ မစၥစ္အင္ဒီယာဂႏၵီ
အိႏၵိယ နိုင္ငံတြင္ မစၥစ္ အင္ဒီရာဂႏၶီ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့သည့္အတြင္း ၁၉၇၅ မွ ၁၉၇၇ ခုနွစ္မ်ား ကာလတြင္ သံလက္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္ဟု ေ၀ဘန္ခံခဲ့ရသည္။ အတိုက္အခံနိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္အေျမာက္အမ်ားကို ဖမ္းဆီး ဖိနွိပ္ခဲ့ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ အိႏၵိယ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ ေရွ႕ေတာ္သြင္းစာခြ်န္ေတာ္ အခြင့္ အာဏာကို အသံုးျပဳ၍ အိႏၵိယ တရားရံုးခ်ဳပ္က ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ မစၥစ္ အင္ဒီရာဂႏၶီ ေခါင္းေဆာင္ျပီး ပါလီမန္ အတြင္း၌ ေနရာအမ်ားစုရထားေသာ ကြန္ဂရက္ပါတီသည္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း၌ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္မ်ားအေပၚ စြပ္စြဲျပစ္ တင္ျခင္း မရွိခဲ့။ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း လုိက္နာခဲ့ၾကျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ႕ပိုးခဲ့ၾက သည္။
အေမရိကန္အယ္လ္ဂိုးလ္
၂၀၀၀ ခုနွစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ သမတ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပစဥ္အတြင္း မဲေရတြက္ၾကရာ ဒီမိုကရက္ပါတီ နွင့္ ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီ နွစ္ဘက္လံုးက သူနိုင္ကိုယ္နိုင္အျငင္းပြားခဲ့ၾကသည္ ။ နွစ္ဘက္ ပါတီကို ေထာက္ခံသူမ်ား လမ္းမေပၚထြက္ဆႏၵျပၾကျပီး မိမိတို႕ပါတီက နိုင္ေၾကာင္းေၾကြးေၾကာ္ၾကသည္။ နွစ္ဘက္လံုးက တရားရံုးခ်ဳပ္တြင္ အမႈ စြဲဆိုၾကေသာအခါ ေနာက္ဆံုးတြင္ တရားရံုးခ်ဳပ္က ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီကို အနိုင္ေပးလိုက္သည္။ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ထြက္ေပၚလာျပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ဒီမိုကရက္ပါတီ သမတေလာင္း အယ္လ္ဂိုးသည္ ရုပ္ျမင္သံၾကား ေရွ႕ကို ထြက္လာကာ "အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား၊ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေလးစားတန္ဘိုးထားရတဲ့ တရားရံုးခ်ုဳပ္ၾကီးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါျပီ။ ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီကို အနိုင္ေပးလုိက္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ အားလံုး တရားရံုးခ်ဳပ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာဖို ့လိုပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေထာက္ခံအားေပးျပီး ဆႏၵ ျပေနၾကတဲ့ လူထုေတြ အားလံုး အိမ္ကို ျပန္ၾကပါေတာ့" ဟု မိန္႕ခြန္းေျပာၾကားရင္း လူထုကို ထိမ္းခဲ့သည္။ တရားရံုး ခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေပၚ မေၾကနပ္သူ အေျမာက္အမ်ားရွိခဲ့ေသာ္လည္း ေလးစားလိုက္နာခဲ့ၾကသည္။ တရားရံုးခ်ဳပ္ကို ျပသနာမရွာခဲ့။ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ့ပိုးေပးခဲ့ၾကသည္ ။
ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေတာ္
ယခုျမန္မာနိုင္ငံ၏ ျမင္ကြင္းကို ၾကည့္လိုက္ရာ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးကို စြပ္စြဲ ျပစ္တင္ေနၾကသည့္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားမွာ အေတာ္ပင္ တက္ၾကြေနၾကသည္ ။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း အဆို အနိုင္ရသြားျပီးေနာက္ ၄င္းတို႕မွာ ေအာင္ပြဲရေနသကဲ့သို႕ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္ ေရွ႕ေျခတစ္လွမ္းပင္ မတိုးရေသးခင္ ေနာက္ေျခနွစ္လမ္း ျပန္ဆုတ္ေနျပီ ဟု ခံစားမိသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ ၄င္းအေပၚအေျခခံ၍ တည္ေထာင္ထားသည့္ တရားစီရင္ေရးစနစ္သည္ ဥပေဒစိုးမိုး ေရးကို စစ္မွန္စြာေဖၚေဆာင္ ေပးနိုင္မည္႕ အလားအလာမွာ လြန္မင္းစြာနည္းလြန္းလွသည္။
သို႕ရာတြင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အရပင္ျဖစ္ပါေစ လူမ်ားစုဒီမိုကေရစီကို က်င့္သံုးသည့္ လႊတ္ေတာ္၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာအေပၚ လြတ္လပ္၊ ဘက္ မလိုက္၊ ထက္ျမက္သည့္ တရားစီရင္ေရးက ထိမ္းေၾကာင္းသည့္ မူမ်ိဳးကို တတ္နိုင္သေလာက္က်င့္သံုးလွ်င္ အက်ိဳးရွိ မည္ ဟု ယူဆပါသည္။ လက္ေတြ႕ျမင္ကြင္းအရမူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးမွာ အၾကီးအက်ယ္ စိမ္ေခၚ ခံေန ရျပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဤမူသည္ပင္ သြက္သြက္ ခါေအာင္ ကိုင္လႈပ္ ခံေနရျပီဟု မွတ္ယူရပါမည္။ ဤတြင္ ခံုရံုးကမ်ား အမွား ၾကီး မွားေနသလားဟူ၍ ေလ့လာၾကည့္မိသည္။
လြတ္ေတာ္အသီးသီးက ဖြဲ႔စည္းလိုက္ေသာေကာ္မတီ
သမတက ခံုရံုးသို႕ တင္သြင္းလာေသာ အျငင္းပြားမႈမွာ "လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးက ဖြဲ႕စည္း ထားသည့္ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္နွင့္ အဖြဲ႕တို႕အား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္အျဖစ္ ထည့္သြင္းဖြင့္ဆိုျခင္းသည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားနွင့္ ညီညြတ္ျခင္းရွိမရွိ" ျဖစ္သည္။ ညီညြတ္ျခင္းမရွိဟူ၍ ခံုရံုးက ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႕ ဆံုးျဖတ္ရသည္ကို ခံုရံုးက၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ(၂၉)ရက္ေန႕တြင္ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ၄င္းတို႕အနက္ အဓိကအားျဖင့္ ေအာက္ပါစာပုဒ္ကို သတိျပဳမိသည္။
"ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း (၄) ဥပေဒျပဳေရးအခန္းတြင္ ျပ႒ာန္းပါရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ရွင္းလင္းေဆြးေႏြး ေျပာဆိုခြင့္နွင့္ စပ္လွ်ဥ္းသည့္ အေၾကာင္းအရာပါ ပုဒ္မမ်ား ဥပေဒၾကမ္းတင္သြင္းခြင့္နွင့္ စပ္လွ်ဥ္းသည့္ အေၾကာင္း အရာပါ ပုဒ္မမ်ားအရ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူလွ်င္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဖြဲ႕စည္းသည့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္ရပ္ ကို ကုိယ္စားျပဳေသာ အဖြဲ႕အစည္း၀င္မ်ား သို႕မဟုတ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္ အဖြဲ႕ အစည္းအသီးသီးနွင့္ ယင္းလႊတ္ေတာ္ အသီးသီးတို႕မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ရည္ညႊန္းျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွား ပါသည္။"
တိုင္းးျပည္အေဆာက္အအံု ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား
ဤရွင္းလင္းခ်က္ကို လူတိုင္းနားလည္ေအာင္ ဖြင့္ဆိုရလွ်င္ နွစ္ပိုင္းရွိသည္။ ပထမတစ္ပိုင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီတည္ေထာင္ထားသည့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) ကိုရည္ညႊန္းသည္။ ဒုတိယ တစ္ပိုင္းမွာ ယင္း အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အား ရည္ညႊန္းသည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ဆိုသည္မွာ
ခံုရံုး၏ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ျပ႒ာန္း၍ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္အေနျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာတိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) တို႕ကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္သတ္ မွတ္သည္။ ၄င္းတိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသူမ်ားကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ေန ၾကသူမ်ားအျဖစ္ ခံုရံုးက လက္ခံသည္။ သာဓက အားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ ခ်ဳပ္အား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္အေနျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထား သည္။ သို႕ျဖစ္၍ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ တရားသူၾကီးမ်ားကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾက သူမ်ား အျဖစ္ ခံုရံုးက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္က ထပ္မံဖြဲ႔စည္းေသာ ေကာ္မတီစသည္မ်ား
ဆိုလိုသည္မွာ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ျဖစ္ေသာ္လည္း လိုအပ္ခ်က္အရ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား ထပ္မံဖြဲ႕စည္းေစဦးေတာ့၊ ယင္းတို႕သည္ ဤဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒနွင့္ အညီ သတ္မွတ္ ထားသည့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းမဟုတ္၊ ယင္းသို႕ ထပ္မံဖြဲ႕စည္းလိုက္သည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္ ပုုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ခံစားခြင့္မ်ား မရထိုက္ဟူ၍ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ မွားယြင္းပါသည္ဟူ၍ မည္သို႕ေျပာနိုင္ပါအံ့နည္း။
ျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလြတ္ေတာ္
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဘက္မွ ျပန္လည္ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါစို႕။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒတြင္ နံမည္ကိုပင္ ျပည္ ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဟူ၍ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲထားသျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ရွိသည္မွာ မည္သို႕မွ် အျငင္းမပြားနိုင္။ သို႕ရာတြင္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႕နွစ္ရပ္ေပါင္းလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဟူ၍ မေျပာ နိုင္။ သုိ႕ျဖစ္၍ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဆိုလွ်င္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ ေတာ္တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တည္ေထာင္ထားသည့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္ အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) မဟုတ္ ဟူ၍ နားလည္ရမည္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာလြတ္ေတာ္အမတ္မ်ား ေရွထိုးေနာက္ျပန္ ကၽြမ္းထိုးၾက
ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ ေတာ္တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ျဖစ္သည္ဟူ၍ လည္း၂၀၀၈ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၏ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ်မပါရွိပါ။ ခံုရံုး၏ သံုးသပ္ခ်က္ကို ေထာက္ရႈ၍ ျပည္သူ႕ လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ တရပ္ျခင္းစီသည္ပင္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံု စာရင္းထဲ တြင္ ပါ၀င္ျခင္းမရွိပါက ယင္းတို႕မွ ဖြဲ႕စည္းေပးလိုက္သည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ားသည္ မည္သို႕လွ်င္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ရွိနုိင္ပါမည္နည္း။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ခံထားၾကသူမ်ားအေနျဖင့္ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို မၾကိဳက္လွ်င္လည္း ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ မထိမ္းနိုင္ပါက ေရွ႕ျပန္ေနာက္ျပန္ ကြ်မ္းထိုးေနၾကရံုသာ ရွိသည္။ မည္သို႕မွ် တတ္နိုင္မည္မဟုတ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္ လံုး၀မွားေနပါသည္ဟူ၍လည္း မေျပာနိုင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ဒါလားဟဲ့ အမ်ားဆႏၵ
ဤသည္ကို နားလည္သေဘာေပါက္သြားၾကေသာအခါ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၾကီးမ်ားက ၄င္းတို႕၏ အဆင့္အားနွိမ့္ခ်ျခင္းခံလိုက္ရသည္ဟု ခံစားသြားၾကပံုရသည္။ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနွင့္ ေဒါသူပုန္ထသြားၾက ေတာ့သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးအား ခုတ္မယ္ ထစ္မယ္ ပါးပါးလွီးမယ္ ျဖစ္သြားၾကေတာ့သည္။ ဥပေဒ ေၾကာင္းအရ နိုင္ေအာင္ မေျပာနိုင္ေတာ့ေသာအခါ အမ်ားစုနွင့္ ကိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားလာၾကေတာ့သည္။ အမ်ားညီ ဤ ကို ကြ်ဲဖတ္ ဇာတ္ခင္းလာၾကသည္။

ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ဥပေဒစိုးမိုးေရး ဇာတ္လမ္းမွာ အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့သည့္ နိုင္ငံမ်ား၏ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားနွင့္ နိုင္းယွဥ္လွ်င္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားခဲဲ့ျပီ။ တစ္တိုင္းျပည္လံုးက ေလးစားရမည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးတရားသူၾကီးမ်ားသည္ မ်က္စိသူငယ္ တရားခံအေနအထားနွင့္ အစစ္ခံၾကရေတာ့မည့္ကိန္းဆိုက္ ေနပါျပီ။
ယခုမွ ေပၚလာေသာ ျပႆနာမဟုတ္
စင္စစ္အားျဖင့္ ယင္းသို႕ျဖစ္ျခင္းမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိ ပညာ သားပါပါ ခင္းထားေသာ လမ္းေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ခံုရံုး၏ ရွင္းလင္းခ်က္တြင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒ စတင္ေရးဆြဲစဥ္ကထဲက အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠဌက ခ်ထားခဲ့သည့္ လမ္းညႊန္ခ်က္အား ျပန္လည္ ကိုးကားထားသည္ကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ယခုမွ ေပၚေပါက္လာသည့္ ျပသနာ မဟုတ္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံ စတင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ၁၉၉၃ ခုနွစ္ကထဲက စတင္အုတ္ျမစ္ခ် တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ လမ္းေၾကာင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရ သည္။
အမ်ားအားကို ထိန္းညွိထားတဲ့ ဥပေဒ
ယင္းနွင့္ ဆက္စပ္ကာ နွစ္ခ်က္ သံုးသပ္လိုပါသည္။ ပထမ အခ်က္မွာ နိုင္ငံေရးပါတီ တစ္ရပ္ရပ္သည္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမတ္ေနရာ အမ်ားစုရျပီးေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခံရေစ ဦးေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ သမတ စနစ္ကို တီထြင္ က်င့္သံုးထားသျဖင့္ စစ္တပ္ နွင့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေဟာင္းမ်ားက မေထာက္ခံသမွ် ကာလပတ္လံုး ၄င္းပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္သည္ သမတ မျဖစ္နိုင္ပါ။ သမတ တြင္သာ ျပည္ေထာင္စု ၀န္ၾကီးအဖြဲ႕၀င္မ်ားအား ခန္႕ခြင့္ျဖဳတ္ခြင့္ ရွိသျဖင့္ သမတ က နိုင္ငံေရးအရ ေခ်ာ့ထားသည့္ အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း အမ်ားစု ေနရာရထားေသာ ပါတီ မွ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕အား အေရးမပါသည့္ ၀န္ၾကီးေနရာအခ်ိဳ႕ေပး ေကာင္းေပးမည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္နုိင္ျပီး လႊတ္ေတာ္အတြင္းတြင္ အမတ္ေနရာအမ်ားစုရေသာ ပါတီသည္ ဤမွ်နွင့္ သာ ေၾကနပ္ရပါမည္။ သမတ ေနရာမရနိုင္သျဖင့္ အစိုးရဖြဲ႕ခြင့္ မည္သည့္အခါတြင္မွ် ရမည္မဟုတ္ပါ။ အစိုးရဖြဲ႕ခြင့္မရ လွ်င္ လူထုအတြက္ သာမက တပ္မေတာ္သားထုအတြက္ပါ ဆိုး၀ါးေသာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား၂၀၀၈ ခုနွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ နွင့္ အညီ က်င့္သံုးထားမႈကို ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္လုပ္ဘို ့မလြယ္လွပါ။

တရားမွ်တေရး အခ်ိန္မဆြဲသင့္
ဒုတိယ အခ်က္မွာ ၂၀၁၀ ခုနွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၾကိဳတင္မဲမ်ားျဖင့္ အနိုင္ယူသြားခဲ့ၾကသည့္ ျပသနာကို ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ၀န္ခံပါလွ်က္ အေရးယူေျဖရွင္းေပးခဲ့ျခင္းမရွိ။ ၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲျပားအေပၚ ဖေယာင္းသုတ္ထားသည့္ ျပသနာအားေဖၚထုတ္သည့္ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးဥာဏ္၀င္းသည္ပင္လွ်င္ တရားလိုအျဖစ္မွတရားခံ ဘ၀သုိ႕က်ေရာက္သြားခဲ့ရသည္။ မည္သည့္ မသမာမႈကိုမွ် ေဖၚထုတ္အေရးယူျခင္းမရွိျပန္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္လည္း စစ္မွန္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ်ားက်င္းပခြင့္ရေစရန္ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒမ်ားအား ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲျပဌာန္းေစေရး ၾကိဳးပမ္းသည့္ လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုမွ် မရွိ။ သို႕ျဖစ္၍ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မသမာမႈေပါင္းစံု ထပ္မံ ေပၚလာနိုင္သည္။ လူထု ကိုယ္စားလွယ္ အစစ္မဟုတ္သူ အေျမာက္အမ်ား ေနရာ၀င္ယူၾကဦးမည္။ သို႕ျဖစ္၍ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲျပီးမွ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ေရး ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အခ်ိန္မဆြဲသင့္ပါ။
ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္း
လႊတ္ေတာ္နွင့္ ခံုရံုးအၾကား လက္ရွိအျငင္းပြားၾကသည့္ အေၾကာင္းရင္းခံမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး မဟုတ္ပါ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု မရွင္းလင္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည့္ ျပသနာအေပၚ ခံုရံုးကို အျပစ္ရွာျခင္း၊ ခံုရံုးတရားသူၾကီးမ်ားကို အေရးယူဘို႕ၾကိဳးပမ္းျခင္းမွာ ျပည္တြင္းမွာသာမက နိုင္ငံတကာမွာပါ ေက်ာ္ မေကာင္း ၾကားမေကာင္းသည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ မလုပ္သင့္ေသာ ကိစၥျဖစ္သည္။
ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံခံုရံုုး တည္ရွိျခင္းမွာ
စင္စစ္အားျဖင့္မူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုုးကို တည္ေထာင္ထားရွိျခင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုဆိုင္ရာနွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ မရွင္းလင္းသည္မ်ား၊ အျငင္းပြားမႈမ်ားရွိလာလွ်င္ ရွင္းလင္းဖြင့္ဆိုသည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ေပးရန္ျဖစ္သည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား အေပၚၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ လိုက္နာရပါမည္။ လူမ်ားစုက ၾကိဳက္မွ လိုက္နာမည္ ဟု ဆိုပါက လူမ်ားစုကိုယ္စားျပဳမႈျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ လႊတ္ေတာ္အေပၚ လူနည္းစုဥပေဒပညာရွင္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္း ထားသည့္ တရားစီရင္ေရးက ဥပေဒရႈေဒါင့္မွ ၾကပ္မတ္သည့္ အေျခခံတြင္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးစနစ္တည္ေဆာက္မႈ ကို ျငင္းပယ္လိုက္ရာ က်ပါမည္။
ယခုလႊတ္ေတာ္သည္ ဤလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လွ်က္ရွိသည္။ လူမ်ားစု ဆႏၵမဲရလွ်င္ ဘာမဆိုလုပ္နိုင္သည့္ သေဘာမ်ိဳးျပဳမူလွ်က္ရွိသည္။ ျဗိတိသွ် ပါလီမန္က က်င့္သံုးခဲ့သည့္ ပါလီမန္ လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာျဖစ္မႈ Parliamentary Supremacy ကို အတင္းအၾကပ္က်င့္သံုးရန္ ၾကိဳးပမ္းလွ်က္ ရွိသည္။

လူစင္စစ္မွ ေခြးျဖစ္ရမည့္ကိန္းဆိုက္
"လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္၊ ေခြးကိုလူျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္သည္ကလြဲ၍ ျဗိတိန္ပါလီမန္မလုပ္နုိင္တာ ဘာမွ်မရွိ" ဟု ေျပာျခင္းမွာ တင္စားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံလက္ေတြ႕တြင္မူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုး တရား သူၾကီးမ်ား အေနျဖင့္ ၄င္းတို႕၏တာ၀န္ကို တတ္စြမ္းနိုင္သေလာက္ ထမ္းေဆာင္ပါလွ်က္ အကယ္၍ ျပည္ ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္က သာ အေရးယူထုတ္ပယ္လိုက္မည္ ဆိုလွ်င္ တရားသူၾကီးမ်ားအား အတင္းအၾကပ္ လူအျဖစ္မွ ေခြးဇာတ္ သြင္းေစလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါမည္။ ၄င္းတို႕ဘ၀တြင္ ဂုဏ္သိကၡာအရ မ်ားစြာထိခုိက္က်ဆင္းေစမည္ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။
ဤသည္မွာ လံုး၀ မလုပ္သင့္ေသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။
ငါတေကာ ေခတ္မရွိေတာ့ျပီ ၊ အျပန္အလွန္ထိန္းညွိ
ျဗိတိသွ် ပါလီမန္က ပါလီမန္ လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္ အျခာျဖစ္မႈ က်င့္သံုးခဲ့ပံုမ်ိဳးကို ေဖၚေဆာင္လိုသည္ဆိုလွ်င္ စစ္မွန္ ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို ျဖတ္သန္းျပီး လူထုက စစ္မွန္စြာေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ထား သူမ်ားနွင့္သာ ဖြဲ႕စည္းသည့္ လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ရန္ ၾကိဳးပမ္းဘို ့လိုပါဦးမည္။ ဤအေျခအေနမ်ားအားလံုးကို သန္႕ရွင္းေစျပီးမွသာ ျဗိတိသွ် ပါလီမန္ လုပ္ဟန္မ်ိဳးကို စဥ္းစားလိုက စဥ္းစားနိုင္ၾကပါမည္။
သို႕ရာတြင္ ယင္းလုပ္ဟန္မ်ိဳးသည္ပင္ ကမၻာတြင္ေခတ္ မရွိေတာ့ပါ။ ဥပေဒျပဳ၊ အုပ္ခ်ဳပ္၊ တရားစီရင္ ဟူေသာ အာဏာၾကီး သံုးရပ္ အျပန္အလွန္ ထိမ္းညွိေရးကိုသာ တိုးတက္ေသာ ဒီမိုကေရစီ နိုင္ငံၾကီးမ်ားတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င့္သံုးလွ်က္ရွိၾကသည္။
ေရးရာေက္မတီမ်ားသည့္ တိုင္းျပည္အဆင့္ မျဖစ္သင့္
အေလွ်ာက္သင့္ဆံုးလမ္းေၾကာင္းမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု၏ ေၾကာရိုးတစ္ခုလံုးအား ျပင္လိုက္ရန္သာျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္၊ ဘက္မလိုက္ ထက္ျမက္ေသာ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကို ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္အညီ စတင္ တည္ေဆာက္ရန္ျဖစ္ သည္။ ထို႕အျပင္ လႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႕စည္းေပးမည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား ကိစၥကို ဖြဲ႕စည္းပံုတြင္ ရွင္းရပါဦးမည္။ လႊတ္ေတာ္ကဖြဲ႕စည္းသည့္ ေရးရာေကာ္မတီမ်ားသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒနွင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္သည့္ တိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions ) မျဖစ္နိုင္ပါ။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္ပါ။

က်ရာလုပ္ငန္းေကာ္မတီ တာဝန္ထမ္းေဆာင္
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၄င္းတို႕သည္ သက္ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းရပ္အလိုက္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေမးျမန္းေလ့လာ စုေဆာင္း၊ သုေတ သနျပဳ သံုးသပ္၊ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကို လႊတ္ေတာ္သို႕တင္သြင္း ေဆြးေႏြး စသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို သာ အဓိက လုပ္ေဆာင္ ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား အေနျဖင့္ အမတ္မ်ားရသင့္ သည့္ ခံစားခြင့္ရိုးရိုးကိုယူကာ အမတ္တစ္ေယာက္၏ တာ၀န္ကို က်ရာ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ တခုခုတြင္ ၀င္ေရာက္ထမ္း ေဆာင္ျခင္းမ်ိဳးသာ ျဖစ္ရပါမည္။ ဤအတိုင္းပင္ နိုင္ငံအသီးသီးရွိ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ေဖၚေဆာင္လွ်က္ရွိၾကသည္။ လႊတ္ေတာ္ နွစ္ရပ္ေပါင္းတြင္ ေကာ္မတီ သံုးဆယ္ခန္႕ရွိသည္ဟု ၾကားရသည္။ ယင္းေကာ္မတီ၀င္မ်ား အားလံုးကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ခံစားခြင့္မ်ိဳးေပးရလွ်င္ စားရတပ္ၾကီးလြန္းလွ သျဖင့္ တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲ တြင္းနက္သည့္ ဘ၀က ရုန္းထြက္နိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ရွိေကာ္မရွင္ဆိုသည္မ်ား
တတိုင္းျပည္လံုး အဆင့္ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ တည္ေထာင္ သည့္ ေကာ္မရွင္ဆိုသည္မ်ားကို (Constitutional Institutions ) မ်ား အျဖစ္သတ္သတ္ စဥ္းစားရပါမည္။ မိမိတိုင္းျပည္ ၏ ထူးျခားခ်က္နွင့္ လိုအပ္ခ်က္အရ အထူးျပဳေဆာင္ရြက္ရမည့္ အေနအထားရွိသည့္ အေၾကာင္းရပ္မ်ား အား အဆိုပါ ေကာ္မရွင္မ်ားက အဓိကတာ၀န္ယူ ေဖၚေဆာင္ၾကေလ့ရွိပါသည္။
ဥပေဒရွိဖို႔လိုတဲ့ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ေကာ္မရွင္
သာဓကအားျဖင္ ေတာင္အာဖရိက နွင့္ နိုင္ငံတခ်ိဳ႕ တြင္ က်ားမ တန္းတူေရးေကာ္မရွင္ တို႕ရွိသည္။ နယူးဇီလန္၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ထိုင္း စေသာနိုင္ငံ မ်ားတြင္ အစိုးရလက္ေအာက္ခံမဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္သည့္ လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္မ်ား ရွိသည္။ ၄င္း ေကာ္မရွင္မ်ားအတြက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ တာ၀န္၊ ဖြဲ႕စည္းမႈ၊ လုပ္ငန္းလည္ပတ္ပံု စသည္တို႕ကို သက္ဆိုင္ရာ နိုင္ငံမ်ား တြင္ သီးျခား ဥပေဒမ်ား ျပ႒ာန္းေပးၾကရသည္။ ၄င္းတို႕ သံုးစြဲမည့္ ဘ႑ာေငြေၾကးကို တိုင္းျပည္ ဘ႑ာေငြမွ ေန၍ လႊတ္ေတာ္က သီးျခား သတ္မွတ္ေပးရသည္။ အစိုးရထံမွ လက္ျဖန္႕ခံေတာင္းစရာမလိုျခင္းျဖင့္ ၄င္းေကာ္မရွင္မ်ားသည္ အားေကာင္းေကာင္းလည္ပတ္နိုင္သည္။

ဒါ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ေကာ္မရွင္ျဖစ္မလား
သာဓကအားျဖင့္ေျပာပါမည္။ ယခု ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွ ေန၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဦးေဆာင္ေစကာ ဖြဲ႕စည္း ေပးထားသည့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး နွင့္ တည္ျငိမ္ေရးေကာ္မရွင္မွာ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္နုိင္ဘို႕ မလြယ္လွပါ။ ယင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပါ၀င္တာ၀န္ယူၾကေသာ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားသည္လည္း ေကာင္း အရည္အခ်င္း ညံ႕ဖ်င္းၾက၍ မဟုတ္ပါ။
ပထမ အခ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္၏ေကာ္မတီ တစ္ရပ္အဆင့္တြင္သာ ရွိေန၍ ျဖစ္ သည္။
ဒုတိယ အခ်က္မွာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ တည္ေထာင္ သည့္ ေကာ္မရွင္ (Constitutional Institution) မဟုတ္သျဖင့္ ၄င္းအတြက္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ တာ၀န္၊ ဖြဲ႕စည္းမႈ၊ လုပ္ငန္း လည္ပတ္ပံု စသည္တို႕ကို ဥပေဒတစ္ရပ္သီးသန္႕ျပ႒ာန္း မေပးနိုင္၍ ျဖစ္သည္။
ယင္းေကာ္မတီမွာ ယခုအခ်ိန္၌ လူထုထံမွ တိုင္ၾကားစာမ်ားကို လက္ခံစစ္ေဆးေနေၾကာင္းၾကားသိရသည္။ သို႕ရာတြင္ ျပသနာမွာ တာ၀န္ရွိအစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားအေပၚ စံုစမ္းစစ္ေဆးပိုင္ခြင့္ ယင္းေကာ္မရွင္တြင္ရွိမရွိ မေသခ်ာ၊ ေကာ္မရွင္ က စစ္ေဆးျပီးေနာက္ တရားစြဲအေရးယူရန္လုိအပ္သည္ဟု လႊဲအပ္ေပးပါက ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ရံုးက လက္ခံျပီး အမႈကို တရား ရံုးမွာ ဖြင့္ေပးမေပး မေသခ်ာ။
ဘ႑ာေငြရွိမွ အားရွိသည့္ ေကာ္မရွင္ျဖစ္မည္
တတိယ အခ်က္မွာ ဘ႑ာေငြ မရွိသည့္ ျပသနာျဖစ္သည္။ အစိုးရက ထုတ္ေပးမွ လုပ္ငန္းလည္ပတ္နုိင္မည္။ အစိုးရ က အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ပညာျပျပီး ထုတ္မေပးဘဲ ေန၊ ေကာ္မတီအေနျဖင့္ ျပည္တြင္းလူထုနွင့္ နိုင္ငံတကာမွ လြတ္လပ္စြာ ရံပံုေငြ ရွာေဖြခြင့္အား ဥပေဒနွင့္ အညီ အပ္နွင္းထားျခင္းလည္း မခံရပါက ရံပံုေငြမရွာနိုင္။ ရံပံုေငြမရွိပါက လုပ္ငန္းမ်ား ထိေရာက္စြာ မလည္ပတ္နိုင္။ သို႕ျဖစ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နွင့္ ယင္း ေကာ္မတီ တြင္ တာ၀န္ယူေန ၾကသူမ်ား၏ အရည္အခ်င္း နွင့္ လုပ္အားမ်ား အလဟသ ျဖစ္ေနမွာ စိုးရိမ္ရသည္။ သို႕ျဖစ္၍ ယင္းကဲ့သို႕အေရးၾကီး ေသာ လုပ္ငန္းမ်ိဳးအား လႊတ္ေတာ္၏ ေကာ္မတီတစ္ ရပ္ထက္ပို၍ အဆင့္ျမင့္ေသာ တုိင္းျပည္အေဆာက္အအံုသို႕တုိးျမွင့္ ဖြဲ႕စည္းေပးရန္ လုိပါသည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ရွိဖို႔လိုေနတဲ့ ေကာ္မရွင္မ်ား
ျမန္မာနိုင္ငံ၏ သမိုင္းေၾကာင္းနွင့္ လက္ေတြ႕လိုအပ္ခ်က္အရ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံု (Constitutional Institutions ) မ်ားအေနျဖင့္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေသာ ေအာက္ပါ ေကာ္မရွင္ေလးခုကို အဆိုျပဳပါသည္။
(၁) ဥပေဒစိုးမိုးေရး ေကာ္မရွင္
(၂) လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္
(၃) တိုင္းရင္းသားေရးရာ ေကာ္မရွင္
(၄) အမ်ိဳးသမီးေရးရာ ေကာ္မရွင္

ယခုလက္ရွိ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးအား အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ၊ ဥပေဒစိုးမိုး ေရး အေျခခံကို ျငင္းပယ္၊ တိုင္းျပည္၏ ဘ႑ာေငြကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း အက်ိဳးမရွိေစဘဲ လူကိုေခြးျဖစ္ေအာင္လုပ္သည့္ ဇာတ္လမ္းအား ရပ္တန္းက ရပ္ျပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိုသာ ေဇာင္းေပးလုပ္ေဆာင္ သင့္ပါသည္ ။

ေအာင္ထူး (ေရွ႕ေန)
၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ (၃၁) ရက္

ပို႔စ္တင္သူမွတ္ခ်က္ ။
ဆရာဦးေအာင္ထူး၏ မူရင္းေဆာင္းမွာ ေခါင္းစဥ္ခြဲမ်ားမပါပါ ၊ စာရွဳသူမ်ား ျငီးေငြ႔ဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္ေလမလားဟူ၍ ေတြးထင္ပါသျဖင့္ ၊ ေခါင္းစဥ္ငယ္မ်ား ျဖည့္ထားသည္မွအပ ဆရာ၏ မူလအာေဘာ္အတိုင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, March 18, 2012

လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၄ ႏွစ္က ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ ေဟာခဲ့တဲ့တရား ၊ ဘာမ်ားလဲလို႔

ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀ အစိတ္ ေလာက္ၾကာရင္ ခင္ဗ်ား တို႔ သိမယ္ လို႔ သမၼတၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ေျပာခဲ့တာ ေတြ အမွန္တကယ္ျဖစ္လာပါျပီ ။ ေနာင္ အမ်ားၾကီးလာဦးမယ္ ။ ဒါအစပဲ ရွိေသးတယ္ ။ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ ဖြားဘက္ေတာ္ေတြပါ ။ ပညာရွိေတြ ေတြးၾကည့္တာဟာ ၊ ေျပးၾကည့္တာထက္မွန္သတဲ့ဗ် ။ ကဲ ၊ ဘာမ်ားတုန္းဗ်ာ ၊ သိခ်င္ရင္ ဆက္ဖတ္ရန္ကို ႏွိပ္ၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, December 24, 2011

ဘယ္သူႏိုင္ငံေရးသမားလဲ

ႏိုင္ငံေရးမလုပ္တဲ့သေဘာ မဟုတ္ဘူး
ဒီလုိ မယူဆတာက ႏုိင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ မႏွစ္သက္လုိ႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ လံုးဝ ကင္းကင္းရွင္းရွင္း ေနလုိ႔လည္း မဟုတ္ဘူး။ သတင္းစာ အလုပ္ လုပ္ရင္းနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး သတင္းေတြေရးသလုိ သံုးသပ္ ေဝဖန္ခ်က္၊ ထင္ျမင္ ယူဆခ်က္ေတြလည္း ေရးခဲ့တယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ဳိးစံုနဲ႔လည္း ထိေတြ႔ ဆက္ဆံခဲ့တယ္။ ႏုိင္ငံေရး ပါတီတခုထဲ ပါဝင္ၿပီး အခ်ိန္ျပည့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ မဟုတ္တာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးသမား မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆထားတာ ျဖစ္တယ္။ လံုးဝ ႏုိင္ငံေရး မလုပ္ဘူးဆုိတဲ့သေဘာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေလွခါးထမ္း ေကာ္ပံုးဆြဲ
တကယ္ကေတာ့ အရြယ္မေရာက္မီကတည္းက ႏုိင္ငံေရး လုပ္ခဲ့တာပါ။ ေကာလိပ္ေရာက္ေတာ့ အသက္ ၁၆ ႏွစ္ ျပည့္ခါစပဲ ရွိပါေသးတယ္။ မဲေပးႏုိင္တဲ့အရြယ္ မေရာက္ေသးပါဘူး။ အဲဒီေခတ္က အစဥ္အလာတုိင္း ေကာလိပ္ေရာက္တာနဲ႔ တပ္ဦး အဖဲြ႔ဝင္ တန္းျဖစ္သြားၿပီး ေလွခါးထမ္း ေကာ္ပံုးဆြဲ အလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သတင္းစာတုိက္ေရာက္ေတာ့လည္း တကသ ေရြးေကာက္ပဲြ သတင္းေတြ ေရးလုိက္၊ ဖဆပလ၊ ပမညတ ဌာနခ်ဳပ္ေတြသြားလုိက္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးကိစၥေတြနဲ႔ ေထြးလံုး ရစ္ပတ္ ျဖစ္ေနခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းေနဖက္ေတြ ပမညတထဲ ေရာက္သူေရာက္၊ ဖဆပလထဲ ေရာက္သူေရာက္၊ ဗကပျဖစ္သူျဖစ္၊ အလံနီျဖစ္သူျဖစ္ ေနာက္ဆံုး မဆလျဖစ္သူေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ၾကေပမယ့္ ကိုယ္တုိင္ကေတာ့ ဘယ္ထဲမွ ေရာက္မသြားခဲ့ဘူး။ စာနယ္ဇင္းေလာကထဲမွာပဲ ရွိေနခဲ့တယ္။
ႏိုင္ငံဝန္ ထမ္းတာခ်င္းအတူတူ
ပါတီဆုိင္းဘုတ္တခုေအာက္ ေရာက္သြားၿပီး အခ်ိန္ျပည့္ ႏုိင္ငံေရးသမား မျဖစ္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ေနတယ္လုိ႔ပဲ ခံယူထားတယ္။ စာနယ္ဇင္း လုပ္ငန္းဆုိတာ၊ ႏုိင္ငံရဲ႕ေလးခုေျမာက္မ႑ိဳင္ မဟုတ္လား။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ တရားစီရင္ေရး၊ ဥပေဒျပဳေရးဆုိတဲ့ တျခားမ႑ိဳင္မ်ားနည္းတူ ႏုိင္ငံ့ဝန္ကို အတူတကြ ထမ္းေဆာင္ေနရတာပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စာနယ္ဇင္းသမားဆုိတာလည္း အစိုးရအဖဲြ႔ထဲက ဝန္ႀကီး ဝန္ကေလးေတြလုိ၊ တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က တရားသူႀကီးေတြလုိ၊ လႊတ္ေတာ္ထဲက အမတ္ေတြလုိ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ေနၾကသူေတြပဲလုိ႔ ယူဆတယ္။ ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြ ေထာင္ထဲေရာက္ၾကသလုိ၊ စာနယ္ဇင္းသမားေတြလည္း ေထာင္ထဲေရာက္ၾကရတာပါပဲ။
ကုိယ္ပုိင္ယုံၾကည္ခ်က္ျဖင့္ အလုပ္ လုပ္တတ္ေစခ်င္
အခ်ိန္အခါ တခုက ေက်ာင္းဆရာ အလုပ္ကို ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ လုပ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းဆရာ အလုပ္ လုပ္တာလည္း ႏုိင္ငံေရးလုပ္တယ္လို႔ သေဘာထားၿပီး လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြကို ထမင္းစား ေရေသာက္ အဂၤလိပ္စကား တတ္႐ံုေလာက္ သင္ေပးတာမဟုတ္ဘဲ မ်က္စိပြင့္ နားပြင့္ၿပီး အရာရာကို ကိုယ္ပိုင္ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ခဲြျခမ္း စိတ္ျဖာေဝဖန္ သံုးသပ္တတ္ေအာင္ ကူညီေပးတာ ျဖစ္တယ္။
ေဖာ္ဂြတ္သြားသူေတြ
အဲဒီေခတ္ အဂၤလိပ္ စကားေျပာ သင္တန္းလာတက္လာသူ အမ်ားစုက ႏုိင္ငံရပ္ျခား တုိင္းျပည္ အသီးသီးကို အၿပီးတုိင္ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထုိင္ဖုိ႔ (Far good) သြားေရာက္ၾကမယ့္သူေတြ မ်ားတယ္။ အခုေခတ္လုိ ေက်ာင္းတက္ဖုိ႔၊ အလုပ္လုပ္ဖို႔ ပတ္စပို႔ ထုတ္ေပးေလ့ မရွိပါဘူး။ အဲဒီလုိ အၿပီးအပိုင္သြားၾကမယ့္သူေတြကို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းတ့ဲအခ်က္ေတြ အေသးစိတ္ေျပာျပၿပီး "Home Sweet Home" ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ယာထက္ ေကာင္းတဲ့ေနရာ၊ ဘယ္မွာမွမရွိဆုိတဲ့ကဗ်ာကို တသုတ္ၿပီး တသုတ္ အဆက္မျပတ္ သင္ၾကားေပးခဲ့တယ္။ သူတို႔ ႏုိင္ငံျခားထြက္တဲ့အခါမွာလည္း "Home Sweet Home" ဆုိတဲ့ ေကာက္႐ိုး ပန္းခ်ီကားကို လက္ေဆာင္ေပးေလ့ရွိတယ္။ တခ်ဳိ႕တပည့္ေတြရဲ႕အိမ္မွာ အခုခ်ိန္ထိ အဲဒီ ပန္းခ်ီကားေလးေတြ ခ်ိတ္ဆြဲထားၾကတာကို သူတုိ႔က ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္ပို႔ၾကတယ္။ အေဝးေရာက္ေနၾကေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ကို မေမ့ၾကေသးပါလားဆုိၿပီး ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ရတယ္ ။
ႏိုင္ငံေရးသမားဆုိတာ
ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ဆုိတာ ႏုိင္ငံေရးပါတီဝင္မွ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၿပီး အမတ္လုပ္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ခ်င္တဲ့ ပရဟိတစိတ္ ရွိသူမွန္သမွ် ဘယ္ေနရာ ေရာက္ေရာက္၊ ဘာအလုပ္ လုပ္လုပ္ ႏုိင္ငံေရးလုပ္လုိ႔ ရပါတယ္။ စကားလံုး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေျပာဖုိ႔ မလုိပါဘူး။ လူနားလည္ရခက္တဲ့ ေဝါဟာရေတြ မသံုးဘဲနဲ႔ ႏုိင္ငံအတြက္တို႔၊ ျပည္သူအတြက္တုိ႔ ဆုိတဲ့ စကားမ်ဳိးေတြ မေျပာဘဲနဲ႔ အမ်ားအတြက္ အလုပ္လုပ္တဲ့သူမ်ဳိးကိုမွ ႏုိင္ငံေရးသမားေကာင္းလုိ႔ ေခၚႏုိင္တာ ျဖစ္တယ္။ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ေကာင္း ကြၽတ္တမ္းဝင္ပုဂၢိဳလ္ျမတ္မ်ားဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ရဟႏၱာပဲလုိ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားေလ့ မရွိပါဘူး။ ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္ ဆုိတဲ့စကား အရွိသားမဟုတ္လား ။
ည့ံတဲ့စာေရးဆရာ
စာေတြ ေပေတြေရးတဲ့အခါမွာလည္း အခ်စ္ဆုိတာ ဒါမ်ဳိးပါ။ ကြၽန္ေတာ္ဆုိလုိတဲ့ အခ်စ္ဆုိတာက ဒီလုိဟာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔ စာေရးဆရာက ေရးျပေနရင္၊ အဲဒီ စာေရးဆရာဟာ ေတာ္ေတာ္ညံ့တဲ့ စာေရးဆရာ ျဖစ္တယ္။ ကြၽမ္းက်င္တဲ့ စာေရးဆရာဆုိရင္ အခ်စ္ဆုိတဲ့ စကားလံုးတလံုးမွ မသံုးဘဲနဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္း ေျပာျပႏုိင္ရမယ္။ ေရွးအခါက ဇာတ္သဘင္ ပညာရွင္ႀကီးမ်ားဟာ ခုေခတ္လုိ ပစၥည္းကိရိယာေတြရဲ႕ အကူအညီ မပါဘဲနဲ႔ အဆုိအေျပာ အမူအရာေတြနဲ႔တင္ ဇာတ္႐ုပ္မ်ဳိးစံုကို ပီျပင္ေအာင္ သ႐ုပ္ေဆာင္ သြားႏုိင္ၾကတယ္။ ေဇာတိက သူေဌးႀကီးအျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္ရတဲ့အခါမွာလည္း ဇာတ္ေသတၲာႀကီးေပၚ ထိုင္ရင္းနဲ႔ ပြဲၾကည့္ ပရိသတ္က သူေဌးႀကီးအျဖစ္ ျမင္သြားေအာင္ သ႐ုပ္ေဖာ္ႏုိင္ၾကတယ္။ ခုေခတ္လုိ ေမာ္ေတာ္ကားႀကီးေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ႀကီးေတြ ဇာတ္ခံုမွာတင္ၿပီးျပစရာ မလုိပါဘူး။
စံျပဳအပ္တဲ့ ပန္းသာမစာအု
ဆင္းရဲသား ကာကဝလိယ အျဖစ္ သ႐ုပ္ေဆာင္တဲ့အခါမွာလည္း ေတာင္ရွည္ပုဆုိးနဲ႔ ဖဲအက်ႌလက္တုိ ဝတ္ၿပီး အဆုိအေျပာနဲ႔ ဆင္းရဲသားသ႑ာန္ထြက္ေအာင္ သ႐ုပ္ေဆာင္သြားၾကတယ္။ ခုေခတ္လုိ သ႐ုပ္မွန္ျဖစ္ဖုိ႔ ဆုိၿပီး နံငယ္ပိုင္းနဲ႔ စုတ္ျပတ္ ဖာေထးထားတဲ့ အက်ႌဝတ္ၿပီး သ႐ုပ္ေဆာင္ျပတာမ်ဳိး မလုပ္ပါဘူး။ ခုေခတ္က ဝတ္တာ စားတာသာ ဆင္းရဲသားနဲ႔ တူတာ၊ ေျပာပုံဆုိပံုနဲ႔ မ်က္ႏွာေပးကေတာ့ ဆင္းရဲသား သ႐ုပ္နည္းနည္းမွ မေပၚပါဘူး။ မွန္တာ ေျပာရရင္ ဒီေခတ္မွာ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ ပီျပင္ေအာင္ ေရးႏုိင္တဲ့ စာေရးဆရာ မရွိသေလာက္ ရွားတယ္လုိ႔ေတာင္ ဆုိႏိုင္တယ္။ ေရွးက ဆရာသခင္ဘေသာင္းရဲ႕ ‘ပန္းသာမစာအု’ ဝတၴဳႀကီးဟာ ႏုိင္ငံျခားဝတၴဳကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျမန္မာျပန္ထားတဲ့ဝတၴဳ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္ေကာင္စ႐ိုက္ေတြ ပီျပင္လြန္းလုိ႔ ဖတ္သူတိုင္းက ျမန္မာဝတၴဳလုိ႔ပဲ မွတ္ထင္ခဲ့ၾကရတယ္။
ၾကယ္နီ၊ ေအာင္စိုးတုိ႔စာေတြ
အလားတူပဲ ၾကယ္နီရဲ႕ တံငါဝတၴဳေတြထဲက ကိုေဒါင္းစိန္ ဆုိရင္လည္း တကယ့္ကို တံငါလုိေတြး၊ တံငါလုိ ေျပာၿပီး၊ တံငါလုိပဲ ျပဳမူတာေၾကာင့္ ဒီေန႔အထိ တံငါဝတၴဳေတြထဲမွာ တံခြန္စိုက္ေနႏုိင္ခဲ့တယ္။ အညာသား စာေရးဆရာ ေအာင္စိုးရဲ႕ ေညာင္ဦးနယ္ တက္မရြာက အဘဖုိးစံ႐ံုနဲ႔ ရြာသူရြာသားေတြရဲ႕ကုန္းေခါင္ေခါင္ အညာေဒသက ေတာသူေတာင္သားေတြရဲ႕ စ႐ုိက္ေတြဟာလည္း ပီျပင္လြန္းတာေၾကာင့္ ႐ႈမဝ ေခတ္အခါက ႏႈတ္ခမ္းနီမေလးေတြရဲ႕ အသည္းစြဲလုိ႔ဆုိၾကရတဲ့ တင့္တယ္တုိ႔ ဝတၴဳေတြနဲ႔အၿပိဳင္ စာဖတ္ပရိသတ္က စဲြမက္ခဲ့ၾကရတယ္။
ဇာတ္ေကာင္နဲ႔ စ႐ိုက္တျခားစီ
ခုေခတ္ ဝတၴဳေတြ ဖတ္ၾကည့္လုိက္ရင္ေတာ့ ဖတ္ၿပီးစိတ္ပ်က္ရတာပဲ မ်ားတယ္။ ကိုေဒါင္းစိန္တုိ႔၊ ဖိုးစံ႐ံုတုိ႔လုိ ရင္ထဲမွ စဲြေနရစ္တာမ်ဳိး မေတြ႔ရဘူး။ ေက်းလက္က ဆင္းရဲသား လယ္သမား၊ ဒါမွမဟုတ္ လယ္သူမေလးအေၾကာင္း ေရးေတာ့ေရးတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဇာတ္ေကာင္နာမည္က စၿပီး ေက်းလက္ မဆန္ေတာ့ဘူး။ ၿမိဳ႕က တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြလုိ နာမည္ဆန္းဆန္းေတြျဖစ္ၿပီး ေျပာၾကတဲ့စကားေတြကလည္း ကဗ်ာဆန္ဆန္နဲ႔ ႐ုပ္ရွင္ထဲက စကားေတြလုိျဖစ္ေနေတာ့ ဇာတ္ေကာင္နဲ႔ စ႐ိုက္က ဘာမွကို မဆုိင္ေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး ရင္ထဲ စဲြေတာ့မွာလဲ။ ေနာက္ၿပီး ပိုဆုိးတာက အခ်စ္ အခ်စ္ ဆုိတဲ့ စကားလံုးေတြ ဘံုးေဘာလေအာ ပါေနေပမယ့္ တကယ့္ အခ်စ္ဆုိတာ မေတြ႔ရျခင္း ျဖစ္တယ္။ စကားအေနနဲ႔သာ အခ်စ္ အခ်စ္နဲ႔ ဇာတ္ေကာင္ေတြက ေျပာေနၾကတာ၊ စာေရးဆရာ ကိုယ္တုိင္ အခ်စ္ဆုိတာ ဘာမွန္းသိပံုမရဘူး။
ဘယ္သူ ႏိုင္ငံေရးသမား စစ္စစ္လဲ
စာေရးဆရာက သူတုိ႔သိပ္ဆင္းရဲၾကပါတယ္လုိ႔ တခြန္းမွဝင္မေျပာဘဲနဲ႔ ဆင္းရဲျခင္းအေၾကာင္းေပၚေအာင္ ေရးႏုိင္မွ အခ်စ္ဆုိတဲ့စကားလံုး တလံုးမွမပါဘဲနဲ႔ အခ်စ္အေၾကာင္း ေပၚေအာင္ဖဲြ႔ႏိုင္မွ စာေရးေကာင္းလုိ႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အလားတူပါပဲ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တဲ့ေနရာမွာလည္း ႏိုင္ငံေရးစကားေတြ တခြန္းမွမေျပာဘဲနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးလုပ္တတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အခု ေခတ္မွာ ႏုိင္ငံေရးသမားနာမည္ခံၿပီး ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ဘဲ ကိုယ့္အေရးကိုသာလုပ္တဲ့သူမ်ဳိးရွိသလုိ ႏုိင္ငံေရးသမား နာမည္မခံေပမယ့္ ကိုယ့္အေရးကို လစ္လ်ဴ႐ႈၿပီး လူအမ်ားအေရး၊ ႏုိင္ငံအေရးကို လုပ္တဲ့သူမ်ဳိးေတြလည္း ရွိပါတယ္ ။ ဘယ္သူဟာ ႏုိင္ငံေရးသမားစစ္စစ္လဲဆုိတာ ေဘးက အကဲခတ္ၾကည့္လုိက္ရင္ သိသာပါတယ္။
လူထုစိန္ဝင္း

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Friday, December 16, 2011

ဘုန္းႀကီးေတြလည္း ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခြင့္ရိွတယ္ ၊ ဒါေပမယ့္…

ေရးသားသူ — Myint Shwe

ဘုန္းႀကီးေတြႏိုင္ငံေရးလုပ္သင့္သလားဆိုတဲ့ Donald Seekins ေမးတာကိုမေျဖမီ -

- တကယ္ကဘယ္သူ ့ေမးခြန္းကိုမဆိုမေျဖမီ က်ေနာ္လုပ္တတ္တဲ့အက်င့္တစ္ခုကိုေျပာခ်င္တယ္ -
(ဒီအက်င့္ကအခ်ိန္ေတြမတရားပိုေနတဲ့ေထာင္ထည္းမွာျဖစ္လာတာ)

အဲဒါကေတာ့ ဒီေမးခြန္းကိုေမးတဲ့လူကဘယ္လိုလူလဲ - ေနာက္သူေမးတဲ့အခ်ိန္အခါ
(context / situation) နဲ ့သူေမးပံုေမးနည္းစတာေတြကို ခ်က္ခ်င္းစိတ္ထဲမွာ scan ဖတ္ၿပီး analyze လုပ္လိုက္တာပါ။ ဒါကလဲစာနဲ ့ခ်ေရးျပရင္သာၾကာေနတာ - စိတ္ကအလုပ္လုပ္တာျမန္တယ္ - မ်က္ေစ့တမွိတ္လွ်ပ္တျပက္ အတြင္းနာမ္ဓါတ္က ကုေဋတစ္သိန္းခ်ဳပ္တယ္လို ့ဘုရားေဟာတယ္ေလ

လက္ေတြ ့မွာ ဘယ္သူကေမးတာလဲ၊ ဘယ္အခ်ိန္မ်ိဳးမွာေမးတာလဲ ဆိုတာေတြကကိုယ္သိၿပီးသား ေမးပံုေမးနည္းတစ္ခုတည္း ကိုသာစဥ္းစားရတာပါ - သူဘယ္လိုအေျဖမ်ိဳး ငါ့ဆီကေမွ်ာ္လင့္သလဲေပါ့

(ျမန္မာ)ဘုန္းႀကီးေတြႏိုင္ငံေရးလုပ္သင့္သလားလို ့
အေနာက္ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးကေမးတဲ့အခါ သူတို ့စိတ္ထဲမွာ ဒလိုင္းလာမားနဲ ့ဒက္စမြန္တူးတူးကရိွေနၿပီးသား - ကမၻာသိ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာလဲ ဦးဥတၱမ နဲ ့ ဦး၀ိစာရ တို ့ကရိွၿပီးသား -

ဒါ့အျပင္ႏွစ္ငါးဆယ္ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စံနစ္ႀကီးကလဲအိမ္ရိွလူကုန္ထြက္ တိုက္တာေတာင္
မႏိုင္ ႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနေတာ့့ ကဲ ခင္ဗ်ားဆိုယင္ ဘယ္လိုေျဖမလဲ -
အဆိုးဆံုးက ဘုန္းႀကီးေတြႏိုင္ငံေရးမလုပ္သင့္ေၾကာင္း ဘယ္သူကအက်ယ္ေလာင္ဆံုးေျပာခဲ့သလဲ
ဘယ္သူရိွမလဲ ျမန္မာ့အလင္းေလ - New Light of Myanmar ေလ -
ကဲ ေခ်ာင္ပိတ္ဖမ္းတာခံရၿပီလို ့မခံစားရဘူးလား -

က်ေနာ္ကေတာ့အဲဒီလိုမခံစားမိခဲ့ပါဘူး - က်ေနာ့္အေၾကာင္းနဲ ့က်ေနာ္ဆိုပါေတာ့

Seekins ကို သူထင္ခ်င္သလိုထင္ က်ေနာ္ထင္သလိုျပန္ ေျဖဘူးတဲ့အႀကိမ္ေတြကထပ္ေနျပီ
ဒါေတာင္သူကက်ေနာ့္ကိုအဖက္လုပ္ၿပီးမၾကာမၾကာေမးတတ္ေသးတယ္
တခ်ိဳ ့ငျဖဴေတြဆိုယင္က်ေနာ့္ကိုတစ္ႀကိမ္ထဲနဲ ့လန္ထြက္ကုန္တာ -

(စကားစပ္မိလို ့ၾကားညွပ္ၿပီးတစ္ခုထပ္ျဖည့္ေျပာရရင္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တံုးက ေပါ့ ဘန္ေကာက္မွာ ကုလသမဂၢလူ ့အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္ကေန ေအးရွ ပစိဖိတ္ဖိုရမ္ UNHRC Asia Pacific Forum ဆိုၿပီး
ခ်ဴလာေလာင္ေကာင္တကၠသိုလ္မွာက်င္းပပါေလေရာ - အဲဒီကြန္ဖရင့္မွာသမိုင္းတင္ရမဲ့ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ခဲ့တယ္

ကမၻာ့လူ ့အခြင့္အေရးမ်ားစာရင္းထဲမွာအာရွတန္ဘိုးမ်ား (Asian Values ) ထည့့္ေပးဘို ့က်ိဳးစားခဲ့ၾကလို ့ - ထားပါေတာ့)
အစည္းမေ၀းမစမီ အျပင္မွာ က်ေနာ့္အေၾကာင္းကိုသိထားတဲ့ Steve Thompson ( သူက နယူးဇီလန္သား environmentalist
က်ေနာ္ တို ့နဲ ့မာနယ္ပေလာမွာငွက္ဖ်ားအတူတက္လာခဲ့တဲ့ေဘာ္ဒါေတြ -
မင္းတို ့ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ ့ေတြကလဲ Too many chiefs, not enough Indian လို ့
အစည္းအေ၀းတစ္ခုမွာ ဘိုျမ ကိုေရွ ့မွာထားပီးေျပာတဲ့အေကာင္ -
သူ ့ကိုမသကၤာသလိုလိုဆက္ဆံတဲ့လူဆိုယင္ ငါ့ကို CIA ကလႊတ္ထားလို ့
ဒီမွာဒုကၡခံလာေနတာေလ လို ့ဘုေျပာတတ္တဲ့ေကာင္ - သူကလဲေခသူမဟုတ္)

အဲဒီ Steve က က်ေနာ့္ကို အစည္းအေ၀းမစမီအျပင္မွာ UK ကလာတဲ့ အဂၤလိပ္အစစ္တစ္ေယာက္နဲ ့မိတ္ဆက္ေပးတယ္။
ဒီပုဂၢိဳလ္က က်ေနာ္ဗမာျဖစ္တာရယ္ မာနယ္ပေလာက လာတယ္ဆိုေတာ့့ ဘာစိတ္ကူးေပါက္တယ္မသိပါဘူး။

"ဖက္ဒရယ္မူကိုဗမာျပည္အတြက္လက္ခံသလား" လို ့ ေကာက္ခါငင္ကာေမးပါေလေရာ
အငိုက္မိသလိုျဖစ္သြားတဲ့က်ေနာ္ကလဲစိတ္ထဲရိွတာကိုအရင္းတိုင္းဘဲျပန္ေျဖလိုက္တယ္
" သူတို ့ေျပာေနၾကတဲ့အတိုင္းဆိုယင္ေတာငါ့လက္မခံႏိုင္ဘူး" လို ့
(ဘန္ေကာက္မွာမို ့ေျပာရဲတာ - တိုင္းရင္းသားတစ္ေယာက္ မွလဲအနားမွာမရိွလို ့ေျပာရဲတာ)

အဲဒီအခ်ိန္က ၁၉၉၂ ေလ - မာနယ္ပေလာႏိုင္ငံေရးကကမၻာအာရံုကိုဖမ္းစားထားတဲ့အခ်ိန္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊခမ်ာ "Give us a chance" လို ့ Leaders Magazine မွာေျပာေနရတဲ့အခ်ိန္
မာနယ္ပေလာစာခ်ဳပ္ (Manerplaw Agreement) အရ ျပည္ေထာင္ေပါင္းခ်ဳပ္ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ့ လူမ်ိဳးႀကီးရွစ္မ်ိဳး- ျပည္နယ္ရွစ္ျပည္နယ္မူကိုခ်ထားၾကတာကိုး -

ဒီမွာတင္ကိုအဂၤလိပ္က က်ေနာ့္ကို မင္းဒီမိုကေရစီကို လက္ခံထားတာမဟုတ္ဘူးလား လို ့'ခ်ည္' ပါေလေရာ - က်ေနာ္္လဲစိတ္ထဲမွာတင္းကနဲဲ ျဖစ္သြားပီး ဘုေတာပါေလေရာ-

" မင္းတို ့ ယူေက (အဂၤလန္) ေကာဖက္ဒရယ္ႏို္င္ငံလား - ဖက္ဒရယ္မဟုတ္တာနဲ ့ ဒီမိုကေရစီမျဖစ္္ရေတာ့ဘူးလား" လို ့ ျပန္ပက္ေတာ့တာေပါ့။ အမွန္ကက်ေနာ္ဖက္ဒရယ္မူကိုႀကိဳက္တယ္
အဲဒီအေၾကာင္းေတာ့ ေနာက္စကားစပ္မိမွ သပ္သပ္ေျပာမယ္

စကားေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ျဖစ္ကုန္ယင္ သီးခံၿပီးေတာ့သာဖတ္ေပါ့ဗ်ာ
ခင္ဗ်ားဖတ္ေနတာ "အရူးတစ္ေယာက္ရဲ့ ဒိုင္ယာရီ" ေလ။ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္မဟုတ္ဘူး

မူလအေၾကာင္းကဘာလဲ - ဘုန္းႀကီးနဲ ့ႏိုင္ငံေရး သင့္မသင့္

Seekins ကသူသိခ်င္လို ့ရိုးရိုးသားသားေမးတာကို က်ေနာ္ကသိေနေတာ့

contexts ေတြကို ထည့္စဥ္းစားတြက္ခ်က္ပီးေျဖေနစရာမလိုေတာ့ဘူး -
ထံုးစံအတိုင္းက်ေနာ္တစ္ေယာက္တည္းရဲ့ ပုဂၢလဓိဌာန္အက်ဆံုးအျမင္ကိုပဲတိုတိုေျပာခ်လိုက္တယ္ -

ဘုန္းႀကီးေတြတင္မက လူမွန္ယင္ ဘယ္သူမဆိုႏိုင္ငံေရးလုပ္ခြင့္ရိွတာေပါ့
ဒါေပမဲ့ ငါကေတာ့ ႏိုုင္ငံေရးနယ္ထဲေရာက္လာသူဘယ္သူ ့ကိုမဆို ႏိုင္ငံေရးသမားလိုပဲဆက္ဆံမယ္

ႏိုင္ငံေရးဆိုတာက ငါတို ့အျမင္မွာ ေလာဘ ေဒါသ မာန အာဃာတ ဦးစီးၿပီးလုပ္ရတဲ့အလုပ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္ -
အဲဒါေတြေခါင္းပါးေအာင္ တျခားသူေတြထက္ပိုအားထုတ္ဖို ့လိုတဲ့သူေတြအတြက္ဆို နဲနဲမ်ားလြဲေနမလားလို ့-

ငါတို ့လူသာမန္ေတြဟာ အရက္ေသာက္တယ္ - ရုပ္ရွင္ၾကည့္တယ္ - မိမၼနဲ ့အိပ္တယ္ -
ႏိုင္ငံေရးလုပ္တယ္ - ဘံုးဖို ့အခြင့္ရတဲ့အခါဘံုးတယ္ -
လိမ္စရာလိုယင္လိမ္တယ္ - ဆဲစရာလိုယင္ဆဲတယ္ -
ဘယ္ေလာက္ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနပေစ ကုိယ့္လူဘက္ကဘက္လိုက္တယ္

အဲဒီငါတို ့လုပ္ေနတဲ့အလုပ္တစ္ခုခုကိုလိုက္လုပ္ယင္ ဒီလူဟာ ငါတို ့နဲ ့ အတူတူျဖစ္မေနဘူးလား။ သူ ့ကိုငါတို ့ကကိုးကြယ္ေနစရာလိုေသးသလား။

အမွန္က သူတို ့ကိုငါတို ့ကကိုးကြယ္ထားခ်င္တာ - ငါတို ့လို ေလာဘ ေဒါသ မာနေတြနဲ ့ ျပစ္ခြ်ဲေနတဲ့ဘ၀မ်ိဳး
ငါတို ့နဲ ့အတူ တစ္အိုင္ထည္းမွာအတူတူ လာၿပီးလူးမေနေစခ်င္ဘူး

သူတို ့ကိုငါတို ့ထက္ပိုျမင့္ျမတ္ေနေစခ်င္တယ္ - ဒါမွငါတို ့မွာကိုးကြယ္ စရာရိွမယ္

အမွန္ကသူတို ့အဲဒီလိုျမင့္ျမတ္ေနမွ ငါတို ့အတြက္ -သူတို ့ကိုယ္တိုင္ႏိုင္ငံေရး၀င္လုပ္တာထက္ -
ငါတို ့ကိုပိုအက်ဳးိရိွေစတယ္ - သူတို ့ကိုယ္္ေနရာကေနကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ေနတာကိုက
သူတို ့လဲ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေနတာဘဲျဖစ္တယ္ - သူတို ့နည္းနဲ ့သူတို ့ -
ကိုယ္ေနရာက ေနကိုယ္ဆိုပါေတာ့။ Seekins ကိုေပးခဲ့တဲ့က်ေနာ့္အေျဖကေတာ့အဲဒါပါဘဲ

ကုန္ေစ်းႏႈံးေတြတက္လို ့( ၂၀၀၇ တံုးကဓါတ္ဆီေစ်းတက္လို ့) ဆိုၿပီး လူေတြလိုလမ္းမေပၚတက္ေအာ္ၿပီးစစ္ဘိနပ္နဲ ့အကန္ခံတာ မ်ိဳးလုပ္မလား။

သီတဂူဆရာေတာ္လို "လူမိုက္ရဲ့လကၡဏာေတြကဘာေတြျဖစ္တယ္" ဆိုၿပီးဘုရားေဟာက်မ္းဂန္ကိုညႊန္ျပပီး -
အုပ္စိုးသူေတြကိုေကာ အုပ္စိုးခံေတြကိုပါ ႏွစ္ဘက္စလံုးကိုမွ်မွ်တတလဲျဖစ္ နားခံသာတဲဲ့စကားလံုးမ်ိဳးေတြနဲ ့ အျမင္မွန္ရေအာင္ဆံုးမေပးတဲ့အလုပ္ မ်ိဳးလုပ္မလား

သီတဂူနည္းဟာဘုန္းႀကီးေတြလုပ္ႏိုင္တဲ့ႏိုင္ငံေရးလုပ္နည္းလို ့ေျပာမယ္ဆိုယင္ေတာင္ ေျပာႏိုင္တယ္

ဒီလိုမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ လူေတြနည္းတူ ဘီဘီစီ အာအက္ဖ္ေအ ဒီဗြီဘီေတြထဲက ၾကားရတဲ့ ကံေကာင္းတဲ့သူေတြကိုအားက်ပီးသူတို ့လိုလိုက္လုပ္ယင္သူတို ့လိုအေျဖမ်ိဳးထြက္ခ်င္မွထြက္မွာ -

ေနာက္ဆံုးမေတာ့ ဘယ္သူမဆိုႏိုင္ငံေရးလုပ္ခြင့္ရိွပါတယ္ -
အဲ ႏိုင္ငံေရး နယ္ထဲေရာက္လာယင္ေတာ့ႏိုင္ငံေရးသမားလိုဆက္ဆံခံရလိမ့္မယ္ -

အစိုးရရဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြကိုဆက္ဆံတဲ့နည္းကလဲနဲနဲၾကမ္းတယ္ေလ - သူက ႏိုင္ငံေရးသမားေတြသူ ့လက္ထဲမွာရိွတယ္လို ့ေတာင္၀န္ခံတာမဟုတ္ဘူး

ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေလ က်ေနာ္ကသူတို ့ကို - ဘုန္းႀကီးေတြကို - ကိုးကြယ္ ထားခ်င္တာ
က်ေနာ္တို ့လူးေနတဲ့အိုင္ထဲကိုဆင္းလာပီးက်ေနာ္တို ့နဲ ့အတူတူလာမလူးေစခ်င္ဘူး

ႏို ့မဟုတ္ယင္က်ေနာ္တို ့လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြေဆာက္တည္ရာမရတဲ့အခါ ဘယ္သူ ့ကိုအားကိုးရမလဲ ။

ဒါပါဘဲ
Myint Shwe

Ref:
- http://www.facebook.com/myint.shwe

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, December 13, 2011

ဒီမိုကေရစီသည္ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ ဟုတ္၏ေလာ


ၿပီးခဲ့တဲ့ ဒီဇင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႔ ျမန္မာနုိင္ငံ ေရာက္ခ်ိန္မွာ ဟီလာရီ ကလင္တန္က "ဒီမိုကေရစီသည္ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္ ျဖစ္သည္" လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ဝါရင့္ သတင္းစာဆရာႀကီး လူထုစိန္ဝင္းကေတာ့ "ဒီမိုကေရစီသည္ ေနာက္ဆံုး ပန္းတုိင္ မဟုတ္" လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဟီလာရီ ကလင္တန္နဲ႔ လူထုစိန္ဝင္း ဘယ္သူမွားသလဲ ဆိုတာကေတာ့ စိတ္ဝင္စားစရာပါ။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ မွားေနတာေသခ်ာပါတယ္။ လုထုစိန္ဝင္း လည္း လူမွား တစ္ေယာက္ ျဖစ္နုိင္သလို၊ ဟီလာရီကလင္တန္ကလည္း လူမွားတစ္ေယာက္ ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ လူထုစိန္ဝင္း ေျပာခဲ့တာကေတာ့...

ဒီမိုကေရစီဆိုတာ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္မဟုတ္

ဒီမိုကေရစီဆိုတဲ့ စကားကို ေဘးကင္းရန္ကြာ ေျပာခြင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး လူတိုင္း ပါးစပ္ဖ်ားမွာ သီးေနၾက႐ံု သာမက၊ စာနယ္ဇင္း စာမ်က္ႏွာေတြမွာပါ အဆက္မျပတ္ ဖတ္ေနရပါတယ္၊ ဒါ အင္မတန္ ၀မ္းသာစရာ ေကာင္းတဲ့ ကိစၥ ျဖစ္တယ္။


မစားရ၀ခမန္း

ဒီမိုကေရစီ အေၾကာင္း ၀မ္းသာအားရ ေျပာၾက ေရးၾကရင္းနဲ႔ အရွိန္လြန္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ ‘မဟာၾသသဓ’ နတ္ေဆးႀကီး သဖြယ္ ေရာဂါအားလံုးကို ကုစားႏိုင္တယ္၊ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံဆိုတာ အရာအားလံုး ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ ‘ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီး’ ျဖစ္တယ္၊ ဒီမိုကေရစီမွ တစ္ပါး အျခားမရွိၿပီ ဆိုတဲ့ ေျပာဆို ေရးသားခ်က္ေတြ ကိုလည္း အမ်ားႀကီး ေတြ႕ေန ရပါတယ္၊ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ ကိုယ္ေတြ႕ မႀကံဳဘူးသူ မ်ားက ‘မစားရ ဝခမန္း’ ေျပာဆို ေရးသားခ်က္ ေတြကို အဟုတ္ႀကီး ထင္ၿပီး ေနာင္ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ရတဲ့ အခါက်မႇ ထင္တာနဲ႔ ျမင္တာ ‘ပါစင္ေအာင္’ လြဲေနတာေတြ ေတြ႕ရရင္ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ပ်က္ သြားႏိုင္ ပါတယ္။ ဒါ ဆိုရင္လည္း မေကာင္းပါဘူး။ ‘ေနာက္ လာတဲ့ ေမာင္ပုလဲ ဒိုင္း၀န္ထက္ကဲ’ တဲ့ အတြက္ ဒိုင္း၀န္ကို ျပန္လြမ္းတာမ်ိဳး ျဖစ္သြား ပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေျပာဆို ေရသားခ်က္ေတြ ဆင္ျခင္သင့္ၾက ပါတယ္။

မေကာင္းမႈေတြ ဘယ္ကစ

ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ မဟာၾသသဓ နတ္ေဆးႀကီး ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ဒီေန႔ အေနာက္ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ လူမႈေရး ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးမႈေတြ၊ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ ႏိုင္ငံရဲ့ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြၾကား အက်င့္ပ်က္မႈေတြ၊ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္မႈေတြ၊ ေနစရာ မရွိလို႔ လမ္းေဘး အိပ္ရတဲ့ သူေတြ ဘယ္ ရႇိေနေတာ့မႇာလဲ၊ အခုေတာ့ လူ႕ေလာကရဲ့ မေကာင္းမႈ မွန္သမ် အဲဒီ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက စခဲ့တာလို႔ေတာင္ ေျပာရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကမၻာမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါး ျပႆနာႀကီး ေပၚေပါက္လာေအာင္လည္း ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီး ဆိုတဲ့ အေမရိကန္က စလိုက္တာပါ။ ဗီယက္နမ္ စစ္ေျမျပင္မႇာ စိတ္ႂကြေဆးျပားေတြ တီထြင္ ထုတ္လုပ္ၿပီး ျဖန္႔ေ၀ေပးရာက အေရွ႕ေတာင္ အာရႇမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေစ်းကြက္ႀကီး ေပၚထြန္း လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္၊


ေကာင္းဘြိဳင္ ယဥ္ေက်းမႈအစ

အီရတ္က ဆက္ဒမ္ဟူစိန္ ဆိုတာလည္း ပနားမားက ေနာရီေအးဂါး (Noriega) လိုပဲ အေမရိကန္ စီအုိင္ေအက ေမြးထုတ္ ေပးခဲ့တာ ျဖစ္တယ္။ အာဖဂန္နစၥတန္က တာလီဘန္ေတြ လည္း စီအိုင္ေအက ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ တာပါပဲ။ ေသနတ္အားကိုးနဲ႔ အၾကမ္းဖက္ လူသတ္တဲ့ လုပ္ရပ္မႇန္သမ် အေမရိ ကန္ရဲ့ ေကာင္းဘြိဳင္ယဥ္ေက်းမႈကစခဲ့ တာခ်ည့္ပါ။ ရမ္ဘုိလို အာႏိုးလို ႐ုပ္ရႇင္ကား ေတြကိုပဲ ၾကည့္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီဆိုတုိင္း နတ္ေဆးႀကီး မဟုတ္သလို ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံ ျဖစ္တုိင္း သာယာ ေရႊျပည္ ႏိုင္ငံႀကီး မဟုတ္ဘူး ဆိုတာ သိထားဖို႔ လိုပါတယ္။


လူသားမ်ားရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္

တကယ္ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ ေနာက္ဆံုး ရည္မႇန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ပန္းတိုင္ကို သြားတဲ့ နည္းလမ္းေတြ ထဲက နည္းလမ္းတစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ လူသားမ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပန္းတိုင္က စစ္ပြဲႀကီးေတြ မရႇိ ပကတိ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာတဲ့၊ အားႀကီးသူက အားငယ္သူကို အႏုိင္က်င့္မႈေတြ ကင္းစင္ၿပီး ျဗဟၼစိုရ္ တရားေတြ ထြန္းကားတဲ့၊ ခ်မ္းသာသူေတြက ဆင္းရဲသူေတြ အေပၚ ေခါင္းပံုျဖတ္ၿပီး ေသြးစုပ္ ျခယ္လွယ္မႈ ကင္းတဲ့၊ အဓမၼ ၀ါဒ မွန္သမွ် ခ်ဳပ္ ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းၿပီး ဓမၼတရား ထြန္းကားတဲ့၊ တရားဥပေဒရဲ့ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈကို လူသားတိုင္း အညီအမွ် ခံစားခြင္႕ရရႇိ ၿပီး၊ တရားဥပေဒရဲ့ အထက္မႇာ ဘယ္သူမွ မရွိတဲ႕၊ သဘာ၀ တရားက လူသားတိုင္း အတြက္ ဖန္တီးေပးထားတဲ့ အခြင့္အေရး မွန္သမွ်ကို လူသားတိုင္း အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး လြတ္လပ္စြာ ရရႇိခံစားႏိုင္တဲ့ လူသားတိုင္းရဲ့ အမြန္အျမတ္ ထားၾကတဲ့ လူ႔တန္ဖုိးမ်ားကို လူသားတိုင္း ေစာင့္စည္း ႐ိုေသ ထိန္းသိမ္းတဲ့ လူ႕ အဖြဲ႕အစည္းမ်ိဳးမႇာ ေနထုိင္ႏိုင္ေရး ဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။

ျပဳတ္ေအာင္လုပ္လို႔ ေဘာနပ္စ္ရ

အခု ျဖစ္ေနတာ ကေတာ့ စေတာ့ ေစ်းကြက္နဲ႕ ဘဏ္လုပ္ငန္းႀကီးေတြ ၿပိဳလဲသြားလို႔ ကုမၸဏီေတြ စက္႐ံုေတြ ပိတ္ကုန္ၾကရၿပီး၊ အလုပ္သမားေတြ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္ၾက၊ အိမ္ေတြေပၚက ႏွင္ခ်ခံရလို႔ လမ္းေဘးအိပ္ရ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မႇာ အစိုးရဆီက ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့မႈ ရဖို႔ လႊတ္ေတာ္မႇာ လာေရာက္တင္ျပ ေတာင္းဆိုတဲ့ ဘဏ္ လုပ္ငန္းရႇင္ေတြ ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ဂ်က္ေလယာဥ္ႀကီးေတြ စီးၿပီး လႊတ္ေတာ္ကို ေရာက္လာ ၾကတယ္ေလ။ ဒါတင္ မကေသးပါဘူး။ အစိုးရဆီက ေထာက္ပံ့ ေၾကးလည္း ရေရာ၊ အဲဒီ ဘဏ္ႀကီးေတြရဲ႕ စီအီးအုိေတြက သူတို႔အတြက္ ေဘာနပ္စ္ ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကို ေဒၚလာ သန္းေပါင္း ၁၅၀ စီ ၂၀၀ စီ ထုတ္ယူ လိုက္ၾက တယ္ေလ။ ဘဏ္ႀကီး ျပဳတ္သြားေအာင္ လုပ္တဲ့အတြက္ အပိုဆု ခ်ီးျမႇင့္တယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ၾကားဖူးၾကရဲ့ လား။ အဲဒါ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံဆိုတဲ့ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံႀကီးမႇာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။


ေဒၚလာ ၆ သိန္းတန္ေခြး

စက္တင္ဘာ ၁၄ ရက္ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း(အဂၤလိပ္) သတင္းစာ ထဲမႇာ ဖတ္လိုက္ရတဲ့ သတင္းတစ္ခု ေျပာပါရေစဦး၊ တ႐ုတ္ျပည္ ရွန္စီး ျပည္နယ္ စီအန္းေလဆိပ္ကို သန္းႂကြယ္ သူေဌးမ ‘၀မ္’ ဆိုတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး တိဘက္မတ္စတစ္မ်ိဳး ေခြးတစ္ေကာင္ ၀ယ္ၿပီး ေရာက္လာတာကို ၿပိဳင္ကားႏွစ္စီး ေရႇ႕ေဆာင္တဲ့ မာစီးဒီး ကားနက္ႀကီး ၃၀ နဲ႔ လာႀကိဳဆိုၾက ပါတယ္တဲ့။ အဲဒီ သူေဌးမက တိဘက္လူမ်ိဳးေတြ ေနထိုင္ၾကတဲ့ တ႐ုတ္ျပည္ ေျမာက္ပိုင္း ‘က်င္ဟိုင္း’ ျပည္နယ္ ကိုသြားၿပီး ရႇားပါးမ်ိဳး ျဖစ္တဲ့ အဲဒီေခြးနက္ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ရွာေဖြၿပီး ယြမ္ေငြ ေလးသန္း(ေဒၚလာ ၆၀၀,၀၀၀)နဲ႔ ၀ယ္ခဲ့တာပါ။ ‘ေရႊကို တန္ဖိုး သတ္မႇတ္လို႔ ရတယ္၊ ဒီ တိဘက္မတ္စတစ္ေခြးမႇာ တန္ဖိုး အကန္႔အသတ္ မရွိဘူး’လုိ႔ သူေဌးမက ဆိုပါတယ္။ သူလို ေခြးခ်စ္သူေတြက ေခြးႀကိဳဆိုေရး ေကာ္မတီဖြဲ႕ၿပီး ရွားပါး တိဘက္ေခြးနက္ကို မာစီဒီး ကားႀကီး ၃၀နဲ႔ လာႀကိဳၾကတာပါတဲ့။

ဒီမိုကေရစီအႏႇစ္သာရလား

အားလံုးသိၾကတဲ့ အတုိင္းပဲ ကမၻာ့လူဦးေရ အမ်ားဆံုးျဖစ္တဲ့ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံႀကီး ဆင္းရဲတြင္းက လြတ္ေအာင္ မနည္းႀကီး ႐ုန္းထြက္လာရတာ ဘာမွ် မၾကာေသးပါဘူး။ ဒါေတာင္ လူဦးေရ အမ်ားစုႀကီးဟာ လယ္ယာ လုပ္ငန္းကို မႇီခုိေနရတဲ့ ဆင္းရဲသား လယ္သမား ဘ၀မွာ ရႇိေနပါေသးတယ္။ ဒီလို အေျခအေနမႇာ သူေဌးမ ‘၀မ္’ လို သူကေတာ့ ေခြးတစ္ေကာင္ကို ေဒၚလာ ၆ သိန္း အကုန္ခံ ၀ယ္႐ံုမက ေခြးႀကိဳဆိုေရး ေကာ္မတီဖြဲ႕ၿပီး မာစီဒီးကားနက္ႀကီး ၃၀ နဲ႔ ႀကိဳဆိုခိုင္းတယ္ဆိုတာမ်ဳိးကို ဒီမိုကေရစီရဲ့ အႏွစ္သာရလို႔ ဘယ္လို ေျပာႏိုင္မႇာပါလဲ။ ဒါ ဒီမိုကေရစီပဲလုိ႔ ေျပာရင္လည္း ဘယ္လိုမႇ လက္မခံႏိုင္ ပါဘူး။

ျဗဟၼပါလႏိုင္ငံေတာ္

လူသားအားလံုးရဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ပန္းတိုင္က မတရားမႈ ဒုစ႐ိုက္ေတြ၊ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္မႈေတြ၊ လူသတ္ စစ္ပြဲေတြ လံုး၀ကင္းစင္တဲ့ ‘ျဗဟၼပါလ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး’ ဆီအေရာက္လွမ္းဖို႔ သာျဖစ္တယ္။ အဲဒီ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးဆီ သြားဖို႔ စနစ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ နည္းလမ္း အသြယ္သြယ္ ရွိတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာက အဲဒီ နည္းလမ္းေတြ ထဲက တစ္ခုသာ ျဖစ္တယ္။ သူ႕အျပင္ တျခား နည္းလမ္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။ ႏိုင္ငံတိုင္း လူမ်ိဳးတိုင္းက ကိုယ့္လမ္းနဲ႔ကိုယ္ သြားေနၾကတာပဲ၊ ဘယ္သူမွ ေရာက္ၾကေသးတာ မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္လမ္းက မႇန္တယ္၊ ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ ဘယ္သူမွ မေျပာႏိုင္ေသးပါဘူး။


လမ္းေတြမွအမ်ားႀကီး

ဒါကိုပဲ ဒီမိုကေရစီမွတစ္ပါး အျခား မရွိလို႔ ေႂကြးေၾကာ္ေနတာ ကေတာ့ ေကာင္းဘြိဳင္ သမၼတႏႇစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ ေရာ္နယ္ေရဂန္နဲ႔ ေဂ်ာ့ဘုရွ္တို႔ရဲ့ ေလသံနဲ႔ တစ္ထပ္တည္း တူေနတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အေမရိကန္ လုပ္တာဆို အလြန္ေကာင္း၊ သိပ္ေကာင္း၊ အလြန္႔အလြန္ ေကာင္းဆိုၿပီး မ်က္စိမွိတ္ေအာင္ရင္း ‘ေက်းဇူးဆပ္စာေပ’ေတြ အေရးေကာင္း ေနသူေတြကို ေျပာလုိက္ ခ်င္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီအျပင္ အျခားနည္းလမ္း ေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာက လူသားမ်ားရဲ့ ပန္းတိုင္ ရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတိုင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးပန္းတိုင္က ‘ျဗဟၼပါလ ႏိုင္ငံေတာ္ ႀကီးဆီ အေရာက္လွမ္းဖို႔သာ ျဖစ္ပါ တယ္’။


လူထုစိန္ဝင္း

အေျခအျမစ္-
- http://www.myanmarexpress.net/2009/10/blog-post.html

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, December 3, 2011

ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးလုပ္သားရာခ်ီ တစ္စုတစ္ေဝးတည္း အလုပ္ခန္႔ႏုိင္မွသာ ေတာင္ကိုရီးယားသို႔ေစလႊတ္မည္

ရန္ကုန္ ၊ ႏိုဝဘၤာ ၂၄ ။
ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး လုပ္သားရာခ်ီ စက္႐ံုတစ္ခုတည္းတြင္ တစ္စုတစ္ေဝးတည္း အလုပ္ေခၚယူခန္႔ထားႏုိင္ေသာ စက္႐ံု အလုပ္႐ံုမ်ား ရွိမွသာလွ်င္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားမ်ားကို ေတာင္ကိုရီးယားႏုိင္ငံသုိ႔ ေစလႊတ္ႏုိင္ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာန အစိုးရျပည္ပ အလုပ္အကိုင္ေအဂ်င္စီမွ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္ ။ ''လုပ္ငန္းတစ္ခုတည္းမွာ အလုပ္သမားရာခ်ီစုၿပီး လုပ္ရဖို႔ဆိုတာက ဒီဘက္က လိုခ်င္တာပဲရွိေသးတယ္ ။ တကယ္ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏုိင္ ေစာင့္ၾကည့္ဖုိ႔ေတာ့လုိမယ္ ။ အဲဒါျဖစ္လာမွ ေတာင္ကိုရီးယားကို အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားေတြ ေစလႊတ္ႏုိင္မယ္'' ဟု ၄င္းကဆိုသည္။
ယခုလက္ရွိအေျခအေနတြင္မူျမန္မာအမ်ဳိးသမီးလုပ္သား ေစလႊတ္ႏုိင္ေသာ အေနအထားမရွိေသးေၾကာင္း၊ ေတာင္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံဘက္ကလည္း ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး အလုပ္သမား ရာခ်ီေခၚယူႏိုင္ေသာ အေျခအေနမရွိေၾကာင္း အလုပ္သမား ဝန္ႀကီးဌာန အလုပ္သမား ၫႊန္ၾကားေရးဦးစီးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူတစ္ဦးက ေျပာဆိုသည္ ။
'' အခုလႊတ္ရင္ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမား တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စေလာက္ပဲ လႊတ္လုိ႔ ရေသးေတာ့ လႊတ္ဖုိ႔အားမရွိေသးဘူး'' ဟုအထက္ပါ ပုဂၢဳိလ္က ရွင္းျပသည္။
ယခုလက္ရွိ ျပည္ပအလုပ္အကိုင္ေစ်းကြက္တြင္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအမ်ားစု သြားေရာက္ လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိၾကေသာ မေလးရွား၊ ထုိင္း၊ စင္ကာပူႏုိင္ငံတုိ႔မွာ အက်ဳိးခံစားခြင့္ နည္းပါးျခင္း ၊ လံုၿခံဳမႈ နည္းပါးျခင္း၊ ဝန္ေဆာင္ခ စရိတ္ႀကီးမားျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအမ်ားစု မသြားလိုၾကဘဲ အက်ဳိးခံစားခြင့္ေကာင္းေသာ ေတာင္ကိုရီးယားအလုပ္အကိုင္ကို စိတ္ဝင္စားလ်က္ရွိၾကသည္ ။
''မေလးရွားတုိ႔၊ ထုိင္းတုိ႔ဆိုရင္လည္း သြားလုပ္ဖုိ႔ အေျခအေနမေကာင္းဘူး ။ ကိုရီးယား သြားခြင့္ရရင္ေတာ့ သြားမယ္ ။ မသြားရရင္ေတာ့ ျပည္တြင္းမွာပဲလုပ္မယ္''ဟု စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္ရွိပုဂၢလိက အဆင့္ျမင့္ ေဆးခန္းတစ္ခုတြင္ လုပ္ကိုင္ေနသူ အသက္ ၂၃ ႏွစ္အရြယ္အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးက ဆိုသည္။ ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ဂ်ီ တူ ဂ်ီ စနစ္ျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံအပါအဝင္ ႏုိင္ငံေပါင္း ၁၅ ႏုိင္ငံက ဝင္ေရာက္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိၾကၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံမွအပက်န္ ၁၄ ႏုိင္ငံမွ အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားမ်ားကို တရားဝင္ေခၚယူလ်က္ရွိကာ ျမန္မာႏုိင္ငံက ကမ္းလွမ္းပါက လက္ခံသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏုိင္ငံကို စက္တင္ဘာလအတြင္း လာေရာက္ခဲ့သည့္ ကိုရီးယား လူ႔စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး လင္ဂေယာင္ရွစ္ က ေျပာၾကားသည္။
ယခုလက္ရွိ အမ်ဳိးသမီးအလုပ္သမားမ်ားကို ဂ်ီ တူ ဂ်ီ စနစ္ျဖင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံတည္းကိုသာ တရားဝင္ေစလႊတ္ေပးလ်က္ရွိေၾကာင္း အလုပ္သမားဝန္ႀကီးဌာနထံမွ သိရသည္ ။
သတင္းအျခအျမစ္ -
- Voice Weekly (7/51)
- KorEPS

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, November 29, 2011

ျမန္မာေတြ တကယ္ပဲ ညံ့ၾကလို႔လား

ေရးသားသူ — သြန္းေနစိုး Thorn Nay Soe
အဂၤလိပ္ကို ပထမဆံုးစစ္ရံႈးရတာ ကုန္းေဘာင္ေခတ္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ့အတြက္ မဟာဗႏၶဳလကပဲ ညံ့သလိုလို အျပစ္ေျပာခ်င္ၾကတယ္။ မဟာဗႏၶဳလရဲ႕ တပ္သားေတြဟာ အေရးေတာ္ႀကံဳမွ ေထာင္ျပဳၿမိဳ႕၊ ဆယ္ျပဳၿမိဳ႕ စတာေတြကေန စုေဆာင္းထားရတဲ့ တပ္သားေတြ။ နယ္ခ်ဲ႕တပ္ကေတာ့ ေၾကးစားတပ္ေတြ။
ဒီကတည္းက စကြာေနပါၿပီ။ ၿပီးေတာ့ လူအင္အားခ်င္းလဲ မယွဥ္သာ လက္နက္အင္အားကလည္း တျခားစီ။ ဒါေတာင္မွ `ျမန္မာတပ္ေတြဟာ ပန္း၀ါစစ္မ်က္ႏွာမွာ ဘဂၤလားေျခလွ်င္တပ္ရင္းႀကီးတစ္ခုလံုး ျပဳတ္ျပဳတ္ျပန္းေအာင္ႏွိမ္နင္းႏိုင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဆက္သာ စစ္ခ်ီမယ္ဆိုရင္ စစ္တေကာင္းနဲ႔ ဘဂၤလားနယ္အထ္ အလြယ္တကူ သိမ္းႏိုင္လိမ့္မယ္´
လို႔ အဲဒီတုန္းက နယ္ခ်ဲ႕ဘက္က တိုက္ခိုက္ခဲ့သူ လက္ဖ္တင္နင္ De Rhe Phillipe က ေရးခဲ့တယ္။

ပထမအဂၤလိပ္ျမန္မာစစ္ပြဲမွာ အဂၤလိပ္ဘက္က ေခါင္းေဆာင္က General Morrison ဒုဦးစီးက Brig: Gen: Mc Bean သူတို႔ေအာက္က တပ္မဟာမႈးေတြက Brig: Gen: W. Richards, Brig: Gen: C. Grants. C. B., Brig: Gen:Fair
သူတို႔နဲ႔အတူ ပါလာတဲ့ တပ္ေတြက ...
26th Native Infantry
54th Regiment
10th Madras Native Infrantry
44th Regiment
26th Bengal Native Infrantry
42nd Bengal Native Infrantry
49th Bengal Native Infrantry
62nd Bengal Native Infrantry
16th Bengal Native Infrantry
Bengal Artillery 8-9 pounders, 4-12 pounders
4-5 howitzers
Madras Artillery 4-9 pounders
Six Companies of Pioneers
Levy of Mugh Pioneers
1st light Lnfantry Battalion
2nd Regiment Local Horse
ဒါ့အျပင္ ေရတပ္ေတြပါေသးတယ္။ မဟာဗႏၶဳလက ၾကည္းတပ္တစ္ခုတည္းအားကိုးေနရခ်ိန္မွာ အဘက္ဘက္အသြယ္သြယ္က စစ္ဆင္လာတဲ့ ေၾကးစားတပ္ေတြရဲ႕ အင္အားကို သူဘယ္လို ရင္ဆိုင္ႏိုင္မလဲ?

မဟာဗႏၶဳလရဲ႕တပ္က အာသံကေနရန္သူေတြကို ေမာင္းထုတ္ဖို႔သြားတယ္။ သူတာ၀န္ေက်ပြန္ခဲ့တာပဲ။ အဂၤလိပ္က စစ္ေၾကာင္းႀကီးသံုးေၾကာင္းအျပင္ ေရတပ္ပါညွပ္ၿပီး စစ္ဆင္လာေတာ့ အင္း၀ကို ကာကြယ္ဖို႔ရခိုင္ရိုးမျဖတ္ၿပီး ျပန္လာရျပန္တယ္။ အဲဒီတုန္းက အဂၤလိပ္ဘက္က Colonel Bowen ရဲ႕အစီရင္ခံစာကို ေကာက္ႏုတ္တင္ျပပါ့မယ္။
They Fought with a bravery and obstinancy I never witnessed in any troops. They fought desperately, reserving their fire to the last moment and seldom missing their object. Little is known of the march of Mahabandula's forces a cross the mountains of Arakan to the Irrawaddy;
a distance, by the Shortest rouths, of upwards of two hundred miles, at a season of the year when none but Burmans could have kept the field for a week , much less have attempted to pass the insalubrious jungles and pestilential marshes of Arakan, which rivers, arms of the sea and mountain torrents opposing their progress at every step.
ျမန္မာ့သတိၱနဲ႔ ဇြဲကို ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ေယာက္ရဲ႕ စာမွာေတာင္ ျမင္ႏို္င္ပါတယ္။

အစားထိုးစရာ လူမရွိလို႔မို႔ ရခိုင္ရိုးမႀကီးကိုျဖတ္ၿပီး စစ္ျပန္ဆုတ္လာရတာ မဟာဗႏၶဳလ မွားသလား? သူ႕ရဲ႕ အပင္ပန္းအဆင္းရဲခံခဲ့မႈကို မငဲ့ေတာင္ သူ႔သမုိင္းကိုေတာ့ မဖ်က္သင့္ပါ။ ရန္သူက အ၀ိုင္းခံေနရလို႔ လက္နက္ခ်ဖို႔ ရာဇသံအေပးခံေနရခ်ိန္ (ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္) မွာ မင္းႀကီး မဟာဗႏၶဳလဟာ ေဟာ့ဒီလို စာျပန္ခဲ့တယ္။
`ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႏွစ္ဦးလံုးဟာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအတြက္ ကိုယ္တိုက္ခိုက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ အသင့္ဂုဏ္သိကၡာကို အသင္ထိန္းသိမ္းသလို ကၽြႏု္ပ္ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း ကၽြႏု္ပ္ထိန္းသိမ္းရေပမည္။ မိတ္ေဆြတစ္ေဦးအေနႏွင့္ ဓႏုျဖဴၿမိဳ႕ကို လာၾကည့္လိုပါလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္လုိက္ျပပါမည္။ ရန္သူအေနႏွင္လာလိုက တက္ခဲ့ပါ´ လို႔ စာျပန္ခဲ့သူကိုမွ ရန္လိုတယ္လို႔ စြပ္စြဲခ်င္ေနတာဟာ အမ်ုဳိးကို ေစာ္ကားတာပါပဲ။

တစ္ခ်ိန္က ေရႊထီးေဆာင္းခဲ့တာကို ျပန္တမ္းတတာ မဟုတ္ပါ။ ျမန္မာေတြ ညံ့တယ္လို႔ စြပ္စြဲခ်င္ရင္ ဘုရင့္ေနာင္ေခတ္ကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေက်ာ္မသြားပါနဲ႔လို႔ ေျပာခ်င္တယ္။
`ဒီကမၻာေျမျပင္မွာ ပဲခူး(ဟံသာ၀တီ) ဘုရင္ေလာက္ တန္ခိုးအင္အား ႀကီးမားသူ မရွိ´ လို႔ေရးခဲ့တာ ျမန္မာ့သမိုင္းမွာ တမင္ၾကြားေရးထားတာ မဟုတ္။
Samuel Purchas ရဲ႕ Hakluytus or Punrhas His Pilgrimes ဆိုတဲ့ စာအုပ္က စကားျဖစ္တယ္။

ေနာက္ထပ္ ျပစရာ အေထာက္အထားေတြ၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေတာက္ေျပာင္ခဲ့တဲ့အတိတ္သမိုင္းေတြ ေတာင္ပံုရာပံုရွိပါေသးတယ္။ လတ္တေလာဆိုေတာ့ ခပ္သြက္သြက္ပဲ ျပပါ့မယ္။ ေဟာ့ဒါက ကေနာင္မင္းသားႀကီးအေၾကာင္းေရးထားတာပါ။
`မင္းသားသည္ ရည္မွန္းခ်က္ႀကီးတစ္ခုကို မျဖစ္မေန ေဆာင္ရြက္ရန စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာလွသူ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုရည္မွန္းခ်က္မွာ ဥေရာပမွာ ေခတ္ပညာမ်ား တတ္ေျမာက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံေခတ္မီလာေစေရးပင္တည္း။ .... မိမိတို႔ လူမ်ဳိး အဆင့္အတန္းတက္ရန္ ပညာလိုသည္ကို သူ ထိုးထြင္း၍ သိေလသည္။ .... သူကဲ့သို႔ ေယာက္်ားေကာင္းသည္ ရွာမရွားေလာက္ေပသည္´
တဲ့။ အဲဒီလို ေရးသူကေတာ့ Paul Amrose Bigandet ပါ။ An Outline of the History of the Catholic Burmese Mission from the year 1720 to 1887 စာအုပ္မွာ ေရးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ကုန္းေဘာင္ေခတ္မွာပဲေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ မကၡရာမင္းသားႀကီးကိုလည္း ကာနယ္ဗာေနးက `မင္းသားႀကီးကဲ့သို႔ ပညာဗဟုသုတျပည့္စံု၍ ဥာဏ္ထက္ျမက္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို မေတြ႕ဘူးပါ။ ဤမင္းသားႀကီးကဲ့သို႔ ပညာဗဟုသုတအရာတြင္ ငတ္မေျပ သိကၽြမ္းလိုေသာ သူမ်ဳိးကို မေတြ႕ဘူးပါ´ လို႔ ေရးခဲ့တယ္။

ၿပီးေတာ့ ထိုင္းကို သိပ္အထင္ႀကီးၿပီး ျမန္မာကိုပုတ္ခတ္တာလဲေတြရျပန္တယ္။ ထိုင္းရဲ႕ အင္မတန္ထင္ရွားတဲ့ သမိုင္း၀င္ဘုရင္ ဖရနေရစူ၀မ္ဟာ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာ စစ္ပညာသင္ခဲ့တာလဲ? အေသအခ်ာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ပါ။
ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဦးသန္႔ ေတာ္ေၾကာင္းသိၾကသလို တျခား ျပစရာ ျမန္မာအမ်ားႀကီးရွိေသးတာကိုလည္း သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ လက္လွမ္းမီရာ အျမန္ေျပာရရင္ ဦးတင္ထြဋ္ဟာ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ရာမွာ အေတာ္အေရးႀကီးတဲ့ အခန္းက႑က ပါခဲ့တာပါ။ ေနာက္ထပ္ျမန္မာပညာရွင္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါေသးတယ္။

စာမွာတင္မဟုတ္ပါဘူး။ ဦးဘဥာဏ္တို႔ ဦးေဇာ္၀ိတ္တို႔လို အႏုပညာ၊ အားကစားဘက္ေတြမွာလဲ ျမန္မာ့အစြမ္းျပခဲ့သူေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ အခုေခတ္စားေနတဲ့ ေဘာလံုးမွာဆိုလဲ တစ္ခ်ိန္က ျမန္မာဟာ အာရွအဆင့္ရွိခဲ့မွန္းလူတိုင္းသိပါတယ္။

က်ေနာ္က ျမန္မာေတြ ေတာ္လွခ်ည့္လို႔ မ်က္စိမွိတ္ဇြတ္ျငင္းေနတာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာကို ညံ့တယ္လို႔ ဘယ္လို ဆင္ေျခမ်ဳိးနဲ႔ ေျပာခ်င္ပါသလဲ? ေတာ္တယ္ ညံ့တယ္ဆိုတာကို ဘယ္လို စံႏႈန္းမ်ဳိးနဲ႔ သတ္မွတ္မလဲ?
ေျပာေနရတာကေတာ့ ထိုင္းေလာက္ကို သိပ္ကိုးကြယ္ခ်င္ေနတာေတြ ေတြ႕ေနရလို႔ပါ။

Howard Malcom ရဲ႕ Travels in South Eastern Asia စာအုပ္မွာ ျမန္မာဆိုတာ လုပ္စရာကိစၥေပၚလာရင္ ဖင္မေလးတတ္ေၾကာင္း၊ လူစုလူေ၀းနဲ႔ လုပ္ကိုင္ရရင္လည္း ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔လုပ္ၾက သည္းခံၾက တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ပ့ံပိုးၾကေၾကာင္း အ၀ၿမိဳ႕ကို ေလွနဲ႔ ဆန္တက္ရတဲ့ခရီးမွာ သူႀကံဳခဲ့ရပံုကို ေရးျပခဲ့တယ္။
ေဟာ့ဒါက Albert Fytche ရဲ႕ Burma Past and Present ဆိုတဲ့ စာအုပ္က ေကာက္ႏုတ္တင္ျပခ်က္။ `ျမန္မာလူမ်ဳိးဟာ အေနအစားရိုးရွင္းသည္။ ေလာဘစိတ္နည္းသည္။ သူတို႔သည္ ကမၻာေျမျပင္ကို အလုပ္ရံုအျဖစ္ ေျပာင္းလဲလိုစိတ္မထား´ တဲ့။
က်ေနာ္တို႔ေျမေပၚမွာ က်ေနာ္တို႔ လြတ္လပ္ေအးခ်မ္းစြာေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒါကို ညံ့တယ္လို႔ ဆိုခ်င္သလား? ေပတံဆိုတာက သူ႔ေပတံကိုယ့္ေပတံအမ်ဳိးမ်ဳိးရွိပါလိမ့္မယ္။ အရာရာကို ထိုင္းအထင္ႀကီးတဲ့ မ်က္မွန္ႀကီးတပ္ၿပီး စြပ္မရမ္းခ်င္ပါနဲ႔။

အခုလို အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔ဟာ ေရာင္ျခည္ကေလးပ်ဳိ႕လာတာကို ျမင္ရကာစျဖစ္ပါတယ္။
အတိမ္းအေစာင္းမခံတဲ့အေျခအေနပါ။
ဒီအခ်ိန္မွာ ေသခ်ာတာကေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ကို အားတက္ေအာင္ လုပ္ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။

သမိုင္းမွာလဲ တို႔ေတာ္ခဲ့တယ္။ ခုေခတ္မွာပိုေတာ္ေအာင္ႀကိဳးစားၾကမယ္လို႔ တိုက္တြန္းတာ ေကာင္းသလား?
ငါတို႔က ဘယ္တုန္းကမွ မေတာ္ခဲ့ပါဘူးလို႔ ပုတ္ခတ္ခ်င္ေနတာ ေကာင္းသလား?
နားလည္လြယ္ေအာင္ ထပ္ေျပာပါ့မယ္။
လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ...
သားေရ၊ မင္းက ေတာ္ပါတယ္ကြာ၊ ႀကိဳးစားလိုက္စမ္းပါလို႔ေျပာတာ ေကာင္းသလား?
ေဟ့ေကာင္ မင္းညံ့တယ္ကြ၊ ဒါေပမဲ့ ေတာ္ေအာင္ႀကိဳးစားစမ္းလို႔ေျပာတာ ေကာင္းသလား?

တကယ္ေတာ့ သမိုင္းေၾကာင္းႀကီးတစ္ခုလံုးကို ဒီလိုေကာက္ခ်က္လြယ္လြယ္ေပးဖို႔ဆိုတာ စာတစ္အုပ္ႏွစ္အုပ္ထဲနဲ႔ျဖစ္ႏိုင္မယ့္ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ လုပ္လည္း မလုပ္သင့္ပါ။
က်ေနာ္လည္း မေျပာအပ္သလို။ အခု ျမန္မာကို ပုတ္ခတ္ခ်င္ေနတဲ့ ယိုးဒယားအလံရႈးေတြလည္း မလုပ္အပ္ဘူး။
သမိုင္းႀကီးတစ္ခုလံုးနဲ႔ ခ်ီေျပာရရင္ ဘယ္ႏိုင္ငံမွ ေတာ္လည္း မေတာ္ဘူး ညံ့လည္း မည့ံဘူး။
ဒီေလာက္ႏွစ္ကာလမ်ားစြာ ျဖတ္သန္းခဲ့စဥ္မွာ ေကာင္းကြက္ ေတာ္ကြက္ေတြရွိသလို ေရွာ္ကြက္ ည့ံကြက္ေတြလည္းရွိမွာပါပဲ။

က်ေနာ္တို႔က ေတာ္ကြက္ေကာင္းကြက္ကို ေရြးေျပာတယ္။ ဘာလို႔ဆို
စိတ္ပညာမွာ အညႊန္းခံစိတ္ဆိုတာ ရွိပါတယ္။
`တို႔ကဗီဇမွာ ေတာ္ပါတယ္´ ဆိုတာက လူေတာ္ျဖစ္လာေအာင္ ညႊန္းဆိုမႈေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး
ျမန္မာေတြ ညံ့ပါတယ္ကြာလို႔ ေျပာခ်င္သူကေတာ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ကို အညႊန္႔ခ်ဳိးျခင္းသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဒီစာဟာ ေတာင္းဆိုလာသူေတြ ရွိလို႔သာေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္လုပ္ေနၾကတာပဲ အေကာင္းဆံုးလို႔ ခံယူသူပါ။
ေလာေလာဆယ္ ႏုိင္ေအာင္ မတိုက္ႏိုင္ေသးလို႔ ငါတို႔ ညံ့တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ရင္ တကယ္လုပ္ေနသူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာကို အိုးမဲသုတ္ခ်င္ေနသလို ခံစားရပါတယ္။
အျပင္ကေနေတာ့ ေလပန္းမေနပါနဲ႔။ သိပ္သတိၱရွိရင္ လာပါ၊ အတူစြန္႔ၾကရေအာင္။

ေသခ်ာတာကေတာ့ က်ေနာ္တစ္ခြန္းတည္းေျပာမယ္။
ျမန္မာဆိုတာ ဘယ္တုန္းကမွ မညံ့ခဲ့ဘူး။
ဘယ္ေနရာမွာ ေတာ္သလဲ?
စိတ္ဓာတ္ သတိၱ ဇြဲမွာ ေတာ္တယ္။

က်ေနာ္တို႔ သူမ်ား ကၽြန္ျဖစ္ခ့ဲရတာ မွန္တယ္။
ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ခ်ည္းအျပစ္မဟုတ္ဘူး။ အာရွတစ္ခုလံုးနီးပါး ဥေရာပ အလႊမ္းမိုးခံခဲ့ရတာ။
ေနာက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ ခါးသီးတဲ့ တိုင္းျပည္ကံၾကမၼာေတြနဲ႔ ႀကံဳခဲ့ရလို႔ က်ေနာ္တို႔ နာလန္မထူႏိုင္ေအာင္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
ေလာေလာဆယ္ ပတ္၀န္းက်င္ႏိုင္ငံေတြက က်ေနာ္တို႔ထက္ သာေနတာ မွန္တယ္။
ဒါဟာ သာေနျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။ သာသြားျခင္းမဟုတ္။
ဒီလို သာေနျခင္းမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ ပိတ္ေနလို႔ သူတို႔က အသာရေနျခင္းေတြ အမ်ားႀကီး ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ဳိးရေနတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္။

ဒါေပမဲ့ အခု က်ေနာ္တို႔ ျပန္လာေနၿပီ။

ေလာေလာဆယ္ က်ေနာ္တို႔မွာ အားထားစရာ စိတ္ဓာတ္ပဲ ရွိတယ္။
အဲဒီစိတ္ဓာတ္ကိုေတာ့ ဘယ္သူထိပါးတာမွ မခံၾကနဲ႔။
အဲဒီ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ပဲ အားလံုးရေအာင္ျပန္ယူမယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာတစ္ေယာက္ပီပီ ျမန္မာေတြကိုယ္စား ေၾကြးေႀကာ္လိုက္ခ်င္တယ္။
ျမန္မာဆိုတာ ဘယ္တုန္းကမွ မညံ့ခဲ့သူေတြျဖစ္တယ္။
ျမန္မာဆိုတာ လူေတာ္စာရင္း၀င္ခဲ့တယ္၊ အနည္းဆံုး အာရွမွာဆိုရင္ေပါ့။
ေနာက္ကို ဒီ့ထက္ေတာ္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ေခတ္မွာ ႀကိဳးစားၾကမယ္။

သြန္းေနစိုး Thorn Nay Soe
စာေရးသူ၏ မွတ္စုမ်ား
၁။ [Facebook ကို ဖြဘုတ္လို႔ ေျပာေနၾကသလိုပဲ။ ခုတေလာ ပုတ္ခတ္တာေတြ ေတာ္ေတာ္ေတြ႕ေနရတယ္။ ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္ႏိုင္ငံသမိုင္းပါ ပုတ္ခတ္လာတယ္။ ဒါဟာ တိုင္းျပည္ခ်စ္တဲ့လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရွာင္တခင္ ခုခံေခ်ပခ်က္ျဖစ္တယ္။]
၂။ (တမင္ အဂၤလိပ္စာအုပ္ေတြက အကိုးအကားထုတ္ရတာဟာ ျမန္မာဆရာေတြေရးတဲ့စာအုပ္ဆိုရင္ ျမန္မာခ်င္း ပင္းေျပာတယ္ထင္မွစိုးလို႔ပါ။ ညတြင္းခ်င္းရွာရတာမို႔ စိတ္ရွိသေလာက္ မျပႏုိင္ဘူး။ အေရးထဲ Connection ကက်ေနေတာ့ Internet ေပၚက လံုး၀ ယူမရခဲ့ဘူး)

Ref:
Hakluytus or Punrhas His Pilgrimes by Samuel Purchas
An Outline of the History of the Catholic Burmese Mission from the year 1720 to 1887 by Paul Amrose Bigandet
History of the British Residency in Burma 1826-1840 by W. S Desai
History of Burma by G. E. Harvey
The Making of Burma by Dorothy Woodman
Travels in South Eastern Asia by Howard Malcom
Burma Past and Present by Albert Fytche
ပို႔စ္တင္သူ၏ မွတ္ခ်က္ -
- ၾကိဳက္လို႔ ဟန္းဂုရြာမွာ ရွယ္လိုက္တာပါ ။



ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, June 18, 2011

ကုိရီးယား စာေပေဟာေျပာပြဲ အမွတ္တရ

ေရးသားသူ — ThuThuAung


က်ေနာ္တို႔ ကိုရီးယားမွ ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းမ်ား အခ်င္းခ်င္း အရင္ဆို တခုခုပြဲျဖစ္ရင္ ဖုန္းနဲ.ျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ီေတာ.က ျဖစ္ျဖစ္ ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္မွာ ျဖစ္ျဖစ္ တဦးနဲ.တဦး အေၾကာင္းၾကားျပီးသား ဒီတေခါက္ စာေပေဟာေျပာပြဲ ကိုေတာ. ဘယ္သူကိုမွ အေၾကာင္း မၾကားျဖစ္၊ ဒါကလည္း အေၾကာင္းရွိသည္။ စာေပေဟာေျပာပြဲ မတိုင္ခင္ တပါတ္ေလာက္အလို သူငယ္ခ်င္း တေယာက္ကို စာေပေဟာေျပာပြဲ လိုက္မလား ေမးမိတာ၊ စိတ္မဝင္စားဘူး ပ်င္းစရာၾကီးလို႔ ျပန္ေျပာလို႔ ရင္ထဲ ေတာ္ေတာ္ ေအာင့္သြားတယ္။

ဟုတ္ေတာ႔ဟုတ္သည္ စာေပေဟာေျပာပြဲ ဆိုတာ စာဖတ္ျခင္း စိတ္ဝင္စားမွ ခုလာေရာက္ ေဟာေျပာမယ့္ စာေရးဆရာကို ေလးစားမႈရွိမွ စာေပေဟာေျပာပြဲ လာေရာက္ နားေထာင္တာ သင့္ေတာ္ပါသည္။ မဟုတ္လွ်င္ လာေရာက္ နားေထာင္သူ အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိ ေဟာေျပာေနသူ အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိလွေပ။ထို႔ေၾကာင့္ မည္သူကိုမွ စာေပေဟာေျပာပြဲကို လာၾကပါလို႔ မဖိတ္ခဲ့၊ အံ့ၾသစရာ စာေပေဟာေျပာပြဲ က်င္းပရာ ခန္းမေရာက္ေတာ့ ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အစံုအလင္ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ နယ္မွာေနသူ၊ ခရီးေဝးလံ သူျဖစ္လို႔ မလာေရာက္ နိုင္သူမ်ားသာလွ်င္ ေရာက္မလာ ျဖစ္တာမ်ိဳးရွိမည္။ စာေပခ်စ္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္။ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ စာေပအေပၚ ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္၊ စာဖတ္ျခင္းကို စိတ္ဝင္စားမႈကိုေတာ့ ေလးစား အထင္ၾကီးမိပါသည္။ က်ေနာ္လို ဘီးက်ဲ ကေတာ့ ထားပါေတာ့ လူငယ္ ေတြရဲ႕ စာေပအေပၚ ခ်စ္ျမတ္နိုးစိတ္ကို ေလးစားမိပါတယ္။ စာေပေဟာေျပာပြဲ တက္ေရာက္ နားေထာင္ရတာလည္း မ်ားစြာအက်ိဳး ရွိလွပါေပတယ္။

ဆရာေအာ္ပီ က်ယ္က .. ေရၾကည္ရာမ်က္နုရာ..ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ေဟာေျပာခဲ့ျပီး

ဆရာေဖျမင့္ ကေတာ. ..ဘဝ တိုးတက္မႈအတြက္ စာဖတ္ျခင္း ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေဟာေျပာခဲ့သည္။

ဆရာေအာ္ပီက်ယ္က ေရၾကည္ရာမ်က္နုရာ ကိုရီးယားမွာ လာေရာက္ေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရင္းက က်ေနာ္တို႔ေရ က်ေနာ္တို႔ ေျမကို ေရၾကည္ေအာင္ မလုပ္နိုင္ရင္ေတာင္ ေရေနာက္ေအာင္ မလုပ္ၾကပါနဲ႔၊ က်ေနာ္တို႔ေျမ က်ေနာ္တို႔ ေရကို ေရျပန္ၾကည္ေအာင္ မ်က္ျပန္နုေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ၾကိဳးစား ၾကရမယ္၊ မၾကိဳးစားနိုင္သူ မၾကိဳးစား ခ်င္ရင္ေနပါ၊ ေရျပန္ၾကည္ေအာင္ မ်က္ျပန္နုေအာင္ ၾကိဳးစားေနသူကို အေနွာင့္အယွက္ မေပးပါနဲ႔ ေရေနွာက္ သူမျဖစ္ပါေစနဲ႔၊ သူမ်ားစိုက္တဲ့ မ်က္နုနုေလးေတြကို နင္းေျခပစ္တဲ့သူ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ဟု တိုက္တြန္းေျပာၾကားသြားသည္။

သဘာဝ သံယံဇာတ ေပါေသာေျမဗုဒၶဘာသာ ထြန္းကားေသာေျမ၊ အင္မတန္ ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္ေသာ လူေတာ္ေတြရဲ႕ေျမ၊ ေပ်ာ္ရာမွာမေန ေတာ္ရာမွာ ေနရေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရာဟာ ျမန္မာျပည္ ျဖစ္ေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတာ္ရာဟာ ျမန္မာျပည္ ျဖစ္ေအာင္ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး ဝိုင္းဝန္းၾကိဳးစား ၾကရမယ္လို႔ အမွာစကား ေျပာၾကားသြားသည္။ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရကို ေရျပန္ၾကည္ေအာင္ မ်က္ျပန္နုေအာင္ အားလံုး ဝိုင္းဝန္း ၾကိဳးစားၾကပါလို႔ အေလးအနက္ ေျပာၾကားသြားသည္။

ျမစ္ထဲမွာ ေမွာက္ေနေသာ ေလွတစင္းကို ဥပမာေပး ေျပာၾကားသြားသည္။ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ ျမစ္ထဲမွာ ေမွာက္ေနေသာ ေလွတစင္းမွာ စီးနင္း လိုက္ပါလာသလိုပါပဲ၊ ျမစ္ထဲမွာ ေလွေမွာက္ရင္ ေလွကို စြန္.ခြာ ေျပးမည္လား ကမ္းနဲ႔ သိပ္ေဝးလွ်င္ အသက္ရွင္ ရပ္တည္မႈအတြက္ ကူးခတ္နိုင္မည္လား၊ ကိုယ္လြတ္ရုန္း ကူးခတ္ သင့္ရဲ႕လား အေကာင္းဆံုးကေတာ့ အတူတူ တက္ညီလက္ညီ ေမွာက္ေနေသာေလွကို ျပန္လွန္ ေလွထဲမွ ေရကို ျပန္ခပ္ ပက္ထုတ္ ျပီး ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ ဆက္လက္ေလွာ္ခတ္ သြားဖို႔ ၾကိဳးစားၾကရမယ္။

က်ေနာ္တို႔ ခုခ်ိန္ဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ ေမွာက္ေနေသာ ေလွကို ျပန္လွန္ဖို႔ ေလွထဲမွ ေရကို ျပန္ခပ္ ထုတ္ပက္ ဖို. အခ်ိန္ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ျမစ္ထဲမွာ ေမွာက္ေနေသာ ေလွကို စြန္.ခြာ ေျပးျခင္း မလုပ္ပဲ ေမွာက္ေနေသာေလွကို ျပန္လွန္ျပီး ဆက္လက္ ေလွာ္ခတ္နိုင္ေအာင္ ဝုိင္းဝန္းၾကိဳးစားၾကဖို. တိုက္တြန္း ေျပာၾကားသြားသည္။

ဆရာ ေဖျမင့္ ကေတာ့ ဘဝ တိုးတက္မႈအတြက္ စာဖတ္ျခင္း..
စာဖတ္ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳး ေက်းဇူးေတြ ..
မည္သို႔ စာဖတ္မလဲ ..အက်ိဳးရွိေအာင္ ဘယ္လိုမွတ္မလဲ ..

စာအုပ္ေတြက ဘာေတြ ေပးလည္း ...
1-Infomation
သတင္းအခ်က္အလက္(ဗဟုသုတ)
2-Entertainment / Relaxation
ေဖ်ာ္ေျဖေရး/ အပမ္းေျဖ ျခင္း
3-Sublimation
ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစျခင္း ..
4-Inspiration
လွံဳ.ေဆာ္ျခင္း
စတာေတြကို အေသးစိတ္ ရွင္းလင္းေျပာၾကားသည္။

စာဖတ္သူမွာဘာေတြရသလဲ ..
Information သတင္းအခ်က္အလက္(ဗဟုသုတ) ===>
Knowledge အသိပညာ ===>
Wisdom .ဥာဏ္ပညာ===>
Judgement စဥ္းစားဆံုးျဖတ္နိုင္ျခင္း===>
Decision Making ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျခင္း===>

နိဂံုးမွာေတာ. ..စာဖတ္ျခင္းေၾကာင္. ဗဟုသုတၾကြယ္ဝသူအျမင္ၾကြယ္သူ နွိဳင္းခ်ိန္စဥ္းစားတတ္သူ ဦးေနွာက္ေရာ နွလံုးသားပါ ရင့္က်က္ ျပည့္ဝသူအျဖစ္ ေရာက္ရွိ လာနိုင္ေၾကာင္းကို ကိုးကားခ်က္ အစံုအလင္ျဖင္႔ အေသးစိတ္ ေဟာၾကားခဲ.သည္။စာအုပ္ တအုပ္ေၾကာင့္ နိုင္ငံ တနိုင္ငံ သမိုင္း ေျပာင္းလဲ သြားေလာက္ေအာင္ လွံဳေဆာ္ေပးနိုင္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြ အေၾကာင္း၊ စာဖတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဘဝတခုလံုး ေျပာင္းလဲခဲ့ျပီး အညတရ ဘဝမွ အေမရိကန္သမတ ျဖစ္သြားတဲ့ လင္ကြန္းအေၾကာင္း အေသးစိတ္ ေဟာေျပာခဲ့သည္။ စာဖတ္ၾကဖို႔ စာဖတ္ျပီး အက်ိဳးရွိေအာင္ မွတ္ဖို႔ ဖတ္ဖို႔ တိုက္တြန္း မွာၾကားသည္။

ဆရာေဖျမင့္ ေဟာေျပာခ်က္သည္ ပညာရွင္ဆန္ျပီး အခ်က္အလက္ဆန္သည္ ေလးနက္သည္။ ဆရာေအာ္ပီက်ယ္ ေဟာေျပာခ်က္သည္ ကာတြန္းဆရာပီပီ ဟာသဥာဏ္ ပါသည္ ရယ္စရာေမာစရာ ေလးေတြနွင့္ စိတ္ဝင္စားေအာင္ ေျပာတတ္သည္။

ကိုယ္ေလးစားေသာ စာေရးဆရာမ်ား ကိုယ္တိုင္ ေတြ႕ဘူး ႀကံဳဘူး ျမင္ဘူး ခဲ့သည္။ စာေရးဆရာေတြ ေဟာေျပာတာ နားေထာင္ ရျခင္းေၾကာင္ ယခု စာေပေဟာေျပာပြဲေလးဟာ မ်ားစြား အက်ိဳးရွိလွ ေပသည္။ စာေပေဟာေျပာပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ ေပးေသာ ကိုရီးယားမွ စာေပေကာ္မတီဝင္မ်ားႏွင့္ အဖက္ဖက္မွ ပူးေပါင္း ပါဝင္ ကူညီက်ေသာ ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာမ်ား အားလံုးကို မ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။

Credit to ThuThuAung (myanmarcupid.net )

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Thursday, May 5, 2011

ေမ့ေနလား?

ေရးသားသူ — “ဇ”

ေမ့ေနလားလို႔ ေမးမယ္ဆိုရင္၊ ဟုတ္ကဲ့ ေမ့ေနတယ္လို႔ပဲ ေျဖရမွာပါ။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ထြက္လာစ အခ်ိန္က ထားရွိခဲ့တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ၊ ပန္းတိုင္ေတြ၊ တရားသေဘာ အရၾကည့္မယ္ဆိုရင္ မျမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာ ေသျခင္းတရား ဆိုတာေတြကိုလည္း ေမ့ေနမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဒဂူးျမိဳ႕မွာ ဆုံးပါးသြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္ရွိသြားပါျပီ။ ယူတတ္ရင္ေတာ့ သတိသံေ၀ဂ ရစရာပါ။ ဒီေန႔ေျပာခ်င္တာက အဖမ္းအဆီးနဲ႔ ပတ္သက္တာေလးေတြကို ေမ့မေနပဲ သတိရွိၾကဖို႔ပါ။ အဖမ္းအဆီး သတင္းဆိုတာ (T) ညီအစ္ကိုေတြအတြက္ အေရးမၾကီးေပမယ့္ (၀) ညီအစ္ကိုေတြ အတြက္သတိေတာ့ ထားစရာပါ။ ခုတေလာ အဖမ္းအဆီး သတင္းေလးေတြ ၾကားလာရပါတယ္။ ေဒဂူးမွာလည္း (၇) လပိုင္းအထိ စီမံခ်က္ ရိွတယ္လို ့ သိထားပါတယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာက အဖမ္းအဆီးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေလး ေျပာျပခ်င္လို႔ပါ။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ သူငယ္ခ်င္းက ခင္မင္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အလုပ္လည္း ၾကိဳးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသုံးအျဖဳန္း ၾကီးျပီး ယမကာမွီ၀ဲတတ္တာကေတာ့ သူ႔ရဲ႕မေကာင္းတဲ့ အက်င့္လုိ႔ပဲ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ လုပ္ငန္းခြင္္မွာ ႏွစ္ၾကာလာတဲ့အတြက္ ေနရာေလးလည္း၊ လခလည္းတိုးလာေတာ့ ဘ၀န္ေလးပါ ျမင့္လာျပီး ပိုသုံးပုိရမ္း လာပါတယ္။ အိမ္ကိုလည္း ေငြမပို႔ေတာ့ပါဘူး။ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ သူ႔ေမြးေန႔ပြဲကို လခအကုန္ခံ က်င္းပျပီးေနာက္ရက္ အျပင္မွာ အဖမ္းခံခဲ့ ရပါတယ္။ ၾကိဳတင္စုေဆာင္း ျပင္ဆင္ထားတာလည္း မရွိေတာ့ စက္ရုံမွာ က်န္တဲ့လခေလးနဲပဲ ျပည္ေတာ္ျပန္ လိုက္ရပါတယ္။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ဖုန္းေျပာျဖစ္ေတာ့ သူေျပာတဲ့ စကားေလးက ကၽြန္ေတာ့ကိုပါ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ “စု မိတယ္ဗ်ာ ေနာင္တေတြ”တဲ့။ သူေျပာသြားတဲ့ စကားပါ။

ဟုတ္ပါတယ္။ ၂ ႏွစ္ေလာက္ေနျပီး သူ စုမိသြားတာ ေနာင္တေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တေတြ ႏုိင္ငံရပ္ျခားလာျပီး စီးပြားရွာရတာ ပင္ပန္းေပမယ့္ မိဘ၊ ဘိုးဘြား မိသားစုမ်ားကို ေထာက္ပံ့ကန္ေတာ့ ႏုိင္တာမို႔ ကုသိုလ္လည္းရ ၀မ္းလည္း၀ဆိုတဲ့ အေနအထားမ်ိဳး ရွိၾကသူေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုလိုခ်င္တာက အသုံးနဲ႔အျဖဳန္း ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားျပီး တန္ဖိုးရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြကို အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ အသုံးခ်သြားေစခ်င္တာပါ။ တကယ္ေတာ္ျပီး စည္းစနစ္ရွိသူေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ အတုယူသင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္ တိုင္လည္း အမွားေတြၾကားမွာ သံသရာလည္ျပီး ႏွစ္ေတြၾကာခဲ့ရပါျပီ။ အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္ရမယ္ဆိုတဲ့ အသိေလးကို “မေမ့ပဲ” တန္ဖိုးရွိတဲ့ အခ်ိန္ေလးေတြကုိ အသုံးျပဳမွန္ေစဖို႔ မေရးတတ္ေရးတတ္နဲ႔ပဲ ဒီအသိေပးစာေလးကုိ ေစတနာအရင္းခံနဲ႔ ေရးသားတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေျပာခဲ့တဲ့ စကားေလးနဲ႔ နိဂုံးခ်ဳပ္ရရင္

“စု မိ တယ္ ဗ်ာ ေနာင္တ ေတြ” မျဖစ္ေစဖို႔ ….
“ဇ”

(ေဒဂူးအသံ) http://vodaegu.blogspot.comမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, April 3, 2011

ဘ၀မွာ ရပ္တာ မွန္ပါေစ...

ေရးသားသူ — ဆရာ စိုး၀င္းၿငိမ္း

ဘ၀မွာ ရပ္တာ မွန္ပါေစ...



ရဲရင့္တည္ၾကည္တဲ့သူေတြက
ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္ၾကတယ္...

ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ၿပီး စိတ္သေဘာထားႀကီးသူက
ကိုယ့္ႏွလံုးသားေပၚကိုယ္ ရပ္ၾကတယ္...

ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းရွိသူက
ကိုယ့္ဦးေႏွာက္ေပၚကိုယ္ ရပ္ၾကတယ္.. .

ႀကီးျမတ္သူေတြကေတာ့
အမွန္တရားေပၚ ရပ္ၾကတယ္...

ဘ၀မွာ ရပ္တာ မွန္ပါေစ...
အမွန္တရားမွာ ရပ္ႏိုင္ပါေစ...

စိုး၀င္းၿငိမ္း
၁၉၉၉

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Wednesday, October 6, 2010

စည္းလုံးမွ ေနာက္တဆင့္တက္...

မေန႔က ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ႀကီး ေဒၚတင္တင္လွရဲ့ အသုဘအခမ္းအနားကို က်ေနာ္တို႔ နာေရးကူညီမႈအသင္းက လုပ္ေပးရတယ္။ ေဒၚတင္တင္လွ ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္ ကေလးဘ၀ကတည္းက မင္းသမီး ျဖစ္လာတဲ့ ၀ါရင့္သ႐ုပ္ေဆာင္ႀကီးပါ။ ေဒၚတင္တင္လွရဲ့ စ်ာပနအခမ္းအနားမွာ ဆိုရင္ ႐ုပ္ရွင္သမားဆိုလို႔ ေဒၚႏြဲ႕ႏြဲ႕စန္းနဲ႔ အေမႏွစ္ေယာက္ေလာက္ပဲ က်ေနာ္ ေတြ႕တယ္။ ဒါေတြက စည္းလုံးမႈ မရွိဘူး ဆိုတာကို ျပတာပဲ။ ႏိုင္ငံေရးကို သြားလုပ္ဖို႔ စိတ္မကူးပါနဲ႔ဦး၊ ကိုယ့္ရဲ့ လူမႈေရး အသင္းအဖြဲ႕ေတြ၊ ကိုယ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ လူေတြရဲ့ သာေရးနာေရး ကိစၥေတြကို စည္းစည္းလုံးလုံး တက္တက္ႂကြႂကြ လုပ္ဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကသားေတြ စည္းလုံးမွ ေနာက္တဆင့္ကို တက္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးလုပ္ခ်င္ လုပ္ၾကပါ။ ႏိုင္ငံေရးကို ေက်ာ္ၿပီး လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိပါနဲ႔။ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တာ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ လုပ္တာလား၊ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ လုပ္တာလား ဆိုတာကိုေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ စဥ္းစားဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ တခ်ိန္က်ေတာ့မွ ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ လုပ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဒီသမိုင္းဟာ လုံး၀ ေဖ်ာက္လို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။


ေက်ာ္သူ
(ၾကံ့ဖြတ္ ခင္ေရႊရဲ့ စည္း႐ုံးေရးခရီးမွာ လြင္မိုး, နႏၵာလိႈင္ နဲ႔ မိုးဒီတို႔ လိုက္ပါသြားတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လြတ္လပ္တဲ့အာရွအသံက ေမးျမန္းရာမွာ ျပန္လည္ေျဖၾကားတဲ့ ကိုေက်ာ္သူရဲ့ မွတ္ခ်က္စကား)

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>