၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ ၁၄ ရက္ ဆိုးလ္ (ေဆာအုလ္) တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသာ ဘဂ်ဴန္ေခ်ာလ္သည္ နာမ္ေယာန္ စခန္း (ယခု အမွတ္ ၁ ေျမေအာက္ ရထားလမ္း Namyoung Station နာမ္ေယာန္ (နာေျမာန္း) ဘူတာ အနီးရွိ အနီေရာင္ အေဆာက္အအုံ၊ ရဲစခန္း ) တြင္ မတရား ညွင္းပမ္း ႏွိပ္စက္ သတ္ျဖန္ခံခဲ့ရ၍ မိဘမ်ားက မေၾကနပ္ျဖစ္ခဲ့ျပီး အဆိုပါ စခန္းသို႔ လာေရာက္၍ ဆႏၵျပ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကရာမွ ေက်ာင္းသား ျပည္သူမ်ား၏ စိတ္ထဲမွာ ထင္စြဲေနခဲ့ၾကပါသည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၇ ရက္ တႏိုင္ငံလုံးရွိ ေနရာ အႏွံတြင္ ဘဂ်ဴန္ေခ်ာလ္၏ ေအာက္ေမ့ဘြယ္ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပျပီး ဆႏၵျပပြဲမ်ားလည္း ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾကပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ မတ္ ၃ ရက္ ကိုရီးယား ရုိးရာ ၄၉ ရက္ေျမာက္ ေန႔တြင္ ေနရာ အႏွံ႔အျပားတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲမ်ား က်င္းပျပီး ဆႏၵျပပြဲမ်ားလည္း ျဖစ္ပြားခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဧျပီ ၂ ရက္ ဆိုးလ္ (ေဆာအုလ္) တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား မိဘမ်ား ၁၃၀ ေယာက္ခန္႔သည္ ဖမ္းဆီးခံ ေက်ာင္းသားမ်ား လြတ္ေပးေရးအတြက္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုၾကသလို အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပခဲ့ၾကပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဧျပီ ၁၃ ရက္ သမတ ခ်န္ဒူ၀ါန္( ေဂ်ာန္ဒူ၀ါန္)က အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးေပးမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆို ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဧျပီ ၁၄ ရက္ ရုိမာန္ကက္သလစ္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ကင္းမ္ဆုဟြာန္( ကြယ္လြန္) က ဧျပီ ၁၃ ေျပာဆိုခ်က္ကို ေ၀ဖန္ျပီး ထုတ္ျပန္ခ်က္ ေၾကညာခဲ့သည္။ ဧျပီ ၂၄ ရက္ ပူးေပါင္းေရး ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ တည္ေထာင္ျခင္းအတြက္ ေႏွာက္ယွက္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေမ ၁၇ ရက္ အလုပ္သမား ဟြာန္ဘိုေယာန္ဂုဂ္က ဘူဆာန္ ဆာန္ အထက္တန္းေက်ာင္း (ယခု ဂေဆာန္ အထက္တန္းေက်ာင္း) ေရွ႔တြင္ စစ္အစိုးရ က်ဆုံးပါေစ ဟု ေၾကြးေၾကာျပီး မိမိကုိယ္ကို မီးရိႈ႔ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ရာ တစ္ပတ္အၾကာတြင္ ေသဆုံးခဲ့ရသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေမ ၁၈ ရက္ ဆုိးလ္ (ေဆာအုလ္) ေျမာန္ဒုန္ ရုိမာန္ကက္သလစ္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းတြင္ ၇ ႏွစ္ေျမာက္ ဂြာန္ဂ်ဴအေရးအခင္း ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားတြင္ ဆရာေတာ္ ကင္းမ္ဆုဟု(န္)က ဘဂ်ဴန္ေခ်ာလ္ ညွင္းပမ္း သတ္ျဖတ္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေ၀ဖန္ ေျပာဆိုခဲ့သျဖင့္ ျပည္သူအမ်ား ေဒါမာန္ဟုန္ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေမ ၂၃ ရက္ ဘဂ်ဴန္ေခ်ာလ္ သတ္ျဖတ္မႈ အမႈမွန္ေပၚေပါက္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔ ေဟာေျပာပြဲ ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီကို တည္ေထာင္ျပီး ဇြန္ ၁၀တြင္ ဆႏၵျပဘို႔ ျပင္ဆင္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေမ ၂၆ ရက္ ေဂ်ာန္ဒူ၀ါန္ သမတက အဆုိပါ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး တာ၀န္ရွိသူအျဖစ္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ႏိုရွင္းေယာန္ ကို ျဖဳတ္ခ်ျပီး ယိဟန္ဂီအား ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ အသစ္ ခန္႔အပ္လိုက္သည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေမ ၂၇ ရက္ တႏိုင္လုံးရွိ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႔အစည္းက ဒီမိုကေရစီနည္အရ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံ ျဖစ္ေပၚေရး လႈပ္ရွားမႈကို စတင္ခဲ့ရာ ခရစ္ယာန္ ဘာသာေရး အဖြဲ႔အစည္းမ်ားပါ ပါ၀င္လာခဲ့ၾကသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဇြန္ ၉ ရက္ ေယာန္ဆဲ တကၠသုိလ္ေရွ႔တြင္ ဆႏၵျပေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားထဲသို႔ မ်က္ရည္ယို ဗုံး ပစ္ထည့္လိုက္ရာ ေက်ာင္းသား ယိဟာန္ေယာလ္က မ်က္ရည္ယို ဗုံး ထိမွန္သြားျပီး ဇူလိုင္ ၅ ရက္တြင္ ေသဆုံးသြားခဲ့သည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဇြန္၁၀ ရက္ေန႔တြင္ တႏိုင္လုံး ဒီမုိကေရစီအေရးေတာ္ပုံၾကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဇြန္ ၂၆ ရက္တြင္ တႏိုင္လုံး ဆက္တုိက္ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုခဲ့ၾကရာ ၃၊ ၄၆၇ ဦး အဖမ္းခံခဲ့ရသည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ဇြန္ ၂၉ ရက္တြင္ ႏိုထဲအုက ဒီမိုကေရစီနည္းလမ္းအရ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံ ျပင္ဆင္ေရးႏွင့္ အဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားကို လႊတ္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့သည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာတြင္ သမတေရြးေကာက္ပြဲကို ဒီမုိကေရစီနည္းလမ္းအရ က်င္းပေပးခဲ့ရာ ကင္းမ္ဒဲဂ်ဴန္၊ ကင္းမ္ယုန္ဆာမ္တို႔က ေရြးေကာက္ပြဲကို ဖိအားေပးခဲ့ေပမယ့္ ႏိုထဲအုက သမတ ျဖစ္သြားခဲ့ပါသည္။ ဘယ္လုိဘဲ ျဖစ္ေနပါေစ ႏိုထဲအု လက္ထက္ကစတင္ျပီး ေျပာင္းလဲမႈေတြကို စတင္ခဲ့သည့္ ကိုရီးယားသည္ အခုေတာ့ ကမၻာ အဆင့္မီွ ႏိုင္ငံၾကီး တစ္ခုအျဖစ္ ရပ္တည္ေနႏိုင္ခဲ့ပါျပီ။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ လိုအပ္သည္မ်ားကို ထပ္မံ ျဖည့္စြပ္ပါမည္။
ေဇာ္မုိးေအာင္ (ကိုရီးယား)
ဓာတ္္ပုံမ်ားၾကည့္ရန္
