Showing posts with label အေထ့အေငါ့. Show all posts
Showing posts with label အေထ့အေငါ့. Show all posts

Tuesday, June 3, 2014

ေရြးခ်ယ္ခြင္႔

ေရးသားသူ — ခန္႔ေနသူတုိး




ကိုရီးယားနိုင္ငံမွာ ေရာက္ရွိေနထိုင္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္း ညီအကိုေမာင္ႏွမေတြ အမ်ားဆံုး ဝင္ေရာက္ အသံုးျပဳေနၾကတဲ့ လူမွုကြန္ယက္ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဟန္းဂုရြာ စာမ်က္ႏွာေပၚမွာ အခုတေလာ လူႀကီးလူငယ္ အရြယ္ရြယ္တို႕ ေတြးၾက ၊ ေရးၾက ၊ ေဆြးေႏြး ေနၾကသမွ် အေၾကာင္းအရာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြထဲက ျမန္မာနိုင္ငံမွာ သံဃာေတာ္တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ တပည့္ဒါယကာ ျပည္သူအခ်ိဳ႕တို႕ ဥပေဒတစ္ရပ္အျဖစ္ ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္လာဖို႕ လွုပ္ရွား ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒ ဆိုတာနဲ႕ ပါတ္သက္လို႕ ေသခ်ာ ျပန္လည္ေလ့လာ သံုးသပ္ၾကည့္ရမယ္ ဆိုရင္ … ။

မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒဆိုတာ ဘာသာျခား အိမ္ေထာင္ဖက္ ျဖစ္သူရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မွု ဥစၥာပစၥည္းအေပၚ ရလိုမွုနဲ႕ အေျခခံထားတဲ့ ဥပေဒမ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႕ပဲ ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ေကာက္ခ်ခ်မိသလဲ ဆက္လက္ရွင္းလင္း တင္ျပပါမယ္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္ တစ္ေယာက္နဲ႕ မြတ္စ္ဘာသာဝင္ (အခ်ိဳ႕လူေတြ အဆိုအရ အၾကမ္းဖက္ဘာသာဝင္ ) တစ္ေယာက္တို႕ လက္ထပ္မယ္ဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ စည္းကမ္းအရရယ္ .. ျမန္မာနိုင္ငံ ေတာ္ဆိုင္ရာ အက္ဥပေဒအရရယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လက္ရွိအေနအထားအရ ဘာသာမတူသူခ်င္း လက္ထပ္လို႔ရေပမယ့္ မြတ္စ္ဥပေဒ ( အခ်ိဳ႕ဘာသာဝင္ေတြ အဆိုအရ မိစာၦအယူဥပေဒ ) အရေတာ့ ဘာသာတူသူမွ လက္ထပ္လို႕ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္ သူေတာ္ေကာင္းေတြက မြတ္စ္ကို ေျပာင္းခ်င္ေျပာင္း .. ဒါမွမဟုတ္ မြတ္စ္က ဗုဒၶဘာသာကို ေျပာင္းရပါတယ္ .. ။

ဒီလိုပဲ ယခင္ကလည္း ဟိုဘက္ဘာသာဝင္ ဒီဖက္ဘာသာဝင္ေတြ အင္းစိန္နဲ႕ ဆူးေလကို ေျပးဆြဲတဲ့ လိုင္းကားေတြလိုပဲ ဟိုဖက္က ဒီဖက္ကို ဒီဖက္က ဟိုဖက္ကို “အင္းစိန္သြားမယ္ .. အင္းစိန္သြားမယ္ .. ဆူးေလသြားမယ္ ဆူးေလသြားမယ္” ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ေျပာင္းခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲ . ဒါေပမယ့္ အဲလို ေျပာင္းခဲ့ၾကသူ ေတြထဲမွာ ဒီလို လိုင္းကားေတြ ေျပးဆြဲသလိုမ်ိဳး ေပါ့ပ်က္ပ်က္ပံုစံမ်ိဳး ၊ ပုဂၢလိကအေရးေတြေၾကာင့္ မဟုတ္ပဲ တကယ့္ကို စစ္မွန္တဲ့ ဘာသာတရားဆိုင္ရာ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာထဲကေန မြတ္စ္ထဲကို ေျပာင္းသြားသူ ေတြလည္း ရွိနိုင္သလို မြတ္စ္ကေန ဗုဒၶဘာသာကို ကူးေျပာင္းလာၾကတာေတြလည္း ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ဥပမာ အေနနဲ႕ ေျပာရရင္ ဗုဒၶဘာသာတရားဆိုင္ရာ အယူအဆစာေပ လက္ရာမြန္ေတြကို မျပတ္ ေရးထုတ္ ေဟာၾကားေပး ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိကတို႕ .. ဟိုး .. ရွမ္းျပည္နယ္ အင္းေလးနားက မထင္မရွား ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေလးမွာ ေအးေဆးၿငိမ္သက္စြာ တရားအားထုတ္ရင္း ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတဲ့ “ဗုဒၶဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္လာ သူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း” ဆိုတဲ့ က်မ္းစာတမ္းႀကီး အပါအဝင္ စာေပမ်ားစြာကို ျပဳစုေရးသားခဲ့တဲ့ (ဘြဲ႕အမည္မမွတ္မိပါ) လူအမည္ ဦးဆန္းလြင္တို႕ေတြဟာ မြတ္စ္ဘာသာကေန ကူးေျပာင္းလာၾကတဲ့ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ အထင္ကရေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ဟုတ္ၿပီ .. အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းဆိုင္ရာ ဥပေဒလုပ္ထံုးေတြကို ျပန္ဆက္ပါမယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး မြတ္စ္နဲ႕ လက္ထပ္မယ္ဆိုရင္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ရမယ့္ လုပ္ငန္းစဥ္ အေၾကာင္း အၾကမ္းမ်ဥ္းကို သိထားၿပီဆိုရင္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြ ၊ ျမန္မာ အမ်ိဳးသားေတြ အပူမရွာၾကပဲ ကိုယ့္ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္းကိုပဲ ယူေပါ့။ ဒါက တစ္အခ်က္ ။ ဟုတ္ၿပီ ဘာသာျခားက ကိုယ့္အမ်ိဳးသားထက္ ပိုၿပီး စြဲမက္စရာေကာင္းလို႕ .. (ရုပ္ရည္အရ ေခ်ာေမာလွပလို႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ႏွုတ္ခမ္းေမႊး မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြပါလို႕ အသဲယားသြားလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္ ၊ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ စြဲေဆာင္မွုအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ စီးပြားေရးအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ .. အစရွိသျဖင့္ ) ခ်စ္မိႀကိဳက္မိၿပီ ဆိုရင္လည္း .. မူလက်ီ မာလက်ီ လုပ္မေနပဲ သူ႕ဘာသာထဲ ဝင္လိုက္ေပါ့ ။ ဒါမွမဟုတ္လို႔ ကိုယ္က စြမ္းေဆာင္နိုင္ရင္လည္း ကိုယ့္ဘာသာထဲ ဝင္လာေအာင္ စည္းရံုးယူေပါ့။ ဒါက ႏွစ္အခ်က္ ။ ကဲ သံုးအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ္ကလည္း သူ႕ဘာသာထဲ မဝင္နိုင္ဘူး .. သူ႕ကိုလည္း ကိုယ့္ဘာသာထဲ ဝင္လာေအာင္ မစည္းရံုးနိင္ဘူး .. ဒါေပမယ့္ အသဲေပါက္မတတ္ တုန္ေနေအာင္လည္း ခ်စ္ေနတယ္ .. ဆိုရင္ေတာ့ .. ဘာ တရားဝင္ လက္ထပ္တာေတြ ဘာေတြ ညာေတြ လုပ္မေနနဲ႕ .. ခိုးစားၾကေပါ့။ အာဒန္နဲ႕ ဧဝတို႕လည္း တရားရံုးတက္ၿပီး လက္ထပ္ၾကတာမွ မဟုတ္တာ .. ဒီလိုပဲ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ၿပီး လက္မထပ္ပဲ အတူေနခဲ့ၾကတာပဲ .. သမၼာက်မ္းစာထဲမွာ အကုန္ပါတယ္ ။ ကဲ .. ဒီလိုမ်ိဳးေတာ့ က်ေနာ္ က်မတို႕က ရွက္တယ္ .. လက္မထပ္ပဲေတာ့ အတူ မေနနိုင္ဘူး .. ယဥ္ေက်းမွုက ရွိေသးတယ္ ဆိုရင္လည္း .. ကိုယ့္ကိုမွ မခ်စ္လို႕ ကိုယ့္ဖက္ မပါတဲ့လူ .. သံေယာဇဥ္ကို ျဖတ္ျပစ္လိုက္ေပါ့။ ဘာလဲ .. သူ႕ ပိုင္ဆုိင္မွုေတြ ၿပီးေတာ့ နွုတ္ခမ္းေမႊး မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြကို မက္ေနေသးလို႕လား ။

လက္ရွိ ေဖ့စ္ဘြတ္စစ္တမ္းေတြအရ ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ဘာသာျခား (မြတ္စ္) ေတြနဲ႕ အိမ္ေထာက္က်ၿပီး ျပသနာေတြ ျဖစ္ၾကလို႕ (ရံုးေရာက္ ဂတ္ေရာက္ မဟုတ္) ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေရာက္ၾကရတဲ့ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြကို ၾကည့္လိုက္ရင္ အားလံုးလိုလိုဟာ ဘဝေတြက ေပစုတ္စုတ္ရယ္ပါ။ ေပစုတ္စုတ္ဆုိတာ တမင္ႏွိမ့္ခ်ၿပီး ေျပာတာ မဟုတ္ပါ။ အေျခခံအားျဖင့္ ဆင္းရဲၾကရွာတယ္ .. ပညာမတတ္ၾကပါဘူး။ ေလာကမွာ ဆင္းရဲတိုင္း ပညာမတတ္တိုင္း ေပစုတ္စုတ္ မျဖစ္ၾကေသးပါဘူး .. သူတို႕ေလးေတြရဲ႕ ျပသနာက ဆင္းရဲျခင္းနဲ႕ ပညာမတတ္ျခင္းမွာ အေတြးအေခၚ နဲပါးမွုပါ ေပါင္းထည့္ ခံလိုက္ရလို႕ ဘဝေတြက ေပစုတ္စုတ္ျဖစ္သြားရတာပါ။ မႏၱေလး မစိုးရိမ္ေက်ာင္းတိုက္ တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္ ဦးဝီရသူ ကို္ယ္ေတာ္တိုင္ ႀကီးမွုးၿပီး စစ္တမ္း ေကာက္ယူေတာ္ မူထားတဲ့ မြတ္စ္ဘာသာဝင္နဲ႕ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးေနာက္ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ႏွိပ္စက္မွု ျပသနာမ်ားကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ၾကရတဲ့ ျမန္မာမိန္းမေလးမ်ားတို႕ရဲ႕ ဗြီဒီယိုဖိုင္မ်ားကို ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။

ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဝီရသူက ေမးေတာ္မူၿပီး အဆိုပါ မိန္းမေလးေတြက ေျဖၾကားၾကတဲ့ အခါမွာ .. ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က ဒီေလာက္ ႀကီးျမတ္ေတာ္မူလွတဲ့ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ႀကီးကို .. ကိုယ့္ကိုယ္ကို “တပည့္ေတာ္မက” လို႕ မေျပာပဲ .. “က်မ” တဲ့ ၊ “သာမီး” တဲ့ .. ေဘးက ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ လက္ေထာက္ အျခားသံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ တစ္ပါးက ဝင္ေထာက္ရတယ္ .. ဟဲ့ တပည့္ေတာ္မလို႕ ေျပာေလ .. တဲ့ ။ ဒီမိန္းမေလး ဗုဒၶဘာသာဝင္ဆိုတာကို က်ေနာ္ေတာ့ ဘယ္လို ဥာဏ္အဆင့္နဲ႕ ယံုၾကည္ေပးရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါ။ ၿပီးေတာ့ မိန္းမေလးက ေျပာပါတယ္ .. “သာမီးက ဆယ္တန္းတက္တယ္ .. ညေနဖက္က် က်ဳရွင္သြားေတာ့ . . အဲဒီ ကုလား ေအာင္သိန္းလင္းက (ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ေဟာင္း မဟုတ္ပါ .. အမည္တူတာပါ) သာမီးကို လိုက္စကား ေျပာတယ္ .. ေနာက္ေတာ့ တစ္ရက္က်ေတာ့ ငွက္ေပ်ာေတာထဲ ေခၚသြားတယ္ .. သာမီးလည္း ပါသြားတယ္ .. “ဟဲ့ .. နင္က မေအာ္ဘူးလား” က်ေနာ္လည္း မေနနိုင္ပဲ ဗြီဒီယိုဖိုင္ကို ၾကည့္ေနရင္းက အသံထြက္ၿပီး ေမးမိတယ္ .. အံမယ္ သာမီးက က်ေနာ္ဖက္လွည့္ၿပီး မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ ထိုးရင္း ျပန္ေျဖတယ္ .. “ေအာ္မယ္လည္း လုပ္ေရာ.. ေကာင္းေနၿပီေကာ အကိုရယ္” တဲ့ ။

အဲလို အျဖစ္ေတြနဲ႕ မိန္းမေလးေတြဟာ ဘာသာျခား မြတ္စ္ေတြနဲ႕ ညားၾကတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္ ။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မသိပါ ။ အားလံုးဟာ သူတို႕ မွားခဲ့တယ္ မိုက္ခဲ့တယ္ .. အနိုင္က်င့္ ခံရတယ္လို႕ ေျပာပါတယ္။ ဘုရားပံုေတာ္ေတြကို ေျခေထာက္နဲ႕ နင္းခိုင္းတယ္ ။ မနင္းရင္ ပါးကို ရိုက္တယ္ ။ သူတို႕ ဘာသာထဲကို အတင္းဝင္ခိုင္းတယ္ ။ သက္ေသ ဓါတ္ပံုတို႕ ဗြီဒီယိုတို႕ မရွိေတာ့ က်ေနာ္အေနနဲ႕ေတာ့ နဲနဲ ေတြးရခက္တယ္ ။ ဘာလို႕ အဲလို အလုပ္ခံရတာကို ရဲသားႀကီး ကိုလွေရႊကို သြားမေျပာၾကတာလဲ ဆိုတာကလည္း ျမန္မာနိုင္ငံေတာ္ ျပည္သူ႕ရဲ႕တပ္ဖြဲ႕နဲ႕ ဘာသာျခားတို႕ရဲ႕ အနိုင္က်င့္ အႏွိပ္စက္ခံ ျမန္မာမိန္းမေလးတို႕ရဲ႕ ၾကားက ယခုတိုင္ ေျဖရွင္းလို႕ မရနိုင္တဲ့ ဘာျမဴဒါ ထရိုင္အန္ဂဲယ္ (TRI ANGLE) စမူဆာ ျပသနာပါပဲ ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို သက္ေသလည္းမရွိပဲ ၊ အမ်ားကို ခ်ျပေတာ့မယ္ .. ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚ တင္မယ္ဆိုရင္လည္း သက္ေသ ခိုင္လံုမွုရွိေအာင္ .. တကယ္ဟုတ္ မဟုတ္ကုိ ရဲသားႀကီး ကိုလွေရႊတို႕နဲ႕ အတူပူးေပါင္း အကြက္ဆင္ ဖမ္းဆီး အေရးယူျခင္းမ်ိဳး မရွိပဲ .. ဥာဏ္ပညာ ႀကီးျမတ္ေတာ္ မူလွေသာ .. မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဝီရသူ သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္က လြယ္ကူစြာပဲ ယံုၾကည္လက္ခံလိုက္ၿပီး ေဖ့စ္ဘြတ္ေပၚ တင္ကာ ဒီလို အျဖစ္ေတြ ေနာင္မျဖစ္ရေစဖို႕ .. ကိုယ့္ျမန္မာ မိန္းမေလးမ်ားကို အမ်ိဳးေစာင့္ ဥပေဒနဲ႔ ျပဌါန္းကာကြယ္ၾကဖို႕ တိုက္တြန္းလိုက္ပါေတာ့တယ္ ။ အဲလိုနဲ႕ အမ်ားျပည္သူကလည္း အံတႀကိတ္ႀကိတ္နဲ႕ ၊ မြတ္စ္ မုန္းတီးေရး ဝါဒေတြ ပ်ံ႕ႏွံ႕ကာ ( မြတ္စ္ဘာသာဝင္ မဟုတ္ေသာ အျခား အသားမဲ လူမ်ိဳးျခားမ်ားေတာင္ အျပင္မထြက္ရဲ႕တဲ့ အထိ) ယံုၾကည္ ေထာက္ခံၾကပါေတာ့တယ္။

က်ေနာ္လည္း အမ်ားျပည္သူနဲ႕ အတူ လိုက္ေထာက္ခံခ်င္တာနဲ႕ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး တိုက္တြန္းေတာ္မူထားတဲ့ တရားေတာ္ ေဟာၾကားေခြမ်ားကို လိုက္လံရွာေဖြ နာယူခဲ့မိပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဦးဝီရသူ သံဃာအရွင္သူျမတ္က မ်က္လံုးေတာ္မ်ားကို အတင္း မွိတ္ေတာ္မူရင္း .. ပါးစပ္ေတာ္မ်ားကိုလည္း မဲ့ေတာ္ ရြဲ႕ေတာ္မူကာ တစ္မ်ိဳး .. ဦးေခါင္းေတာ္မ်ားကိုလည္း ေစာင္းေတာ္မူ၍ တစ္ဖံု .. စ်ာန္သမၼာပါ့ဒ္ ဝင္စားကာ တစ္သြယ္ .. ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့သည့္ မြတ္စ္ဆန္႕က်င္ေရး တရားမ်ား .. “တပည့္ေတာ္က အခ်က္ေပးလိုက္ရင္ အရွင္ဘုရားတို႕ ထြက္လာၾကေတာ့” ဟူသည့္ .. အျခားသံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ားကို ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားခ်က္မ်ား .. ခရိုနီေထာက္ခံေရး တရားမ်ား .. အစရွိသည့္ တရားေတာ္မ်ားကို အေခါက္ေခါက္ အခါခါ နာယူခဲ့ေသာ္လည္း မိမိသည္ ဥာဏ္နဲ၍လားမသိ .. ဝိပသနာ တရားေတာ္မ်ားထက္ ခက္ခဲနက္နဲပံုရေသာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အဆိုပါ တရားေတာ္မ်ားကို မည္သို႕မွ်ကို နားမလည္နိုင္ခဲဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္လည္း ကိုယ္နားလည္နိုင္သည့္ဖက္က စဥ္းစားအေျဖရွာေတာ့သည္။

ဘုရားပံုေတာ္ေတြကို နင္းခိုင္းတယ္ ။ ဘာသာထဲ မဝင္ခ်င္တာကို အတင္းဝင္ခိုင္းတယ္ ။ ဒါဆို ျပန္လာခဲ့ေပါ့ ။ ဘာလို႔ ျပန္မလာနိုင္သလဲ ။ ျပန္လာၿပီးေတာ့ေရာ .. ဘာေတြ ကိုကိုမုတ္ဆိတ္ အေၾကာင္းကို စျမံဳ႕ျပန္ခ်င္ေနေသးသလဲ ။ မေကာင္းတာကို သိၿပီ .. ျပတ္ၿပီေပါ့ ။ အိမ္ေထာင္ဖက္ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မွုကို ဘာေတြ လိုခ်င္ေနေသးသလဲ ။ အားလံုးကို ငွက္ေပ်ာေတာထဲမွာ ထားခဲ့လိုက္ ။ မာန မရွိဘူးလား။ ဆင္းရဲရင္ ငွက္ေပ်ာသီးနဲ႕ ဆားနဲ႕ တို႕စားလိုက္ .. အဲေလာက္ကို မက္မေနနဲ႕ ။ ၿပီးေတာ့ ဒီလို မိုက္လို႕ မွားလို႕ ျဖစ္ၾကရတဲ့ အေတြးအေခၚ နဲၾကရတဲ့ ေပစုတ္စုတ္ တစ္ခ်ဳိ႕တစ္ေလအတြက္ က်ဳပ္တို႕ ျမန္မာတစ္မ်ိဳးသားလံုးက ဥပေဒႀကီးထုတ္ၿပီး ကာကြယ္ေပးေနရအံုးမွာလား ။ ဒီေလာက္ပဲ က်ဳပ္တို႕ တစ္မ်ိဳးသားလံုးမွာ ေသာက္လုပ္ ေသာက္ကိုင္ မရွိေတာ့ဘူးလား။ အားအား ယားယား ျဖစ္ေနၾကသလား ။ လုပ္မယ္ဆိုလည္း က်ဴရွင္အျပန္ ညေမွာင္ေမွာင္ ငွက္ေပ်ာေတာထဲ လိုက္သြားတဲ့ မိန္းမေလးေတြ အတြက္မွ မဟုတ္ပဲ .. မိဘကို လုပ္ေကၽြးဖို႕အတြက္ တရုပ္ျပည္ဖက္ အလုပ္သြားလုပ္ရင္း .. ဘဝပ်က္ သြားရတဲ့ မိန္းခေလးေတြ .. ယိုးဒယားဖက္မွာ လူေမွာင္ခိုကူး ခံလိုက္ရတဲ့ မိန္းခေလးေတြ .. ျပည္တြင္းမွာကိုပဲ တရုပ္ရဲ႕ အငယ္အေႏွာင္းအျဖစ္ မတရား သိမ္းပိုက္ခံ ေနရတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕ကို ေလွ်ာ္ဖြတ္ျပစ္ဖို႕ေတြ .. မေလးရွားမွာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းရဲ႕ ပါးရိုက္နားရိုက္ခံ ဘဝေရာက္ေနၾကရသူေတြ .. စတာေတြကိုပါ တစ္ၿပိဳင္နက္ထဲ လုပ္ပါလား ။ ဒါေတြ အတြက္ပါ မစိုးရိမ္တိုက္သစ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး စ်ာန္သမၼာပါ့ဒ္ ဝင္စားၿပီး တရားေဟာေတာ္မူပါလား .. ။ နားမလည္နိုင္တာခ်င္း အတူတူ အေျပာင္းအလဲ အျဖစ္ ဒါမ်ိဳးေတြလည္း နာခ်င္ပါေသးတယ္ ။

ကဲ .. တို႕ျပည္သူေတြကေရာ .. အမ်ိဳးသားေရး အတြက္ လုပ္စရာ ကိုင္စရာေတြ ဒီေလာက္ပဲ ရွားပါးေနသလား။ နိုင္ငံေတာ္ႀကီးက ဒီေလာက္ပဲ မိုးပ်ံေနေအာင္ အဖက္ဖက္က ျပည့္စံုကုန္လံု ကမာၻ႕အလည္ စံခ်ိန္မွီေနလို႕ ဒီေလာက္အဆင့္အထိ ကိစၥေတြကို ဆင္းၿပီး အမ်ိဳးသားေရး ေခါင္းစဥ္တပ္ကာ အံုးအံုးၾကြက္ၾကြက္နဲ႕ သံဃာလူထု အတူစုလို႕ ေဆာင္ရြက္ေနၾကရတာလား။ ေမးစမ္းပါရေစ ။ က်ဴပ္ေျပာျပမယ္ ။ ဒီလို ငွက္ေပ်ာ္ေတာထဲ လိုက္သြားတဲ့ ကိစၥမ်ိဳးကေတာ့ နမူနာသာ ေပးထားလိုက္စမ္းပါ။ အဲလို မိုက္ရင္ အဲလို ခံရမယ္မွတ္ .. လို႕ ။ မီးကို ကိုင္ရင္ ပူမယ္။ ေရကို ထိရင္ ေအးမယ္။ အရာရာမွာ အားလံုးကို လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြ ေပးထားတာပဲ။ မီးကို မပူေအာင္ ၊ ေရကို မေအးေအာင္ .. လူေတြကို ေရြးခ်င္တာေရြး အားလံုး ဗဲရီးဂြတ္ႀကီး ျဖစ္ေနေအာင္ က်ဳပ္တို႕ ဘာမွ လိုက္အားထုတ္ေပးေနစရာ မလိုဘူး။ အားထုတ္ေပးလို႔လည္း မရဘူး ။ အဲလို လုပ္နိုင္ရင္လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး ၄၅ ဝါကာလပါတ္လံုး တရားေဟာေနေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ “အရက္ေသာက္တဲ့လူကို လွ်ာျဖတ္” .. “မုသာဝါဒ ေျပာတဲ့လူ ဆဲတဲ့လူကို သြားႏွုတ္” .. “သူမ်ားအိမ္ေထာင္ ေဖာက္ျပားရင္ .. ေယာက်ၤားဆို အဝွာကို ငရုပ္က်ဥ္ေပြ႕နဲ႕ ထု .. မိန္းမဆို ေထာင္း ” အစရွိတဲ့ ငရဲမေရာက္ေၾကာင္း ဥပေဒေတြ .. အားလံုးကို အကာအကြယ္ေပးတဲ့ ဥပေဒေတြကို အဲဒီေခတ္ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႕ ေပါင္းၿပီး ေရးဆြဲျပဌါန္းေတာ္ မူမွာေပါ့ ။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ ကံကံ၏ အက်ိဳးကိုပဲ ရွင္းျပတယ္ ။ လြတ္ေျမာက္နိုင္မယ့္ လမ္းေတြ (way) ကို ညႊန္ျပတယ္ ။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ကိုလည္း ေပးထားတယ္။ ႀကိဳက္တာကို ေရြး.. မွားရင္ ခံ ။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သမိုင္းမွာ ငရဲျပည္ၾကြၿပီး ကၽြတ္ေအာင္လြတ္ေအာင္ တရားသြားေဟာတယ္ဆိုတာ မရွိခဲ့တာပါ။

ညီအကိုတို႕ .. က်ဳပ္တို႕မွာ လုပ္စရာေတြ အမ်ားႀကီးရယ္ .. ငွက္ေပ်ာေတာထဲ ဝင္သြားၿပီး မွားပါတယ္ ေျပာသူတိုင္းကို ကယ္ထုတ္တာထက္ .. အဲဒီ ငွက္ေပ်ာေတာႀကီးက ဘာဆိုတာကို ေသခ်ာရွင္းျပဖို႕ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ ငွက္ေပ်ာေတာထဲ ဝင္ခ်င္ရင္ ဝင္ၾက .. ဝင္သြားၿပီး အမွားအယြင္း ျဖစ္လည္း ကိုယ့္အမ်ိဳးမို႕ အကာအကြယ္ ေပးမယ္။ အကာအကြယ္ျဖစ္ေစမယ္ ဆိုတဲ့ ဥပေဒကို ျပဌါန္းရင္ .. ေရွ႕ေလွ်ာက္ ငွက္ေပ်ာေတာထဲ ဝင္တဲ့သူေတြ ပိုေတာင္ မ်ားလာအံုးမွာျဖစ္တယ္။ ဟီဟီ ဟီဟီနဲ႕ ပိုေတာင္ အရသာေတြ႕ၿပီး ေပ်ာ္ေနၾကအံုးမွာပါ။ လုပ္ရမွာက စိတ္ဓါတ္ေတြကို ျမွင့္ေပးဖို႕ ။ ငွက္ေပ်ာေတာထဲ ဝင္ခ်င္စိတ္ကို မရွိေတာ့ေအာင္ .. ငွက္ေပ်ာေတာရဲ႕ ရုပ္ေထြးမွုကို ျမင္လာေအာင္ .. အဲဒီကမွ တစ္ဆင့္ အဲဒီ ငွက္ေပ်ာေတာႀကီး အေပၚ ဘာခံစားခ်က္မွ မရွိေတာ့ေအာင္ လုပ္ရမွာပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ငွက္ေပ်ာေတာကို ရွင္းျပစ္မယ္ .. တဲ့ ။ စိတ္ဓါတ္ေတြကို မျပင္ေပးလို႕ကေတာ့ ငွက္ေပ်ာေတာ မရွိေတာ့လည္း သရက္ေတာထဲတို႕ .. ကင္မြန္းၿခံဳထဲတို႕ .. သြားၾကမွာပါပဲ ။ မထူးပါဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ အဓိကက်တာကို အရင္လုပ္ပါ။ အဓိကက်တာေတြ အေရွ႕မွာ တန္းစီးေနတာပဲ ။ အဲဒါေတြ အရင္လုပ္ၾကပါ။ မီးကို ေရြးရင္ ပူမယ္ .. ေရကို ေရြးရင္ ေအးမယ္ ။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ကေတာ့ အားလံုးကို ေပးထားရမွာပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါပါပဲ ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, August 6, 2013

သူတုိ႔ဘဝ သူတုိ႔သာ အသိဆုံး


“ကုိရီးယား”ဆုိရင္ ျမန္မာျပည္က လူေတြက အားလုံးအထင္ႀကီးေနၾက၏။ လူဆုိရင္လည္း ကုိရီးယားမွာလုိ႔ဆုိရင္ အလုိလုိ “အုိပါး” လုပ္ခ်င္ေနၾက၏။ ဘုန္းႀကီးဆုိရင္လည္း ရဟန္းေတာ္အခ်င္းခ်င္းက အစ “ဟန္က်တာေပါ့ဘုရား” ဆုိကာ “စပြန္ဆာေလးဘာေလး လုပ္ဦးေနာ္ ငါ့ရွင္”ဟု မိန္႔ေတာ္မူၾက၏။ “အင္း.. သူ႔ေခတ္နဲ႔ သူပဲေလ”ဟုသာ ႏွလုံးပုိက္ရင္း မိမိကုိယ္တုိင္သည္ပင္ “ကုိရီးယား ဆရာေတာ္”ဟူသည့္ အသုံးေလးကုိယူကာ တရားဓမၼ ေဟာေျပာျပသျဖင့္ အေတာ္အသင့္ပင္ စင္ေပၚကုိ ပင့္ေနၾကၿပီ မဟုတ္ပါလား။ 

ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါ၏။ သုိ႔ေသာ္ မဟုတ္သည္ကား အထင္ႏွင့္အျမင္၊ စိတ္ကူးႏွင့္လက္ေတြ႕ အခက္ေတြ႕ေနၾကသည့္ ကုိရီးယားေရာက္ ေရႊျမန္မာမ်ား၏ ဘဝပင္ ျဖစ္ပါ၏။ “ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိရီးယားကုိ ေရာက္ဖုိ႔က အဓိကပဲ”ဟု ဆုိကာ ကုိရီးယားကုိ ေရာက္ေရးအေလးေပးၿပီး “စုိက္ပ်ိဳးေရးလည္း မသိ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလည္း မလုိ၊ ေမြးျမဴေရးလည္း မေရြး လာခြင့္သာ ေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၾကြၾကတာေပါ့”ဟူသည့္ ခံယူခ်က္ျဖင့္ အေရာက္သာ ေပါက္ခဲ့မိၾကသည့္ ကုိေရႊျမန္မာမ်ားမွာ ကုိရီးယားေရာက္ၿပီးမွသာ “လာခ်င္ဦးဟ ကုိရီးယား”ဟု ညီးညဴကာျဖင့္ ေနာင္မွရသည့္ ေနာင္တမ်ားျဖင့္ အခက္အခဲကုိရင္ဆုိင္ အုိဗာစေတးလုိ  ေနထုိင္မိၾကသူေတြလည္း ရွိေနၾကေလေတာ့၏။ 

သိေတာ့လည္း သိေနၾကပါ၏။ ခက္တာက အမိေျမကလည္း အသိေတြကအစ မရွိလုိ႔ကေတာ့ ၾကည့္႐ႈေပးၾကဖုိ႔ေနေနသာ ရွိေနတာကုိပင္ မသိသလုိ အသြင္အျပင္နဲ႔ မျမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနၾကသည္က အမ်ားသား ျဖစ္ေနၾကသျဖင့္ တျပားသားမွ မရွိလည္း အငွါးထားတာေလးကုိ ယူငင္ဆဲြၿပီး ကုိရီးယားဆုိတဲ့ ေရေျမတကဲြမွာ အလဲြတကာအလဲြေတြနဲ႔ မဲြတာေတြ နည္းသြားေစဖုိ႔ ႀကိဳးစားကာ လာခဲ့ၾကရျပန္ေပ၏။ 

ေရာက္ေတာ့ေရာက္လာခဲ့၏။ ေမာက္မာခဲ့မိသည့္ ဒဏ္လားေတာ့မသိ။ ေလးဆိပ္ကုိ ေရာက္ကတည္းက အေငါက္ခံေနရ၏။ တာဝန္ရွိသူကလည္းေငါက္၊ လာႀကိဳသူကလည္းေငါက္၊ စီနီယာေတြကလည္းေငါက္၊ ဘန္းဂ်န္းကလည္းေငါက္၊ သူေဌးကလည္းေငါက္၊ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ အေငါက္ကုိသာ ခံေနရ၏။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္မွပဲ အေငါက္ေပ်ာက္ေတာ့၏။ ဒါေတာင္မွ ကုိယ္အေနအထုိင္ မေတာ္ရင္ အျမင္မေတာ္သူမ်ား၏ အေငါက္ကုိ ခံခ်င္ခံရႏုိင္ေသး၏။ ကုိရီးယားဆုိတာ ေရာက္ခ်င္ေနမွေတာ့ ေငါက္ခ်င္လည္း ေငါက္ၾကေပါ့လုိ႔  အေတြးမမွားေအာင္ ႀကိဳးစားရ၏။ 

အခုဆုိ လူ႔အလုိ နတ္မလုိက္ႏုိင္လုိ႔ ဆုိရမလားပဲ။ တအားခဲၿပီး ေရာက္လာခဲ့သည့္ ကုိရီးယား၊ အကုိႀကီးမ်ားလည္း မကယ္ႏုိင္ ဘယ္မွာတုိင္ရမွန္းေတာင္ မသိရဘဲ အလုပ္ထဲမွာလည္း ဆဲ၊ လက္ထဲမွာလည္း ခဲနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ ကုိရီးယား ဆုိတဲ့ ငနဲေတြက လူကုိလူလုိ မျမင္ဘဲ အခ်ိန္ကုိလည္း ဆဲြလုိ႔စား၊ လုပ္အားကုိလည္း ဆဲြလုိ႔စား၊ အခြင့္အေရးကုိလည္း ဆဲြလုိ႔စား လခဆုိလည္း ဆဲြကာထားၿပီး လဲြခ်င္ရာ လဲြေနၾကေပ၏။ အဆဲြမ်ားၿပီး အလဲြသြားခဲ့ၾကသည္မွာ အသက္ႏွင့္ကုိယ္ပင္ လဲြသြားခဲ့ၾကသူမ်ားလည္း ရွိေနၾကေပ၏။ အလုပ္ထဲမွာ လဲြသျဖင့္ လက္တလဲြ၊ ေျခတလဲြ ကုိယ္အဂၤါ အစိတ္အပုိင္းေတြလည္း လဲြခဲ့ဖူးသူမ်ား ရွိေနၾက၏။ အဆုိးဆုံးက အေတြးလဲြၿပီး စိတ္နဲ႔ကုိယ္ပါ မတဲြျဖစ္ကာ အရက္ေသာက္၊ ဖဲ႐ုိက္၊ ႏုိက္ကလပ္ပါ လုိက္မိရာက အက်င့္ေတြပါ လဲြေနၾကသူမ်ားအျဖစ္ အလဲြေတြနဲ႔ နစ္ေနၾကရသည့္ အျဖစ္ပင္ ရွိေန၏။ 

ေတာ္ပါေသး၏။ ကုိရီးယားတြင္ အခမဲ့ အကူအညီ ေပးေနသူမ်ား ရွိေနဘိ၏။ တျခားႏုိင္ငံေတြမွာလုိ ျမန္မာပဲြစားေတြ၊ ျမန္မာလုပ္စားေတြ မရွိဘဲ လူခ်င္းမသိေသာ္လည္း လုိအပ္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေလာက္ေတာ့ လဲြေပးႏုိင္ၾကသူမ်ား ရွိေနၾကေပ၏။ အဆုိးထဲက အေကာင္းပင္ ျဖစ္၏။ ကုိရီးယားေရာက္ ေရႊညီအစ္ကုိမ်ား၏ ညီညြတ္မႈသည္ ကုိရီးယားေရာက္ သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္မ်ား၏ စံျပအျဖစ္ ညီညြတ္ေနမႈႏွင့္ အတူထုစစ္ကာ တဲြလက္မျဖဳတ္ အမ်ိဳးဘာသာ အက်ိဳးမယုတ္ေအာင္ အၿမဲလုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ အားထုတ္လုိ႔ ေနသူမ်ားလည္း ရွိေနဘိ၏။ အဆုိးမ်ားရွိသလုိ အေကာင္းမ်ားလည္း ရွိေနသျဖင့္ ကုိရီးယားတြင္ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနေသာ္လည္း အေတာ္အသင့္ အေခၚဆင့္ႏုိင္ေသး၏။

တစ္ဖက္ကၾကည့္လွ်င္ ေရႊျပည္ေတာ္ကုိ ျပန္လုိေသာ္လည္း ေမွ်ာ္တုိင္းေဝးေနသည့္ ျပည္ေတာ္အေရးေၾကာင့္ မျပန္အားဘဲ အားခဲကာေနေနရ အေျခမက်လွတဲ့ ကုိရီးယားမွာ ေငြရတာကလဲြလုိ႔ ေပးဆပ္ေနရတာေတြကလည္း အမ်ားသားပင္။ အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ေပးဆပ္ရ၊ ခႏၶာကုိယ္နဲ႔ ေပးဆပ္ရ၊ ကုိယ့္က်င့္တရားနဲ႔ ေပးဆပ္ရ အေၾကြးဆပ္ေနၾကရတဲ့ ဘဝမ်ိဳးပင္ ျဖစ္ပါ၏။ ေရႊျပည္ေတာ္က လူေတြက ကႀကီးက ညီေတာ္ေတြကုိ အေတာ္ပင္ ဟန္ေနၾက၊ ျပည့္စုံေနၾကတယ္လုိ႔ ထင္ေနၾကေပမယ့္ လက္ေတြ႕ဘဝမွာ အခက္ေတြ႕ေနၾကတာကုိေတာ့ ကုိရီးယားမွာ ေရာက္ေနၾကသည့္ သူတုိ႔သူတုိ႔ကလဲြလုိ႔ မည္သူေတြက ပုိၿပီးသိႏုိင္ၾကမည္လဲေပါ့။ 

ဆုိေတာ့ကား။ မည္သူသိသိ၊ မသိသိ မိမိဘဝ မိမိသာ သိေနၾကသည္ ျဖစ္သျဖင့္ အျပင္ကသူေတြ တင္စားေနသည့္ ကုိရီးယား၊ လက္ရွိရွိေနသည့္ သူမ်ားက အပုိႀကီးမၾကြားမိေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ေပးဆပ္ေနရသည့္ မိမိဘဝကုိ ျဖစ္သလုိ မေနဘဲ ႐ုိးသားစြာဆင္ျခင္ ျပင္သင့္တာကုိျပင္ၿပီး ေလာကဓံ မုန္တုိင္းႀကဳံသမွ်တုိင္းမွာ အဆင္မေျပတာကုိ အျပစ္ျဖစ္ေစမယ့္ အေပ်ာ္အပ်က္ေတြနဲ႔ မေျဖေဖ်ာက္ဘဲ အဆင္မေျပမႈေတြ မ်ားမ်ားႀကဳံေလ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ ေကာင္းတဲ့အမႈေတြနဲ႔ မ်ားမ်ားၿခဳံေလျဖစ္ေအာင္ မိမိကုိယ္ကုိဆုံးမ အသုံးက်ေအာင္ ေနထုိင္က်င့္သုံးၾကရမည္သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေစတနာေကာင္းနဲ႔ တစ္လုံးတပါဒ အသိမွ်လုိက္ရေပေတာ့၏။

ေမတၱာျဖင့္
မနာပဒါယီ အရွင္ဝိစိတၱ (ဒုိက္ဦး)

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Friday, January 18, 2013

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က မဲခဲြဆံုးျဖတ္ေဖာ္ထုတ္အေရးယူမည့္ ကေလာင္ရွင္ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားရဲ့ ေဆာင္းပါး

2013-01-17
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္မွာ တင္သြင္းတဲ့ အဆုိ၊ ဥပေဒၾကမ္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမွာ အဆုိးျမင္ ေဝဖန္ေရး သားေဖာ္ျပေနတဲ့ ေဒါက္တာဆိတ္ဖြားဆုိတဲ့ ကေလာင္ရွင္ကို ေကာ္မရွင္ဖြဲ႕စည္းၿပီး အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႔ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ အမတ္မင္း ေဒါက္တာစုိးရင္ က ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ အေရးႀကီးအဆုိတစ္ခု တင္သြင္းခဲ႔ျပီး ၊ ေဒါက္တာစုိးရင္ တင္သြင္းတဲ႔အဆုိကုိ သေဘာတူမတူ လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ရာ ေထာက္ခံမဲ (၃၄၇) ကန္႔ကြက္မဲ (၁၅၇) ၊ ၾကားေနမဲ (၄၂) မဲ ရရွိခဲ့တဲ့ အတြက္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္က ေကာ္မရွင္ဖြဲ႔စည္းၿပီး၊ စုံစမ္းစစ္ေဆးကာ လႊတ္ေတာ္္ရဲ႕ အဆုံးအျဖတ္ရယူသြားမယ္လုိ႔ အတည္ျပဳခဲ့ပါတယ္။

အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမွာ လႊတ္ေတာ္ကို ေဝဖန္ေရးသားတဲ့ ေဒါက္တာ ဆိတ္ဖြားကို ေကာ္မရွင္ဖြဲ႕ၿပီး အေရးယူေပးဖုိ႔ အဆိုတင္သြင္းတဲ့ ကမာရြတ္ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ မဲဆႏၵနယ္က ေဒါက္တာစိုးရင္ဟာ ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ရဲ႕ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ေဟာင္းတစ္ဦး ျဖစ္တဲ့ အျပင္ ၊ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းေရးဆြဲေရး ေကာ္မရွင္မွာ ပါဝင္ခဲ့သူ တစ္ဦးျဖစ္ေၾကာင္းလည္း သိရပါတယ္။

ေဒါက္တာဆိပ္ဖြား၏ ဥပေဒအထက္မွာ လႊတ္ေတာ္ ရွိေနသလား (above the law) ဆိုတဲ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကမွာ ရာဇဝင္တြင္ရစ္ေတာ့မယ့္ ေဆာင္းပါး အျပည့္အစံုကို ဟန္ဂုရြာသားမ်ား အလြယ္တကူ ဖတ္ရွဳေလ့လာႏိုင္ၾကေစရန္ ထပ္ဆင့္မွ်ေဝတင္ျပလိုက္ပါတယ္ ။

ဥပေဒအထက္မွာ လႊတ္ေတာ္ ရွိေနသလား


ဒီေန႕က်င္းပတဲ့ လႊတ္ေတာ္အစည္းေ၀းေတြမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးဥပေဒ ကို ျပင္ဆင္တဲ့ ဥပေဒၾကမ္း ကိစၥ ေဆြးေႏြးၾကတယ္ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂၁ မွာ မူလျပဌာန္းထားတာက -

“ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတက ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ အဖြဲ႔၀င္ ၃ ဦး၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ အဖြဲ႔၀င္ ၃ ဦးႏွင့္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ေရြးခ်ယ္ထားသည့္ အဖြဲ႔၀င္ ၃ ဦး၊ စုစုေပါင္း ၉ ဦး၏ အမည္စာရင္းကုိလည္းေကာင္း၊ ယင္းတုိ႔အနက္ ႏုိင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒဆုိင္ရာ ခုံရုံးအျဖစ္ ပါ၀င္ေပးအပ္ရန္ အဖြဲ႔၀င္ ၁ ဦး၏ အမည္ကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္သုိ႔ တင္သြင္းလ်က္ သေဘာတူညီခ်က္ ရယူရမည္ " လို႕ျဖစ္တယ္ ။

ဒါကိုလႊတ္ေတာ္က အေျခခံဥပေဒခံုရံုး ဥကၠ႒အျဖစ္ ဘယ္သူ႔ကုိ ခန္႔မယ္ဆုိတဲ့ဟာကုိ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ၂ ေယာက္နဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတက ညႇိႏႈိင္းေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့မွသာ နာမည္စာရင္း တင္ရမယ္လုိ႔ ျပင္ထားတာ။
ဒါကိုသမၼတက ခုလို ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမွာ ျပဌာန္းထားတာနဲ႕ ဆန္႕က်င္တာကို ျပင္မယ္ဆိုရင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႕အညီျပင္ပါ လို႕ မွတ္ခ်က္ျပဳထားတာ ။ဒါကိုလုပ္ထံုးလုပ္နည္းနဲ႕အညီမလုပ္ပဲနဲ႕ လႊတ္ေတာ္မွာမဲခြဲျပီးျပင္တာ ။

အလားတူပဲ ျပည္ေထာင္စုစာရင္းစစ္ခ်ဳပ္ဥပေဒကို ျပင္ဆင္တဲ့ ဥပေဒၾကမ္းမွာလည္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတရဲ႕သေဘာထား မွတ္ခ်က္ ကိုမဲခြဲဆံုးျဖတ္ျပီး ပယ္ပစ္လိုက္ၾကပါတယ္ ။

ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ ဥပေဒစကားနဲ႕ေျပာရရင္ အေျခခံဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာပါမည္လို႕ က်မ္းက်ိန္ထားသူမ်ားက အေျခခံဥပေဒႏွင့္ မညီမွန္းသိလွ်က္ႏွင့္တမင္ အေျခခံဥပေဒကိုေဖါက္ဖ်က္က်ဴးလြန္လိုက္ၾကတာပါ ...။

ခုလိုလုပ္ေနရတာရႈပ္ပါတယ္ ... အေျခခံဥပေဒထဲမွာ " အေျခခံဥပေဒကမည္သို႕ပင္ဆိုေစ၊ မည္သို႕ပင္ျပဌာန္းထားေစကာမူ လႊတ္ေတာ္ဥကၠဌမ်ားႏွင့္ အေပါင္းပါမ်ားက လႊတ္ေတာ္တြင္းမဲခြဲဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ အတည္ျဖစ္သည္ " ဆိုတာေလးပါ တခါတည္း ထည့္ျပင္လိုက္ၾကပါလားဗ်ာ....


ေဒါက္တာဆိတ္ဖြါး


Ref:
http://doctorsatephwar.blogspot.com/2013/01/blog-post_4901.html

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, September 1, 2012

လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ့္ လႊတ္ေတာ္လား

ေရးသားသူ — ဦးေအာင္ထူး(ေရွ႕ေန)

ယခင္ျဗိတိန္ပါလီမန္ ႏွင့္ ယေန႔ ျမန္မာ့လြတ္ေတာ္
ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီ ၏ ဖခင္ၾကီးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရသည့္ ျဗိတိန္နိုင္ငံ တြင္ ပါလီမန္ ဟု ေခၚသည့္ လႊတ္ေတာ္က တိုင္းျပည္၏ အျမင့္ဆံုးအာဏာကို က်င့္သံုးခဲ့ဖူးသည္။ ယင္းကို တင္စားေျပာဆိုၾကသည့္ စကားတစ္ခုရွိသည္။ "လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္၊ ေခြးကိုလူျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္သည္ကလြဲ၍ ျဗိတိန္ပါလီမန္မလုပ္နုိင္တာ ဘာမွ်မရွိ" ဟူ၍ျဖစ္ သည္။ ယင္းကို ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာျဖစ္မႈ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ Parliamentary Supremacy ဟု ေခၚၾက သည္။ ယခုမက်င့္သံုးေတာ့ပါ။
ျမန္မာနိုင္ငံ၌ စစ္အစိုးရတည္ေထာင္ဖြဲ႕စည္းထားေသာလႊတ္ေတာ္သည္ ျဗိတိန္ ပါလီမန္ က အခ်ဳပ္အျခာသဘြယ္ က်င့္သံုးခဲ့သည့္ ကာလကထက္ပို၍ပင္ တန္ခိုးထြားကာ ဥပေဒစိုးမိုးေရးအေျခခံကို ေျပာင္းျပန္လွန္လွ်က္ လူကိုေခြး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေတာ့မည္လားဟူ၍ပင္ စိုးရိမ္ဘြယ္အေျခအေနကို ေတြ႕ေနရသည္ ။ အဘယ္ေၾကာင့္ပါနည္း။
ေတာင္အာဖရိက မင္ဒဲလား
ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ေဖၚေဆာင္ရာ၌ တိုင္းနိုင္ငံမ်ားတြင္ အျမင့္ဆံုးတရားရံုးမ်ားသည္ အခ်က္အျခာေနရာမွ ပါ၀င္ၾက သည္။ အာဏာပိုင္မ်ား နိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက အျမင့္ဆံုးတရားရံုးၾကီးမ်ား၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္ နာေၾကာင္းျပျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ့ပိုးေပးၾကသည္ ။ ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံတြင္ သမတ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆႏၵနယ္ေျမသတ္မွတ္ခ်က္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ မညီဟူ၍ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေပၚထြက္လာျပီး ေနာက္တစ္ေန႕တြင္ သမတ နယ္လ္ဆင္မန္ဒဲလားသည္ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲေခၚယူခဲ့သည္။ ၄င္းက သမတ ကိုယ္တိုင္ အျမင့္ဆံုးတရား ရံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာေၾကာင္း၊ ဤသည္ကို နမူနာယူကာ ေတာင္အာဖရိက နိုင္ငံ သားမ်ားအားလံုး သည္လည္း အျမင့္ဆံုးတရားရံုး၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ေဖၚေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း လမ္းညႊန္ခဲ့သည္။
အိႏၵိယ မစၥစ္အင္ဒီယာဂႏၵီ
အိႏၵိယ နိုင္ငံတြင္ မစၥစ္ အင္ဒီရာဂႏၶီ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့သည့္အတြင္း ၁၉၇၅ မွ ၁၉၇၇ ခုနွစ္မ်ား ကာလတြင္ သံလက္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္ဟု ေ၀ဘန္ခံခဲ့ရသည္။ အတိုက္အခံနိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္အေျမာက္အမ်ားကို ဖမ္းဆီး ဖိနွိပ္ခဲ့ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ အိႏၵိယ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ ေရွ႕ေတာ္သြင္းစာခြ်န္ေတာ္ အခြင့္ အာဏာကို အသံုးျပဳ၍ အိႏၵိယ တရားရံုးခ်ဳပ္က ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့သည္။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ မစၥစ္ အင္ဒီရာဂႏၶီ ေခါင္းေဆာင္ျပီး ပါလီမန္ အတြင္း၌ ေနရာအမ်ားစုရထားေသာ ကြန္ဂရက္ပါတီသည္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း၌ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္မ်ားအေပၚ စြပ္စြဲျပစ္ တင္ျခင္း မရွိခဲ့။ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း လုိက္နာခဲ့ၾကျခင္းျဖင့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ႕ပိုးခဲ့ၾက သည္။
အေမရိကန္အယ္လ္ဂိုးလ္
၂၀၀၀ ခုနွစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ သမတ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပစဥ္အတြင္း မဲေရတြက္ၾကရာ ဒီမိုကရက္ပါတီ နွင့္ ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီ နွစ္ဘက္လံုးက သူနိုင္ကိုယ္နိုင္အျငင္းပြားခဲ့ၾကသည္ ။ နွစ္ဘက္ ပါတီကို ေထာက္ခံသူမ်ား လမ္းမေပၚထြက္ဆႏၵျပၾကျပီး မိမိတို႕ပါတီက နိုင္ေၾကာင္းေၾကြးေၾကာ္ၾကသည္။ နွစ္ဘက္လံုးက တရားရံုးခ်ဳပ္တြင္ အမႈ စြဲဆိုၾကေသာအခါ ေနာက္ဆံုးတြင္ တရားရံုးခ်ဳပ္က ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီကို အနိုင္ေပးလိုက္သည္။ တရားရံုးခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ထြက္ေပၚလာျပီး နာရီပိုင္းအတြင္းမွာပင္ ဒီမိုကရက္ပါတီ သမတေလာင္း အယ္လ္ဂိုးသည္ ရုပ္ျမင္သံၾကား ေရွ႕ကို ထြက္လာကာ "အေမရိကန္ျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား၊ ကြ်န္ေတာ္တို ့ေလးစားတန္ဘိုးထားရတဲ့ တရားရံုးခ်ုဳပ္ၾကီးက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ပါျပီ။ ရီပတ္ဘလီကန္ ပါတီကို အနိုင္ေပးလုိက္ပါျပီ။ ကြ်န္ေတာ္အပါအ၀င္ အေမရိကန္ျပည္သူေတြ အားလံုး တရားရံုးခ်ဳပ္ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေလးစားလိုက္နာဖို ့လိုပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ေထာက္ခံအားေပးျပီး ဆႏၵ ျပေနၾကတဲ့ လူထုေတြ အားလံုး အိမ္ကို ျပန္ၾကပါေတာ့" ဟု မိန္႕ခြန္းေျပာၾကားရင္း လူထုကို ထိမ္းခဲ့သည္။ တရားရံုး ခ်ဳပ္၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အေပၚ မေၾကနပ္သူ အေျမာက္အမ်ားရွိခဲ့ေသာ္လည္း ေလးစားလိုက္နာခဲ့ၾကသည္။ တရားရံုးခ်ဳပ္ကို ျပသနာမရွာခဲ့။ ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ပံ့ပိုးေပးခဲ့ၾကသည္ ။
ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေတာ္
ယခုျမန္မာနိုင္ငံ၏ ျမင္ကြင္းကို ၾကည့္လိုက္ရာ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနသည္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးကို စြပ္စြဲ ျပစ္တင္ေနၾကသည့္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားမွာ အေတာ္ပင္ တက္ၾကြေနၾကသည္ ။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္တြင္ စြပ္စြဲျပစ္တင္ေၾကာင္း အဆို အနိုင္ရသြားျပီးေနာက္ ၄င္းတို႕မွာ ေအာင္ပြဲရေနသကဲ့သို႕ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ဥပေဒစိုးမိုးေရးသည္ ေရွ႕ေျခတစ္လွမ္းပင္ မတိုးရေသးခင္ ေနာက္ေျခနွစ္လမ္း ျပန္ဆုတ္ေနျပီ ဟု ခံစားမိသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ ၄င္းအေပၚအေျခခံ၍ တည္ေထာင္ထားသည့္ တရားစီရင္ေရးစနစ္သည္ ဥပေဒစိုးမိုး ေရးကို စစ္မွန္စြာေဖၚေဆာင္ ေပးနိုင္မည္႕ အလားအလာမွာ လြန္မင္းစြာနည္းလြန္းလွသည္။
သို႕ရာတြင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု အရပင္ျဖစ္ပါေစ လူမ်ားစုဒီမိုကေရစီကို က်င့္သံုးသည့္ လႊတ္ေတာ္၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာအေပၚ လြတ္လပ္၊ ဘက္ မလိုက္၊ ထက္ျမက္သည့္ တရားစီရင္ေရးက ထိမ္းေၾကာင္းသည့္ မူမ်ိဳးကို တတ္နိုင္သေလာက္က်င့္သံုးလွ်င္ အက်ိဳးရွိ မည္ ဟု ယူဆပါသည္။ လက္ေတြ႕ျမင္ကြင္းအရမူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးမွာ အၾကီးအက်ယ္ စိမ္ေခၚ ခံေန ရျပီ ျဖစ္သျဖင့္ ဤမူသည္ပင္ သြက္သြက္ ခါေအာင္ ကိုင္လႈပ္ ခံေနရျပီဟု မွတ္ယူရပါမည္။ ဤတြင္ ခံုရံုးကမ်ား အမွား ၾကီး မွားေနသလားဟူ၍ ေလ့လာၾကည့္မိသည္။
လြတ္ေတာ္အသီးသီးက ဖြဲ႔စည္းလိုက္ေသာေကာ္မတီ
သမတက ခံုရံုးသို႕ တင္သြင္းလာေသာ အျငင္းပြားမႈမွာ "လႊတ္ေတာ္ အသီးသီးက ဖြဲ႕စည္း ထားသည့္ ေကာ္မတီ၊ ေကာ္မရွင္နွင့္ အဖြဲ႕တို႕အား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္အျဖစ္ ထည့္သြင္းဖြင့္ဆိုျခင္းသည္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒပါ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားနွင့္ ညီညြတ္ျခင္းရွိမရွိ" ျဖစ္သည္။ ညီညြတ္ျခင္းမရွိဟူ၍ ခံုရံုးက ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႕ ဆံုးျဖတ္ရသည္ကို ခံုရံုးက၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ(၂၉)ရက္ေန႕တြင္ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။ ၄င္းတို႕အနက္ အဓိကအားျဖင့္ ေအာက္ပါစာပုဒ္ကို သတိျပဳမိသည္။
"ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ အခန္း (၄) ဥပေဒျပဳေရးအခန္းတြင္ ျပ႒ာန္းပါရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္တြင္ ရွင္းလင္းေဆြးေႏြး ေျပာဆိုခြင့္နွင့္ စပ္လွ်ဥ္းသည့္ အေၾကာင္းအရာပါ ပုဒ္မမ်ား ဥပေဒၾကမ္းတင္သြင္းခြင့္နွင့္ စပ္လွ်ဥ္းသည့္ အေၾကာင္း အရာပါ ပုဒ္မမ်ားအရ အဓိပၸါယ္ေကာက္ယူလွ်င္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ဖြဲ႕စည္းသည့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္ရပ္ ကို ကုိယ္စားျပဳေသာ အဖြဲ႕အစည္း၀င္မ်ား သို႕မဟုတ္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ လႊတ္ေတာ္ အဖြဲ႕ အစည္းအသီးသီးနွင့္ ယင္းလႊတ္ေတာ္ အသီးသီးတို႕မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ရည္ညႊန္းျခင္း မဟုတ္ေၾကာင္း ထင္ရွား ပါသည္။"
တိုင္းးျပည္အေဆာက္အအံု ႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား
ဤရွင္းလင္းခ်က္ကို လူတိုင္းနားလည္ေအာင္ ဖြင့္ဆိုရလွ်င္ နွစ္ပိုင္းရွိသည္။ ပထမတစ္ပိုင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီတည္ေထာင္ထားသည့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) ကိုရည္ညႊန္းသည္။ ဒုတိယ တစ္ပိုင္းမွာ ယင္း အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အား ရည္ညႊန္းသည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ဆိုသည္မွာ
ခံုရံုး၏ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒတြင္ျပ႒ာန္း၍ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္အေနျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာတိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) တို႕ကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္သတ္ မွတ္သည္။ ၄င္းတိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသူမ်ားကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ေန ၾကသူမ်ားအျဖစ္ ခံုရံုးက လက္ခံသည္။ သာဓက အားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ ခ်ဳပ္အား ျပည္ေထာင္စု အဆင့္အေနျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထား သည္။ သို႕ျဖစ္၍ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကသည့္ တရားသူၾကီးမ်ားကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾက သူမ်ား အျဖစ္ ခံုရံုးက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္က ထပ္မံဖြဲ႔စည္းေသာ ေကာ္မတီစသည္မ်ား
ဆိုလိုသည္မွာ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ျဖစ္ေသာ္လည္း လိုအပ္ခ်က္အရ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား ထပ္မံဖြဲ႕စည္းေစဦးေတာ့၊ ယင္းတို႕သည္ ဤဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒနွင့္ အညီ သတ္မွတ္ ထားသည့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းမဟုတ္၊ ယင္းသို႕ ထပ္မံဖြဲ႕စည္းလိုက္သည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္မည့္ ပုုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ခံစားခြင့္မ်ား မရထိုက္ဟူ၍ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုးက အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ မွားယြင္းပါသည္ဟူ၍ မည္သို႕ေျပာနိုင္ပါအံ့နည္း။
ျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္ႏွင့္ အမ်ိဳးသားလြတ္ေတာ္
ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဘက္မွ ျပန္လည္ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါစို႕။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒတြင္ နံမည္ကိုပင္ ျပည္ ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဟူ၍ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲထားသျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ရွိသည္မွာ မည္သို႕မွ် အျငင္းမပြားနိုင္။ သို႕ရာတြင္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္တို႕နွစ္ရပ္ေပါင္းလွ်င္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုေသာ္လည္း ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ဟူ၍ မေျပာ နိုင္။ သုိ႕ျဖစ္၍ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္အရ ဆိုလွ်င္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ ေတာ္တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ တည္ေထာင္ထားသည့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္ အအံုမ်ား (Constitutional Institutions) မဟုတ္ ဟူ၍ နားလည္ရမည္ျဖစ္သည္။
ျမန္မာလြတ္ေတာ္အမတ္မ်ား ေရွထိုးေနာက္ျပန္ ကၽြမ္းထိုးၾက
ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ ေတာ္တစ္ရပ္ျခင္းစီသည္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား ျဖစ္သည္ဟူ၍ လည္း၂၀၀၈ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၏ မည္သည့္ေနရာတြင္မွ်မပါရွိပါ။ ခံုရံုး၏ သံုးသပ္ခ်က္ကို ေထာက္ရႈ၍ ျပည္သူ႕ လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္ တရပ္ျခင္းစီသည္ပင္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံု စာရင္းထဲ တြင္ ပါ၀င္ျခင္းမရွိပါက ယင္းတို႕မွ ဖြဲ႕စည္းေပးလိုက္သည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ားသည္ မည္သို႕လွ်င္ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ရွိနုိင္ပါမည္နည္း။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လက္ခံထားၾကသူမ်ားအေနျဖင့္ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို မၾကိဳက္လွ်င္လည္း ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ မထိမ္းနိုင္ပါက ေရွ႕ျပန္ေနာက္ျပန္ ကြ်မ္းထိုးေနၾကရံုသာ ရွိသည္။ မည္သို႕မွ် တတ္နိုင္မည္မဟုတ္။ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး၏ ဖြင့္ဆိုခ်က္ လံုး၀မွားေနပါသည္ဟူ၍လည္း မေျပာနိုင္ ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ဒါလားဟဲ့ အမ်ားဆႏၵ
ဤသည္ကို နားလည္သေဘာေပါက္သြားၾကေသာအခါ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္နွင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ ၾကီးမ်ားက ၄င္းတို႕၏ အဆင့္အားနွိမ့္ခ်ျခင္းခံလိုက္ရသည္ဟု ခံစားသြားၾကပံုရသည္။ ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနွင့္ ေဒါသူပုန္ထသြားၾက ေတာ့သည္။ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးအား ခုတ္မယ္ ထစ္မယ္ ပါးပါးလွီးမယ္ ျဖစ္သြားၾကေတာ့သည္။ ဥပေဒ ေၾကာင္းအရ နိုင္ေအာင္ မေျပာနိုင္ေတာ့ေသာအခါ အမ်ားစုနွင့္ ကိုင္ဖို႕ၾကိဳးစားလာၾကေတာ့သည္။ အမ်ားညီ ဤ ကို ကြ်ဲဖတ္ ဇာတ္ခင္းလာၾကသည္။

ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ဥပေဒစိုးမိုးေရး ဇာတ္လမ္းမွာ အထက္တြင္ တင္ျပခဲ့သည့္ နိုင္ငံမ်ား၏ အေတြ႕အၾကံဳမ်ားနွင့္ နိုင္းယွဥ္လွ်င္ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြားခဲဲ့ျပီ။ တစ္တိုင္းျပည္လံုးက ေလးစားရမည့္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးတရားသူၾကီးမ်ားသည္ မ်က္စိသူငယ္ တရားခံအေနအထားနွင့္ အစစ္ခံၾကရေတာ့မည့္ကိန္းဆိုက္ ေနပါျပီ။
ယခုမွ ေပၚလာေသာ ျပႆနာမဟုတ္
စင္စစ္အားျဖင့္ ယင္းသို႕ျဖစ္ျခင္းမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိရွိ ပညာ သားပါပါ ခင္းထားေသာ လမ္းေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ခံုရံုး၏ ရွင္းလင္းခ်က္တြင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒ စတင္ေရးဆြဲစဥ္ကထဲက အမ်ိဳးသားညီလာခံက်င္းပေရးေကာ္မရွင္ ဥကၠဌက ခ်ထားခဲ့သည့္ လမ္းညႊန္ခ်က္အား ျပန္လည္ ကိုးကားထားသည္ကို ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ယခုမွ ေပၚေပါက္လာသည့္ ျပသနာ မဟုတ္။ အမ်ိဳးသားညီလာခံ စတင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ၁၉၉၃ ခုနွစ္ကထဲက စတင္အုတ္ျမစ္ခ် တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ လမ္းေၾကာင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရ သည္။
အမ်ားအားကို ထိန္းညွိထားတဲ့ ဥပေဒ
ယင္းနွင့္ ဆက္စပ္ကာ နွစ္ခ်က္ သံုးသပ္လိုပါသည္။ ပထမ အခ်က္မွာ နိုင္ငံေရးပါတီ တစ္ရပ္ရပ္သည္ လႊတ္ေတာ္တြင္ အမတ္ေနရာ အမ်ားစုရျပီးေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ခံရေစ ဦးေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ သမတ စနစ္ကို တီထြင္ က်င့္သံုးထားသျဖင့္ စစ္တပ္ နွင့္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေဟာင္းမ်ားက မေထာက္ခံသမွ် ကာလပတ္လံုး ၄င္းပါတီ၏ ေခါင္းေဆာင္သည္ သမတ မျဖစ္နိုင္ပါ။ သမတ တြင္သာ ျပည္ေထာင္စု ၀န္ၾကီးအဖြဲ႕၀င္မ်ားအား ခန္႕ခြင့္ျဖဳတ္ခြင့္ ရွိသျဖင့္ သမတ က နိုင္ငံေရးအရ ေခ်ာ့ထားသည့္ အေနျဖင့္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း အမ်ားစု ေနရာရထားေသာ ပါတီ မွ ပုဂၢိဳလ္အခ်ိဳ႕အား အေရးမပါသည့္ ၀န္ၾကီးေနရာအခ်ိဳ႕ေပး ေကာင္းေပးမည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္နုိင္ျပီး လႊတ္ေတာ္အတြင္းတြင္ အမတ္ေနရာအမ်ားစုရေသာ ပါတီသည္ ဤမွ်နွင့္ သာ ေၾကနပ္ရပါမည္။ သမတ ေနရာမရနိုင္သျဖင့္ အစိုးရဖြဲ႕ခြင့္ မည္သည့္အခါတြင္မွ် ရမည္မဟုတ္ပါ။ အစိုးရဖြဲ႕ခြင့္မရ လွ်င္ လူထုအတြက္ သာမက တပ္မေတာ္သားထုအတြက္ပါ ဆိုး၀ါးေသာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္အား၂၀၀၈ ခုနွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံု အေျခခံဥပေဒ နွင့္ အညီ က်င့္သံုးထားမႈကို ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္လုပ္ဘို ့မလြယ္လွပါ။

တရားမွ်တေရး အခ်ိန္မဆြဲသင့္
ဒုတိယ အခ်က္မွာ ၂၀၁၀ ခုနွစ္ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ၾကိဳတင္မဲမ်ားျဖင့္ အနိုင္ယူသြားခဲ့ၾကသည့္ ျပသနာကို ေရြးေကာက္ပြဲ ေကာ္မရွင္က ၀န္ခံပါလွ်က္ အေရးယူေျဖရွင္းေပးခဲ့ျခင္းမရွိ။ ၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မဲျပားအေပၚ ဖေယာင္းသုတ္ထားသည့္ ျပသနာအားေဖၚထုတ္သည့္ ေရွ႕ေနၾကီး ဦးဥာဏ္၀င္းသည္ပင္လွ်င္ တရားလိုအျဖစ္မွတရားခံ ဘ၀သုိ႕က်ေရာက္သြားခဲ့ရသည္။ မည္သည့္ မသမာမႈကိုမွ် ေဖၚထုတ္အေရးယူျခင္းမရွိျပန္။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္လည္း စစ္မွန္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မ်ားက်င္းပခြင့္ရေစရန္ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒမ်ားအား ျပင္ဆင္ေျပာင္းလဲျပဌာန္းေစေရး ၾကိဳးပမ္းသည့္ လႈပ္ရွားမႈ တစ္ခုမွ် မရွိ။ သို႕ျဖစ္၍ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ မသမာမႈေပါင္းစံု ထပ္မံ ေပၚလာနိုင္သည္။ လူထု ကိုယ္စားလွယ္ အစစ္မဟုတ္သူ အေျမာက္အမ်ား ေနရာ၀င္ယူၾကဦးမည္။ သို႕ျဖစ္၍ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲျပီးမွ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုကို ျပင္ေရး ဟူေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ အခ်ိန္မဆြဲသင့္ပါ။
ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္း
လႊတ္ေတာ္နွင့္ ခံုရံုးအၾကား လက္ရွိအျငင္းပြားၾကသည့္ အေၾကာင္းရင္းခံမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုး မဟုတ္ပါ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု မရွင္းလင္းမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ရသည့္ ျပသနာအေပၚ ခံုရံုးကို အျပစ္ရွာျခင္း၊ ခံုရံုးတရားသူၾကီးမ်ားကို အေရးယူဘို႕ၾကိဳးပမ္းျခင္းမွာ ျပည္တြင္းမွာသာမက နိုင္ငံတကာမွာပါ ေက်ာ္ မေကာင္း ၾကားမေကာင္းသည့္ ကိစၥျဖစ္သည္။ မလုပ္သင့္ေသာ ကိစၥျဖစ္သည္။
ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံခံုရံုုး တည္ရွိျခင္းမွာ
စင္စစ္အားျဖင့္မူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုုးကို တည္ေထာင္ထားရွိျခင္းမွာ ဖြဲ႕စည္းပံုဆိုင္ရာနွင့္ စပ္လွ်ဥ္း၍ မရွင္းလင္းသည္မ်ား၊ အျငင္းပြားမႈမ်ားရွိလာလွ်င္ ရွင္းလင္းဖြင့္ဆိုသည့္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ေပးရန္ျဖစ္သည္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား အေပၚၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ လိုက္နာရပါမည္။ လူမ်ားစုက ၾကိဳက္မွ လိုက္နာမည္ ဟု ဆိုပါက လူမ်ားစုကိုယ္စားျပဳမႈျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားသည့္ လႊတ္ေတာ္အေပၚ လူနည္းစုဥပေဒပညာရွင္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္း ထားသည့္ တရားစီရင္ေရးက ဥပေဒရႈေဒါင့္မွ ၾကပ္မတ္သည့္ အေျခခံတြင္ ဥပေဒစိုးမိုးေရးစနစ္တည္ေဆာက္မႈ ကို ျငင္းပယ္လိုက္ရာ က်ပါမည္။
ယခုလႊတ္ေတာ္သည္ ဤလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လွ်က္ရွိသည္။ လူမ်ားစု ဆႏၵမဲရလွ်င္ ဘာမဆိုလုပ္နိုင္သည့္ သေဘာမ်ိဳးျပဳမူလွ်က္ရွိသည္။ ျဗိတိသွ် ပါလီမန္က က်င့္သံုးခဲ့သည့္ ပါလီမန္ လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာျဖစ္မႈ Parliamentary Supremacy ကို အတင္းအၾကပ္က်င့္သံုးရန္ ၾကိဳးပမ္းလွ်က္ ရွိသည္။

လူစင္စစ္မွ ေခြးျဖစ္ရမည့္ကိန္းဆိုက္
"လူကို ေခြးျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္၊ ေခြးကိုလူျဖစ္ေအာင္ မလုပ္နိုင္သည္ကလြဲ၍ ျဗိတိန္ပါလီမန္မလုပ္နုိင္တာ ဘာမွ်မရွိ" ဟု ေျပာျခင္းမွာ တင္စားျခင္းသာျဖစ္သည္။ ျမန္မာနိုင္ငံလက္ေတြ႕တြင္မူ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒဆိုင္ရာခံုရံုး တရား သူၾကီးမ်ား အေနျဖင့္ ၄င္းတို႕၏တာ၀န္ကို တတ္စြမ္းနိုင္သေလာက္ ထမ္းေဆာင္ပါလွ်က္ အကယ္၍ ျပည္ ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္က သာ အေရးယူထုတ္ပယ္လိုက္မည္ ဆိုလွ်င္ တရားသူၾကီးမ်ားအား အတင္းအၾကပ္ လူအျဖစ္မွ ေခြးဇာတ္ သြင္းေစလိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါမည္။ ၄င္းတို႕ဘ၀တြင္ ဂုဏ္သိကၡာအရ မ်ားစြာထိခုိက္က်ဆင္းေစမည္ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ပင္။
ဤသည္မွာ လံုး၀ မလုပ္သင့္ေသာ အလုပ္ျဖစ္သည္။
ငါတေကာ ေခတ္မရွိေတာ့ျပီ ၊ အျပန္အလွန္ထိန္းညွိ
ျဗိတိသွ် ပါလီမန္က ပါလီမန္ လႊတ္ေတာ္၏ အခ်ဳပ္ အျခာျဖစ္မႈ က်င့္သံုးခဲ့ပံုမ်ိဳးကို ေဖၚေဆာင္လိုသည္ဆိုလွ်င္ စစ္မွန္ ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို ျဖတ္သန္းျပီး လူထုက စစ္မွန္စြာေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ထား သူမ်ားနွင့္သာ ဖြဲ႕စည္းသည့္ လႊတ္ေတာ္ျဖစ္ရန္ ၾကိဳးပမ္းဘို ့လိုပါဦးမည္။ ဤအေျခအေနမ်ားအားလံုးကို သန္႕ရွင္းေစျပီးမွသာ ျဗိတိသွ် ပါလီမန္ လုပ္ဟန္မ်ိဳးကို စဥ္းစားလိုက စဥ္းစားနိုင္ၾကပါမည္။
သို႕ရာတြင္ ယင္းလုပ္ဟန္မ်ိဳးသည္ပင္ ကမၻာတြင္ေခတ္ မရွိေတာ့ပါ။ ဥပေဒျပဳ၊ အုပ္ခ်ဳပ္၊ တရားစီရင္ ဟူေသာ အာဏာၾကီး သံုးရပ္ အျပန္အလွန္ ထိမ္းညွိေရးကိုသာ တိုးတက္ေသာ ဒီမိုကေရစီ နိုင္ငံၾကီးမ်ားတြင္ ေအာင္ျမင္စြာ က်င့္သံုးလွ်က္ရွိၾကသည္။
ေရးရာေက္မတီမ်ားသည့္ တိုင္းျပည္အဆင့္ မျဖစ္သင့္
အေလွ်ာက္သင့္ဆံုးလမ္းေၾကာင္းမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံု၏ ေၾကာရိုးတစ္ခုလံုးအား ျပင္လိုက္ရန္သာျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္၊ ဘက္မလိုက္ ထက္ျမက္ေသာ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကို ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္အညီ စတင္ တည္ေဆာက္ရန္ျဖစ္ သည္။ ထို႕အျပင္ လႊတ္ေတာ္က ဖြဲ႕စည္းေပးမည့္ ေကာ္မတီနွင့္ ေကာ္မရွင္မ်ား ကိစၥကို ဖြဲ႕စည္းပံုတြင္ ရွင္းရပါဦးမည္။ လႊတ္ေတာ္ကဖြဲ႕စည္းသည့္ ေရးရာေကာ္မတီမ်ားသည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒနွင့္အညီ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္သည့္ တိုင္းျပည္ အေဆာက္အအံုမ်ား (Constitutional Institutions ) မျဖစ္နိုင္ပါ။ ျဖစ္လည္း မျဖစ္သင့္ပါ။

က်ရာလုပ္ငန္းေကာ္မတီ တာဝန္ထမ္းေဆာင္
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၄င္းတို႕သည္ သက္ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းရပ္အလိုက္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေမးျမန္းေလ့လာ စုေဆာင္း၊ သုေတ သနျပဳ သံုးသပ္၊ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားကို လႊတ္ေတာ္သို႕တင္သြင္း ေဆြးေႏြး စသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို သာ အဓိက လုပ္ေဆာင္ ရေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ား အေနျဖင့္ အမတ္မ်ားရသင့္ သည့္ ခံစားခြင့္ရိုးရိုးကိုယူကာ အမတ္တစ္ေယာက္၏ တာ၀န္ကို က်ရာ လုပ္ငန္းေကာ္မတီ တခုခုတြင္ ၀င္ေရာက္ထမ္း ေဆာင္ျခင္းမ်ိဳးသာ ျဖစ္ရပါမည္။ ဤအတိုင္းပင္ နိုင္ငံအသီးသီးရွိ လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ ေဖၚေဆာင္လွ်က္ရွိၾကသည္။ လႊတ္ေတာ္ နွစ္ရပ္ေပါင္းတြင္ ေကာ္မတီ သံုးဆယ္ခန္႕ရွိသည္ဟု ၾကားရသည္။ ယင္းေကာ္မတီ၀င္မ်ား အားလံုးကိုသာ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ ခံစားခြင့္မ်ိဳးေပးရလွ်င္ စားရတပ္ၾကီးလြန္းလွ သျဖင့္ တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲ တြင္းနက္သည့္ ဘ၀က ရုန္းထြက္နိုင္မည္ မဟုတ္ပါ။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ရွိေကာ္မရွင္ဆိုသည္မ်ား
တတိုင္းျပည္လံုး အဆင့္ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ တည္ေထာင္ သည့္ ေကာ္မရွင္ဆိုသည္မ်ားကို (Constitutional Institutions ) မ်ား အျဖစ္သတ္သတ္ စဥ္းစားရပါမည္။ မိမိတိုင္းျပည္ ၏ ထူးျခားခ်က္နွင့္ လိုအပ္ခ်က္အရ အထူးျပဳေဆာင္ရြက္ရမည့္ အေနအထားရွိသည့္ အေၾကာင္းရပ္မ်ား အား အဆိုပါ ေကာ္မရွင္မ်ားက အဓိကတာ၀န္ယူ ေဖၚေဆာင္ၾကေလ့ရွိပါသည္။
ဥပေဒရွိဖို႔လိုတဲ့ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ေကာ္မရွင္
သာဓကအားျဖင္ ေတာင္အာဖရိက နွင့္ နိုင္ငံတခ်ိဳ႕ တြင္ က်ားမ တန္းတူေရးေကာ္မရွင္ တို႕ရွိသည္။ နယူးဇီလန္၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ ထိုင္း စေသာနိုင္ငံ မ်ားတြင္ အစိုးရလက္ေအာက္ခံမဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္သည့္ လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္မ်ား ရွိသည္။ ၄င္း ေကာ္မရွင္မ်ားအတြက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ တာ၀န္၊ ဖြဲ႕စည္းမႈ၊ လုပ္ငန္းလည္ပတ္ပံု စသည္တို႕ကို သက္ဆိုင္ရာ နိုင္ငံမ်ား တြင္ သီးျခား ဥပေဒမ်ား ျပ႒ာန္းေပးၾကရသည္။ ၄င္းတို႕ သံုးစြဲမည့္ ဘ႑ာေငြေၾကးကို တိုင္းျပည္ ဘ႑ာေငြမွ ေန၍ လႊတ္ေတာ္က သီးျခား သတ္မွတ္ေပးရသည္။ အစိုးရထံမွ လက္ျဖန္႕ခံေတာင္းစရာမလိုျခင္းျဖင့္ ၄င္းေကာ္မရွင္မ်ားသည္ အားေကာင္းေကာင္းလည္ပတ္နိုင္သည္။

ဒါ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ေကာ္မရွင္ျဖစ္မလား
သာဓကအားျဖင့္ေျပာပါမည္။ ယခု ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွ ေန၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဦးေဆာင္ေစကာ ဖြဲ႕စည္း ေပးထားသည့္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး နွင့္ တည္ျငိမ္ေရးေကာ္မရွင္မွာ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္နုိင္ဘို႕ မလြယ္လွပါ။ ယင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပါ၀င္တာ၀န္ယူၾကေသာ လႊတ္ေတာ္ အမတ္မ်ားသည္လည္း ေကာင္း အရည္အခ်င္း ညံ႕ဖ်င္းၾက၍ မဟုတ္ပါ။
ပထမ အခ်က္မွာ လႊတ္ေတာ္၏ေကာ္မတီ တစ္ရပ္အဆင့္တြင္သာ ရွိေန၍ ျဖစ္ သည္။
ဒုတိယ အခ်က္မွာ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္တြင္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနွင့္ အညီ တည္ေထာင္ သည့္ ေကာ္မရွင္ (Constitutional Institution) မဟုတ္သျဖင့္ ၄င္းအတြက္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္လုပ္ပိုင္ခြင့္၊ တာ၀န္၊ ဖြဲ႕စည္းမႈ၊ လုပ္ငန္း လည္ပတ္ပံု စသည္တို႕ကို ဥပေဒတစ္ရပ္သီးသန္႕ျပ႒ာန္း မေပးနိုင္၍ ျဖစ္သည္။
ယင္းေကာ္မတီမွာ ယခုအခ်ိန္၌ လူထုထံမွ တိုင္ၾကားစာမ်ားကို လက္ခံစစ္ေဆးေနေၾကာင္းၾကားသိရသည္။ သို႕ရာတြင္ ျပသနာမွာ တာ၀န္ရွိအစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားအေပၚ စံုစမ္းစစ္ေဆးပိုင္ခြင့္ ယင္းေကာ္မရွင္တြင္ရွိမရွိ မေသခ်ာ၊ ေကာ္မရွင္ က စစ္ေဆးျပီးေနာက္ တရားစြဲအေရးယူရန္လုိအပ္သည္ဟု လႊဲအပ္ေပးပါက ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ရံုးက လက္ခံျပီး အမႈကို တရား ရံုးမွာ ဖြင့္ေပးမေပး မေသခ်ာ။
ဘ႑ာေငြရွိမွ အားရွိသည့္ ေကာ္မရွင္ျဖစ္မည္
တတိယ အခ်က္မွာ ဘ႑ာေငြ မရွိသည့္ ျပသနာျဖစ္သည္။ အစိုးရက ထုတ္ေပးမွ လုပ္ငန္းလည္ပတ္နုိင္မည္။ အစိုးရ က အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ပညာျပျပီး ထုတ္မေပးဘဲ ေန၊ ေကာ္မတီအေနျဖင့္ ျပည္တြင္းလူထုနွင့္ နိုင္ငံတကာမွ လြတ္လပ္စြာ ရံပံုေငြ ရွာေဖြခြင့္အား ဥပေဒနွင့္ အညီ အပ္နွင္းထားျခင္းလည္း မခံရပါက ရံပံုေငြမရွာနိုင္။ ရံပံုေငြမရွိပါက လုပ္ငန္းမ်ား ထိေရာက္စြာ မလည္ပတ္နိုင္။ သို႕ျဖစ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နွင့္ ယင္း ေကာ္မတီ တြင္ တာ၀န္ယူေန ၾကသူမ်ား၏ အရည္အခ်င္း နွင့္ လုပ္အားမ်ား အလဟသ ျဖစ္ေနမွာ စိုးရိမ္ရသည္။ သို႕ျဖစ္၍ ယင္းကဲ့သို႕အေရးၾကီး ေသာ လုပ္ငန္းမ်ိဳးအား လႊတ္ေတာ္၏ ေကာ္မတီတစ္ ရပ္ထက္ပို၍ အဆင့္ျမင့္ေသာ တုိင္းျပည္အေဆာက္အအံုသို႕တုိးျမွင့္ ဖြဲ႕စည္းေပးရန္ လုိပါသည္။
ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ ရွိဖို႔လိုေနတဲ့ ေကာ္မရွင္မ်ား
ျမန္မာနိုင္ငံ၏ သမိုင္းေၾကာင္းနွင့္ လက္ေတြ႕လိုအပ္ခ်က္အရ ျပည္ေထာင္စု အဆင့္ တိုင္းျပည္အေဆာက္အအံု (Constitutional Institutions ) မ်ားအေနျဖင့္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ေသာ ေအာက္ပါ ေကာ္မရွင္ေလးခုကို အဆိုျပဳပါသည္။
(၁) ဥပေဒစိုးမိုးေရး ေကာ္မရွင္
(၂) လူ႕အခြင့္အေရးေကာ္မရွင္
(၃) တိုင္းရင္းသားေရးရာ ေကာ္မရွင္
(၄) အမ်ိဳးသမီးေရးရာ ေကာ္မရွင္

ယခုလက္ရွိ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္သည္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုင္ရာ ခံုရံုးအား အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ၊ ဥပေဒစိုးမိုး ေရး အေျခခံကို ျငင္းပယ္၊ တိုင္းျပည္၏ ဘ႑ာေငြကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း အက်ိဳးမရွိေစဘဲ လူကိုေခြးျဖစ္ေအာင္လုပ္သည့္ ဇာတ္လမ္းအား ရပ္တန္းက ရပ္ျပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကိုသာ ေဇာင္းေပးလုပ္ေဆာင္ သင့္ပါသည္ ။

ေအာင္ထူး (ေရွ႕ေန)
၂၀၁၂ ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ (၃၁) ရက္

ပို႔စ္တင္သူမွတ္ခ်က္ ။
ဆရာဦးေအာင္ထူး၏ မူရင္းေဆာင္းမွာ ေခါင္းစဥ္ခြဲမ်ားမပါပါ ၊ စာရွဳသူမ်ား ျငီးေငြ႔ဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္ေလမလားဟူ၍ ေတြးထင္ပါသျဖင့္ ၊ ေခါင္းစဥ္ငယ္မ်ား ျဖည့္ထားသည္မွအပ ဆရာ၏ မူလအာေဘာ္အတိုင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, September 4, 2011

အီးပီလုပ္သားေလာင္းမ်ားအတြက္ ရွင္းလင္းပြဲၾကီးက မရွင္းမရွင္းျဖစ္သြားသည့္ ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍……

ေရာက္လာတဲ့ စာက သည္လိုဗ် ။ ကဲ ဖတ္ၾကည့္ရေအာင္ ၊

ကို ၀ုိင္းေရ
၂၄-၈-၂၀၁၁ ေန႔က ပထမအၾကိမ္ Eps–klt ေအာင္ျမင္ထားျပီး Korea မွ အလုပ္ေခၚစာမရေသးေသာ ျမန္မာမ်ားအတြက္ ရွင္းလင္းပြဲတခု လုပ္ခဲ့ပါသည္။

အဲဒီ အစည္းအေ၀းရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က က်န္ေသးေသာသူမ်ားစာရင္းကို တရား၀င္ ထုတ္ျပန္ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ က်န္ေသးေသာသူ (၉၂)ေယာက္ ရွိေၾကာင္း ၊ အဲဒီစာရင္းမွာ အခ်က္ အလက္ မျပည့္စုံေသာသူ၊ အခ်က္အလက္ မွားယြင္း ေနေသာသူမ်ား ပါရွိေၾကာင္း ၊ အဲဒီ စာရင္းကို Korea ဘက္က ယခု အေတာအတြင္းမွ ေပးပုိ႔ထားေၾကာင္း ၊ ၄၈ေယာက္ ရွိေၾကာင္း ၊ ဒါေပမယ့္ ၈-၈-၂၀၁၁ေန႔က Korea ဘက္သုိ႔ ျပန္ျပီး(၉၂) ေယာက္ စာရင္းပို႔ထားေၾကာင္း ေျပာဆုိခဲ့ပါသည္။

ေဖာ္ျပပါ စာရင္းမွ အခ်က္အလက္ ျပည့္စုံေသာသူမ်ား Calling ရႏူိင္ဖုိ႔ အခြင္အေရးရွိျပီး က်န္လူမ်ားလည္း ေမွ်ာ္လင့္ႏူိင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိေသာေၾကာင့္ ၉၂ ေယာက္ စာရင္းကိုလည္း ကပ္ေပးထားခဲ့ပါသည္။


ရွင္းလင္းပြဲ ျပီးေနာက္ က်န္ေနေသးေသာသူမ်ားမွ မိမိက ဘယ္စာရင္းမွာ ပါေၾကာင္း သိခ်င္ခဲ့ၾကပါသည္။ ၁မွ ၉၂ထိအနက္ ၊ အခ်က္အလက္ ျပည့္စုံေသာသူမ်ားသည္ ၁မွ ၃၉အထိသာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ က်န္လူမ်ားမွာ အခ်က္အလက္ မျပည့္စုံေသာသူမ်ားျဖစ္ျပီး ၊ DG ထံေမးျမန္းႏူိင္ေၾကာင္း ေျပာဆုိေသာ ေၾကာင့္ အသီးသီးက တက္ေရာက္ ျပီးေမးေသာအခါ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျဖၾကားေၾကာင္း ၊ Korea ဘက္မွ Calling ရရွိျပီး CCVI မရရွိသူကို လည္းေကာင္း ၊ ဒု အၾကိမ္ စာေမးပြဲ ျပန္ေျဖထားေသာသူမ်ားကိုလည္းေကာင္း အခ်က္အလက္ မျပည့္စုံေသာသူမ်ား စာရင္းမွာပါေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရပါသည္။

ေနာက္ဆုံးမွာ MD က စာရင္းကို အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ရုိက္ထားေၾကာင္းေျဖၾကားခဲ့တာေၾကာင့္ ရွင္းလင္းပဲြ ျဖစ္ေပမယ့္ မရွင္းလင္းပဲြ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။

ေဖာ္ျပပါ ရွင္းလင္းပဲြနဲ႔ ပတ္သက္ ျပီး ကို ၀ိုင္းအေနနဲ႔ comment ေပးပါအုံး။
# အခ်က္ အလက္ မျပည့္စုံေသာသူ၊ အခ်က္အလက္ မွားယြငး္္ေနေသာသူ 48 ေယာက္ စာရင္းကို Korea ဘက္က ယခုအေတာအတြင္းမွ ေပးပုိ႔တာ ျဖစ္ ႏူိင္လား?
# 92 ေယာက္ စာရင္းကို အလုပ္ေလွ်ာက္လြာတင္ျပီးေနာက္ job seekerမွာ မဟုတ္လား?
ရွိမရွိ သက္ေသျပလုိ႔ရႏူိင္လား?
# ပို႔ ျပီးေသာစာရင္း (အခ်က္အလက္ ျပည့္စုံေသာသူမ်ား) ကို ဘာေၾကာင့္ ျပန္ပို႔တာလဲ?
# အလုပ္ရွင္က မေရြးလုိ႔မပါတာ အလုပ္သမားအားလုံးက နားလည္းေပးႏူိင္ေၾကာင္း အခ်က္အလက္မေရာက္လုိ႔ အေရြးမခံရလ်င္ ဘာလုပ္လုိ႔ရလဲ ?

보내 사람 : korealover드림
**********
ကိုကို ကိုရီးယားလဗ္ဗာခင္ဗ်ား ၊
ခင္ဗ်ားရဲ့ ေမတၱာရပ္ခံခ်က္အရ ၊ ေမတၱာျဖင့္ မင့္လိုက္ပါတယ္ ။

- Calling ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုမွန္းမသိပါ ။ ထင္တာေျပာရရင္ေတာ့ အလုပ္စာခ်ဳပ္ (မူၾကမ္း) ျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္ ။ စာခ်ဳပ္မူၾကမ္းကို အလုပ္သမားက လက္မွတ္ထိုး ၊ ကိုရီးယား ျပန္ပို႔ျပီးတဲ့အခါမွ အလုပ္ရွင္ဖက္က CCVI ျပန္ပို႔မွာျဖစ္လို႔ အလုပ္စာခ်ဳပ္ အတည္မျဖစ္တာျဖစ္ေစ ၊ အလုပ္စာခ်ဳပ္အတည္ျဖစ္ျပီးေသာ္လည္း အလုပ္ရွင္ဖက္က အေၾကာင္းမညီညြတ္ (စက္ရံုေဒဝါလီခံျခင္း ၊ အလုပ္သမားမလိုေတာ့ျခင္း ၊ လဝကထံမွ CCVI ထုတ္ေပးရန္ျငင္းဆန္ခံရျခင္း စသည္) ေတာ့လို႔ မေခၚေတာ့တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ။
- အခ်က္အလက္မျပည့္စံုလို႔ ကိုရီးယားဖက္က ျပန္ပို႔တဲ့သူက ၄၈ ေယာက္ ရွိတယ္ဆိုတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေကာင္းပါတယ္ ။ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ ကိစၥေတြရွိေနႏိုင္လို႔ပါ ။ သို႔ေသာ္လည္း ကိုရီးယားဖက္မွ ျပန္ပို႔သည့္ စာရင္း ၄၈ ေယာက္ ၊ ျမန္မာျပည္ဖက္က ထပ္ျပီး ျပန္ပို႔လိုက္တာက ၉၂ ေယာက္ဆိုတာကေတာ့ စဥ္းစားစရာမ်ားျဖစ္ေနမလားလို႔ပါ ။ ၄၈ ေယာက္ထက္ ၄၄ ေယာက္ အပိုေဆာင္းျပီး ျပန္ပို႔လိုက္တယ္လို႔ သေဘာရပါတယ္ ။ အဲသည္အထဲမွာ ျမန္ျမန္ပါေစခ်င္လို႔ ဒုတိယအၾကိမ္စာေမးပြဲေအာင္ထားသူမ်ား ေရာျပီး ပါသြားတာျဖစ္မယ္လို႔ ယူဆပါတယ္ ။ အဲဒီထဲ ၃၉ ေယာက္က မျပည့္စံုတဲ့သူဆိုေတာ့ ၊ ၄၈ ေယာက္မွာ မွ ၃၉ ေယာက္ကို ျပန္ပို႔တာျဖစ္ျပီး ၉ ေယာက္က ျပန္ပို႔ဖို႔ အပယ္ခံလိုက္ရသူေတြျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ ၁၄ ေယာက္ကေတာ့ ဒုတိယအၾကိမ္ စာေမးပြဲေအာင္ထားသူေတြ ျဖစ္မယ္ (အမ္ဒီၾကီးေျပာတဲ့အတိုင္းဆို အလ်ဥ္းသင့္သလို ရိုက္ထည့္ခံလိုက္ရတဲ့သူေတြစာရင္း) လို႔ ထင္ပါတယ္ ။ အဲသည္သူမ်ားကေတာ့ ဘာမွ မေျပာဘဲ ျငိမ္ေနၾကမယ့္ သူေတြ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္ ။
- 92 ေယာက္ စာရင္းကို အလုပ္ေလွ်ာက္လြာတင္ျပီးေနာက္ အလုပ္ရွာသူမ်ားစာရင္းမွာ ရွိမရွိ သက္ေသျပလုိ႔ရႏူိင္လား ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို ေျဖရလ်င္ေတာ့ ၊ ျမန္မာျပည္မွ (ကိုရီးယား အိပ္ခ်္အာရ္ဒီမွတစ္ဆင့္) ေပးပို႔ထားတဲ့ အဲသည္ စာရင္းဟာ ကိုရီးယား အလုပ္အကိုင္ေထာက္ပံ့ေရး ဌာန အလုပ္သမားတန္းစီဇယားမွာ ရွိေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ သို႔ေသာ္လည္း အဲသည္စာရင္းအားလံုးကို တရားဝင္လူသိရွင္ၾကားထုတ္ျပန္ထားတာမရွိပါဘူး ၊ သက္ဆိုင္ရာ အလုပ္ရွင္က ေလွ်ာက္ထားတဲ့အခါမွသာ အလ်ဥ္းသင့္သူမ်ားအမည္စာရင္းကို ေပးတယ္ ၊ အလုပ္ရွင္က အလုပ္သမား ၅ ေယာက္ေလွ်ာက္ထားတယ္ဆိုရင္ ေထာက္ပံ့ေရးဌာနက အလုပ္သမား ၁၀ ေယာက္စာရင္း ထုတ္ေပးတယ္လို႔သိရပါတယ္ ။
- ပို႔ ျပီးေသာစာရင္း (အခ်က္အလက္ ျပည့္စုံေသာသူမ်ား) ကို ဘာေၾကာင့္ ျပန္ပို႔တာလဲ? ဆိုတာကေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းႏွင့္သူရွိပါလိမ့္မယ္ ။ ၾကီးတဲ့ဖား တန္းေပၚ၂ ခါေလွ်ာက္ခိုင္းတဲ့ သေဘာလို႔ ထင္ပါတယ္ ။
- အလုပ္ရွင္က မေရြးလုိ႔မပါတာ အလုပ္သမားအားလုံးက နားလည္းေပးႏူိင္ေၾကာင္း အခ်က္အလက္မေရာက္လုိ႔ အေရြးမခံရလ်င္ ဘာလုပ္လုိ႔ရလဲ ? သည္ေမးခြန္းအတြက္ကေတာ့ သည္းခံယံုမွတစ္ပါး အျခားမရွိလို႔ ထင္ပါတယ္ ။ ထင္တာေျပာရရင္ေတာ့ သမၼတၾကီး ဦးသိန္းစိန္ေျပာေနတဲ့ သန္႔ရွင္းတဲ့အစိုးရ(Clean Government) ေပၚေပါက္လာေရး အတူတကြ ၾကိဳးပမ္းၾကဖို႔လိုမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ ။ သန္႔ရွင္းေသာအစိုးရေပၚလာလ်င္ ညစ္ပတ္ေသာ ဝန္ထမ္းမ်ားလည္း ေပ်ာက္သြားႏိုင္လို႔ပါ ။ ေကာမ္မင့္ေပးပါဆိုလို႔ ေပးၾကည့္တာပါဗ်ာ ။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ဖထီးမသိပါ ။

ေလးစားမႈျဖင့္-
ကိုဝိုင္း(မိုးညွင္း)

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, December 4, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား အမွတ္ ၂၈

တိုင္းဗာရာ ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးရဲ့ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲ ေကာက္ေရြးပြဲႀကီး ၿပီးစီးသြားေတာ့ ဖိုးတက္ႂကြတို႔ မႂကြတက္တို႔ကို “ကိုင္း ဘယ့္ႏွယ္ ရွိစ” လို႔ ကိုႀကီးေပၚက ေမးလိုက္ခ်င္ေတာ့ တာပါပဲ။ ခံလိုက္ရတဲ့ အရသာက အေတာ္ေလးမွ အီအီစိမ့္စိမ့္ ရွိလိမ့္မယ္ ထင္ပါရဲ့။

ကိုႀကီးေပၚ တေယာက္မွာျဖင့္ အမတ္ေလာင္းလည္း မျဖစ္လိုက္ရ။ မဲလည္း ၀င္မေပးလိုက္ရ။ ဟိုးအေ၀းကေန မွန္ေျပာင္းကေလးနဲ႔ ေငးၾကည့္႐ုံပဲ တတ္ႏိုင္ခဲ့ရသပ။ ကိုႀကီးေပၚလိုပဲ ေငးၾကည့္ခဲ့ရသူေတြ ျပည္ပမွာ သန္းဂဏန္းေလာက္ေတာ့ ရွိမယ္ ထင္ပါရဲ့။ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးရဲ့ ဒီမိုကေရစီ ထြက္ေတာ္မူခန္းႀကီးမွာ တေနရာမွ မပါလိုက္ရတာကို ၀မ္းနည္းရမွာလား, ၀မ္းသာရမွာလား ဆိုတာေတာ့ မၾကာခင္မွာ အေျဖေတြ႔လာလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ရာႏႈန္းေက်ာ္ မဲဆႏၵ

ကိုႀကီးေပၚတို႔ ငယ္စဥ္က မဆလလက္ထက္မွာ ရာႏႈန္းျပည့္မီ စိုက္ပ်ိဳးထုတ္လုပ္ေရး ဆိုတဲ့ စကားရပ္တခု အေတာ္ တြင္က်ယ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သိပ္မၾကာဘူး ရာႏႈန္းေက်ာ္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ စကားက သတင္းစာထဲမွာ ေနရာယူလာပါတယ္။ ရာေက်ာ္စပါး ဆိုတာလည္း ေခတ္စားလာပါတယ္။ အဲ အခုေတာ့ တဖန္ျပန္လည္ ေပၚထြက္လာတာက “ရာႏႈန္းေက်ာ္ မဲဆႏၵ” ဆိုပါလား။

စပါးစိုက္တာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ရာႏႈန္းေက်ာ္တယ္လို႔ ကိုႀကီးေပၚ ရွင္းမျပတတ္ပါဘူး။ ကၽြမ္းက်င္သူတို႔ကို ေမးၾကည့္ရမွာပါပဲ။ အခု ရာႏႈန္းေက်ာ္ မဲဆႏၵ ဆိုတာက်ေတာ့ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ေက်ာ္တယ္လို႔ မေျပာတတ္ ေပမယ့္ ရာေက်ာ္ေအာင္ လက္သံေျပာင္တဲ့ နအဖ စစ္ဗိုလ္မင္းႀကီးမ်ားရဲ့ ဉာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္ပုံကိုေတာ့ အံ့မခန္းပါကလားလို႔ စုပ္သပ္မိပါရဲ့။

ဒီကိစၥ တေယာက္တည္းနဲ႔ မျဖစ္ေသးဘူး။ သတင္းေထာက္ ေမာင္ခၽြန္တြန္းကို ေမးၾကည့္ဦးမွ။

“ေမာင္ခၽြန္တြန္းေရ ေရြးေကာက္ပြဲက ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ ၿပီးသြားသလားဗ်”

“ေအးတာမွ ဘာသံမွကို မၾကားရဘူး။”

“လူထုက မဲအေတာ္ ထည့္ၾကသလား”

“လူထုက မဲထည့္စရာ မလိုဘူးဗ်။ ေအးေအးေဆးေဆး ကိုယ့္အိမ္မွာ ကိုယ္ေန႐ုံပဲ”

“ဘယ္လို ဘာျဖစ္လို႔”

“ဒီတခါ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲ႐ုံေတြက နည္းတယ္။ လူကမ်ားတယ္။ မဲေပးရမွာကလည္း ႐ႈပ္တယ္။ ဒီေတာ့ လူေတြ တန္းစီေနရမွာ ပင္ပန္းမွာ စိုးတာရယ္၊ မသမာသူေတြရဲ့ တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ အႏၲရာယ္ ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ရယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ လူေတြကို မဲ႐ုံကို မလာခိုင္းဘူးဗ်။”

“မဲ႐ုံမလာဘဲ မဲ ဘယ္လိုထည့္မလဲ”

“ကိုယ္တိုင္ ထည့္စရာ မလိုဘူးေလ။ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက အားလုံးအတြက္ ထည့္ေပးလိုက္တာပဲ။ အေရးႀကီးတာက မဲေပးတယ္ ဆိုတာ ျဖစ္သြားဖို႔ပဲေလ။ ျဖစ္သြားရင္ ၿပီးတာပဲ။”

“ႏိုင္ငံတကာမွာေတာ့ အဲသလို မလုပ္ၾကပါဘူး…”

“ေတာ္ေတာ္ ကိုႀကီးေပၚ။ ခင္ဗ်ား ျပည္ပမွာ ေနၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ဆိုတာမ်ိဳး ေျပာမယ္ဆိုမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ့ အထူးသတင္းေထာက္ အလုပ္ကေန က်ဳပ္ ထြက္ရလိမ့္မယ္။ ဒါ ေရႊျပည္ေတာ္ဗ်။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ျဖစ္တာပ်က္တာ မွန္သမွ်ဟာ ေရႊျပည္ေတာ္ရဲ့ စံနဲ႔ပဲ တိုင္းတာ ၾကည့္ရတယ္ဗ်။ က်ဳပ္က သတင္းေထာက္။ ျမင္တာကို ျမင္တယ္ပဲ၊ ျဖစ္တာကို ျဖစ္တယ္ပဲ ေျပာရမွာပဲ။”

“ဟုတ္ပါၿပီ ေမာင္ခၽြန္တြန္းရယ္။ ေနာက္ဆို ဆင္ျခင္ပါ့မယ္။ အခု ေျပာသလို လူေတြက မဲ႐ုံသြားစရာ မလိုဘဲ မဲထည့္ေပးလိုက္တယ္ ဆိုေတာ့ မဲဆႏၵရွင္ေတြက အဲဒါကို လက္ခံလား”

“ဟား… လက္ခံတာေပါ့ဗ်။ နဂိုကတည္းက ကိုယ့္ဘာသာ ဘယ္သူ႔ကိုပဲ မဲေပးေပး ဖြတ္ေတြပဲ အမတ္ျဖစ္မယ္ ဆိုတာ အားလုံး သိထားၿပီးသားပဲ။ ဘာလို႔ အပင္ပန္းခံမလဲ။ လူေတြက ဟို ထိုင္းက တပ္ဆင္လို ပိုက္ဆံေပး မလားလို႔ေတာင္ ထင္ေနၾကတာ။ အခု ပိုက္ဆံမရဘဲ သူတို႔ အမတ္ျဖစ္ေတာ့ သိပ္ေတာ့ မၾကည္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အခ်ိဳ႕ လမ္းတ၀က္ပဲ ခင္းထားတာတို႔၊ မီးႀကိဳးတပ္ထားၿပီး မီးမလာေသးတာတို႔က်ေတာ့ ပြစိပြစိေတာ့ ျဖစ္တာေပါ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ ေရ႔ႊျပည္ေတာ္သားေတြကေတာ့ ေအးေဆးပဲဗ်။ ေဘာလုံးပြဲ ေလာင္းထားသလို ရင္ခုန္စရာ ေကာင္းတာမွ မဟုတ္ပဲဟာကို။ အဲဒီေန႔က ခ်ဲဆီးက ထိုင္တဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြ ၀က္၀က္ကြဲသြားၾကတယ္ေလ။ မန္ယူပြဲက တဖက္သတ္ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ခ်ဲဆီးမွာ ေအာၾကတာ။ လီဗာပူးသမားေတြေတာ့ ေထာသြားတာေပါ့။ တကယ္ဆိုဗ်ာ …”

“ေဟ့ ေဟ့ ေမာင္ခၽြန္တြန္း မင္းစကားေတြက ေဘာလုံးပြဲထဲ ေရာက္သြားၿပီကြ။ ငါေမးေနတာ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥေလ”

“ေအးဗ်ာ က်ေနာ္လည္း ကိုယ္၀ါသနာပါတဲ့ အေၾကာင္းဆိုေတာ့ ေျပာမိရင္ ရပ္မရ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ ကဲကဲ ေမး ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥ ခင္ဗ်ား ဘာသိခ်င္လဲ”

“ဟို သတင္းစာထဲမွာေတာ့ မဲထည့္တဲ့ ဓာတ္ပုံေတြ ေတြ႔ရတယ္ဗ်။ အဲဒါ…”

“ဒါက ေရႊျပည္ေတာ္ရဲ့ စတိုင္ဗ်။ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖို႔ သက္သက္လုပ္တာ။ သံတမန္ေတြ ေခၚမယ္။ လူေတြေခၚမယ္။ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္မယ္။ သတင္းထဲထည့္မယ္။ ဓာတ္ပုံေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းတပါးက မဲပုံးထဲကို မဲထည့္ေနရင္ သူ႔ကေတာ္က ေနာက္လွည့္ ဖင္ေပးေနရမယ္။ အဲသလို ပုံစံခ်ၿပီး ႐ိုက္ထားတာဗ်”

“ဟို လား႐ိႈးမွာလား မသိဘူး။ မဲ႐ုံမွာ လူေတြ တန္းစီေနတာ တေကြ႔တပတ္ႀကီးပဲ။ အဲဒါ အရပ္သားေတြ မဟုတ္ဘူးလား”

“ဟားဟား… ကိုႀကီးေပၚ… ခင္ဗ်ား ခံလိုက္ရၿပီ။ ေရႊျပည္ေတာ္ပါး မ၀ေသးဘူးဆိုတာ ေပၚၿပီ။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ဓာတ္ပုံ ျဖတ္ညႇပ္ကပ္တဲ့ ပညာ သူမ်ားထက္ သာတယ္ဗ်။ အစဥ္အလာနဲ႔ကို သာတာ။ ဟိုးတုန္းက လက္နဲ႔ ကူးေဆးရတဲ့ ေခတ္ကတည္းကိုက သတင္းစာ တေစာင္စာျပည့္ေအာင္ ဓာတ္ပုံကို ဆက္တတ္တယ္။ အခုလို ဒစ္ဂ်စ္တယ္ေခတ္မွာေတာ့ ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္ ေျပာရမွာပဲ။ ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ပုံကို ျပန္ၾကည့္။ ေက်ာင္းေခါင္မိုးက တဆစ္ခ်ိဳးႀကီး ရြဲ႕ေနတာ ေတြ႕လိမ့္မယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္က သတင္းဓာတ္ပုံေတြမွာ အဲသလို ျဖတ္ညႇပ္ကပ္ လုပ္ၿပီး အင္ထုေနတာ ဆယ္ႏွစ္မကေတာ့ဘူး။ ”

“ေၾသာ္… ဒီလိုလား။ အမတ္ေလာင္းေတြရဲ့ မဲရရွိတဲ့ ဇယားေတြကို ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ရာႏႈန္းျပည့္ မဲေပးၾကတာေတြ ေတြ႕တယ္ဗ်။ အမ်ားစုက ကိုးဆယ္ရာႏႈန္း အထက္ေတြခ်ည္းပဲ။ အဲ က်ေနာ္ နားမလည္တာက ၁၀၂ ရာႏႈန္းတို႔ ၁၀၄ ရာႏႈန္းတို႔ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာကို ေျပာတာလဲဗ်။ ခင္ဗ်ား သတင္းေထာက္ေတာ့ ဘာေတြ႕လဲ”

“အဲဒါ ရာႏႈန္းေက်ာ္ တယ္လို႔ ေခၚတယ္”

“က်ေနာ္တို႔ ငယ္စဥ္က စပါးစိုက္တာ ရာႏႈန္းေက်ာ္တယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္ဗ်ာ။ ဒီေလာက္ထြက္ရမယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အေရအတြက္ထက္ ပိုထြက္လာရင္ ရာႏႈန္းေက်ာ္တယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္လို႔ နားလည္မိတာပါပဲ။ အခုဟာက မဲေပးတာေလ။ မဲေပးခြင့္ရွိသူထက္ ပိုေပးလို႔မွ မရဘဲ။ ရာႏႈန္းေက်ာ္တယ္ ဆိုေတာ့ ဘယ္က မဲလက္မွတ္ေတြ ဒီထဲ ေရာက္လာလို႔လဲ”

“ေျပာၿပီးပါပေကာ။ မဲကို လူထုက ကုိယ္တိုင္ေပးတာ မဟုတ္ဘူး။ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ေပးတာ။ တာ၀န္ရွိသူ ဆိုတာက တေယာက္တည္းမွ မဟုတ္ဘဲကို။ ဒီေတာ့ သူ႔တာ၀န္ ကိုယ့္တာ၀န္ ေက်ပြန္ေအာင္ ေပးလိုက္ၾကေတာ့ မဲက ရွိရမွာထက္ ပိုေနေတာ့တာေပါ့။ ဒါကို စာရင္းဇယားတြက္သူက ဘယ္သိပါ့မလဲ။ သူ႔ဆီေရာက္လာတဲ့ ကိန္းဂဏန္းကို ကြန္ပ်ဴတာထဲမွာ ေအာ္တိုတြက္ခ်က္လိုက္ေတာ့ ရာေက်ာ္ေတြ ျဖစ္ကုန္တာေပါ့ဗ်”

“ဒါဆိုလဲ တြက္တဲ့သူက ဂဏန္း မွားေနတယ္လို႔ မသိဘူးလား”

“သိစရာလား။ သူ႔အလုပ္က တြက္ဆိုတြက္ပဲ။ သူနဲ႔မဆိုင္ဘူးေလ”

“ဒါဆို ဟို ကင္ေပတိုင္က လူႀကီးေတြကေကာ မစစ္ေဆးဘူးလား။ သူတို႔ လက္မွတ္ထိုးရမွာေလ”

“စစ္စရာလား။ သူတို႔အလုပ္က ဖြတ္ေတြ အႏိုင္ရေၾကာင္း ေၾကညာေပးဖို႔ပဲ”

“ေၾသာ္… ဒါေၾကာင့္ထင္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မလုပ္တဲ့ ေနရာမွာေတာင္ ဖြတ္တေကာင္ အႏိုင္ရတယ္လို႔ ဇယားထဲ ပါလာတာ။”

“ကင္ေပတိုင္က မေန႔တေန႔ကမွ ေကာက္ဖြဲ႕တာ။ သူတို႔မွာ ဘာမွ ျပင္ဆင္လုပ္ကိုင္ထားတာ မရွိဘူး။ သူတို႔က ဖြတ္ပါတီက ေပးပို႔လိုက္တဲ့ စာရင္းဇယားေတြကို မူတည္ထားၿပီး ေၾကညာခ်က္ေတြ ထုတ္ေပးေနတာ။ ဒီေတာ့ မွားတဲ့အခါလည္း မွားေပမေပါ့ဗ်”

“မွားတာႀကီးေတြကလည္း ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ပဲ။ ၿပီးေတာ့ စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္တခု ေတြ႔တယ္ဗ်။ ႀကိဳတင္မဲေတြ အားလုံးက လုံး၀ ပယ္မဲ မျဖစ္တာပဲ။ ပယ္မဲ ေပ်ာက္မဲ ဆိုတာက မဲလက္မွတ္ထဲမွာပဲ ျဖစ္တယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ ႀကိဳတင္မဲမွာ လုံး၀လုံး၀ကို ပယ္မဲ မရွိဘူးဆိုတာ အံ့ၾသစရာႀကီးပဲ”

“မအ့ံၾသနဲ႔။ ႀကိဳတင္မဲဆိုတာ အေသအခ်ာ အတိအက် လုပ္ထားတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ ပယ္မဲ ျဖစ္မွာလဲ။ မွားေနရင္ ျပင္ထည့္ထားၿပီးသားပဲဟာကို”

“ထားပါေတာ့ဗ်ာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားရဲ့ ရာႏႈန္းေက်ာ္ မဲဆႏၵေပးပြဲႀကီးမွာ ဖြတ္မင္းႀကီးေတြ ေအာင္ပြဲခံတယ္ ဆိုေတာ့ မဖြတ္ဘဲ “ကၽြတ္”သြားသူေတြေကာ ဘယ္လို ရွိသလဲဗ်”

“အခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေဒၚစုဆီ ေျပးကပ္ၾကတာပဲ။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဥပေဒျပဳမယ္ ဆိုတဲ့သူက မဲဆယ္ဂဏန္းေတာင္ မရေတာ့ ေခ်းထားတဲ့ ေငြငါးသိန္း ဘယ္လို ျပန္ဆပ္ရမလဲ မသိလို႔ ေရွာင္ေနတယ္ ၾကားတာပဲ။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေနာက္ငါးႏွစ္မွာ ျပန္ေတြ႕မယ္လို႔ ဆိုသဗ်”

“ၾသ ၾသ စိတ္မကုန္ေသးဘူး ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့”

“စိတ္မကုန္တာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ေကာ ေငြေကာ ကုန္ၿပီ။ အဲဒါ အရွက္ေျပ ေလေျပထိုးတာဗ်”

“ဒါနဲ႔ဗ်။ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ ပါတီႀကီး၊ အင္အားသန္းေက်ာ္ ရွိတယ္ဆိုတဲ့ တစညေကာ ဘယ္လိုေနလဲ”

“အတိအက်ေတာ့ မသိေသးဘူး။ ဒါေပမဲ့ အမတ္အားလုံး ေပါင္းၾကည့္ရင္ ငါးဆယ္ေက်ာ္မယ္ မထင္ဘူး။ ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ တစညနဲ႔ ၾကံ့ဖြတ္ ႏွစ္ဦးထဲ ၿပိဳင္ၾကတာဗ်။ သူတို႔က ေရြးေကာက္ပြဲ ထပ္လုပ္ဖို႔ ဟိုးအေစာႀကီး ကတည္းက ဗုိလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြကို အသနားခံခဲ့တာ။ အခုေတာ့ သူတို႔ေရြးတဲ့ ဇာတ္မွာ သူတို႔ပဲ ဗီလိန္ျပန္ျဖစ္သြားတာပဲဗ်”

ကိုႀကီးေပၚခမ်ာ သတင္းေထာက္ ေမာင္ခၽြန္တြန္းနဲ႔ ေမးျမန္းၾကည့္ေတာ့မွ ရာႏႈန္းေက်ာ္ မဲဆႏၵမ်ားရဲ့ အျဖစ္သနစ္ကို သိရေပေတာ့တယ္။ ဖြတ္ေတြက ၈၅ ရာခိုင္ႏႈန္းႏိုင္တယ္တဲ့။ ဒါဆိုရင္ စစ္တပ္ကလာမယ့္ စစ္အမတ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းလိုက္ရင္ ဖြတ္စစ္အုပ္စုက ၉၀ က်န္အုပ္စုက ၁၀ ရာႏႈန္းစီ ရွိမယ့္သေဘာ ေတြ႔ရပါတယ္။

လႊတ္ေတာ္ေပၚလာရင္ ႏိုင္ငံေရးမွာ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုခဲ့သူမ်ား၊ စစ္တပ္က စနစ္တက် ဆုတ္ခြာေနတာပါလို႔ ေျပာခဲ့သူမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွတပါး အျခားမရွိလို႔ ယုံၾကည္ခဲ့သူမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဒီမိုကရက္ေတြ ႏိုင္မယ္လို႔ ထင္မွားခဲ့သူမ်ားကို ကိုႀကီးေပၚ အၾကံေကာင္းတခု ေပးခ်င္ပါတယ္။

အဲဒါကေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ေသလို႔ရပါၿပီ။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အျမန္ဆုံးသာ ေသလိုက္ၾကပါေတာ့။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ျမန္ျမန္ေသလိုက္မွ ျမန္ျမန္ လူျပန္ျဖစ္ၿပီး၊ ႏိုင္ငံေရးကို ကႀကီးခေကြးကေန ျပန္လည္ သင္ယူႏိုင္မွာ ျဖစ္တာက တေၾကာင္း၊ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးမွာ ဘ၀သစ္နဲ႔ တဖန္ ျပန္လည္ ပါ၀င္ႏိုင္ခြင့္ ရွိမွာက တေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ…။


ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, November 2, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား အမွတ္ ၂၇

ဘာလိုလိုနဲ႔ တိုင္းဗာရာ ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးေတာင္ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ေတာ့မွာပါလား။ ေၾသာ္ ကမာၻႀကီးမွာက “Change” ဆိုတဲ့ အသံေတြ အေတာ္ဆူညံေနတဲ့ ကာလပါလားလို႔ ႐ႈမွတ္မိပါရဲ့။ ဒီလို အေတြး ေပၚလာေတာ့ ကိုႀကီးေပၚလည္း အေျပာင္းအလဲ လုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။ ဒါမွလည္း ေခတ္မီေတာ့မေပါ့။ ကိုႀကီးေပၚက ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးကို အင္တာနက္ ျပတင္းေပါက္က ေခ်ာင္းၾကည့္ေနရသူ ဆိုေတာ့ ဘယ္လို အေျပာင္းအလဲ လုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရေတာ့တာပါပဲ။

အဲ သိပ္မစဥ္းစားလိုက္ရပါဘူး။ အေတြးေပၚလာပါတယ္။ ယေန႔ေခတ္မွာ ျပည္ပမွာ ရွိတဲ့ မီဒီယာေတြဟာ ေရႊျပည္ေတာ္က သတင္းစစ္စစ္ေတြကို အလ်င္အျမန္ သူ႔ထက္ငါဦးေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္ေတြ ဒလေဟာခန္႔ေနၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ကိုယ္ပိုင္ ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္ မရွိရင္ အရာမ၀င္ဘူး၊ ေထာက္ပံ့ေၾကးမရဘူး၊ မ်က္ႏွာငယ္ရတယ္ ဆိုပဲ။ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာလဲ “သတင္းေပါက္ကြဲမႈ” ရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ “သတင္းေထာက္ ေပါက္ကြဲမႈႀကီး” ျဖစ္ေနတာကို ျမင္ၾကားသိေန ရတယ္ေလ။ အခ်ိဳ႕ဆို သတင္းေထာက္ နံပတ္ေတြ တန္းစီတပ္လို႔ေပါ့။

အခ်ိဳ႕လည္း ဘာမႈညာမႈေတြနဲ႔ ကင္ေပတိုင္ရဲ့ အဖမ္းခံ သားေကာင္ေတြ ျဖစ္ရနဲ႔ေပါ့။ မိုးေသာက္ၾကယ္ေတာင္ ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္ေတြ ခန္႔ဖို႔ စီစဥ္ေနတယ္ ၾကားတာပဲ။ ေသခ်ာသိခ်င္ရင္ေတာ့ အယ္ဒီတာမင္းမ်ားကိုသာ ေမးၾကည့္ေပေတာ့။

ဒီေတာ့ ကိုႀကီးေပၚလည္း အမ်ားနည္းတူ ေခတ္မီေအာင္ ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္ ခန္႔ျခင္းျဖင့္ အေျပာင္းအလဲ ဒြန္ဒရာႀကီးမွာ ဒန္႔သလြန္တပင္ ပါ၀င္အံ့လို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ေတာ့ တာပါပဲ။ ဟုတ္ကဲ့ ဒီကေနစလို႔ ကိုႀကီးေပၚရဲ့ ေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ အရာေတြကို ကိုႀကီးေပၚရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အထူးသတင္းေထာက္ “ေမာင္ခၽြန္တြန္း” ကေန ျဖည့္စြက္ ေခ်ာင္းၾကည့္ အတည္ျပဳေပးပါလိမ့္မယ္ ခင္ဗ်ာ။

အလံေျပာင္းတာ ယၾတာ

ေအာက္တိုဘာ ၂၁ ရက္ေန႔က ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ အလံေျပာင္းတယ္ ဆိုတဲ့သတင္း ကိုႀကီးေပၚ မွန္ေျပာင္းထဲကို တည့္တည့္ႀကီး တိုး၀င္လာပါတယ္။ ဒါ ယၾတာလုပ္တာလို႔လဲ တဆက္တည္း သိရပါတယ္။ ေနာက္တေန႔မွာေတာ့ ယၾတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ တခါတည္း အလံေျပာင္းတာပါတဲ့။ နအဖက အမိန္႔ထုတ္ျပန္ၿပီး အလံေျပာင္းေၾကာင္း အတိအလင္း ေၾကညာပါသတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲ ပူပူေႏြးေႏြး အထူးသတင္းေထာက္ ေမာင္ခၽြန္တြန္းကို ေမးၾကည့္တဲ့အခါ…

“အလံေျပာင္းတယ္ ၾကားလို႔ ဟုတ္လား”

“ဟုတ္တယ္။ ဒီေန႔ပဲ တႏိုင္ငံလုံး ေျပာင္းတယ္”

“ဘာေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ႀကီး ေျပာင္းတာလဲ”

“ေရႊျပည္ေတာ္မွာ အားလုံးဟာ ႐ုတ္တရက္ ျဖစ္တာခ်ည္းပဲ။ နာဂစ္တိုက္တာလဲ ႐ုတ္တရက္ပဲ။ ၾကပ္ေျပးကို ေျပာင္းတာလဲ ႐ုတ္တရက္ပဲ။ အေျခခံဥပေဒ အတည္ျပဳတာလဲ ႐ုတ္တရက္ပဲ။ ဒါ အထူးအဆန္း မဟုတ္ဘူးဗ်။”

“ၾသ ၾသ… မွတ္ထားပါ့မယ္ ခင္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ဒီအလံက လႊတ္ေတာ္ေခၚၿပီး အေျခခံဥပေဒ အတည္ျဖစ္မွ ေျပာင္းရမယ္လို႔ ဆိုထားတာ မဟုတ္ဘူးလား”

“ခင္ဗ်ားတို႔က ျပည္ပမွာေနၿပီး အေတာ္တုံးတဲ့ လူေတြပဲ။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ အားလုံးကို အမိန္႔နဲ႔ပဲ သတ္မွတ္တယ္။ အမိန္႔ထုတ္လိုက္ရင္ ထုတ္တဲ့အတိုင္း မွတ္။ ျပန္ေမးစရာ မလိုဘူးဗ်။”

“ဒီလိုပါဗ်ာ။ က်ေနာ္ နားလည္တာက အေျခခံဥပေဒ ဆိုတာ လူထုဆႏၵခံယူလို႔ မဲေရတြက္ၿပီးတာနဲ႔ အတည္ျဖစ္မျဖစ္ ေၾကညာရတာမ်ိဳးပါ။ အေျခခံဥပေဒ အတည္ျဖစ္ၿပီးမွ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆိုတာ လုပ္ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အခု နအဖက အေျခခံဥပေဒကို ဆႏၵခံယူ၊ ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္၊ ၿပီးမွတခါ လႊတ္ေတာ္ေခၚ၊ ဒီေတာ့မွ အေျခခံဥပေဒက အတည္ျဖစ္မယ္လို႔ ဆိုတာကိုး။ သူေျပာေတာ့ သူ႔စကားအတိုင္း အခု အတည္ မျဖစ္ေသးဘူးလို႔ ေတြးမိၿပီး ေမးမိတာပါ။”

“ေအးေလ၊ အစကတည္းက ကေမာက္ကမ လုပ္ထားတာပဲ။ အခုလဲ ကေမာက္ကမပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးလဲ ကေမာက္ကမေတြပဲ ျဖစ္ဦးမွာပဲ။ ဒါ ေရႊျပည္ေတာ္ဗ်။ ဘယ္သူနဲ႔မွကို မတူေစရဘူး။ အခုလုပ္တာလဲ ဥပေဒထဲမွာ ပါတာေတြကို ျပင္ဆင္တဲ့ အေနနဲ႔ ႀကိဳတင္လုပ္ရင္လည္း ဥပေဒအရ လုပ္တယ္လို႔ပဲ သေဘာထားရမယ္လို႔ ျပ႒ာန္းထားတဲ့ အတိုင္း လုပ္တာဗ်။”

“ဒါဆိုရင္လဲ နားမ႐ႈပ္ေအာင္ ဥပေဒ အတည္ျဖစ္ပါၿပီလို႔ ေျပာလိုက္လဲ ရတာပဲ မဟုတ္လား။”

“အဲသလို ေျပာလိုက္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ဘယ္ေအာင္ျမင္ေတာ့မလဲဗ်။”

“ဆိုပါဦး ေမာင္ခၽြန္တြန္းရဲ့”

“ဥပေဒကို အခု အတည္ပါလို႔ လုပ္လိုက္ရင္ နအဖဟာ ယာယီအစိုးရ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္က်မွ အတည္လုိ႔ လုပ္ထားေတာ့ သူက အခု အေနေခ်ာင္တယ္ေလ။ ဘယ္ေကာင္မွ လာဖိအားေပးလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ သူစိတ္ႀကိဳက္ မျဖစ္ရင္ လႊတ္ေတာ္ကို မေခၚဘဲ ထားလိုက္မွာေပါ့။”

“အရင္တခါလည္း လႊတ္ေတာ္ မေခၚလို႔ သံသရာ ရွည္ခဲ့ရၿပီ။ အခုတခါ လႊတ္ေတာ္ မေခၚဘူးဆိုရင္ သံသရာ ႏွစ္ခါရွည္ ျဖစ္ေတာ့မွာေပါ့။”

“ႏွစ္ခါမရွည္ေအာင္ အခု အလံေျပာင္းတာဗ်။”

“ဘယ္လို ဘယ္လို။ ရွင္းပါဦး”

“က်ေနာ္ ဒီေန႔ပဲ အတြင္းေရာ အူေရာ ကလီစာေရာ အႏံွ႔အစပ္ သတင္းေထာက္ခဲ့လို႔ ရလာတာဗ်။”

“အာ… ဒီလိုအားကိုးရလို႔ ေမာင္ခၽြန္တြန္းကို အထူးသတင္းေထာက္ ခန္႔ထားတာ။ ျမန္ျမန္ေျပာစမ္းပါ။”

“အရင္တခါတုန္းက ဆယ့္ေလးလုံးအလံကို သုံးၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေတာ့ ဒီမိုသမားေတြ အျပတ္အသတ္ ႏိုင္သြားတယ္တဲ့။ အဲဒါ အစိုးရက အရင္အစိုးရရဲ့ အလံေဟာင္းကို သုံးလို႔ ကံနိမ့္ၿပီး အတိုက္အခံက ႏိုင္သြားတာတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတခါမွာ အစိုးရက အႏိုင္ရေအာင္ အလံေဟာင္းအစား အလံသစ္ကို လဲပစ္ရတာတဲ့။ ဒါဆိုရင္ အတိုက္အခံေတြ အျပတ္အသတ္ ႐ႈံးလိမ့္မယ္လို႔ အစိုးရက ယူဆတယ္တဲ့ ခင္ဗ်။”

“အတိုက္အခံ ဒီမိုသမားေတြက လူေစ့ေတာင္ မ၀င္ႏိုင္တာ မၿပိဳင္ခင္ကတည္းက ႐ႈံးေနၿပီ မဟုတ္လား။ ဘာပူေနစရာ ရွိလို႔လဲ။”

“ပူရတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ မပူေပမဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြက ပူတယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြ မဲဆႏၵေပးတဲ့ ေနရာမွာ ဘယ္ေလာက္ ပါးနပ္တယ္ဆိုတာ သမိုင္းရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ပူတယ္ဗ်။”

“သူတို႔ခ်ည္းပဲ စိတ္ႀကိဳက္လုပ္ေနတာ မဟုတ္လား။ လြတ္လပ္ဖို႔ဆိုတာ အရိပ္ေတာင္ ျမင္ရတာမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔ပဲ ႏိုင္မွာ ေသခ်ာေနတာပဲဟာကို။”

“ႏိုင္တာ မႏိုင္တာက တပိုင္းဗ်။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီး အာဏာမျပဳတ္ဖို႔က တပိုင္းဗ်။”

“ေမာင္ခၽြန္တြန္းရယ္ အင္တာနက္ထဲမွာ အဲဒါမပါဘူး။ ရွင္းျပပါဦး”

“ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ဘယ္လိုပဲ အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္ျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးဟာ ထိပ္ဆုံးေနရာကေန ေသတာေတာင္ ဖယ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါ လုံး၀ တိက်တဲ့ သတင္း။ သက္စြန္႔ဆံဖ်ားလိုက္ထားရတာ။ ဒါေၾကာင့္ သူ အာဏာတည္ေနဖို႔ တခုတည္းေသာ အလုပ္ကေတာ့ ယၾတာေခ်တာပဲ။ အခု အလံေျပာင္းတာလဲ ယၾတာေခ်တာပဲ။”

“ဒါဆို ဒီကိစၥကို ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြက ဘယ္လုိ သေဘာထားၾကလဲ။”

“ဘာသေဘာထားမွ မရွိဘူး။ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္ရွားစားဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။ ဒါ အဆန္းမွ မဟုတ္တာ။”

“ဟုတ္ကဲ့။ အခုဆို ေရြးေကာက္ပြဲရက္က နီးေနၿပီ ဆိုေတာ့ လူထုက ေရြးေကာက္ပြဲ အေပၚ ဘယ္လို ျပင္ဆင္ေနၾကပါသလဲ။”

“ခင္ဗ်ား ေမးခြန္းက ျပည္ပမီဒီယာေတြကေန ၾကက္တူေရြးစာအံသလို ထပ္ခ်ည္းတလဲလဲ ေမးေနတဲ့ ဖြတ္ၾကား ေမးခြန္းပဲ။ မေျဖဘူး။”

“ကိုႀကီးေပၚဆိုတာလဲ ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ေကာင္ ဆိုေတာ့ ဒီလိုေမးရင္ လူအထင္ႀကီးမလားလို႔ ေမးၾကည့္တာပါ။ သူတို႔က ကမာၻေက်ာ္ေတြ မဟုတ္လား။ အတုခိုးၾကည့္တာပါ။ စိတ္ေတာ့ မဆိုးပါနဲ႔။ ေမာင္ခၽြန္တြန္း ျမင္တာေလး တခုေတာ့ ေျပာပါဦး။”

“အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိေတြက အလကားရတဲ့ I vote တီရွပ္ေတြ ၀တ္ၿပီး လမ္းသလားေနတာပဲဗ်။” ဂြပ္…

ကိုႀကီးေပၚရဲ့ အထူးသတင္းေထာက္ ေမာင္ခၽြန္တြန္းလဲ ဘုေတာၿပီး ဖုန္းခ်သြားေလရဲ့။ သူေျပာသလို ယၾတာေခ်တဲ့ အေနနဲ႔ အလံေျပာင္းတာ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုႀကီးေပၚတို႔ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြဟာ ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုရဲ့ အထူးျခားဆုံး လူသားမ်ိဳးႏြယ္တခုလို႔ ဆိုရေတာ့မွာပါပဲ။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ယေန႔ေခတ္မွာ ယၾတာဆိုတာ လူသားေတြရဲ့ အေတြးအေခၚမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ရွိခ့ဲရင္လည္း အဲဒါဟာ စိတ္ခံစားမႈေပၚ အေျခခံတဲ့ စိတ္စြဲေရာဂါ တမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္ေက်နပ္မႈ အရ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မထိခိုက္တဲ့ ယၾတာလုပ္တာကိုေတာ့ လူ႔သဘာ၀ နားလည္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္စရာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံတခု အမ်ိဳးသားတရပ္လုံးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ကိစၥတခုကို ယၾတာလုပ္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလူသားေတြဟာ လူလိုေတြးတဲ့ လူေတြမွ ဟုတ္ပါရဲ့လားလို႔ ထင္မွတ္စရာပါပဲ။

အေျဖာင့္ေတြးရင္ အေတာ္ရွက္စရာ ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ကိုႀကီးေပၚေတာ့ လုံး၀ကို မရွက္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္ဆို ေႂကြးထူမပူ သန္းထူမယား တဲ့။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ရွက္စရာေတြ မ်ားလြန္းလို႔ ရွက္တယ္ဆိုတာ ဘာလဲလို႔ ေမးေနရၿပီဆိုေတာ့၊ ကိုႀကီးေပၚလဲ ဘာရွက္ေနစရာ လိုမလဲေနာ့။

အဲ လတ္တေလာ ေပၚလာတဲ့ အခက္အခဲ တခုကေတာ့ ဒီမိုသမားေတြ ဆႏၵျပတဲ့အခါ ဘယ္အလံကို မီးရိႈ႕ရမလဲ ဆိုတာပါပဲ။ အလံေဟာင္းကို ေရြးရင္ နအဖေတာင္ မသုံးေတာ့တာမို႔ ဘာမွ အဓိပၸာယ္မရွိျပန္ဘူး။ အလံသစ္ကို ေရြးျပန္ေတာ့ သူတို႔ အမိန္႔အာဏာကို သြယ္၀ိုက္ၿပီး အတည္ျပဳေပးရာ ေရာက္ျပန္ေရာ။ ကိုင္း ဘယ္လို လုပ္ရင္ ေကာင္းမယ္ပ။

ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, October 19, 2010

ကိုရက္ပ္-စ္ ျမန္မာအလုပ္သမား ပို႔ေဆာင္ေရး နာမည္သာေျပာင္း၍ လူေျပာင္းမည္မဟုတ္ဟု ဆို

ေဆာအူးလ္ ။
၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္ ၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၉ ။

ကိုရီးယားအီးပီစနစ္ (ကိုရက္ပ္-စ္) (Korean Employment Permit System: KorEPS) ျဖင့္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာ အလုပ္သမားမ်ား ေစလြတ္ေရး ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၁ ရက္ေန႕က ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကိုရီးယား သံရံုးမွ တာ၀န္ရွိ အရာရွိ တစ္ဦးက ကိုရီးယားသံရံုးတြင္္ ျမန္မာ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားနဲ႕ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ၊ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲမွ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေအာက္တိုဘာလ ၁၂ ၊ ၁၃ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ ျမန္မာအစိုးရထုတ္ သတင္းစာမ်ားႏွင့္ ပုဂၢလိက စာနယ္ဇင္းမ်ား၌ ထုတ္ျပန္ ေဖာ္ျပခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္ ။

ယခု ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ပို႔ေဆာင္ေရးကိစၥသည္ ၊ ျမန္မာျပည္တြင္းထုတ္ စာနယ္ဇင္းမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပ ပါရွိသည့္ အတိုင္း ျမန္မာ အစိုးရႏွင့္ ကိုရီးယား အစိုးရတို႔ တရား၀င္ ညွိႏွိဳင္း လုပ္ေဆာင္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဟန္းဂုရြာ သတင္းရပ္ကြက္မွ စံုစမ္းသိရွိရပါသည္ ။
သို႔ရာတြင္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ားေစလြတ္ေရးအတြက္ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာ (Memorandum of Understanding) ကိုမူ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ကိုရီးယားအစိုးရတို႔ ယခုအခ်ိန္ထိ တရားဝင္ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ျခင္းမရွိေသးေၾကာင္း ၊ လိုအပ္သည့္ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ႏို၀င္ဘာလ ၂ ရက္ေန႕ မတိုင္မီ ကိုရီးယားအစိုးရထံသို႕ အေရာက္ေပးပို႔ရန္ ျမန္မာဖက္က စီစဥ္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကိုရီးယား သံရံုးမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦး၏ ခန္႕မွန္းခ်က္အရ ေအာက္တိုဘာလ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ ကိုရီးယားအစိုးရတို႔ နားလည္မႈစာခၽြန္လႊာ လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဟန္းဂုရြာ သတင္းရပ္ကြက္မွ စံုစမ္းသိရွိရပါသည္ ။

ထို႔ျပင္ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ သိရွိရသည္မွာ ၊ ယခင္ ကိုရီးယားသို႔ ျမန္မာသင္တန္းသားမ်ား ေစလြတ္ခဲ့ရာတြင္ အက်ိဳးေဆာင္ခြင့္ရရွိခဲ့သည့္ ကမၻာေက်ာ္ အက်ိဳးေဆာင္ ကုမၸဏီမွ ဝန္ထမ္းတစ္ဦးက ယခု ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေနျပီး ၊ ေစ်းကြက္ျမွင့္တင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေနသည္ဟုဆိုသည္ ။ ေစ်းကြက္ျမွင့္တင္ခံရပ္ကြက္မွ စံုစမ္းသိရွိရသည္မွာ ျမန္မာလုပ္သားေလာင္းမ်ား ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ထပ္မံပို႔ေဆာင္ႏိုင္ေရး စြမ္းစြမ္းတမန္ အားက်ိဳးမာန္တက္ ေဆာင္ရြက္ေပးေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္မ်ားမွာ ယခင္ ကမၻာေက်ာ္ အက်ိဳးေတာ္ေဆာင္ ကုမၸဏီမွ လူၾကီးမင္းမ်ားပင္ျဖစ္ျပီး ၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ၄င္းတို႔နာမည္ကို တရားဝင္သံုးစြဲျခင္းမျပဳဘဲ ၊ ကုမၸဏီ ဝန္ထမ္းေဟာင္း၏ နာမည္ကို အသံုးျပဳလ်က္ ျမန္မာလုပ္သားေလာင္းမ်ား ကိုးရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ပို႔ေဆာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု ယခု ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေနျပီး ေစ်းကြက္ျမွင့္တင္ေရးေဆာင္ရြက္ေနသည့္ ကမၻာေက်ာ္ အက်ိဳးေဆာင္ ကုမၸဏီမွ ဝန္ထမ္းေဟာင္း က ဆိုပါသည္ ။

ယခုအခါ ကိုရီးယားအီးပီစနစ္ျဖင့္ ၊ ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ျမန္မာလုပ္သားေလာင္းမ်ား ပ့ို႔ေဆာင္ေပးမည့္ ေအဂ်င္စီကို “နာမည္သာေျပာင္း၍လူမေျပာင္း” ေသာ အက်ိဳးေဆာင္လုပ္ငန္းၾကီးဟု ေဝဖန္ ေျပာဆို ေနၾက သည္မ်ားလည္း ရွိေနပါသည္ ။

ျမန္မာျပည္တြင္း စာနယ္ဇင္းမ်ား၌ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည့္ သတင္းမ်ားတြင္ ၊ ျမန္မာလုပ္သားေလာင္းမ်ား အေနျဖင့္ ကိုရီးယားႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိေရးအတြက္ မည္သူ႔ကိုမွ် အက်ိဳးေဆာင္ခ ေပးရန္မလုိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားေသာ္လည္း ၊ မည္သူေတြက မည္သူ႔ဆီမွ အက်ိဳးေဆာင္ခ ဘယ္ေလာက္ေတာင္းယူထား၍ မည္သို႔ ျပႆနာ တက္ေနပါသည္ဆုိသည့္ သတင္းမ်ားကို ဟန္းဂုရြာက နားမေထာင္လိုေသာ္လည္း ၊ က်ေနာ္တို႔ ထပ္မံ ၾကားရေပလိမ့္ဦးမည္ ထင္ပါသည္ ဟု ကိုဝိုင္း(မိုးညွင္း) က ေျပာသည္ ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, October 3, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား အမွတ္ ၂၆

ကိုႀကီးေပၚကို မိတ္ေဆြမ်ားက ေမးေလ့ရွိပါတယ္။ “ေခ်ာင္းလို႔ မကုန္ေသးဘူးလား”တဲ့။ အေကာင္း ေမးတာလား။ ရြဲ႕ေမးတာလားေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒီလို ေမးေဖာ္ရတာကိုပဲ ကိုႀကီးေပၚက ငါဟုတ္လွၿပီ ဆိုၿပီး ဘ၀င္ ႀကိတ္ေျမာက္ေနတာကိုေတာ့ သူတို႔ မသိရွာဘူး ထင္ပ။ အဟဲ…။ ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ၾကံဖန္ၿပီး အထင္ႀကီးေအာင္ လုပ္ရတာပဲ မဟုတ္လား။ ဟို အေမရိကန္ ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးမွာေတာင္ ေက်ာင္းပညာေရးထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးစိတ္ ေမြးေပးရမယ္လို႔ လုပ္ခဲ့ၾကေသးတယ္ေလ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘ၀င္႐ူးေလးေတြ မ်ားမ်ားလာလို႔ သူတို႔ ပညာေရးကို ျပန္ျပင္လိုက္ပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္လို႔ ဆိုတာနဲ႔ ငါတို႔က အားလုံးထက္သာတယ္ ဆိုတဲ့ ညဥ္ကေလးကေတာ့ က်န္ေနေသးတယ္ ထင္ရဲ့။

တကယ္ေတာ့ အေမရိကန္ေတြက အထင္ႀကီးစိတ္ကို ေမြးျမဴေပးရမယ္လို႔ မသိခင္ကတည္းက ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးက အႏွီ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးငယ္ေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးလြန္းလို႔ ေလထဲမွာ တလူလူလြင့္ေနခဲ့တာ ၾကာလွေပါ့။ ေရႊျပည္ေတာ္ကို ငါတို႔ စစ္တပ္ႀကီး ကယ္တင္မွရမယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ အႀကီးႀကီးနဲ႔ လုပ္ခဲ့ၾကတာ ခုဆိုရင္ ကမာၻမွာ သတင္းတေမႊးေမႊးနဲ႔ ျဖစ္ေနေရာ့ မဟုတ္လား။

၈၈ မွာ အာဏာလက္ရွိ မဆလပါတီက သူ႔ခါးပိုက္ေဆာင္ စစ္တပ္ကို အာဏာ ခဏလႊဲေပးၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ခိုင္းခဲ့တယ္ေလ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ “တပါတီစနစ္” ကေန “စစ္တပ္ေထာက္ခံေသာ တပါတီ ႀကီးစိုးတဲ့စနစ္” ကို အသက္သြင္းဖို႔ပါပဲ။ သြားေလသူ ဗိုလ္ေန၀င္း အပါအ၀င္ ထိပ္ပိုင္း ပုဂၢဳိလ္ႀကီးမ်ား အေသအခ်ာ ေပသီးေခါက္ထားတဲ့ တြက္ကိန္းႀကီးေပါ့ ခင္ဗ်ာ။ သူတို႔ တြက္ကိန္းကလည္း မဆိုးပါဘူး။ ကေလးက အစ အလြယ္ကေလး သိတယ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ေလး ႀကိဳးစား တြက္ခ်က္ထားပုံ ရပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီကို လိုလားတဲ့ ပါတီေတြက ရာနဲ႔ခ်ီလို႔။ ဒီေတာ့ မဲေတြက အကုန္ ျပန္႔ကုန္မွာ။ ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ စည္း႐ုံးထားတဲ့ ငါတို႔ တစညပါတီက မဲအေရအတြက္ ၂၅ ရာႏႈန္းေလာက္ပဲ ရဦး မဲတနယ္ခ်င္းအလိုက္ အမ်ားဆုံး ျဖစ္ၿပီး ငါတို႔ပဲ အႏိုင္ရမယ္ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ တြက္တာ မမွားပါဘူး။ တစညပါတီဟာ စုစုေပါင္း မဲအေရအတြက္မွာ ၃၅ ရာႏႈန္းေလာက္နဲ႔ ဒုတိယလိုက္ပါတယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြကသာ တက္တက္ႂကြႂကြ မဲမထည့္ခဲ့ဘူး ဆိုရင္၊ ဒီခ်ဳပ္တခုတည္းကိုပဲ သဲသဲမဲမဲ မဲမထည့္ခဲ့ၾကဘူး ဆိုရင္ ဗိုလ္ေန၀င္းတို႔ လက္ခေမာင္း ခတ္ဦးမွာေပါ့။ အဲသလို ပိုင္ၿပီဆိုၿပီး အထင္ႀကီး တခြဲသားနဲ႔ လုပ္ခ်လိုက္တာ ငါ့နဖူး ဟက္တက္ကြဲေရာဟ ဆိုသလိုေပါ့။

ဒီတခါလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားက ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္တႀကီးနဲ႔ လုပ္ေနျပန္ပါၿပီ။ အထင္ႀကီးခ်က္မ်ား ဘယ္ေလာက္သင္းသလဲ ဆိုရင္ ၾကပ္ေျပး ပ်ဥ္းမနားမွာ မဲဆႏၵနယ္ဖြဲ႔ၿပီး ပုဆိုး၀တ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားက ၀င္အေရြးခံမတဲ့ေလ။ အဲသည့္မွာ မဲေပးႏိုင္သူ စာရင္းက ေထာင္ဂဏန္းေတာင္ မရွိပါဘူးတဲ့။ ဒါေတာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြရဲ့ တေဆြလုံး တမ်ိဳးလုံး တပည့္ ကပ္ပါး လက္ပါးေစ အိမ္ေမြးတဲ့ ေခြး ေၾကာင္က အစ စာရင္းထည့္ထားတာလို႔ ဆိုသဗ်။

ပ်ဥ္ဖိုးနားလည္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းေတြက ဒီတခါေတာ့ အငွားပါတီေတြ ဘာေတြ မထားေတာ့ပါဘူး။ သူတို႔ရဲ့ ေခါင္းကိုင္ဖခင္ႀကီး ေပးလို႔ ရထားတဲ့ အာဏာအေမြကေလး အေတာ္ခိုင္သြားၿပီ ဆိုေတာ့ သူ႔ပါတီနဲ႔လည္း အိုးစားခြဲလိုက္တာ ၾကာပါၿပီ။ ဟုတ္တာေပါ့။ ကိုယ္ရထားတဲ့ အေမြ ဘာလို႔ ျပန္ေပးမလဲ။ ဘာလို႔ ရွယ္ယာ လုပ္မလဲ။ ကိုယ္ပဲ အပိုင္ ကိုင္ထားရေပမေပါ့။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ပါတီ ေထာင္သေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာလည္း ၂၅ ရာႏႈန္း ယူသေပါ့။ ကဲ ဘာျဖစ္ေသးလဲေပါ့။ ငါတို႔ အကုန္လုပ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ အထင္ႀကီးစိတ္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းမ်ား ထင္ရာစုိင္းခ်က္ကေတာ့ နာဂစ္ထက္ ျပင္းပါေသးရဲ့။

ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ က်င္းပဖို႔ အႀကီးအက်ယ္ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ေကာက္ေရြးပြဲ ဆိုတာက ကမာၻေပၚမွာ တခါမွာ မေပၚထြန္းေသးတဲ့ ျဖစ္စဥ္တခုပါပဲ။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို အေသးစိတ္ ေလ့လာမွတ္သားၿပီး စာတမ္းေတြ က်မ္းေတြ ျပဳစုမယ္ဆိုရင္ ေဒါက္တာဘြဲ႔ေလာက္ေတာ့ အသာကေလး ရႏိုင္တာပ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ေျပာခ်င္ရာ ေျပာၿပီး လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္တဲ့ ေကာက္ေရြးပြဲဆိုတာ လူ႔သမိုင္းမွာ ဒါပထမဆုံးပဲေလ။ ဒီအထဲမွာ မထည့္မျဖစ္ ထည့္ရမွာကေတာ့ ဒီမိုကေရစီ ဆိုင္းဘုတ္ေအာက္က အမတ္႐ူးေတြ ပါပဲ။

အမတ္႐ူးေတြလို႔ ေျပာရတာေတာ့ အားနာစရာ ေကာင္းပါရဲ့။ ေကာက္ေရြးပြဲ ျဖစ္စဥ္ႀကီးကို ေရွာင္လႊဲမရလို႔ ဒီကြင္းထဲ ၀င္ကစားတာကို ကိုႀကီးေပၚက နားလည္ပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို ကိုယ့္ရဲ့ ႏိုင္ငံေရး ကစားစရာ ကြင္းအျဖစ္ သေဘာထား လႈပ္ရွားၾကမယ္ဆိုရင္၊ လူထုမွာ ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားမႈ လႈပ္ရွားမႈ တစုံတရာ ျဖစ္လာႏိုင္တာေပါ့။ ကလိမ္ကက်စ္ ကိစၥေတြကုိလည္း တဖက္တလမ္း ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္စရာ ရွိတာေပါ့။ အခုေတာ့ ၃၇ မင္း … အဲ ေယာင္လို႔ ၃၇ ပါတီစလုံးရဲ့ ဦးတည္ လႈပ္ရွားေနပုံက ေကာက္ေရြးပြဲမွာ ေအာင္ႏိုင္ေရးတဲ့ေလ။ ပြဲမစခင္ကတည္းက အေျဖထြက္ၿပီးသား ေကာက္ေရြးပြဲမွာ ႏိုင္ငံေရး အက်ိဳးအျမတ္ကို မရည္ရြယ္ဘဲ အမတ္ျဖစ္ဖို႔ ရည္ရြယ္တယ္ဆိုေတာ့ အႏွီပုဂၢဳိလ္မ်ားကို အမတ္႐ူးလို႔ ကင္ပြန္းတပ္႐ုံမွတပါး အျခားမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။

ဟိုး အေတာ္ ေစာေစာတုန္းကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကေန အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္မယ္ ဆိုတဲ့ အသံေတြ ၾကားခဲ့ရေသးရဲ့။ အဟဲ အခုလို မဲဆြယ္ကာလလည္း ေရာက္ေရာ အဲဒီအသံေတြ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္။ ကိုႀကီးေပၚ အင္တာနက္က ေခ်ာင္းနားေထာင္တာ ဘာမွ မၾကားရေတာ့ပါလား ဟ႐ို႕။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဘာတင္ျပမယ္ ညာတင္ျပမယ္ ဆိုတာေတြေတာ့ ၾကားလာျပန္ရဲ့။ အမတ္မင္းႀကီးမ်ားက ေကာင္းေပ့ ညြန္ေပ့ ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းေပးဖို႔ ဆိုတာ ခဏထားပါဦး။ အမတ္မင္း တို႔အတြက္ လႊတ္ေတာ္တက္တဲ့ ႐ုံးစရိတ္ ဘယ္ေလာက္ရမွာလဲ ဆိုတာ ေသခ်ာေအာင္ အရင္လုပ္ပါဦးလို႔ ကိုႀကီးေပၚက တိုက္တြန္းခ်င္ပါရဲ့။

ေရႊျပည္ေတာ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္ရင္ ဒီပြဲက တေယာက္တည္းေျပးတဲ့ ပြဲပါပဲ။ အျခား ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ ပါတီေတြဟာ ကင္ေပတိုင္ လက္ခ်က္နဲ႔တင္ အားလုံး ပက္လက္လန္ေနၾကၿပီ ဟုတ္။ ေျပးလမ္းေပၚေတာင္ တက္မယ္ မၾကံရေသးဘူး ကင္ေပတိုင္က ကုပ္ကိုင္ ဆြဲထုတ္ေနၿပီေကာ။ အမ်ိဳးသားညီလာခံမွာ ေခါင္းေပါင္း တလူလူနဲ႔ အသုံးေတာ္ခံခဲ့တဲ့ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးခမ်ာ ပါတီလည္း ဖြဲ႔မရ၊ အမတ္လည္း ၀င္ေရြးမရ၊ လက္နက္ ျပန္ကိုင္လို႔လည္း မရ။ အင္း ေမ်ာက္ သစ္ကိုင္းလြတ္တယ္ ေျပာရလား။ ေက်ာခ်မွ ဓားျပမွန္းသိတယ္ ေျပာရမလား။ အရွင္ႀကီး ခ်ီးေျမာက္ခါမွ သမီးပါ လင္ေနာက္လိုက္တယ္ ေျပာရမလား။

ေၾသာ္ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အႏွီပုဂၢဳိလ္ေတြလည္း ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ႀကီးၿပီး ဒီတပြဲမွာ ၀င္ႏႊဲၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ ႏိုင္ငံေရး အေကြ႕တခုမွာ ငါတို႔ တေနရာေတာ့ ရႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ၀င္ႀကိတ္တာ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုရင္ ဘယ္လို ဆင္ေျခေပးမလဲ ဆိုတာ ကိုႀကီးေပၚ ၾကားလိုက္ခ်င္ပါရဲ့။

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးသူေတြ လႈပ္လႈပ္ရြရြ ျဖစ္ေနသေလာက္ သာမန္ ေရႊျပည္ေတာ္သား ေတြကေတာ့ ၀မ္းေရးအတြက္ ရတက္မေအးရလို႔ ေကာက္ေရြးပြဲဆိုတာ ဂ်ိဳနဲ႔လားလို႔ေတာင္ ေမးယူရမယ့္ အျဖစ္ပါပဲ။ ေကာက္ေရြးပြဲကို ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြကို စိတ္၀င္စားေစခ်င္တယ္ ဆိုရင္ လုပ္တဲ့နည္းေတြ ရွိပါရဲ့။ မဲဆြယ္စည္း႐ုံးေရးေတြ လုပ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး ႏိုးၾကားေအာင္ လုပ္ဖို႔ မလိုပါဘူး။ ထိုင္းက သက္ဆင္လို ပိုက္ဆံေပးၿပီး မဲ၀ယ္စရာလည္း မလိုပါဘူး။

လုပ္ရမယ့္နည္းက မဲဆႏၵနယ္ထဲမွာ ေကာက္ေရြးပြဲလုပ္လို႔ ထြက္ေပၚလာမယ့္ ဂဏန္းေတြရဲ့ ေနာက္ဆုံး သုံးလုံး ႏွစ္လုံးကိုသာ ေလာင္းကစားလုပ္ဖို႔ ခြင့္ေပးလိုက္ပါ။ မဲဆႏၵရွင္ေတြ မဲ႐ုံေရွ႕မွာ တအုန္းအုန္းနဲ႔ ၀႐ုန္းသုန္းကား ျဖစ္မေနရင္ ကိုႀကီးေပၚကို ေျပာခ်င္တိုင္းေျပာ။

ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, September 28, 2010

ေတာင္ကုိရီးယားမွ ထုတ္လုပ္ျဖန္ ့ခ်ီမည့္ “အကုန္ထ အုံၾကြ” ေတးသီခ်င္းစီဒီ

ကုိရီးယားနုိင္ငံေရာက္ မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာမ်ား အတူတကြ ပူးေပါင္းၿပီး စီစဥ္တင္ဆက္ထားသည့္ အကုန္ထအုံႂကြဟု အမည္ေပးထားတဲ့ ျပည္သူ႕ရင္ဖြင့္သံေတးစု(၂) ေတးသီခ်င္းစီဒီ ကုိ နအဖ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတုိင္ခင္ လာမည့္ ေအာက္တုိဘာလ (၃)ရက္ တနဂၤေႏြေန႕တြင္ စတင္ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ီမည္ဟု စီစဥ္ထားေၾကာင္းသိရပါတယ္ ။

ထုိေတးသီခ်င္းစီဒီထဲတြင္ တခ်ိန္ကနာမည္ႀကီး လူႀကိဳက္မ်ားၿပီး အမ်ားပါးစပ္ဖ်ား၀ယ္ ေရပန္းစားခဲ့သည္ ျမန္မာ့ေခတ္ေဟာင္းေတးသီခ်င္းမ်ားျဖစ္သည့္ သုံးပန္လွ ၊ရုိင္းတဲ့စင္ေယာ္၊ ဥဳံဖြ၊ ေရႊသုႏၵရီ၊ လည္လည္သြားမယ္၊ မမပုသိမ္သူ၊ ေရာင္ေပစူး၊ ရန္ကုန္သူ၊ အစရွိသည့္ ေတးသီခ်င္း(၈)ပုဒ္ရဲ႕ ေတးသြားသံစဥ္ႏွင့္အလုိက္ကုိယူၿပီး အထူးသျဖင့္ နအဖ စစ္အုပ္စုရဲ ့ကလိမ္ေစ့ၿငမ္းဆင္ လိမ္ညာလွည့္စားထားၿပီး မၾကာခင္လပုိင္းအတြင္းက်င္းပျပဳလုပ္ရန္ ျပင္ဆင္ထားသည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ကန္႕ကြက္ရႈတ္ခ်ထားကာ ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ထားသည့္ စာသားမ်ားျဖင့္ထည့္သြင္းကာ ျပန္လည္သီကုံး ထားၿပီး တင္ျပသီဆုိထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။




သီခ်င္းစာသားမ်ားကုိ ရဲႏုိင္၀င္း(ေရႊကၽြန္း)မွ တကုိယ္ေတာ္ပင္တုိင္ ေရးသားသီကုံးထားၿပီး ၊ေတးသီခ်င္းမ်ားကုိ အာၾကယ္၊ ၀င္းလႈိင္(နန္းေတာ္ေရွ႕)ႏွင့္ အာၿဗဲ တုိ႔က အထူးခံစားသီဆုိသေရာ္ထားၾကၿပီး ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံ ဆုိးလ္ၿမိဳ႕ေတာ္ရွိ Sound 21 စတူဒီယုိတြင္ ေခတ္မီအသံဖမ္းစက္ကရိယာမ်ားျဖင့္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္ အသံသြင္း ဖမ္းယူထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။

ေတးေရးဆရာ ရဲႏုိင္၀င္း(ေရႊကၽြန္း)ႏွင့္ အဆုိရွင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ အာၾကယ္ ႏွင့္ အာၿဗဲ တုိ႕အတြဲဟာ လြန္ခဲ့သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ကလည္း ျခစားယုိ႕ယြင္း ျမန္မာ့ရႈ႕့ခင္း လုိ႕အမည္ရွိတဲ့ ျပည္သူ႕ရင္ဖြင့္သံေတးစု(၁)ကုိ စတင္ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ီခဲ့ၿပီး နအဖစစ္အုပ္စုကုိအကြက္က်က်အခ်က္က်က်ျဖင့္ ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ထားသည့္ သူတုိ႔ရဲ့ေတးသီခ်င္းမ်ားသည္ ကမာၻအႏွံ႕အျပားရွိ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားအတြင္းမွာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေရပန္းစားခဲ့သည့္ ေတးသီခ်င္းမ်ားအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ထားႏုိင္သူမ်ားျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊

ယခုတႀကိမ္ အကုန္ထအုံႂကြ ျပည္သူ႕ရင္ဖြင့္သံ ေတးစု(၂)အား စီဒီတစ္ခ်ပ္လ်ွင္ ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ကုိရီးယား၀မ္(၅၀၀၀)ႏႈန္းျဖင့္ ျဖန္ခ်ီေရာင္းခ်ေပးမွာျဖစ္ၿပီး ကမာၻအႏွံအျပားမွာ ေရာက္ရွိေနထုိင္ေနၾကသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ားမွ အလုိရွိလ်င္ စီဒီတခ်ပ္လ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ(၅)ေဒၚလာႏႈန္းျဖင့္ ေရာင္းခ်ေပးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေပးပုိ႔ရမည့္ ႏုိင္ငံအလုိက္စာတုိက္ပုိ႕ခေၾကးကုိ ထည့္ေပါင္းေပးေဆာင္ရမည္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ရရွိလာမည့္ အက်ိဳးအျမတ္အားလုံးကုိ ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအက်ိဳးကုိေဆာင္ရြက္ေနသည့္ လူမႈေရး အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ေပးပုိ႔လႈဳဒါန္းကူညီသြားမွာျဖစ္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအေနျဖင့္ ၀ယ္ယူအားေပးျခင္းျဖင့္ အတူတကြ ကုသုိလ္ပါ၀င္ၾကပါရန္လည္းတုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္အပ္ပါတယ္။

ေတာင္ကုိရီးယားႏုိင္ငံေရာက္ မ်ဳိးခ်စ္ျမန္မာေတြစီစဥ္တာဆုိရင္ သူမ်ားေတြနဲ႔မတူ တမူ ထူးျခားတတ္တာမုိ႔ ကမာၻအႏွံအျပားက ျမန္မာတုိ႕အေနနဲ႔ ယခု အကုန္ထ အုံႂကြ လုိ႕အမည္ေပးထားသည့္ ေတးသီခ်င္းစီဒီကုိ အၿမဲ တမ္းနားဆင္ဖုိ႕ႏွင့္ အမွတ္တရ သိမ္းဆည္းထားဖုိ႔ စိတ္၀င္စားတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကုိရန္ႏုိင္ထြန္း(ဖုံးနံပါတ္+၈၂+၁၀-၈၇၂၃-၄၇၇၃)ကုိ အခ်ိန္မေရြး ဆက္သြယ္ႏုိင္ၿပီး

အီးေမလ္းအေနနဲ႔ဆုိရင္ yannainghtunkorea@gmail.com ကုိ စာေရးမွာၾကားႏုိင္သလုိ

အကုန္ထအုံႂကြ ျပည္သူ႕ရင္ဖြင့္သံ ေတးစုႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေသးစိတ္ သိရွိလုိသူမ်ား အေနျဖင့္ ေတးေရးဆရာ ရဲႏိုင္၀င္း(ေရႊကႊ်န္း) (ဖုံးနံပါတ္+၈၂+၁၀-၄၇၉၉-၄၃၂၂)ႏွင့္ ေတးသံရွင္ ၀င္းလႈိင္(နန္းေတာ္ေရွ႕) (ဖုံးနံပါတ္+၈၂+၁၀-၅၁၈၀-၂၂၀၈) တုိ႔ကုိ ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းနုိင္ပါသည္။


ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Tuesday, August 3, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား အမွတ္ ၂၅

တိုင္းဗာရာ ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ မိုးဥတုဟာ အေရးပါတဲ့ ကာလတခု ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဆန္စပါးကို အဓိက အားထားရတဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္ ျဖစ္တာမို႔ မိုးအခါမွာ လယ္ယာလုပ္ငန္းကို အားစိုက္ခြန္စိုက္ လုပ္ၾကရေလ့ ရွိပါတယ္။ မိုးမွာ စိုက္မွ ေဆာင္းမွာ ရိတ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လား။ မိုးလြန္မွ ထြန္ခ်လို႔ မရဘူးေလ။

အဲသည့္ မိုးအခါမွာပဲ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး မုန္တိုင္းေတြ ထန္ခဲ့ေလသေပါ့။ ေရြးေကာက္ပြဲ ႏွစ္ပတ္လည္, ေဒၚစုေမြးေန႔, ဆဲဗင္းဇူလိုင္, အာဇာနည္ေန႔, ရွစ္ေလးလုံး, စက္တင္ဘာ ၁၈, ေရႊ၀ါေရာင္ စတာေတြ စီကာစဥ္ကာပါပဲ။ ဒီလို ႏိုင္ငံေရး မုန္တိုင္းထန္ခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားကေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီး တိုးတက္ သာယာ ဖြ႔ံၿဖိဳး ႀကီးထြား ေပါက္ျပဲ ေနပုံမ်ားကို တိုင္းခန္းလွည့္လည္ ၾကည့္႐ႈေတာ္မူတတ္ပါတယ္။

ဒီႏွစ္မွာေတာ့ ၾကပ္ေျပးလိုဏ္ေခါင္းမ်ားကို အစိုးရေတာ္မူေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးက မဇိၥ်မေဒသသို႔ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေတာ္ မူတယ္ခင္ဗ်။ ကိုႀကီးေပၚလည္း တ႐ုတ္-၀ုခုန္းရဲ့ မဇၥ်ိမခရီးနဲ႔ ေရႊ-၀ုခန္းရဲ့ မဇိၥ်မခရီး ဘယ္လိုေနသလဲလို႔ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္မိတယ္ ခင္ဗ်။

ဆင္ျဖဴေယာင္ ဂါတဲ့အခါ

ေရႊျပည္ေတာ္ အေနာက္ဖက္က ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံႀကီး ဆိုတဲ့ ကုလားျပည္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားနဲ႔ ႏွစ္ျပည့္တျပည္ ပလူးပလဲ လုပ္ေနတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာပါၿပီ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဒီ မမိုရင္ ကေရ မစီဘူး ရယ္လို႔ ခတ္တင္းတင္း ေနခဲ့ေလသေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဗိုလ္မင္းမ်ားကို အေရွ႕ဖက္ တ႐ုတ္ႀကီးက “ေပါက္ေဖာ္” လုပ္ေတာ့ အေနာက္ဖက္ ကုလားႀကီးကလည္း “ေဆြမ်ိဳး” လုပ္လာရတာပါပဲ။ အဲ… ၾကားထဲက နအဖကို တ႐ုတ္နဲ႔ ကုလားက တေယာက္တဖက္ ဆြဲေနၾကေပမယ့္ သူတို႔ခ်င္းေတာ့ လက္ခ်င္းတိုက္႐ိုက္ ဆြဲမဆြဲ မေသခ်ာဘူး ခင္ဗ်။

အခု ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီး ကုလားျပည္ကို ဒုတိယမၸိ ႂကြေတာ္မူတာကို “ခ်စ္ၾကည္ေရး”လို႔ ေခါင္းတပ္ထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ေခါင္းတပ္တပ္ပါေလ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ေဆြမ်ိဳး-ေပါက္ေဖာ္ ျပဇာတ္ကၾကတာပဲ ဆိုတာ အားလုံး သိၿပီးသားရယ္ပါ။ ဒီခရီးမွာ သေဘာတူ စာခ်ဳပ္ေတြ, နားလည္မႈ စာခၽြန္လႊာေတြ တထပ္ႀကီး လက္မွတ္ ေရးထိုးၾကပါတယ္။ တ႐ုတ္ဖက္က ႀကိဳးတေခ်ာင္း တင္းရင္ ကုလားဖက္ကလည္း ႀကိဳးတရစ္ တင္းရေပမေပါ့။

ဒီခရီးမွာ ႏိုင္ငံေရးအရ ဘာညာဘာညာ ဆိုတာေတြထက္ အမ်ားသူငါ စိတ္၀င္စားတာကေတာ့ “ေငြေရာင္ပ၀ါ” ဖက္ရွင္နဲ႔ “ဂႏၵီဂ်ီးဗိမာန္”ကို ဂါရ၀ါျပဳတာပါပဲ။

ဗုဒၶဂါယာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးနဲ႔ မင္းကေတာ္တို႔ ဘုရားဖူးၾကတဲ့အခါမွာ ေငြေရာင္ပ၀ါ လည္မွာ စုံခ်ထားတဲ့ ဖက္ရွင္အသစ္ကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ အင္း… ဘုရားဖူးတဲ့အခါ ပခုံးေပၚမွာ တင္တဲ့ အ၀တ္ဆိုေတာ့ တဘက္ ေခၚရမလားပဲ။ သို႔ေသာ္ တဘက္ဆိုရင္ ပခုံးတဖက္တည္းမွာ တင္ခ်င္တင္ ဒါမွမဟုတ္ ညာခ်ဳိင္းေအာက္ကေန ဘယ္ပခုံးထက္ကို ရစ္သိုင္းၿပီး လက္ကေတာ့ထိုးရင္ထိုး ဒီလို လုပ္ၾကေလ့ ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ ခုႏွယ္ လည္ပင္းမွာ ဘယ္ညာစုံခ်ထားေတာ့ ပ၀ါလား မာဖလာလား တဘက္လား ဘယ္လို ေခၚရမယ္ မသိ။ ထားပါေတာ့။ ဒီဇိုင္း အသစ္လို႔ပဲ ဆိုၾကပါစို႔။

အဲသည္ ဒီဇိုင္းအသစ္ ဖ်တ္ခနဲ ေပၚလာတာနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ေနတဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြက လွစ္ခနဲ ျမင္ၿပီးသားပဲ။ ျမင္လွ်င္ျမင္ခ်င္းပဲ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ဆက္တိုက္ ေပၚလာတာပါပဲ။ ဒါ ယၾတာေခ်တာ…။ ေငြေရာင္ဆိုတာ ဘာလဲ…။ ဘာလို႔ လည္မွာ စုံခ်တာလဲ…။ လဲ လဲ လဲ … ေအာက္မေလး ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတြ ေမးခြန္းေတြ တသီႀကီးကို ထြက္လာေတာ့တာပါပဲ။ ကိုႀကီးေပၚေတာင္ မူးေနာက္သြားတယ္။

ဟိုလိုဒီလို ေျပာၾကတာေတြကို ကိုႀကီးေပၚ ျပန္ေျပာမေနေတာ့ပါဘူး။ သိခ်င္ရင္ ရွာသာဖတ္ၾကည့္ လက္တို႔ေမးၾကည့္ ၾကပါေတာ့။ မိုးေသာက္ၾကယ္ ပရိသတ္ကိုေတာ့ သို႔ေလာသို႔ေလာေတြ အေတြးပြား မေနရေအာင္လို႔ ကိုႀကီးေပၚက တခါတည္း ေျပာလိုက္ပါ့မယ္။ မွတ္ထားလိုက္ၾကေပေတာ့။

တကယ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီး ေမာင္ႏွံ ေငြေရာင္ပ၀ါ လည္မွာ စုံခ်တာဟာ “ငါတို႔ ဆင္ျဖဴသခင္” ျဖစ္ၿပီလို႔ သေကၤတနည္းနဲ႔ ေဖာ္ျပလိုက္တာပါပဲ။ ဆက္စပ္ၾကည့္ေလ။ မၾကာေသးခင္က ဆင္ျဖဴရတယ္လို႔ ေၾကညာတယ္ မဟုတ္လား။ ဆင္ျဖဴသခင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ႂကြားဖို႔ရာ ၾကံေနတုန္းမွာ ကုလားျပည္ သြားဖို႔ကိစၥ ေပၚလာတယ္ေလ။ ကုလားျပည္ဆိုတာလည္း ဆင္ျဖဴေရာဂါ ကိုယ္တြင္းပါ ႏိုင္ငံပဲ မဟုတ္လား။ ဒီကုလားေတြကိုေတာ့ ငါဟာ ဆင္ျဖဴသခင္ပဲေဟ့လို႔ ေျပာမွျဖစ္မွာေပါ့။

အင္း… ခက္တာက ဆင္ျဖဴရေၾကာင္း ေပၚတင္ႀကီး ေျပာရမွာလည္း နည္းနည္း ခက္သေလ။ ဒီေတာ့ သေကၤတနည္းနဲ႔ ျပမွပဲဆိုၿပီး ေငြေရာင္ပ၀ါကို လည္မွာ စုံခ်လိုက္တာေပါ့။ ေငြေရာင္ဆိုေတာ့ ၾကည့္လိုက္ရင္ ဆင္စြယ္ႏွစ္ဖက္လို ထင္ရတာေပ့ါ။ ဘုရားကန္ေတာ့တဲ့အခါ ေခါင္းေလးအငုံ႔ ပ၀ါႏွစ္ဖက္ ဖ်တ္ခနဲအမ ဆိုရင္ ဆင္တေကာင္အလား တသားတည္းေပါ့။

အဲသလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးက ဆင္ျဖဴရွင္ျဖစ္ေၾကာင္း သေကၤတ ျပလိုက္တာကို ဟုိ ကုလားေတြကလည္း ရိပ္မိတယ္ ခင္ဗ်။ ၾသ… ဒင္းက ဆင္ျဖဴရွင္ဆိုၿပီး ငါတို႔ကို လာေက်ာတာေပါ့ေလ၊ ဒါမ်ိဳးေတာ့ ဘယ္ရမလဲ၊ ဒီေကာင့္ကို ျပန္ဦးႏွိမ္မွလို႔ ကုလားကလည္း ျပန္တြက္တာေပါ့။ ဒီမွာတင္ မဟတၱမ ဂႏၵီဂ်ီးဗိမာန္ကို ဂါရ၀ ျပဳဖို႔ စီစဥ္လိုက္ေတာ့တာပါပဲ။

ဂႏၵီ ဆိုတာက လက္နက္မကိုင္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမား။ နအဖ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးကလည္း လက္နက္မဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသမားကို အထင္ႀကီး ေလးစားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သိပ္ေတာ့ သြားခ်င္တာ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဂႏၵီဂ်ီးကို “ဂါ”လိုက္ရင္ “ခြင္”တည့္မယ္ ဆိုတာနဲ႔ သြား ဂါတာပါ။

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ဘာလုပ္ခ်င္သလဲ၊ သက္ဆိုင္တဲ့ “အဘ”ကို “ဂါ”လိုက္၊ အားလုံး အိုေက။ အဘ ဆိုတာက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကို ဆိုလိုတာ။ ဂါတယ္ ဆိုတာက ဂါရ၀ ရဲ့ အတိုေကာက္။ “က်ေနာ္ အဘကို ဂါရ၀ ျပဳခ်င္လို႔ပါ” ဆိုၿပီး အဘကေတာ္ ဆီမွာ အထုပ္လိုက္, အေခ်ာင္းလိုက္, အတံလိုက္, အပြင့္လိုက္ ဂါရတယ္တဲ့။ အမေလး ကိုႀကီးေပၚကို မဟုတ္တယုတ္ေတြ ေရးတယ္လို႔ ေခ်ာ္မေတြးနဲ႔ေနာ္။ အထုပ္လိုက္ ဆိုတာ ပိုက္ဆံ၊ အေခ်ာင္းလိုက္ ဆိုတာ ေရႊ၊ အတံလိုက္ ဆိုတာ ကားေသာ့ အိမ္ေသာ့၊ အပြင့္လိုက္ ဆိုတာ စိန္ ကိုေျပာတာပါ။

ကုလားပြဲစားက ဂႏၵီဂ်ီးကို ဂါလိုက္ပါလို႔ တိုက္တြန္းတာနဲ႔ သြားဂါၾကတာ။ သူတို႔က ေရႊျပည္ေတာ္မွာလိုပဲ ခြင္တည့္ခ်င္ရင္ အရင္ ဂါရမယ္ အမွတ္နဲ႔ သြားဂါတာ။ သူ႔အေတြးနဲ႔သူ အိုေက။ အဟဲ… ကုလားကလည္း သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ သူပါပဲ။ ဂႏၵီဂ်ီးက ပြဲႀကီးလမ္းႀကီးေတြဆိုရင္ ဆင္စီးၿပီး သြားေလ့ ရွိတယ္ေလ။ ဒီအခ်က္ကိုေတာ့ ဂိမ္းေဆာ့ဖို႔နဲ႔ ကြမ္း၀ါးဖို႔ေလာက္ပဲ ၀ါသနာပါတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးတို႔ ဘယ္သိပါ့မလဲ။ သူ႔နားက လူေတြလည္း မသိပါဘူး။ ဂႏၵီဆိုတဲ့ နာမည္ေတာင္ ၾကားဖူးတာမွ မဟုတ္တာ။ ဒီေတာ့ ဆင္ျဖဴေယာင္ ဖန္ဆင္းျပတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးကို ဆင္စီးတဲ့ ဂႏၵီေရွ႕မွာ ဦးၫႊတ္ခိုင္းလိုက္တာက ကုလားရဲ့ တန္ျပန္ ယၾတာပါတဲ့ ခင္ဗ်ား။

ၿပီးေတာ့မွ ဂႏၵီက သူ႔ေျမး လူမမယ္ေလးအတြက္ ေရးေပးခဲ့တဲ့ ဆုံးမစာကို ဗုိလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီး ဆင္ေမာင္ႏွံကို လက္ေဆာင္ေပးတယ္တဲ့။ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ သြားေလရာ လမ္းၫႊန္, ေရာက္ေလရာ ၾသ၀ါဒေပး, ေရႊျပည္သားေတြ စည္းကမ္းရွိဖို႔ ေန႔စဥ္ ဆုံးမေနေတာ္မူတဲ့ အပူေဇာ္ခံ အကန္ေတာ့ခံ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီး ကုလားျပည္ေရာက္မွ ၀ဋ္လည္ေတာ့တာပါလား။ ဆုံးမစာ လက္ခံခဲ့ရသတဲ့။ ၾသ… မလိမ္မိုး မလိမ္မာ ေလးေတြမို႔ ကုလားက ဆုံးမယ္တယ္ ထင္ပါရဲ့။ အဲ… ဆုံးမစာက လူမမယ္ ေျမးအရြယ္ အတြက္ေရးခဲ့တာ ဆိုေတာ့… ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလး မင္းတို႔ ကေလးပဲ ရွိေသးတယ္လို႔မ်ား ဆိုခ်င္ေလသလား။

ကဲ… ကိုႀကီးေပၚ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တာ အမွားေတြ တသီခ်ည္းပါပဲလား။ ဒီတေခါက္ ကုလားရဲ့ လုပ္နည္းကားက ေတြးစရာေလးေတြ ခ်န္ထားခဲ့ေလေတာ့ ေနာက္တခါ တ႐ုတ္ျပည္ကို သြားတဲ့အခါ ဆင္ေမာင္ႏွံ အဖို႔ ဆြန္ယက္ဆင္တို႔ ေမာ္စီဒုံးတို႔ရဲ့ ဆုံးမစာကေလးေတြမ်ား လက္ေဆာင္ ရလိမ့္ဦးမလား ထင္မိပါရဲ့။

ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, July 4, 2010

ေမတၱာ ႏွင့္ အေနတတ္ျခင္း သေဘာတို႔ကို တူးဆြၾကည့္ျခင္း

“ ေမတၱာရဲ့သေဘာမွာဗ်ာ ၊
အေဟာ-ငါ ၊ နစ္နာသြားပါသေကာရယ္လို႔ ၊
ေျပာဖြယ္ရာ ရွိမည္မဟုတ္ပါ ။”
ေလာကၾကီးမွာဗ်ာ ၊
အေနသာ တတ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေလ ၊
ေဒဝဒတ္လိုလည္း ၊
မေက်နပ္စရာေတြ ျပည့္ေနလိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ ။



ကိုဝိုင္း (မိုးညွင္း)
၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၄ ရက္ ။
ေခတၱ ၊ ကိုရီးယား ။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, July 3, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား အမွတ္ ၂၄

ေႏြဆို ေရခန္း, မိုးဆို ေရႀကီးတဲ့ တိုင္းဗာရာ ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ ဒီႏွစ္မိုးရာသီကို ရခိုင္ ေရေဘးေလေဘးနဲ႔ စဖြင့္လိုက္ပါၿပီ။ တဆက္တည္းမွာပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဖားကန္႔မွာ ေရႀကီးပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ အယ္နီညိဳ မိုးေလ၀သျဖစ္စဥ္ ရွိတာေၾကာင့္ မိုးေႏွာင္းေကာင္းမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ “မိုးေႏွာင္းေကာင္းမယ္” ဆိုတာက နား၀င္ေခ်ာေအာင္ ေျပာတာ။ အဓိပၸာယ္က မုိးအကုန္ ေဆာင္းအကူးမွာ ေရႀကီးမယ္လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ ေႏြရာသီ စာရင္းပိတ္လက္က်န္ ကေတာ့ အင္းေလးကန္ႀကီး ေရခမ္းေျခာက္သြားတာပါပဲ။

ကုိႀကီးေပၚ တေယာက္ ရာသီဥတုကို စာရင္းလိုက္ေကာက္ ေနရတာက အေၾကာင္းရွိပါတယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာ “စား ၀တ္ ေန” ဆိုတဲ့ အေရးသုံးပါးအနက္ ေနေရးကိစၥမွာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ရာသီဥတုနဲ႔ စီးခ်င္းထိုး ေနရတာေၾကာင့္မို႔ပါ။ ကိုႀကီးေပၚတို႔ရဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီး ဆိုတာက အင္မတိအင္မတန္ သဘာ၀နဲ႔ တသားတည္းက်ေအာင္ ေနထိုင္တဲ့ ျပည္ေတာ္ႀကီး မဟုတ္လား။ လူကဖန္တီးထားတဲ့ အရာေတြကုိ လုံး၀ ဆန္႔က်င္တယ္ေလ။ လွ်ပ္စစ္မီး မသုံးဘူး။ ေလာင္စာစြမ္းအင္ မသုံးဘူး။ သဘာ၀ အလင္းေရာင္နဲ႔ ေနတယ္။ သဘာ၀ကေပးတဲ့ စြမ္းအင္နဲ႔ပဲ ေနတယ္။ သဘာ၀တရားကို အဲသေလာက္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစြာ အေျမာ္အျမင္ ႀကီးစြာ ထိမ္းသိမ္းထားတာကလား။

ဒီလို သဘာ၀အတိုင္း ေနထုိင္သူေတြ ဆိုေတာ့ သဘာ၀ ရာသီဥတုနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ထိေတြ႔ခြင့္ ရေနတာကိုက ဒုလႅဘတရားပါပဲ။ ပူမယ္ဆို ပူလိုက္၊ ေအးမယ္ဆို ေအးလိုက္၊ ေလတိုက္ခ်င္ တိုက္ပစ္လိုက္၊ ေရႀကီးခ်င္ ႀကီးပစ္လိုက္။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ သဘာ၀ ရာသီဥတုက လြတ္လပ္ခြင့္ အျပည့္နဲ႔ ေသာင္းက်န္းသမွ်ကို ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြက ေမတၱာမပ်က္ ခံယူလ်က္ပါ။ ဒါတင္မက မိုးရြာလို႔ ေရႀကီးတာကို ၿမိဳ႕ထဲေနသူေတြ မခံစားလိုက္ရမွာ စိုးလို႔ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာကို ေရႀကီးေအာင္ လုပ္ေပးထားတာ။ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးရဲ့ ေခတ္ေရွ႕ေျပးမႈကို ဘယ္သူေတြ လိုက္မီလိမ့္မလဲ။

အဲ… ခက္ေနတာက ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို လူေတြက အမီလိုက္ႏိုင္ေပမယ့္ တိရစၧာန္ေတြက အမီမလိုက္ႏိုင္ရွာေတာ့ ခမ်ာတို႔မွာ ကပ္ေဘးေတြနဲ႔ ၾကံဳေနရရွာရဲ့…။

ႂကြက္ရယ္, ဆင္ရယ္, လိုဏ္ေခါင္းရယ္

ဇြန္လကုန္ပိုင္းမွာ ထူးထူးျခားျခား ၾကားလိုက္ရတဲ့ သတင္းက ၾကတ္ေျပးေနျပည္ေတာ္က ႂကြက္ေတြ ေထာင္နဲ႔ခ်ီၿပီး ေရႊ႕ေျပာင္းေနၾကတယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ႂကြက္ဆိုတာ ေျမေအာင္းသတၱ၀ါ။ ေနရာ အႏွံ႔အျပားမွာ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေကာင္ေရ ေထာင္ေသာင္းခ်ီၿပီး သြားလာေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ဒါ ပုံမွန္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။ သဘာ၀ကို မွီခိုေနရတဲ့ တိရစၧာန္ေတြမွာ သူတို႔ရဲ့ ေနထုိင္မႈဟာ ဗီဇတုံ႔ျပန္မႈေၾကာင့္ အဓိက ျဖစ္လာရပါသတဲ့။ သဘာ၀က တခုခု အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာရင္ သူတို႔လည္း အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာတယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ ကိစၥေတြမွာ သဘာ၀က ေျပာင္းလဲလာေတာ့မယ့္ အေျခအေနနဲ႔ လိုက္ေလ်ာေအာင္ တိရစၧာန္ေတြကလည္း ႀကိဳတင္ၿပီး ေျပာင္းလဲလာတတ္တယ္တဲ့။ ဒါကို တိရစၧာန္ေတြက ႀကိဳသိေနတယ္လို႔ အလြယ္ ေျပာၾကတာေပါ့။

ဆူနာမီတုန္းက အာေခ်းက တံငါရြာတရြာဟာ ေရလိႈင္းဒဏ္က လြတ္ခဲ့သတဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ပုရြတ္ဆိတ္ေတြ ကုန္းေပၚ ေရႊ႕ေျပာင္းတက္လာတာကို ေတြ႕ေတာ့ သူတို႔ ဘိုးဘြားေတြ အစဥ္အလာ မွတ္သားခဲ့တဲ့ စကားကို အမွတ္ရၿပီး ေရလိႈင္းႀကီးေတြ လာေတာ့မယ္ ဆိုတာကို ႀကိဳသိေနသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကုန္းေပၚကို အခ်ိန္မီ ေရႊ႕ေနခဲ့ႏိုင္လို႔ တရြာလုံး ဆူနာမီဒဏ္က လြတ္ခဲ့ပါသတဲ့။

ကဲ… ႂကြက္ေတြကေတာ့ ေရႊ႕ကုန္ၿပီ။ လူေတြက ဘယ္လို အဓိပၸာယ္ ေကာက္ၾကမလဲ။ ကိုႀကီးေပၚေတာ့ ဒီကိစၥမ်ိဳး သိပ္မသိလို႔ သိပ္မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဟို ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ ဆိုတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ႀကီးငယ္ေတြကို ေမးၾကည့္ရင္ ေကာင္းမယ္ ထင္တာပဲ။ အတိုက္အခံ ေတြကေတာ့ ႂကြက္ေျပးတာ နအဖေၾကာင့္လို႔ပဲ ေကာက္ခ်က္ခ်မယ္ ထင္ပ။ အေ၀းေရာက္ ၀န္ႀကီးေတြကေတာ့ ဒီကိစၥကို ႏိုင္ငံတကာမိသားစုက ၾကည့္မေနဖို႔ တိုက္တြန္း သြားပါ့မယ္လို႔ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ရင္ ေျဖၾကမယ္ ထင္ပါရဲ့။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ ႂကြက္ကယ္ဆယ္ေရး ရန္ပုံေငြေတြ ဘာေတြမ်ား ထူေထာင္မယ္လား မသိ။

ဘိုးေတာ္ေတြ ေဗဒင္ဆရာေတြကိုေတာ့ မေမးရဲဘူး ခင္ဗ်။ သူတို႔ရဲ့ အတိတ္နိမိတ္ ေကာက္ယူပုံေတြကို ကိုႀကီးေပၚ လုံး၀ နားမလည္လို႔ပါ။ ဘိုးေတာ္နဲ႔ ေဗဒင္ဆရာေတြ ေတာ္ခ်က္က ျဖစ္ၿပီးတာေတြ အကုန္မွန္ၿပီး မျဖစ္ေသးတာေတြ အကုန္မွားတာပါပဲ။ “ဒီမိုကေရစီေရးဆိုင္ရာ ေဟာခ်က္ အလြဲမ်ား” ဆိုၿပီး စာအုပ္ထုတ္ရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူမယ့္ သေဘာရွိတယ္။ တျမန္ႏွစ္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သီတင္းကၽြတ္ရင္ လြတ္ကိုလြတ္ရမယ္၊ မွားရင္ အေသခံမယ္ဆိုၿပီး “ပညာေက်ာ္” ဆိုတဲ့ အမည္၀ွက္နဲ႔ ေခတ္ၿပိဳင္မွာ ေဟာတဲ့ ေဗဒင္ဆရာလည္း ဘယ္ဘုံဘယ္ဘ၀ ေရာက္ေလၿပီ မသိ။ ကိုႀကီးေပၚျဖင့္ အမွ်ကေလးေတာင္ မေ၀လိုက္ရပါဘူး။ ကၽြတ္..ကၽြတ္..။

ကိုႀကီးေပၚ ထင္တာ ေျပာရရင္ေတာ့ ငတ္လို႔ ေျပးတယ္ ထင္တာပါပဲ။ ငတ္တယ္ဆိုတာက မူလေနရာမွာ စားစရာ ရွားလာလို႔ရယ္၊ အျခားေနရာမွာ စားစရာ ေပါတာေၾကာင့္ရယ္ ေနရာသစ္ကို ေရႊ႕တဲ့သေဘာေပါ့။

၀ါးပြင့္ရင္ ႂကြက္အုပ္က်တတ္တယ္လို႔ ဆိုစမွတ္ ရွိတယ္။ ၀ါးဆိုတာ ပြင့္ခဲတယ္။ ၀ါးပြင့္ကို ႂကြက္က အလြန္ႀကိဳက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ါပြင့္ရာကို ႂကြက္ေတြအုပ္လိုက္ ေရာက္လာ, ၀ါးပြင့္ သာမက အျခား သီးႏွံေတြကိုပါ စားေသာက္ပစ္ေတာ့ အဲဒီ အရပ္မွာ စားစရာ ရွားပါး ငတ္ျပတ္ ျဖစ္ရတယ္လို႔ မွတ္သားရပါတယ္။ မႏွစ္ကတုန္းက ခ်င္းျပည္နယ္မွာ ၀ါးေတြပြင့္ ႂကြက္အုပ္ေတြ က်လို႔ စိုက္ခင္းေတြ ပ်က္စီးၿပီး အစားအစာ ရွားပါးခဲ့တာ ပူပူေႏြးေႏြးပဲ ရွိပါေသးတယ္။

စာေတြေပေတြထဲမွာလည္း ႂကြက္အုပ္ေတြက်လို႔ ၿမိဳ႕ရြာေတြ ပ်က္စီးရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ဖတ္မွတ္ရဖူးပါတယ္။ ဒီေတာ့ ႂကြက္အုပ္က်ရင္ ေသခ်ာတာက အဲသည္ ႂကြက္ေတြက ငတ္ေနတဲ့ ေကာင္ေတြ ျဖစ္မယ္။ ေတြ႔ကရာ အကုန္စားမယ္။ သူတို႔နဲ႔အတူ ေရာဂါပိုးမႊားေတြ ပါလာမယ္။ လူေတြရဲ့ စားေသာက္ေနထိုင္မႈဟာ အခ်ိန္တိုအတြင္း ကေမာက္ကမ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္စီးမယ္။ ဒီလို ယူဆႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ဟိုးတခ်ိန္တုန္းက အလယ္႐ိုးမဆိုတာ ၀ါး အင္မတန္ေပါတဲ့ ေတာႀကီးေပါ့။ ႂကြက္ေတြရဲ့ တာ၀တႎသာလို႔ ဆိုရမွာေပါ့။ ပ်ဥ္းမနား ႂကြက္ေၾကာ္ဆိုတာလည္း နာမည္ႀကီးရဲ့။ ဒီ အလယ္ပိုင္းေဒသမွာ ပလိပ္ေရာဂါ ျဖစ္လို႔ ေသေၾကခဲ့ရတာေတြလည္း ရွိပ။ တခါတရံ ႂကြက္အုပ္ေတြ က်တတ္တယ္ဆိုတာလည္း ၾကားနာခဲ့ရဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပ်ဥ္းမနား, ၾကတ္ေျပး နဲ႔ ႂကြက္ဆိုတာ သိပ္ေတာ့ ခြဲျခားထားလို႔ မရေကာင္းတဲ့ အရာပါ။

ခုေတာ့ ၾကတ္ေျပးက “ႂကြက္ေျပး” ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒီအရပ္ ဒီေဒသမွာ ႂကြက္ေတြ မွီခိုေနထိုင္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေန မရွိေတာ့ဘူး။ ငတ္ၿပီ။ အစာရွိရာ အျခားအရပ္ကို ေျပာင္းၾကၿပီ။ ျပႆနာက ႂကြက္ေတြ စြန္႔ခဲ့တဲ့ ေဒသ မဟုတ္ဘူး။ ႂကြက္ေတြ ေရာက္လာမယ့္ ေဒသ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကိုေတြးၿပီး ၾကတ္ေျပးမင္းႀကီးကေတာ့ ႀကိတ္ျပံဳးေနမယ္ ထင္ပ။ သူျပံဳးေနခ်ိန္မွာ အနီးအနား ေဒသရပ္ရြာေတြကေတာ့ “သေရာႀကီးခိုင္း”ရင္ ဘယ္လို ေျပးရမလဲလို႔ ရင္တမမ ေနရေတာ့မယ့္ အျဖစ္ပါပဲ။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ။ ႂကြက္ေျပးခ်ိန္မွာ ဆင္ျဖဴ ဆိုတာက ေပၚလာသဗ်။ အင္တာနက္ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဖိႏွိပ္ထိန္းခ်ဳပ္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားဟာ ဆင္ျဖဴ ဆိုတာကိုေတာ့ အင္မတန္ မက္ေမာတယ္ ခင္ဗ်။ ဆင္ျဖဴ မရွိေသးေတာ့ ေလယာဥ္ပ်ံ ပိစိေကြးကို ေဆးအျဖဴသုတ္ၿပီး “ဆင္ျဖဴေတာ္” လို႔ အမည္ေပး စီးသတဲ့။ ကိုႀကီးေပၚ သိတာကေတာ့ ဆင္ျဖဴေတာ္ ဆိုတာ ေျမျဖဴပါပဲ။

ဆင္ျဖဴဆိုတဲ့ အေၾကာင္းအရာက ေရွးေဟာင္းစာေပေတြမွာ ပါခဲ့ေလေတာ့ အာရွယဥ္ေက်းမႈမွာ အေတာ္ စိမ့္၀င္ေနတဲ့ ကိစၥပါ။ ဆင္ဟာ လူကို အက်ိဳးျပဳတဲ့ တိရစၧာန္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ေရွးက ခရီးသြားဖို႔, ကုန္ဆြဲဖို႔, စစ္တိုက္ဖို႔ ကိစၥေတြမွာ ဆင္, ျမင္း, ႏြား, ကၽြဲ ဆိုတာေတြဟာ မရွိ မျဖစ္ေပါ့။ ဆင္က အင္အား အႀကီးဆုံး ဆိုေတာ့ ပိုအသုံး၀င္တာေပါ့။ ဆင္မ်ားမ်ား ရွိေလ အင္အား ပိုရွိေလေပါ့။ ဒီေတာ့ ဆင္ေမြးျမဴေရးဟာ အေရးႀကီးလာတယ္။ ဆင္ဟာ တိုင္းျပည္ရဲ့ အင္အားတရပ္ ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ ရွင္ဘုရင္ရဲ့ ရတနာစာရင္းမွာ ဆင္ကို ထည့္သြင္း ထားရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

သာမန္အားျဖင့္ ဆင္ဟာ မည္းေပမယ့္ မ်ိဳးဗီဇ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ဆင္ဟာ အေရျပားအေရာင္ ျဖဴေနတတ္ပါသတဲ့။ အျခားသတၱ၀ါေတြမွာလည္း ဒီသေဘာအတိုင္း ရွိပါသတဲ့။ ေရွးကေတာ့ ေတြ႔ရခဲတဲ့ ဆင္ျဖဴဆိုတာ ထူးျခားတယ္လို႔ ထင္ခဲ့ၾကတာေပါ့။ လူေတြဟာ ရွားပါးတာကို တန္ဖိုးထားတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ ရွားပါးတဲ့ ဆင္ျဖဴကိုလည္း ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးစရာ တခုလို သေဘာထားခဲ့ၾကတာပါပဲ။ ပတၱျမား နီလာ စတဲ့ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေတြ လိုပဲ ဆင္ကိုလည္း သက္ရွိရတနာ တခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကတာပါ။ အိမ္ေမြးတိရစၧာန္ အႀကီးစား ဆိုပါေတာ့။

ဒီမွာတင္ ဆင္ျဖဴကို ဋီကာခ်ဲ႕ၿပီး ထမင္းအိုးခ်ဲ႕တဲ့ လူေတြ ေပၚလာေတာ့တာပါပဲ။ ဆင္ ဘာေၾကာင့္ ျဖဴတယ္ ဆိုတာ သိေပမယ့္ ကိုယ့္ရဲ့ ထမင္းအိုး ပ်က္မသြားေအာင္ ဟိတ္လုံးေျမွာက္လုံးေတြနဲ႔ တန္ဆာဆင္ခဲ့ၾကတာပါပဲ။ “ဆင္ျဖဴေတာ္မီွၿပီး ၾကံစုတ္” ဆိုတဲ့ စကား အရွိသား မဟုတ္လား။ ဆင္ျဖဴထိန္းတဲ့ လူေတြက ရွင္ဘုရင္ကို ဆင္ျဖဴျပၿပီး ဗုံေျမာက္ေပးၾကေတာ့ ရွင္ဘုရင္ေတြလည္း ဆင္ျဖဴရွင္ ဆိုရင္ ဂုဏ္ရွိတယ္လို႔ ထင္လာၾကေတာ့တာပါပဲ။ အျခား ဘုရင္ေတြေတာ့ ဘယ္လို ရွိတယ္ မသိေပမယ့္ ဗမာရွင္ဘုရင္ေတြကေတာ့ ဆင္ျဖဴ အေတာ္ ႐ူးၾကပါတယ္။ ဆင္ျဖဴမ အေသေကာင္ကို ၀ါးနဲ႔ေထာက္ အဲဒီေပၚ တက္စီးၿပီး ဆင္ျဖဴရွင္ အမည္ခံတဲ့ ပင္းယေခတ္က “တစီးရွင္ သီဟသူ” ဆိိုတာ ရွိခဲ့ေလသပ။ ဆင္ျဖဴ တေကာင္မွ မရွိလည္းဘဲ စာေရးေတာ့ “ဆင္ျဖဴမ်ားရွင္ ဆဒၵန္ဆင္မင္းသခင္” လို႔ ေရးခဲ့ၾကတာပါပဲ။

ဆင္အုပ္ထဲမွာ ဆင္ျဖဴပါရင္ အဲဒီ အျဖဴေကာင္ကို က်န္တဲ့ အမည္းေတြက ၀ိုင္း၀န္း ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ဒါကို ဆင္ဋီကာခ်ဲ႕သူေတြက ဆင္မည္းထက္ ဆင္ျဖဴက သာလြန္တယ္လို႔ ဆိုပဲ။ တကယ္က ဗီဇေဖာက္ျပန္မႈအရ ဆင္ျဖဴဟာ ခႏၶာကိုယ္ ၾက့ံခိုင္မႈ အားနည္းပါတယ္။ ဆင္ေတြဟာ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း အားနည္းသူကို ေစာင့္ေရွာက္တတ္တဲ့ သဘာ၀ ရွိသူေတြပါ။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားနဲ႔ ကေလးမ်ားကို ဦးစားေပးပါ ဆိုတာ လူထက္ ဆင္က ေစာပါတယ္။ သူတို႔သဘာ၀အရ အားနည္းတဲ့ ဆင္ျဖဴကို က်န္ ဆင္မည္းေတြက ေစာင့္ေရွာက္ေပး တာပါ။ ဆင္ျဖဴဟာ ဆင္မည္းထက္ အသက္ တိုေလ့ရွိပါတယ္။

ဆင္ျဖဴကို လူကေမြးေတာ့လည္း အလုပ္မခိုင္းဘဲ တယုတယ ထားပါတယ္။ အမွန္က ဆင္ျဖဴဆိုတာ အလုပ္ၾကမ္း မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြက ဟန္သာရွိၿပီး လက္ေတြ႕ အလုပ္မျဖစ္တဲ့လူ၊ တန္ဖိုးႀကီးေပးရၿပီး အသုံးမတဲ့တဲ့ အရာကို white elephant လို႔ တင္စားသုံးႏႈန္းခဲ့ၾကတာပါ။ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈမွာ ဆင္ျဖဴဆိုတာ “အလကားေကာင္” ျဖစ္ေနေပမယ့္ အေရွ႕တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈမွာေတာ့ ဆင္ျဖဴဆိုတာ “အာဏာ၀ိေသသ” ျဖစ္ေနရတာကိုက ေလာကရဲ့ သေရာ္ခ်က္ တခုပါပဲ။

သုံးစားလို႔မရတဲ့ ဆင္ျဖဴကို ေရခ်ိဳးေပးတဲ့ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔တေယာက္ ဘုန္းတန္းခိုး တက္ဖို႔ ေနေနသာသာ ရာထူးျပဳတ္ၿပီး ေျမာင္းထဲေရာက္သြားတာမွ မၾကာေသးဘူး၊ ဗိုလ္သန္းေရႊက ဆင္ျဖဴ ေရာဂါထၿပီး ရခိုင္မွာ ဆင္ဖမ္းပါသတဲ့။ အခု ေျခာက္လ တႏွစ္ ၾကာေတာ့ ေတြ႔ပါၿပီ။ အသက္ ၃၈ ႏွစ္ေလာက္ ရွိတဲ့ ဆင္မတဲ့။ ဓာတ္ပုံထဲ ျမင္ရတာေတာ့ ဦးေခါင္း႐ိုး ေငါင္းစင္းစင္းနဲ႔။ ဆင္အုပ္ကလည္း ေလးငါးေကာင္ပဲ ရွိတယ္ ဆိုေတာ့ ဆင္ေတြလည္း အငတ္ေဘးကို အေတာ္ခံစားေနရပုံ ရပါတယ္။

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ လူေတြက သဘာ၀ ရာသီဥတုကို ဒုံရင္းအတိုင္း ရင္ဆိုင္ ေနထိုင္ၾကရခ်ိန္မွာ ႂကြက္ေတြ ဆင္ေတြကေတာ့ သူတို႔ သဘာ၀ ေနထိုင္မႈကို စြန္႔ၿပီး ၿမိဳ႕ရြာေတြထဲ နန္းေတာ္ထဲ ၀င္လာေနၾကေလရဲ့။

ကိုႀကီးေပၚကေတာ့ ဒီအျဖစ္သနစ္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး အမွားေတြ ပြားေနမိရဲ့။

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးက “ေရေျမအလုံးကို အစိုးရေတာ္မူေသာ” ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္နဲ႔ ညီေအာင္ ေျမတြင္း လိႈဏ္ေခါင္းေတြ နက္နက္ တူးေနတာ အံ့မခန္းဆိုရဲ့။ ရလဒ္ကေတာ့ ေျမတြင္းက ႂကြက္ေတြခမ်ာ ေနစရာ မရွိ စားစရာ မရွိေတာ့လို႔ ထြက္ေျပးေနရေလရဲ့။ အဲဒီ လိႈဏ္ေခါင္းေတြထဲမွာ လွ်ိဳ႕၀ွက္ ထုတ္လုပ္ေနတဲ့ ညဴကလီးယား ဆိုတာႀကီးက ဗုံးျဖစ္ဖို႕ ေနေနသာသာ ေလာက္စာလုံးေတာင္ မျဖစ္ေသးဘူးလို႔ ပညာသည္ေတြက ေျပာလိုက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးခမ်ာ ရင္ကြဲပက္လက္ ျဖစ္ရျပန္ရဲ့။
ေၾသာ္.. “ဆင္ျဖဴေတာ္မွီၿပီး ၾကံစုပ္” ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးရဲ့ ညဴကလီးယားဆိုတာ “ဆင္ေခါင္း ေခြးခ်ီ” ႀကီးပါလား ဟ႐ို႕။

အခုခ်ိန္မွာ အျဖစ္သင့္ဆုံးကေတာ့ ေျမတြင္းေအာင္းေနတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးဟာ “ဆင္ျဖဴရွင္” ဘြဲ႕ကို အျမန္ဆုံး ခံလိုက္ဖို႔ပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ဆင္ျဖဴဆိုတာ ဟန္သာရွိၿပီး အဆန္မရွိတဲ့ အလကားေကာင္ မဟုတ္လား။ နအဖရဲ့ လုပ္ရပ္ အရည္အခ်င္း အားလုံးကို ျခံဳငုံႏိုင္တဲ့ သေကၤတ ျဖစ္သြားတာေပါ့။

ဒါမွမဟုတ္ သြားေလသူ ဗိုလ္ခင္ၫြန္႔ကို နမူနာယူ ေျပာရရင္ ဆင္ေရခ်ဳိးတဲ့လူ ျမန္ျမန္ ေဂ်ာင္းရေလသတဲ့။

ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Sunday, May 23, 2010

ေခ်ာင္းၾကည့္သူရဲ့ အမွား (အမွတ္ ၂၃)

တိုင္းဗာရာ ျမန္မာဏသီ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးမွာေတာ့ “ကဆုန္ နယုန္ ေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္” ဆုိတဲ့ အတိုင္း ေနအပူဒဏ္ကို အလူးအလိမ့္ ခံေနၾကရပါတယ္။ တႏွစ္ထက္ တႏွစ္ ပိုပိုပူလာတဲ့ ေႏြေနမင္းဟာ ေရႊျပည္ေတာ္ႀကီးကို အညိႇဳးတႀကီးနဲ႔ မီးေလာင္တိုက္သြင္းေနသလား ထင္ရပါရဲ့။ ေျမေပၚေျမေအာက္က ေရေတြကိုပါ ခန္းေျခာက္ေအာင္ အပူက စုပ္ယူသြားေလေတာ့ ေရအငတ္ေဘးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရပါေတာ့တယ္။ ပုိဆိုးတာက ေျမေအာက္မွာ ေရရွိရင္ေတာင္ စုပ္ယူစရာ လွ်ပ္စစ္မီး မရွိတာပါပဲ။ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြဟာ ေရငတ္ မီးငတ္ ေဘးဒုကၡအတိကို ငုတ္တုတ္ခံေနၾကရတာပါ။ ေရွးစာေတြထဲမွာပါတဲ့ “မိုးေခါင္၍ ျပည္ပ်က္သည္” ဆိုတာ ဒါကို ေခၚတာပါလားလို႔ ကိုႀကီးေပၚေတာ့ သံေ၀ဂ ရမိပါရဲ့။

ဒီဒုကၡေတြၾကားမွာ လင္းလက္ ေပၚထြန္းလာတာကေတာ့ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြရဲ့ ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ယိုင္းပင္းကူညီၾကတဲ့ ေစတနာနဲ႔ လုပ္ေဆာင္မႈေတြပါပဲ။ “ႏြံထဲကၾကာ” ဆိုပါေတာ့။ လွဴဒါန္း ေပးကမ္းဖို႔ ဆိုရင္ ဘာသာေရးဖက္မွာပဲ အာ႐ုံက်တတ္တဲ့ ေရႊျပည္ေတာ္သားေတြဟာ အခုဆိုရင္ လူမႈေရးဖက္ကို အာ႐ုံစိုက္တတ္လာၿပီလို႔ သာဓုေခၚရမွာေပါ့။ ေရေဘး ေလေဘး မီးေဘး နာဂစ္ေဘး ... စတဲ့ ေဘးအႏၲရာယ္ ေပါင္းစုံၾကားက အသက္ေတြကို ကယ္ဆယ္ဖို႔ သာမန္ျပည္သူေတြက ႏိုးၾကားတက္ႂကြစြာနဲ႔ လုပ္ကိုင္ေနၾကခ်ိန္၊ မရွိမဲ့ရွိမဲ့ထဲက “ဖဲ့”လွဴေနၾကခ်ိန္မွာ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေတာ္ မူၾကကုန္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မင္းႀကီးမ်ားကေတာ့ ဖဲႀကိဳးျဖတ္ မပ်က္, မိန္႔ခြန္းေႁခြ မပ်က္, အလွဴေငြလက္ခံ မပ်က္, ... မပ်က္... မပ်က္, ေရႊျပည္ႀကီးကို “ဖဲ့”မပ်က္... ပါခင္ဗ်ာ။

ေဖာင္ေဒးရွင္းစတန္႔

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ေရအငတ္ေဘး ၾကံဳေနရသူေတြကို တပိုင္တႏိုင္ တစုတဖြဲ႔ ၀ိုင္း၀န္း ကူညီေနၾကခ်ိန္မွာ မေထာ္မနမ္း ဗိုလ္ေက်ာ္ဆန္း ဆိုသူက ေဖာင္ေဒးရွင္း ဆိုတာႀကီး တခုကို ထူေထာင္တယ္ ခင္ဗ်။ ေရငတ္တာ ကူညီဖို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ စာဖတ္ဖို႔လို႔ ဆိုပါတယ္။ နာမည္က “ေက်းရြာ စာၾကည့္တိုက္ ေဖာင္ေဒးရွင္း” ပါတဲ့။ ဒီလို ေဖာင္ေဒးရွင္း ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ့္ေလးငါးႏွစ္က မိုးပ်ံပူေပါင္းေလး တလုံးကို အေျပးအလႊား သတိရမိပါရဲ့။ ၿပီးေတာ့ စာၾကည့္တိုက္တို႔ စာဖတ္ဖို႔တို႔ ဆိုျပန္ေတာ့ သြားေလသူ ဗိုလ္ေန၀င္းရဲ့ စာတတ္ေျမာက္ေရး လႈပ္ရွားမႈႀကီးကိုလည္း ျပန္ေျပာင္း ေအာက္ေမ့မိပါရဲ့။

ဗိုလ္ေန၀င္းရဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီနဲ႔ မဆလပါတီ လက္ထက္မွာ တတိုင္းျပည္လုံး စာတတ္ေျမာက္ရမယ္ ဆိုၿပီး အေရး အဖတ္ အတြက္ “အသုံးလုံး” စီမံခ်က္ကို အုတ္အုတ္က်က္က်က္ လုပ္ခဲ့ေလသေပါ့။ ကုလသမဂၢရဲ့ အေထာက့္အပံ့ေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ရခဲ့ေလရဲ့။ ယူနက္စကို ဆုေတြဘာေတြေတာင္ ရခ့ဲေသး ထင္ရဲ့။ အဲသည္တုန္းက ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ၿပီဆိုရင္ အသုံးလုံး လုပ္အားေပးဆိုတာ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသားေတြ ၾကားမွာ အေတာ္ ေခတ္စားတာကိုး။ လူငယ္ အမ်ားစုကေတာ့ ရပ္ေ၀းခရီး သြားရ အေတြ႕အၾကံဳသစ္ေတြရ ဆိုေတာ့ ေပ်ာ္ၾကတာေပါ့။ အဲ နည္းနည္းပါးပါး စပ္စုတတ္တဲ့ ကိုႀကီးေပၚ တို႔လို ေက်ာင္းသားေတြ အဖို႔မွာေတာ့ အသုံးလုံးရဲ့ ေနာက္ကြယ္က “လိမ္ဆင္”ေတြကိုပါ သိလာၾကရေတာ့တာပါပဲ။

သတင္းစာေတြမွာေတာ့ ဘယ္ၿမိဳ႕ ဘယ္နယ္ကို ဘယ္ေက်ာင္းသားေတြ သြားေရာက္ စာသင္ေပးၾကတယ္။ စာတတ္ေျမာက္မႈ ေအာင္ပြဲေတြ ဘယ္လို က်င္းပတယ္ဆိုတာေတြက ထိပ္တန္း သတင္းေတြေပါ့ေလ။ လူအမ်ား မသိလိုက္တာက ဒီလို လုပ္အားေပး သြားတယ္ဆိုတဲ့ ေနရာေတြထဲမွာ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနတဲ့ အနက္ေရာင္ အညိဳေရာင္ နယ္ေျမေတြ မပါဘူး ဆိုတာပါ။ လုံျခံဳေရးအရ စိတ္ခ်ရၿပီးသား ေနရာေတြကိုပဲ ေက်ာင္းသားေတြကို ေခၚသြားတာပါ။ ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြဆို ရြာအျပင္မွာ စစ္တပ္ခ်ထားၿပီး ကန္႔သတ္နယ္ေျမ အျပင္ဖက္ကို လုံး၀ ထြက္ခြင့္ မျပဳပါဘူး။ ဆိုေတာ့ အသုံးလုံး စီမံခ်က္ဆိုတာ တျပည္လုံးအႏွံ႔ လုပ္ႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အလြယ္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဆလက ေၾကညာေတာ့ ၉၈ ရာႏႈန္း စာတတ္ၿပီ ဆိုပဲ။

မွတ္သားစရာေလး တခုကို ေျပာျပခ်င္ေသးရဲ့။ ရြာတရြာမွာ လုပ္အားေပး စခန္းသိမ္းေတာ့ ေခါင္းေဆာင္လုပ္တဲ့ ဆရာက ႏႈတ္ဆက္ စကားေျပာပါတယ္။ ေရႊျပည္ေတာ္က ေတာသူရြာသားေတြဟာ ႐ိုးသား ခင္မင္တတ္သူေတြ ဆိုေတာ့ တလတာေလာက္ အတူေနခဲ့ၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတြကို ခြဲခါနီးမွာ ၀မ္းနည္းေနၾကတာေပါ့။ ဒီခံစားမႈကို ေျပေလ်ာ့သြားေအာင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနတတ္ၿပီး အာ၀ဇၨန္းေကာင္းတဲ့ ဆရာက ဟာသေလးတခု ထည့္ေျပာလိုက္ပါတယ္။ “က်ေနာ္တို႔ ဒီရြာေရာက္စ ရက္ေတြမွာ မနက္ဆိုရင္ ၾကက္တြန္သံ စည္ေနေအာင္ ၾကားရတယ္။ အခု ျပန္ခါနီး ရက္ေတြမွာေတာ့ ၾကက္တြန္သံ မၾကားရေတာ့တာ သတိျပဳမိပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ျပန္တာကို လူေတြက ၀မ္းနည္းေပမယ့္ ၾကက္ေတြကေတာ့ ၀မ္းသာေနမယ္ ထင္တယ္။” တဲ့။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ဟာသဟာ လက္ေတြ႕ ျဖစ္ေနတာပါ။ လုပ္အားေပး ေက်ာင္းသားေတြ ျပန္ရင္ ရြာမွာ တႏွစ္စာ စုထားသမွ်လည္း ေျပာင္တာပါပဲ။ မဆလရဲ့ အသုံးလုံးဒဏ္ကို ခါးစည္းခံရတာကေတာ့ ေက်းရြာလူထုေတြပါပဲ။

တျပည္လုံး စာတတ္ၿပီလို႔ ဂုဏ္ယူေနတဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္းဟာ ကမာၻ႕ဘဏ္ကေန ေငြေခ်းလို႔ မရေတာ့ အသုံးလုံး အလုပ္ကို ခ်က္ခ်င္း ရပ္ပစ္လိုက္ပါေရာလား။ ျဖစ္ပုံက တတိယႏိုင္ငံ အျဖစ္နဲ႔ ေငြေခ်းေတာ့ ဟိုက - မင္းတို႔က ၉၈ ရာႏႈန္းေတာင္ စာတတ္တာ, ဒီရာႏႈန္းဟာ ဒုတိယႏိုင္ငံေတြ ထက္ေတာင္ သာေသးတယ္, မူအရ ေငြေခ်းလို႔ မရဘူး - လို႔ ျငင္းလိုက္သတဲ့။ ဒီေတာ့မွ စာအတတ္လြန္သြားတဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္း ေလက်ယ္တာ တထစ္ေလ်ာ့သြားေလရဲ့။

ေဟာ အခု နပန္းဆံ သီခ်င္းထဲကလို “ေနာက္တခါ လာျပန္ၿပီေဟ့...” လို႔ ဆိုရေတာ့မယ္။ စာၾကည့္တိုက္တဲ့။ ေက်းရြာ စာၾကည့္တိုက္ ဆိုပဲ။ ေရႊျပည္ေတာ္မွာ အမ်ိဳးသား စာၾကည့္တိုက္ကို ဘယ္နား ဖြင့္ရမယ္ ေနရာမရလို႔ တ၀ဲလည္လည္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ေက်းရြာစာၾကည့္တိုက္ေတြ ပလူပ်ံေအာင္ ဖြင့္တယ္ ဆိုပါလား။ ေက်းရြာေပါင္း ၆၄,၉၈၉ အနက္ စာၾကည့္တိုက္ေပါင္း ၅၅,၇၅၅ ဖြင့္ၿပီးၿပီ ဆိုပဲ။ ဒီအထဲက ၂၉,၁၈၅ က အေဆာက္အအုံနဲ႔ စာၾကည့္တိုက္မွဴးနဲ႔ အခိုင္အမာ ျဖစ္ၿပီ ဆိုပဲ။ စာတတ္ေျမာက္မႈကလည္း ၉၄ ရာႏႈန္းတဲ့။ အံ့ဖြယ္သရဲပါပဲ။

ေရႊျပည္ေတာ္မွာ ျပန္ၾကားေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးဌာန ဆိုတာကို တည္ေထာင္ၿပီး ေနာက္မွာ ျပန္/ဆက္ စာၾကည့္တိုက္ ဆိုတာေတြ ဖြင့္လာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သတင္းစာ ေဆာင္းပါးကို ၀ိုင္းဖြဲ႕ဖတ္တဲ့ အေၾကာင္း ဓာတ္ပုံသတင္း ထည့္ရတာကလည္း ဖက္ရွင္တခု ျဖစ္လာပါတယ္။ အခု ေက်းရြာတိုင္းမွာ စာၾကည့္တိုက္ ဖြင့္ႏိုင္ေအာင္ ဒီေဖာင္ေဒးရွင္းက ဆက္လုပ္သြားမယ္ ဆိုပါေတာ့။ ေဖာင္ေဒးရွင္းကို လွဴလိုက္ၾကတဲ့ ေငြက ၇၂၀,၉၄၃,၅၀၀ က်ပ္။ သိန္း ၇,၂၀၀ ေပါ့။ ဒကာက ၃၅၄ ဦး။ သတင္းစာမွာ ေဖာ္ျပခ်က္အရ လွဴတဲ့သူေတြက အဖြဲ႕အစည္း, ကုမၸဏီနဲ႔ စီးပြားလုပ္ငန္းရွင္ေတြလို႔ ဆိုပါတယ္။ သာမန္ ျပည္သူေတြ မပါပါဘူး။ ေရႊျပည္ေတာ္က သူေဌးသူႂကြယ္ေတြက “ေရအငတ္ေဘး” ထက္ “စာဖတ္ဖို႔အေရး” က ပိုအေရးႀကီးတယ္လို႔ ယူဆပုံ ရပါတယ္။

အသုံးလုံး လုပ္တာ, စာဖတ္တာ, စာၾကည့္တိုက္ ဖြင့္တာကို မေကာင္းဘူး ေျပာေနတာလားလို႔ ကိုႀကီးေပၚကို အျပစ္တင္ မေစာလိုက္ပါနဲ႔ဦးေနာ္။ မွန္ေျပာင္းထဲ ေခ်ာင္းၾကည့္လို႔ ျမင္သမွ်ကို တင္ျပေနတာပါ။ လူေတြ စာတတ္တာ ကိုႀကီးေပၚ ႀကိဳဆိုတာေပါ့။ သို႔ေပမယ့္ လူႀကီးေတြ စာတတ္ဖို႔ထက္ ကေလးေတြ စာတတ္ဖို႔က ပိုအေရး မႀကီးဘူးလားလို႔ ေတြးမိလို႔ပါ။ စာၾကည့္တိုက္ေတြ ဖြင့္တာ ေကာင္းတာေပါ့။ သို႔ေပမယ့္ လူေတြ စာလာဖတ္ဖို႔က ပိုအေရး မႀကီးဘူးလားလို႔ ေတြးမိတာပါ။ မိုးလင္း မိုးခ်ဳပ္ စားဖို႔အတြက္ အလုပ္နဲ႔လက္ မျပတ္ၾကရသူေတြက ဘယ္အခ်ိန္မွာ စာလာဖတ္ၾကမွာပါလဲ။ မိသားစု အေရးအတြက္ ဘ၀ကို ဖဲ့ေပးေနရတဲ့ ကေလးအလုပ္သမားေလးေတြက စာၾကည့္တိုက္ကို လာႏိုင္မွာတဲ့လား။ စာသင္ေက်ာင္း မရွိ, ေက်ာင္းဆရာ မရွိတဲ့ ရြာမွာ စာၾကည့္တိုက္ႀကီး ဟီးေနေတာ့... ဟုတ္ကဲ့ ဟီးတာေပါ့ ခင္ဗ်ာ။

ကမာၻမွာေတာ့ ႏိုင္ငံအဆင့္ တကၠသိုလ္အဆင့္ စာၾကည့္တိုက္ေတြ ၿပီးရင္ ေဒသဆိုင္ရာ ၿမိဳ႕စာၾကည့္တိုက္ေတြ တည္ေထာင္ထားၾကပါတယ္။ ၿပီးမွ ေက်းရြာ စာၾကည့္တိုက္ဆိုတာ ဆက္လုပ္ၾကပါတယ္။ အေပၚကေနေအာက္ အဆင့္ဆင့္ သေဘာေပါ့။ ရန္ကုန္ မႏၲေလးလို ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာင္ အမ်ားျပည္သူ သုံးႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕စာၾကည့္တိုက္ တခုမွ မရွိေသးဘဲနဲ႔, အထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာေတာင္ စာၾကည့္တိုက္ စုံေအာင္ မရွိေသးဘဲနဲ႔, ေက်းရြာကုန္စုံဆိုင္မွာေတာင္ စာအုပ္တင္ေရာင္းတဲ့ ဓေလ့ မရွိေသးဘဲနဲ႔ ေက်းရြာလုံးေစ့ စာၾကည့္တိုက္ေတြ ဖြင့္တယ္ ဆိုေတာ့... ဟုတ္ကဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္းရဲ့ အသုံးလုံး အလံရွဴးကေလး တလူလူ ပ်ံလြင့္လာတာလို႔ပဲ ကိုႀကီးေပၚက ျမင္မိပါေတာ့တယ္။

စာေပစိစစ္ေရး ဆိုတဲ့ “စာေပကင္ေပတိုင္” ထားၿပီး စာေပလြတ္လပ္မႈကို အဓမၼခ်ဳပ္ကိုင္ထားသူေတြက ျပည္သူအမ်ား စာဖတ္ႏိုင္ဖို႔ စာၾကည့္တိုက္ဖြင့္တယ္တဲ့။ လူသတ္သမားက ဘုရားတည္, သူခိုးက ေက်ာင္းလွဴတဲ့ ေခတ္မွာ ႏႈတ္ပိတ္လက္ခ်ိဳး ကင္ေပတိုင္က စာၾကည့္တိုက္ဖြင့္တာ ဆန္းမယ္ေတာ့ မထင္။

န၀တေခတ္က တန္ခိုးထြားခဲ့တဲ့ ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး လုပ္တဲ့ ဗိုလ္ထြန္းၾကည္ဟာ “က႐ုဏာေဖာင္ေဒးရွင္း” ဆိုတာလုပ္ၿပီး တျပည္လုံးကို က႐ုဏာ သက္ျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူက “ရာသက္ပန္ နာယက” လုပ္တယ္ေလ။ အလွဴေငြေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ရသေပါ့။ အရွင္ေမြးေတာ့ ေန႔ခ်င္းႀကီးေပါ့။ လက္ညိႇဳးထိုးမလြဲ က႐ုဏာေဖာင္ေဒးရွင္း ျဖစ္ခ့ဲသေပါ့။ မၾကာပါဘူး။ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာလည္း ရာထူးျပဳတ္ကေရာ ေဖာင္ေဒးရွင္းႀကီးလည္း ဘုံးဘုံးလဲေရာ။ ခုေတာ့ စုန္းစုန္းျမဳပ္သြားပါၿပီ။ သူမေသခင္ ေဖာင္ေဒးရွင္းက မရွိေတာ့ဘူး ဆိုေတာ့ ဘယ္ဆီမွာမ်ား ရာသက္ပန္ေနတယ္ မသိ။

အခု ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီး မေထာ္မနမ္း ဗိုလ္ေက်ာ္ဆန္းက ေဖာင္ေဒးရွင္း ေထာင္ၿပီး နာယက လုပ္ျပန္ၿပီ။ ဟိတ္လုံး ဟန္လုံး ႂကြားလုံးေတြနဲ႔ ၾကားဖူးနာ၀ မဆံ့မျပဲ စကားလုံးေတြ ေလွ်ာက္ေျပာ ျပန္ပါၿပီ။ လုပ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာသာ ကြာသြားေပမယ့္ ေတြးေခၚစဥ္းစားပုံက ေရွ႕က သြားေလသူတို႔ အတိုင္း ဖ၀ါးေျခထပ္ပါပဲ။ ကဲ ဒီေတာ့ သြားေလသူတို႔ သြားရာလမ္းအတိုင္း နိဂုံးမဆိုက္ရင္ ဘယ္ကို ဆိုက္ပါ့မလဲ။

ေရွ႕မွာ နပန္းဆံ သီခ်င္းထဲကလို “ေနာက္တခါ လာျပန္ၿပီေဟ့” လို႔ ဆိုရေတာ့မယ္လို႔ ေျပာခ့ဲပါတယ္။ အခု ေနာက္ပါဒေလး ဆက္ဆိုလိုက္ၾကပါစို႔လား။ “ေဟ ေဟ ၀ါး” လို႔ပါ။

ကိုႀကီးေပၚ

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>