Thursday, May 15, 2014

သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ၉၀ ခုနွစ္ ေနွာင္းပိုင္းကာလမ်ား

ေရးသားသူ — ခန္႔ေနသူတုိး



သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ဒီတစ္ေခါက္ ကိုရီးယားကို ၾကြေရာက္တဲ့ ခရီးစဥ္မွာ အျခားသူေတာ္စင္ ညီအကို ေမာင္ႏွမမ်ားကဲ့သို႕ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို အနီးကပ္ ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ ျပဳစုခြင့္ မရတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္အေနနဲ႕ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အေပၚ ေဆာင္းပါးေလး တစ္ပုဒ္နဲ႕ ပူေဇာ္ဂုဏ္ျပဳ ေရးသားရရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုတဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖင့္ ယခု ဒီစာကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္ ။ ေခါင္းစဥ္ကိုေတာ့ “ သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးႏွင့္ ၉၀ ခုနွစ္ ေႏွာင္းပိုင္းကာလမ်ား ” ဆိုၿပီး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ဘဝမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ လူကိုယ္တိုင္ အနီးကပ္ ဖူးေတြ႕ခြင့္ ရခဲ့တဲ့ ၉၀ ခုႏွစ္ ေနွာင္းပိုင္း ၊ အတိအက်ေျပာရင္ေတာ့ ၁၉၉၉ ခုနွစ္ ေဆာင္းရာသီကာလ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ တရားေတာ္ကို နာၾကားရၿပီးတဲ့ေနာက္ ဗုဒၶဘာသာအေပၚ အနည္းငယ္ စတင္နားလည္နုိင္ခြင့္ ရခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို ေရးသားတင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။

ကိုရီးယားကို ေရာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္ေက်ာ္အၾကာ ၉၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဦးပိုင္း ေဆာင္းရာသီမွာ သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ကိုရီးယားကို ၾကြလာပါတယ္ ။ ဘူခၽြန္းက ေဆာ့္ဂြမ္ဆာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမွာ တရားေဟာပါတယ္ ။ ျမန္မာေတြ အမ်ားႀကီးလာပါတယ္ ။ တရားနာၾကြလာသူေတြထဲမွာ တရားခ်စ္ခင္ သူေတာ္စင္ေတြလည္း ပါသလို ဆရာေတာ္ႀကီး ဘုန္းႀကီးေတာ္မူလို႕ နာမည္ႀကီးေတာ္မူလို႕ ေတြ႕ခ်င္ ျမင္ခ်င္ ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္လို႕ လာၾကတဲ့ သူေတြလည္း ရွိပါတယ္ ။ မည္သို႕ပင္ဆိုေစ .. အဆိုပါ တရားပြဲကို လာၾကမယ္ဆိုရင္ေတာ့ စည္းကမ္းေတာ့ ရွိဖို႕ လိုအပ္သည္ေပါ့ ။ တရားပြဲကို က်ေနာ္တို႕နုဲ႕ အတူ လိုက္ပါရေစဆိုၿပီး ပါလာတဲ့ ဘာသာျခား သူငယ္ခ်င္း (ျမန္မာနိုင္ငံသား ဘာသာျခား) က ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ အဲဒီေန႕က ရင္ထဲ ဆို႕သြားရပါတယ္ ။ “ လူေတြကလည္းဗ်ာ .. ဒီေလာက္ နာမည္ႀကီး ဆရာေတာ္ႀကီး ၾကြလာတာေတာင္မွ အခ်ိဳ႕က အရက္ေတြ ေသာက္လာၾကေသးတယ္ .. တရားပြဲလာတာပဲ တစ္ရက္ေလာက္ မေသာက္ေတာ့ ဘာျဖစ္မွာမို႕တုန္း .. က်ေနာ္တို႕ဆို ဝတ္ျပဳရင္ ေျခေတြ လက္ေတြကုိ ေျပာင္ေနေအာင္ ေဆးရတာ ” တဲ့ ။ ဆို႕သြားတဲ့ ရင္ဟာ ေဒါသအျဖစ္ ေျပာင္းသြားေတာ့တယ္။ “ခင္ဗ်ားကလည္း ဖင္းေခါင္းလာက်ယ္ေနျပန္ၿပီ .. ခင္ဗ်ားတို႕က ေျခလက္ပဲ ေဆးတာ .. ရင္ထဲကို ေဆးလို႕လား ” လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ .. သူငယ္ခ်င္းက “အဲလို သေဘာနဲ႕ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ .. ဆရာေတာ္ႀကီးကို ခင္ဗ်ားတို႕ ကိုယ္စား က်ေနာ္က အားနာလို႕ပါ” တဲ့ ။ က်ေနာ့္ကို ေဒါသျပန္မထြက္တဲ့ အဲဒီ ဘာသာျခားရဲ႕ စကားေၾကာင့္ ထြက္ခဲ့မိတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ အဓိပၸါယ္မဲ့ ေဒါသအေပၚ ခုထိ ေနာင္တရေနမိတုန္းပါ ။ ဘာလို႕ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့္လူမ်ိဳး .. က်ေနာ့္ ဘာသာဝင္ေတြ အေပၚ မ်က္ကန္းတေစၦမေၾကာက္ ကာကြယ္ေနရတာလဲ .. ဘာလို႕ သင့္မသင့္ဆိုတဲ့ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္နိုင္မွုေတြ မထားနိုင္ရတာလဲ .. ဘာလို႕ ရဲရဲရင့္ရင့္ မွားရင္မွားတဲ့အေပၚ မေဝဖန္ရဲ ျဖစ္ေနရတာလဲ .. ဘာလို႕ အျခားသူေတြ ေဝဖန္လာတာကို ၾကက္ေခါင္းဆိတ္မခံ တုန္႕ျပန္ခ်င္ေနရတာလဲ .. ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးမိတဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႕အတူ မ်ားစြာေသာ အေတြးေတြလည္း ေပါက္မိပါတယ္ ။

တရားပြဲစေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တရားနာ ပရိသတ္ကို ေဝ့ဝိုက္ၾကည့္ေတာ္မူၿပီး တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ၿပံဳးေတာ္မူပါတယ္ ။ “ ေအးကြာ .. မင္းတို႕ေကာင္ေတြကို အရမ္း အျမင့္ႀကီးေတြ ေဟာေနရင္လည္း ငါပဲ ပင္ပန္းမယ္ .. အျပင္ဖက္မွာကလည္း မိုက္ႀကီးနဲ႕ ေအာ္ေနသံၾကားတယ္ .. ေဆးလိပ္တိုေတြကို ေတြ႕ကရာ မျပစ္ၾကပါနဲ႕ .. တဲ့ ။ ေဆးလိပ္ေသာက္တာေတာင္ လြန္လွၿပီ .. ေဆးလိပ္တိုကို အမွိုက္ပံုးထဲ ျပစ္ဖို႕အထိ လိုက္ေျပာေနရေသးေတာ့ လြန္တာေပါ့ကြာ .. အဲေတာ့ ဒီကေန႕ မင္းတို႕နဲ႕ ကိုက္ညီတာ .. လိုက္လို႕ မွီတာေလာက္ပဲ ေဟာမယ္” ဆိုၿပီး တဟားဟားနဲ႕ ေဒါသမပါ ရယ္ေမာရင္းက တရားပြဲကို စေတာ္မူပါေတာ့တယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္ တရားနာ ပရိသတ္ႀကီးထဲက အခ်ိဳ႕ကလည္း ဟဲဟဲ ဟဲဟဲ နဲ႕ လိုက္ရယ္ၾကပါတယ္ ။ ေကာင္းပါတယ္ ။ (စိတ္ညစ္ဖို႕ )

“Buddhism is not religion. ဗုဒၶဘာသာ ၊ ဗုဒၶဝါဒဆိုတာ ကိုးကြယ္မွု မဟုတ္ဘူး .. ကိုးကြယ္ရမယ့္ အရာ မဟုတ္ဘူး” တဲ့ ။ အရင္းမရွိ အဖ်ားမရွိ ေကာက္ကာငင္ကာ မိန္႕ၾကားလိုက္တဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ စကားကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ က်ေနာ့္ နရင္းပါးရင္းေတြ ပူထူသြားပါေတာ့တယ္ ။ အရြယ္ကလည္း ငယ္ေသးတယ္ ။ တရားနာ အေတြ႕အႀကံဳ ကလည္း သိပ္မရွိေသး .. ဗုဒၶဘာသာဟာ ကိုးကြယ္ရာ မဟုတ္ရင္ ဘာတုန္း .. က်ေနာ့္ မ်က္လံုးႏွလံုးဟာ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဆီ ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက စကားကို ေခတၱ ဆိုင္းထားလိုက္ရင္း ပရိသတ္ကို တစ္ဦးခ်င္းစီ လိုက္ၾကည့္ေတာ္မူေနပါတယ္ ။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္နဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္းဆံုမိတယ္ ။ က်ေနာ္ ရင္ေတြ ခုန္ေနတယ္ ။ အသက္ရွဴသံေတြလည္း ျပင္းေနတယ္ ။ ဗုဒၶဘာသာဟာ ကိုးကြယ္ရာ မဟုတ္ရင္ ဘာတုန္း .. ရွင္းျပေတာ္မူပါဘုရား .. လို႕ ရင္ထဲေန ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပါတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက က်ေနာ့္မ်က္လံုးေတြထဲကို စိုက္ၾကည့္ရင္း .. “Buddhism is not religion. ဗုဒၶဘာသာ ၊ ဗုဒၶဝါဒဆိုတာ ကိုးကြယ္မွု မဟုတ္ဘူး .. ကိုးကြယ္ရမယ့္ အရာ မဟုတ္ဘူး .. Buddhism is just belief. သက္ဝင္ယံုၾကည္မွုသာ ျဖစ္တယ္” တဲ့ ။ လံုးဝပြင့္သြားတယ္ .. လင္းသြားတယ္ .. ၿပီးေတာ့ ရွင္းသြားတယ္ .. တိမ္တိုက္ေတြထဲကို ျပဳတ္က်သြားသလို အိကနဲ စိမ့္ကနဲ႕ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ဆက္လက္မိန္႕ၾကားတယ္ .. သက္ဝင္ယံုၾကည္ဖို႕အတြက္ “ understanding ” လို႕ေခၚတဲ့ သိျမင္နားလည္မွုဆိုတာ လိုအပ္တယ္ ။ နားမလည္ပဲနဲ႕ ဘယ္လိုမွ သက္ဝင္ယံုၾကည္မွုဆီ ေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူး ။ သက္ဝင္ယံုၾကည္မွု မပါပဲ ကိုးကြယ္မွုသက္သက္နဲ႕ ဗုဒၶဘာသာ အမည္ခံထားရင္လည္း မင္းတို႕ ေစာေစာက မိုက္နဲ႕ လိုက္ေျပာေနရတဲ့ ေဆးလိပ္တိုေတြကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲမွာ မျပစ္ၾကပါနဲ႕ ဆိုတဲ့ အဆင့္ေလာက္ပဲ ေရာက္မွာပဲ .. အဲဒီက တက္မွာ မဟုတ္ဘူး .. အေဟးေဟးေဟး ( ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ရယ္သံ) ငါေျပာတာကို နားလည္ၾကရဲ႕လားေဟ့ .. လုပ္ၾကစမ္းပါ .. ဗုဒၶကို နားလည္ဖို႕ ဓမၼကို နားလည္ဖို႕ .. က်ိဳးစားၾကစမ္းပါကြ .. လူငယ္ေတြ .. တက္လူေတြ .. မင္းတို႕ အနာဂါတ္အတြက္ .. မင္းတို႕ ဘဝအတြက္ေျပာတာ .. ဗုဒၶကို နားလည္ဖို႕ က်ိဳးစားေနတဲ့လူ .. ဓမၼကို နားလည္ဖို႕ က်ိဳးစားေနတဲ့လူ .. ဘယ္ေတာ့မွ မတိမ္ေကာဘူးေဟ့ .. ေအး နားမလည္ပဲ ကိုးကြယ္ရံုပဲ ကိုးကြယ္ေနလို႕ကေတာ့ တို႕ ဗုဒၶဘာသာ ကမၻာမွာ တစ္ေန႕ ေပ်ာက္သြားမယ္မွတ္ .. ေအး ဒီေန႕ေတာ့ ဒီေလာက္ပဲေဟ့ .. ေရွ႕ႏွစ္ခါက် တစ္ခါ ျပန္လာခဲ့မယ္ .. အဲေတာ့မွ မင္းတို႕ကို ဒီထက္ နဲနဲ ျမင့္တဲ့ တရားေတြ ေဟာေပးမယ္ .. ဟုတ္ပလား ”

ဒါ .. သီတဂူ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးကို ဘဝမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ဖူးေတြ႕ခဲ့ရစဥ္က အေတြ႕အႀကံဳပါ ။ ဒီလိုနဲ႕ ၁၉၉၉ ခုနွစ္က စတင္ၿပီး ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ဘာသာတရားေတြအေပၚ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ အေပၚ ထားရွိရမယ့္ .. ခံယူရမယ့္ .. သံုးသပ္ရမယ့္ .. ဆံုးျဖတ္ရမယ့္ .. တိုင္းတာရမယ့္ .. နွိုင္းစာရမယ့္ .. အေလ့အက်င့္ အယူအဆေတြ ျဖစ္တည္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္ .. လို႕ တင္ျပရင္း .. ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမိုးလို႕ တပည့္ေတာ္ ေမာင္ခန္႕ေနသူတိုးမွ ရွစ္ခိုးဦးတင္လိုက္ပါတယ္ .. ဘုရား ။

1 comment:

winnlatt ko said...

ဟိုးတုန္​းက ကိုရီးယား ​ေရာက္​ ဆ ရာ​ေတာ္​ဘုရား ႀကီးရဲ႕ တရားကို မ်ွ​ေဝတာ သာဓုဗ်ာ၊ က်ြန္​ ​ေတာ္​့ ​ေမ်ွာ္​လင္​့ခ်က္​​ေလး ပ်က္​ခဲ့တာ ႏွ​ေမ်ာ​ေနတယ္​။ ဆရာ​ေတာ္​ ႀကီးကို ​ေဒဂူး ကိုပင္​့ခ်င္​ ခဲ့တဲ့ ဆႏၵ​ေလး ႏွ​ေမ်ာလိုက္​တာ။ အားလံုးကို သာဓု​ေခၚပါတယ္​။