ဟန္းဂုရြာ: ကြမ္း

Showing posts with label ကြမ္း. Show all posts

Thursday, September 12, 2013

ကြမ္း လိုဂိုနဲ႔ ကာတြန္း ရယူႏိုင္ၿပီ

ကြမ္းတံေတြး မညစ္ပတ္ေရးနဲ႔ ကြမ္းစားသုံးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ကြမ္းကမ္ပိန္းဆိုင္ရာ သေကၤတ လိုဂို၊ ကာတြန္းနဲ႔ ပိုစတာမ်ားကို မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာ အသုံးျပဳႏိုင္ဖို႔ မူရင္းဖိုင္မ်ားကို ရွယ္ယာလုပ္ေပးထားပါတယ္။ ေအာက္ပါလင့္မွာ ေဒါင္းယူပါ။

http://www.mediafire.com/folder/f55r9965o97ds/Designs

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Monday, September 9, 2013

ကြမ္းကမ္ပိန္း လႈပ္ရွားမႈ ပုံရိပ္အခ်ိဳ႕

စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔က ကိုရီးယားႏိုင္ငံ ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕မွာ ကြမ္းတံေတြး မညစ္ပတ္ေရးနဲ႔ ကြမ္းစားသုံးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ေရး ကမ္ပိန္းရဲ့ ပုံရိပ္တခ်ိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းေပၚက ျမင္မေကာင္းတဲ့ ကြမ္းေသြးေတြကို ေဆးေၾကာ၊ စေတကာေတြ ကပ္၊ လက္ကမ္းစာရြက္ေတြ ေ၀၊ ၿပီးေတာ့ ပညာေပး ေဆြးေႏြးမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္တႀကိမ္ကို စက္တင္ဘာ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ဆက္လက္ျပဳလုပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Friday, September 6, 2013

သန္႔ရွင္းမႈျဖင့္ ဂုဏ္ယူပါ၊ အမ်ိဳးသားေရးမို႔ ဆင္ျခင္ပါ

စက္တင္ဘာ ၁ ရက္ေန႔က ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕မွာ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ `ကြမ္းကမ္ပိန္း´ နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေမးေျဖခန္း ရုပ္သံျဖစ္ပါတယ္။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Monday, September 2, 2013

ကြမ္းတံေတြး မညစ္ပတ္ဖို႔ ကြမ္းကမ္ပိန္း ျပဳလုပ္

(နံရံေပၚက ကြမ္းေသြးမ်ားကို ေဆးေၾကာေနစဥ္)

ကိုရီးယားႏိုင္ငံ၊ ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕တြင္ ျမန္မာတို႔ စားသုံးသည့္ ကြမ္းတံေတြးမ်ား မညစ္ပတ္ေစေရးႏွင့္ ကြမ္းစားသုံးမႈ ေလ်ာ့ခ်ေရးအတြက္ ပညာေပးလႈံ႕ေဆာ္သည့္ ကြမ္းကမ္ပိန္းကို ယေန႔ နံနက္ပိုင္းက စတင္ျပဳလုပ္ပါသည္။

ျမန္မာစင္တာက ကမကထျပဳ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား ပူးေပါင္းပါ၀င္သည့္ ကြမ္းကမ္ပိန္း ျပဳလုပ္ရာတြင္ ျမန္မာမ်ား က်င္လည္ရာ ၀န္းက်င္ရွိ ညစ္ပတ္ေနေသာ ကြမ္းေသြးမ်ားကို ေဆးေၾကာျခင္း၊ လူျမင္ကြင္းမ်ားတြင္ ပိုစတာ စေတကာမ်ား ကပ္ျခင္း၊ လက္ကမ္းစာရြက္ ေ၀ျခင္းတို႔ကို လူအင္အား ၄၀ ခန္႔ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။

“ျမန္မာေတြ ကြမ္းစားတာကို အျပစ္မေျပာလိုေပမဲ့ စည္းကမ္းမရွိ ကြမ္းေသြး ေထြးတာကေတာ့ အေတာ္ဆိုးပါတယ္။ ကြမ္းက ျမန္မာေတြပဲစားတာ ဆိုေတာ့ ေျပာစရာျဖစ္တာေပါ့”ဟု အင္ခၽြန္းၿမိ္ဳ႕မွာ ေနသူတဦးက ေျပာပါသည္။

ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕တြင္ ျမန္မာစားေသာက္ဆိုင္ ၁၇ ဆိုင္ ရွိသည့္အနက္ ကြမ္းေရာင္းသည့္ဆိုင္ ၅ ဆိုင္ခန္႔ ရွိသည္။ ယာပီးသား ကြမ္း ၈ ယာခန္႔ပါသည့္ အထုပ္လိုက္ ေရာင္းတာလည္း ရွိသလို၊ မယာရေသးသည့္ အမယ္စုံပါသည့္ ကြမ္းအထုပ္လိုက္ ေရာင္းတာလည္း ရွိသည္။

ကြမ္းယာကို သြားရင္းလာရင္း အလြယ္တကူ စားၿပီး၊ ကြမ္းေသြးကို အလြယ္တကူ ေထြးၾကသည့္အတြက္ သစ္ပင္ရင္း၊ ေျမာင္းေပါက္၀ႏွင့္ ေခ်ာင္ျဖစ္သည့္ ေနရာမ်ားတြင္ ကြမ္းေသြး နီရဲရဲ အကြက္မ်ား အမ်ားဆုံး ျဖစ္သည္။ လမ္းတေလွ်ာက္ နီရဲေနတတ္သျဖင့္ ဘူေဖ်ာင္းစာတိုက္ေဘးလမ္းကို “လမ္းနီေလး”ဟုပင္ ျမန္မာေတြက ေခၚေ၀ၚၾကသည္အထိ ျဖစ္သည္။

(ကြမ္းကမ္ပိန္း စတင္ထြက္ခြာခါနီး ျမန္မာစင္တာေရွ႕)

“လုပ္သင့္တယ္။ ဒါကို ကိုရီးယားမွာတင္ မကဘူး၊ ျမန္မာျပည္မွာလည္း လုပ္သင့္တယ္။ အျခား ျမန္မာေတြ ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာလည္း လုပ္သင့္တယ္။ ဒီကြမ္းက အေတာ္ကို အ႐ုပ္ဆိုးတဲ့အျပင္ က်န္းမာေရးနဲ႔လည္း မသင့္ေလ်ာ္ဘူး။ ဒါႀကီးကို အားလုံး ျပဳျုပင္သင့္ၿပီ”ဟု ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕ ျမန္မာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳေက်ာင္းမွာ ေ၀ါဆရာေတာ္က မိန္႔ပါသည္။

“ဘုန္းႀကီးတို႔ ေက်ာင္းမွာလည္း အျမဲေျပာဆိုေနရတယ္။ ေဆးေၾကာေနရတယ္။ အားလုံး အသိကေလးနဲ႔ ဆင္ျခင္သင့္တယ္”ဟု ဆရာေတာ္က ဆက္လက္မိန္႔ဆိုပါသည္။

(ပိုစတာ တခု)

ယေန႔လုပ္သည့္ ကြမ္းကမ္ပိန္းတြင္ ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕ ဘူတာေျမာက္ဘက္ျခမ္းကို အဓိကထား၍ နံနက္ပိုင္း၊ ညေနပိုင္း ၂ ခ်ိန္ခြဲ ျပဳလုပ္ရာ ကြမ္းေသြးကြက္မ်ား အကုန္အစင္နီးပါး သန္႔ရွင္းႏိုင္ၿပီး၊ လက္ကမ္းစာရြက္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ ေ၀ငွႏိုင္ခဲ့သည္။

“တခ်ိဳ႕က စာရြက္ေပးတာကို မယူဘူး။ က်ေနာ္ ကြမ္းမစားဘူးဗ် လို႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ကိုယ္ကြမ္းမစားတာနဲ႔ ဒီကိစၥ ငါနဲ႔မဆိုင္ဘူးလို႔ လုပ္တာကေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးထင္တယ္။ အခု ကမ္ပိန္းလိုက္လုပ္ေနတဲ့ သူေတြက ကြမ္းစားေနသူေတြမွ မဟုတ္တာ။ ဒါဟာ အားလုံးနဲ႔ ဆိုင္တယ္။ ကိုယ္ မလုပ္ေပမဲ့ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ျဖစ္ပ်က္ေနတာကို ၀ိုင္း၀န္းဟန္႔တားဖို႔ ျပဳျပင္ဖို႔ အားလုံးမွာ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ထင္တယ္”ဟု ကမ္ပိန္းတြင္ ပါ၀င္သည့္ ကိုေဇယ်ာေအာင္က ေျပာပါသည္။

ဒုတိယအႀကိမ္ လႈပ္ရွားမႈကို ေကာက္သစ္စားပြဲေတာ္ (ခ်ဳေဆာ့ပိတ္ရက္) စက္တင္ဘာ ၁၉ တြင္ ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕ႏွင့္ ပူခၽြန္းၿမိဳ႕မ်ား၌ ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္သည္။

ကြမ္းကမ္ပိန္းကို က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ပညာေပးမႈႏွင့္ ကြမ္းစားသုံးမႈ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ဖို႔ ဆက္လက္ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္သည္။

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Wednesday, August 28, 2013

ကြမ္းတံေတြး ျမင္ရင္ ရွက္ပါ

ကိုရီးယားေရာက္ ျမန္မာတို႔ က်င္လည္ရာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ကြမ္းတံေတြးမ်ားျဖင့္ ညစ္ပတ္မေနေစရန္ အသိပညာေပး ျပဳျပင္မယ့့္ `ကြမ္းကမ္ပိန္း´ကို ျမန္မာစင္တာက ကမကထျပဳ၍ အမ်ားစုေပါင္း လုပ္ေဆာင္ၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အစီအစဥ္

ေန႔ရက္ = ၂၀၁၃ စက္တင္ဘာ ၁ (တနဂၤေႏြေန႔)
ေနရာ = ကိုရီးယားႏိုင္ငံ၊ ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕
အခ်ိန္ = နံနက္ပိုင္း - နံနက္ ၁၁ နာရီမွ မြန္းလြဲ ၁ နာရီအထိ
ညေနပိုင္း - ညေန ၄ နာရီမွ ၆ နာရီအထိ

ဘာေတြလုပ္မလဲ

- လမ္း၊ ပလက္ေဖာင္း၊ သစ္ပင္၊ နံရံ စတာေတြမွာ ကြမ္းေသြးေပက်ံေနတာေတြကို ေဆးေၾကာမယ္။
- ျမန္မာတိုင္းကို လက္ကမ္းစာရြက္ေတြ ေ၀မယ္။ ရွင္းျပ ေျပာဆိုမယ္။
- လူျမင္ကြင္း ေနရာစုံမွာ ပိုစတာ၊ စေတကာေတြ ကပ္မယ္။

ကြမ္းကမ္ပိန္းရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြက

- ကြမ္းတံေတြး ျပင္ပမွာ မညစ္ပတ္ေရး
- ျမန္မာခ်င္း မိတ္ေဆြခ်င္း အသိပညာေပးျခင္းျဖင့္ အမ်ိဳးသားဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ေရး
- ကိုရီးယား လူေနမႈစနစ္နဲ႔ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ေနထိုင္ႏိုင္ေရး
- က်န္းမာေရး အသိျမင့္မားလာေရး တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ကြမ္းကမ္ပိန္း လုပ္ေဆာင္တာဟာ သင့္ေလ်ာ္တဲ့ ေနထုိင္မႈ၊ သန္႔ရွင္းတဲ့ ၀န္းက်င္ ျဖစ္ေစဖို႔အတြက္ ပညာေပး ျပဳျပင္ျခင္း၊ လူေနမႈ ျမႇင့္တင္ျခင္း ေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

“သန္႔ရွင္းမႈျဖင့္ ဂုဏ္ယူပါ၊ အမ်ိဳးသားေရးမို႔ ဆင္ျခင္ပါ”

ဤစာတန္းကိုႏွိပ္ျပီး ၊ က်န္သည့္စာမ်ားဆက္ဖတ္ရန္ >>>>

Saturday, August 24, 2013

ကြမ္းေမတၱာစာ

ေရးသားသူ — ေရႊျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း

[ေထာင္စုျပတင္း စာအုပ္တိုက္မွ ထုတ္ေ၀တဲ့့ “ကိုရီးယား - ယိမ္းႏြဲ႕ေနေသာ ေရာင္စုံၾကာ” စာအုပ္မွာ ပါ၀င္ေသာ ေရႊျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ့ ကြမ္းေမတၱာစာ ေဆာင္းပါးကို ဟန္းဂုရြာမွာ ထပ္ဆင့္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။]

အမွန္တကယ္အားျဖင့္ ဒီလိုစာမ်ိဳးကို သူ မေရးခ်င္ပါ။ ကိုယ့္လူမ်ိဳး၏ က်န္းမာေရးႏွင့္ လြဲမွား နိမ့္က်ေနသည့္ လူမႈစနစ္ကို တစ္ေထာင့္ တစ္ေနရာက ေ၀ဖန္ေထာက္ျပ အႀကံေပးလိုသည့္ စိတ္သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။
အျမင္မေတာ္တာကို ေတြ႔ေနရလ်က္ ေရွာင္ကြင္းသြားမည့္အစား တတ္ႏိုင္သည့္ ေနရာက လွည္းဘီး ၀င္တြန္းျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကြယ္လြန္သြားရွာၿပီ ျဖစ္သည့္ နာမည္ႀကီး အဆိုေတာ္ မင္းသား စာေရးဆရာ သုေမာင္က “ကြမ္းစကား” ဟူေသာ စာအုပ္တြင္ အရည္လည္း မရ၊ အဖတ္လည္း မရ တစ္ခုခုေသာ အရသာေၾကာင့္ ကြမ္းစားၾကသည္ဟု ကြမ္း၏ အရသာႏွင့္ ႏိႈင္း၍ သူ႔စာမ်ားကို တင္စားခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္အျမင္အရဆိုပါမူ တစ္ခုခုေသာ အရသာ ဆိုသည္မွာ “ေရာဂါ” ဟုသာ။

တစ္ခါသားတုန္းက ျဖစ္သည္။ ကြမ္းဆရာသမားတစ္ဦး သြားျပဳတ္သြားေသာ္လည္း အျမစ္က်န္ေနသျဖင့္ ကိုရီးယား သြားေဆးခန္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးရာ “ငါ သြားဆရာ လုပ္သက္ အႏွစ္ သုံးဆယ္ေက်ာ္မွာ ဒီေလာက္ ဆုိး၀ါး စုတ္ျပတ္တဲ့ သြားေတြ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူးဘူး” ဆိုသည့္ မွတ္ခ်က္ကလည္း ေက်ာခ်မ္းစရာ ေကာင္းလွပါသည္။

ပေဒသရာဇ္ေခတ္မွ စၿပီး လက္ရွိ အစိုးရအထိ က်န္းမာေရးအရ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ စည္းကမ္းပိုင္းတြင္ ေသာ္လည္းေကာင္း ပညာေပးမႈအင္အား နည္းပါးခဲ့သျဖင့္ အလွဴမဂၤလာႏွင့္ အိမ္တြင္း ႐ိုးရာတြင္ ကြမ္း ေဆး လက္ဖက္က ေအာင္ျမင္စြာ ႀကီးစိုးမင္းမူခဲ့သည္။ လူတစ္ေယာက္၏ ႏွစ္သက္မႈကို တားဆီးပိတ္ပင္ဖို႔ မႀကိဳးစားပါ။ သို႔ေသာ္ လူတစ္ေယာက္၏ စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္မႈေၾကာင့္ လူအမ်ား မ်က္ႏွာငယ္ရသည္ကို လက္မခံႏိုုင္ပါ။

က်န္ခဲ့သည့္ ႏွစ္အနည္းငယ္က အေမရိကန္ရွိ ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕၏ အ၀တ္ေလွ်ာ္ဆိုင္တြင္ “ျမန္မာနဲ႔ ေခြး မ၀င္ရ” ဟူေသာ ျပႆနာ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ စည္းကမ္းမဲ့ေသာ ျမန္မာတခ်ိဳ႕၏ ကြမ္းတံေတြးမွ စတင္ခဲ့သည္။ မေလးရွားတြင္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္ေလာက္က ကြမ္းျပႆနာ အႀကီးအက်ယ္ တက္ခဲ့ဖူးေၾကာင္း သိရပါသည္။ ကိုရီးယားတြင္လည္း Myanmar Town ဘူေဖ်ာင္းဘူတာအနီးရွိ လမ္းမလမ္းက်ဥ္းမ်ားမွာ ကြမ္းတံေတြးဒဏ္ကို နာက်င္စြာ ခံစားေနရသည္။

အလည္ေရာက္လာသည့္ ဧည့္လုပ္သားမ်ားကို အိမ္ရွင္တို႔၏ သည္းခံႏိုင္စြမ္းက စိန္ေခၚစရာအဆင့္သို႔ ေရာက္လာသည္။ ကိုရီးယားသည္ စကၤာပူလို စည္းကမ္းပိုင္း တားျမစ္ပိတ္ပင္မႈ မျပင္းလွေသာ္လည္း သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္သည့္ ဥပေဒကို ျပ႒ာန္းထားသည္။ အေထြးမေတာ္က တစ္ခါတည္းႏွင့္ အိမ္ျပန္ အပို႔ခံရႏိုင္ပါသည္။

အက်ည္းတန္ အ႐ုပ္ဆိုးေသာ သြားပိုင္ရွင္မ်ားက ေသြးႏွင့္ဆင္ေသာ အရည္မ်ား ေထြးထုတ္သည္ကို အမွတ္တမဲ့ ျမင္ေတြ႕ရသည့္ ယဥ္ေက်းမႈခ်င္း အေတာ္အတန္ အလြန္ ကြဲျပားေသာ အိမ္ရွင္မ်ားသည္ ထိတ္လန္႔ၾကသည္။ ေလေအးစက္ အျပည့္ လႊတ္ထားေသာ ေျမေအာက္မီးရထားထဲတြင္၊ ကုလားျပည္က လာေသာ အနံ႔ျပင္းျပင္း ေဆးကို အသည္းေရာင္ အသား၀ါ ျဖစ္ေစသည့္ အရြက္ထဲတြင္ စနစ္တက် စစ္ေဆးမႈ မရွိဘဲ ဖုန္ကပ္ေနသည့္ မာေက်ာေက်ာအသီး၏ အစိတ္အပိုင္း အခ်ိဳ႕ႏွင့္ ထုပ္ပိုး၍ ၀ါးမ်ိဳေနေသာ လူတစ္ေယာက္၏ အနံ႔ကို ရြံရွာစက္ဆုပ္စြာ ေရွာင္ကြင္းေနသည့္ ျမင္ကြင္းကလည္း ရင္နာစရာ။

အျဖဴေရာင္ရွိသည့္ ကယ္လဆီယမ္ကို သူ၏ ခံတြင္းထဲက သြားအံပုံကို ေခ်မႈန္းပစ္ရန္ တစ္ယာၿပီး တစ္ယာ ေစလႊတ္ၾက၏။ ဟုတ္ပါသည္။ အမွန္တကယ္ ရပါသည္။ ေရာဂါေပါင္းစုံ ရပါသည္။ တစ္ခုခုေသာ အရသာထက္ ပိုေသာ ေရစီးကမ္းၿပိဳ၊ သြားက်ိဳး၊ သြားက်ဲ၊ သြားျပဳတ္၊ လွ်ာထူ၊ အငန္စား၊ ေသြးတိုး၊ တီဘီႏွင့္ အသည္းေရာင္ အသား၀ါ စသည္။

လူၿပိန္းတစ္ေယာက္ အျမင္တြင္ ဤမွ် ဆုိး၀ါးေနလွ်င္ က်န္းမာေရး ပညာရွင္၏ ယူဆခ်က္မ်ားဆိုပါက မေတြး၀ံ့စရာ။ ကိုရီးယားတြင္ ခ်ဴးေဆာ့ဂ္ (ေကာက္သစ္စားပြဲေတာ္)၊ ေဆာလတ္ (ႏွစ္သစ္ကူးပြဲေတာ္) စသည့္ ပိတ္ရက္ႀကီးမ်ား ေရာက္တိုင္း ဘူေဖ်ာင္းၿမိဳ႕တြင္ ကြမ္းမုန္တိုင္းႀကီး တိုက္ခတ္တတ္ပါသည္။ စည္းကမ္းမဲ့ေသာ လူအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေရး သိကၡာ ညိႇဳးႏြမ္းရသည္ဟု ဆိုလွ်င္ ကြမ္းဆရာမ်ား စိတ္မဆိုးသင့္ပါ။ လြဲမွား နိမ့္က်ေနေသာ အျပဳအမူႏွင့္ အေတြးအေခၚကို ကြမ္းတံေတြးႏွင့္အတူ ခြက္တစ္ခု ေဆာင္၍ ေထြးေစလိုပါသည္။

အခြင့္အေရး ဆိုသည္မွာ လူတိုင္းမွာ ရွိပါသည္။ စံ စည္းမ်ဥ္း အသိတရားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လူ႔ေဘာင္ေလာကတြင္ ေယဘုယ် ပညတ္ခ်က္မ်ား ရွိၿပီး ျဖစ္သည္။ “ကေလးေတာင္ သိတယ္၊ ေခြးေတာင္ သိတယ္” ဆိုသည့္ အသိ သတိမ်ိဳး မရွိပါက ကိုရီးယားတြင္လည္း “ျမန္မာနဲ႔ေခြး မ၀င္ရ” ဆိုသည့္စကား မေပၚလာဟု မေျပာႏိုင္။

ကြမ္းဆရာမ်ားအေနႏွင့္ မိမိကိုယ္မိမိ ေလးစားေသာအားျဖင့္ ကြမ္းကို သတိထား စားၾကဖို႔ အမုန္းခံ၍ တိုက္တြန္းအပ္ပါသည္။

ေရႊျပည္ၿငိမ္းခ်မ္း